Recherche 'koach...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de koach-1 (1) à koachin (7) :- koach .1koach .1
m. & adv.
I. M. Cachette.
●(1787) PT 13. D'er hlasquein en é gouach.
II. Loc. adv.
(1) E-koach : en cachette.
●(1790) Ismar 121. hac e lair e couache. ●(17--) EN 1074. breman (e)heond en coaig en toul ond, tr. «maintenant, ils vont en cachette dans ce trou-là, dans ce trou-ci.» ●1077ober a les en coaich, tr. «faire leur cour en cachette.»
●(1831) MAI 93. en em derc'hel a ra en coach.
●(1919) LZBt Du 11. An treo-ze holl a dremen didrous hag e koach.
(2) Dre goach : en cachette.
●(1792) HS 333. eit prenein dre gouache.
●(1906) BOBL 03 mars 76/2c. ivantor iliz Sant-Thomaz-Akin a zo bet great dre goach.
- koach .2koach .2
voir koachañ
- koach-koukougkoach-koukoug
m. (jeu)
(1) Cache-cache.
●(1965) KATR 19. C'hoariet e oa bet da genta «ti bihan» (...) ha goude e oa bet eur barti koach-koukoug. ●(1966) BREZ novembre 109/8a. eur bartienn koach-goukoug.
(2) C'hoari koach-koukoug : jouer à cache-cache.
●(1954) LLMM 42/21. c’hoari koach koukoug e-touez ar brankoù. ●(1977) TDBP II 274. C'hoari koach-koukoug, tr. « jouer à cache-cache. » ●(1982) TKRH 42. mont da c’hoari koach-koukoug.
- koachadenn
- koachañ / koachiñ / koachkoachañ / koachiñ / koach
v. cf. skoach-
I. V. tr. d.
(1) Cacher (qqn).
●(1890) MOA 153a. Cacher (en général), tr. «koacha (T[régor]).» ●(1895) GMB 176. tréc[orois] koach, tr. «cacher.»
●(1907) VBFV.bf 41a-b. koachein, v. a., tr. «cacher.» ●(1912) BUAZpermoal 269. koach anezan ha pedi evitan.
(2) Cacher, dissimuler (qqc. d'abstrait).
●(1838) OVD 127. couachein (…) er garanté propre.
●(1933) MMPA 134. E vamm glac'haret a goache (…) buhe fall an den yaouank.
II. V. pron. réfl. En em goachañ : se cacher.
●(1732) GReg 128a. Se cacher, tr. «Him coacheiñ.» ●(1792) BD 4085. nem dollo en douar denem goag, tr. «se jettera dans la terre pour se cacher.»
III. V. intr. Se cacher.
●(1732) GReg 148a. Se cacher, tr. «Coacha. pr. coachet.» ●(17--) BMa 771. A laer a antre hac a coach, tr. «Le voleur entre, et se cache.»
●(1895) GMB 176. tréc[orois] koachet 'n o koañze, tr. «asseyez-vous.»
●(1907) VBFV.bf 41a-b. koachein, v. n., tr. «se cacher.»
- koachetkoachet
adj.
(1) Caché.
●(1908) PIGO II 148. Koachet e oa damdost d'eur wenojen. ●(1919) LZBt Du 11. an tu koachet eus bue an dud goue-ze.
(2) Dissimulé.
●(c.1718) CHal.ms i. Dissimulateur, tr. «un deen cuhet coachet.» ●(1732) GReg 128a. Caché, couvert. (Parlant d'un homme.), tr. «un den coachet.»
(3) Lagad, selloù koachet : regard sournois.
●(1849) LLB 287. é lagad koachet.
●(1906) DIHU 9/153. Er meùel bras (...) e daul dré pep diù huéh selleu kouachet a bep tu dehon. ●(1907) VBFV.bf 41b. lagad koachet, tr. «regard sournois.»
- koachiñkoachiñ
voir koachañ