Recherche 'koag...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de koag (1) à koagulin (14) :

• koag
  koag

  m. Croassement, action de croasser.

  ●(1924) BUBR 48/1156. kwag ar brini du.

• koag-koag
  koag-koag

  interj. =

  ●(1923) KNOL 105. Eur waz koz (...) Turia 'reas al lec'hid en ur grial : koag-koag ! koag-koag !...

• koagadeg
  koagadeg

  f. –où Croassement collectif.

  ●(1931) VALL 171b. Croassement, tr. «koagadeg f.»

• koagadenn
  koagadenn

  f. –où (Un) Croassement.

  ●(1931) VALL 171b. Croassement, tr. «koagadenn f.» ●(1954) VAZA 116. koagadenn ur vran strafuilhet.

• koagal / koagat / koagañ
  koagal / koagat / koagañ

  v. intr. Croasser.

  ●(1732) GReg 236a. Croasser, crier comme font les corbeaux, tr. «coagal. coagat. ppr. coaguet. goagal. pr. goaguet.»

  ●(1867) BBZ III 221. ar vrini a ziskenn (...) o koaga laouen, tr. «s'abattent les corbeaux (...) en croassant joyeusement.» ●(1876) TDE.BF 354b. Koagat, v. n., tr. «Croasser comme font les corbeaux.»

  ●(1931) VALL 171b. Croasser, tr. «koagal.»

• koagañ .1
  koagañ .1

  voir koagal

• koagañ .2
  koagañ .2

  v. tr. d.

  (1) Bossuer, bosseler.

  ●(1732) GReg 105a. Bossuer, faire une bosse à de la vaisselle, tr. «coaga. pr. coaguet. coagri. pr. coagret.»

  ●(1876) TDE.BF 354b. Koaga, v. a., tr. «Bosseler, parlant de la vaiselle en métal.»

  (2) Estamper.

  ●(1931) VALL 273b. Estamper, tr. «koaga.»

• koagat
  koagat

  voir koagal

• koagenn
  koagenn

  f. –où Bosselure.

  ●(1732) GReg 104a. Bosse à la vaisselle, tr. «Coaguenn. p. coaguennou.»

  ●(1876) TDE.BF 354b. Koagenn, s. f., tr. «Bosse à la vaisselle en métal.»

• koagenniñ
  koagenniñ

  v.

  (1) V. tr. d. Estamper.

  ●(1931) VALL 273b. Estamper, tr. «koagenna, koagenni.»

  (2) V. intr. Se bosseler.

  ●(1931) VALL 73b. se bosseler, tr. «koagenni.»

• koagerezh
  koagerezh

  m. Croassement.

  ●(1732) GReg 236a. Croassement, cris des corbeaux, tr. «Coaguérez. goaguérez.»

  ●(1931) VALL 171b. Croassement, tr. «koagerez m.»

• koaget
  koaget

  adj.

  (1) Bosselé, bossué, cabossé.

  ●(1732) GReg 105a. La vaisselle d'étain, d'argent, est toute bossuée, tr. «coaguet eo, ou, coagret eo ar stean.»

  ●(1890) MOA 153a. Cabossé, adj., tr. «koaget adj. et partic.»

  ●(1938) WDAP 2/103. eun tokhouarn glas-tenval ha koaket. ●(1955) STBJ 76. bagoniou houarn bihan koaket ha brevet.

  (2) sens fig. Soûl, ivre.

  ●(1959) BRUD 7/29. Brao, emeve, emaon e-touez traou koaget amañ ! ●Koaget = eun den koaget a zo eun den mezo.

• koagniñ
  koagniñ

  voir koaniañ

• koaguliñ
  koaguliñ

  v. intr. Cailler, coaguler.

  ●(1995) BRYV IV 15. (Milizag) A-raog e veze bet preparet eur vasin evid ramas ar gwad… piz a-walh hag e veze mired anezañ da gwakuli.