Devri

Recherche 'kof...' : 36 mots trouvés

Page 1 : de kof (1) à kofitin (36) :
  • kof
    kof

    m. & adv. –où

    I.

    A. (anatomie) Ventre.

    (1499) Ca 39b. Coff. g. ventre. ●g. ventre de vierge. b. coff guerches. ●40a. Coff an houch. g. ventre de porc. ●102a. Guele an buguel en coff emam. l. hec ma cera/re. ●199a. Torr et coff tout vng ibi vide etc. ●(c. 1501) Lv 231/1. [c]off gl. Venter. ●(1530) Pm 230 (Mab Den). Eno coff ha quenyn (lire queyn) ez breiny / Treyt ha penn hac ez dispenny tr. « Là, ventre et dos, tu pourriras, / Pieds et tête, et tu te décomposeras » ●(1633) Nom 22a. Aluus, venter : ventre : an coff.

    (1659) SCger 123a. ventre, tr. «coff.» ●(1732) GReg 952b. Ventre, tr. «Coff. p. coflyou (lire : coffyou), coffou, covou. Van[netois] coff. p. coffëü

    (1821) SST.ab xix. é cove ur pesq bras. ●(1849) LLB 1206. Tiw a houg, ber a gov. ●(1878) EKG II 73. leun oa ho c'hof. ●277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...).

    ►[empl. sans art.]

    (1903) MBJJ 58. kloc'h koan a zonaz raktal, ha ne oa ket re abred 'vit kof.

    B. (en plt de qqn)

    (1) Ober kof bras : manger beaucoup.

    (1855) MAV 43. Kof braz o doa great goude pilat boed a c'hoari gaer.

    (2) Bezañ reut-kof : avoir le ventre plein.

    (1921) FHAB C'hwevrer 44. Tad-Koz, reut kof dija.

    (3) Ober kof : s'efforcer de soutenir qqc. du ventre.

    (1732) GReg 952b. S'efforcer de soutenir quelque chose du ventre, tr. «ober coff

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Tranche (de livre).

    (1732) GReg 933b. Tranche d'un livre, tr. «Coff ul levr.» ●(1744) L'Arm 389b. Trenche. D'un livre, tr. «Coff ul livre.»

    (2) =

    (1985) AMRZ 305. ar pez a gare a fañfarluchou, a rede, a-héd an deiz, euz kov e rabot.

    (3) Partie ventrue d'un vase, d'un tonneau, bouge.

    (1744) L'Arm 422b. Bouge, tr. «Coff er barrique.»

    (1903) MBJJ 104. an euz e bod pri eur c'hof ledan hag eur c'houk ken hir 'vel m'eo striz.

    (4) Kof al lestr : cale.

    (1499) Ca 40a. Coff an lestr. g. ventre de neff. ●(1633) Nom 151a. Aluus nauis : le creux, le ventre de la nauire : coff an lestr an strat.

    (5) Partie renflée (d'une bourse, etc.).

    (1908) PIGO II 8. 'n eur flouran gant e zorn kof ar yalc'h en e c'hodel.

    (6) (agriculture) = (?).

    (1909) BOBL 30 octobre 253/2d. eul labour don a zo ato gwelloc'h, rag rei a ra kalz a gov d'an douar. ●(1909) BOBL 06 novembre 254/2d. Dre ma al labour war zonnaat, an douar a gemer ivez muioc'h a gov.

    III. [en apposition]

    (1) Red-kof : diarrhée.

    (c.1718) CHal.ms iv. flus de ventre, tr. «red cof.» ●(1723) CHal 36. Red cof, tr. «cours de ventre.» ●(1744) L'Arm 81a. Courante, tr. «Ritt-coff. m.» ●160a. Flux (...) de ventre ou Hépatique, tr. «Rid coff

    (2) Droug-kof : mal de ventre.

    (1912) BUEV 34-35. èl pe vehé bet kroget en droug-kof én-hé.

    (3) Poan-gof : mal de ventre.

    (1910) MAKE 44. Poan gof, emezan, netra n'eo.

    (4) Tarzh-kof : hernie.

    (1934) BRUS 224. Une hernie, tr. «un tarh-kov

    IV. Loc. adv.

    (1) A-dreuz-kof : à plat ventre.

    (1867) FHB 119/117b. hag e coezas a dreus cof varnezhan. ●(1877) FHB (3e série) 2/15b. A dreuz-coff var eur vaz e teuaz a benn, goude mil ha mil ehan, d'en em sacha betec eun toull ti. ●(1877) EKG I 163. Eun heur a ioa edo ar zoudarded gourvezet var ho c'hleuz (...) kredi a c'hellit ne dlient ket beza en ho eaz a dreuz-kof var eur c'hleuz. ●(1878) EKG II 53. E kichen, a dreuz-kof, an eil var egile.

    (1924) YAYA 41. Kouezet eo bet, a dreuz kof, en eun taol krenn, gant eur maro rust.

    (2) A-ruz-kof : en se traînant sur le ventre.

    (1922) KAAG 68. hag a zo deut aman, a ruz kof, azioc'h d'id.

    (3) A-leizh-kof : à satiété.

    (1877) EKG I 66. abalamour ma ne roont ket a voued a leiz-kof d'ezho.

    V.

    (1) Bezañ moan e gof : avoir faim.

    (1878) EKG II 219 (L) L. Inisan. Ne raio ket a zrouk d'ign, evit guir, Aoutrou Salaun, rak moan eo va c'hof.

    (2) Bezañ don e gof : manger beaucoup.

    (1872) DJL 5 (K) Jerom ar Born. Kar gourmand kalz oa Jakez, ha dôn he gof evit ar vech.

    (1912) MELU XI 416 (T-Trevereg). Kov don, tr. E. Ernault «Ventre profond, goinfre. Trév[érec].»(1924) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 30-31 (T) F. al Lay. Bilzig, ma vije bet eno, en e lec'h, an nije bet labouret mat ive eus tôl an ôtrou Kont, hirr ha lemm meurbet a oa e zent, doun e gof ha direvus. ●(1962) TDBP II 131 (T). Ar re-mañ a zo don o hov, tr. J. Gros «ceux-ci ont le ventre profond (ceux-ci sont de gros mangeurs.»

    (3) Ober kof(ig) moan : se passer de manger.

    (1877) FHB (3e série) 15(2)/122b (L) *Mik an Dourdu. Gant m'en dezo he oualc'h, ouaz-a-ze d'an hini a ranko ober cof-moan.

    (1929) FHAB C'hwevrer 69 (L) Y.-V. Perrot. N'eo ket da d'eomp eta chom da ober kof moan aman d'e c'hedal. ●(1947) YNHL 91 (K) Y. Drezen. War-lerc'h ober kofig moan gant yod silet ha laezh trenk. ●(1955) STBJ 81 (K) Y. ar Gow. Ne t'eus 'met lôsken da varc'h hep tamm hag e teuy da voaza d'ober kovig moan. ●(1957) BRUD 2/33 (K) Y. ar Gow. Ar paour kêz koz a jomas d'ober kovig moan an deiz-se peogwir ne oa gwenneg-all ebed gantañ da gaoud peadra da verenna. ●(1962) BRUD 16/21 (T) E. ar Barzhig. Daoust dezañ d'ober kov-moan eun tamm zo, ar hrennard a bignas beteg beg ar wezenn evel eur wiñver. ●(1978) PBPP 2.2/389 (T-Plougouskant). Ober kof moan, tr. J. le Du «se serrer la ceinture /lit. faire ventre mince/»

    (4) Ober kof kioc'h : se passer de manger.

    (1943) FHAB Gouere/Eost 326 M. Kerfroudenn. Distroet oun eta en eur ober kof gioc'h hag hep degas zoken eun drailhenn.

    (5) Ober poan-gof : mettre mal à l’aise.

    (1908) KMAF 34 E. Crocq. Eur stal gaer avad, Skouarnek, ha pa vefe gwir hag an holl. Ha da biou a ree poan-gof an dra-ze ?

    (6) Bezañ don e gof : être capable de manger beaucoup lorsque cela se présente.

    (1924) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 30-31 (T) F. al Lay. Bilzig, ma vije bet eno, en e lec'h, an nije bet labouret mat ive eus tôl an ôtrou Kont, hirr ha lemm meurbet a oa e zent, doun e gof ha direvus. ●108. E ti Izabel tri a vugale, hag a oa hir o dent ha doun o c'hof.

    (7) Tennañ e gof er-maez a vizer : bien manger.

    (1933) ALBR 43 (T). Gant an arc'hant dastumet oc'h ober ar c'honvers-se, e tenne e gof ermêz a vizer, pa vezemp a-drenv o tiskwiza.

    (8) Ober kof rous : bronzer.

    (1877) FHB (3e série) 7/56a (L). Eur mesvier (...) a ioa oc'h ober cofig-rouz var gae Montroulez, o tiazeza he gorfad odivi.

    (1912) MELU 416 (T-Trevereg). Ober kof rouz, tr. E. Ernault «Faire ventre roux, se chauffer au soleil. Trév[érec].» ●(1978) PBPP 2.2/302 (T-Plougouskant). Ober kof rous, tr. J. le Du «prendre un bain de soleil; profiter du soleil.»

    (9) Bezañ he c'hof betek al lagad : être enceinte.

    (1863) GBI I 428. Aliettik, me ho kwelo / Un de bars en kear, pe war-dro, / Ho kof gant-oc'h bet' ho lagad, / Brases euz ur c'hokinn bennag, tr. F.-V. an Uhel «...avec votre ventre jusqu'à l'oeil, enceinte de quelque coquin !»

    (10) Distagañ e gof diouzh e gein : manger, boire à l’excès.

    (1908) FHAB Gwengolo Laouig Beg ar Spins. Oh ! neuse ne vezo ket distaget ho kof eus ho kein eme ar bebren a vele ervad n'he doa ket kals da c'hounid gant an tri lapous treud-man.

    (11) Aet e gof en e gein : très maigre.

    (1942) VALLsup 110. Très maigre, tr. F. Vallée «aet e gof en e gein

    (12) Kaout kof ha kein da zerc’hel : devoir manger et s’habiller.

    (1935) BREI 433/4a (T). Kof ha kein en deus da zerc’hel evel ar re all.

    (13) Bezañ e leue a-dreuz en e gof : voir leue.

    (14) Ober beaj kof e vamm : voir beaj.

    (15) Kaout an eostig en e gof : voir eostig.

    (16) Bezañ brasoc'h e c'henoù eget e gof : voir genoù.

  • kof-bihan
    kof-bihan

    m. (anatomie)

    (1) Estomac.

    (1732) GReg 952b. Ventricule, l'estomac, tr. «Coff bihan. ar c'hoff bihan

    (2) Bas-ventre.

    (1876) TDE.BF 357a. Kof-bihan, s. m., tr. «Bas-ventre.»

    (1962) EGRH I 38. kof-bihan m., tr. « bas-ventre. »

  • kof-brec'h / kof-ar-vrec'h
    kof-brec'h / kof-ar-vrec'h

    m. (anatomie) Biceps.

    (1633) Nom 23a. Lacertus : la souris du bras : coff an bræch.

    (1732) GReg 115a. La partie charnuë du bras, tr. «Coff an vreac'h.»

  • kof-gar / kof ar c'har
    kof-gar / kof ar c'har

    m. (anatomie) Mollet.

    (1499) Ca 40a. Coff an gar. g. le gros de la jambe. ●(1633) Nom 25a. Sura : le mol de la iambe : coff an garr.

    (1659) SCger 67b. le gras de la iambe, tr. «coff ar gar.» ●(1723) CHal 81. Goff er garre, tr. «gras de jambe.» ●(1732) GReg 469b. Gras de jambe, le gras de la jambe, tr. «Coff an gar. coff ar c'har.» ●507b. Le gras de la jambe, tr. «Coff an garr.» ●(1744) L'Arm 176b. Gras de jambe, tr. «Coff er garre.» ●(1774) AC 83. cofou an divesquer, tr. «les gras des jambes.»

    (1838) CGK 8. Teuët moust eo var (lire : va) c'hof carr. ●(1876) TDE.BF 357b. Kof-gar, s. m., tr. «Mollet de la jambe.»

    (1906) HIVL 160. ne oé mui ag é gov-gar meit un dornad. ●(1907) VBFV.bf 43b. kov-gar, tr. «mollet.» ●(1963) LLMM 99/264. war o c’hof-kar distumet gand gwaziet koeñvet ha seul ma taoulamment.

  • kof-ha-kof
    kof-ha-kof

    adj. Dañs kof-ha-kof : danse l'un contre l'autre.

    (2002) MVAHU 54. (An Uhelgoad) Bremañ n'eus nemed dañs kof-ha-kof ken.

  • kof-sistr
    kof-sistr

    m. Gros buveur de cidre.

    (1970) BHAF 116. Ma karjez beza lonket nebeutoh, koz kov-sistr. ●(1973) BAHE 76/35. kofoù-sistr ma oant.

  • kof-stamm
    kof-stamm

    m.

    (1) Gros ventre.

    (1877) FHB (3e série) 28/220b. Ne ket eur c'hof stam am euz dre c'hraz Doue.

    (1952) LLMM 30/34. ur c'hof-stamm o deus eveldoc'h.

    (2) Gros mangeur.

    (1978) LLMM 186/14. n'eo mat ar veleien nemet da leinañ, da frikoañ, da gargañ o c'horf... Kofoù-stamm tout, emeze.

  • kof-yod
    kof-yod

    m. fam.

    (1) Mangeur de bouillie.

    (1876) TDE.BF 357b. Kof-iod, s. m., tr. «Mangeur de bouillie.» ●(1890) MOA 147a. Mangeur de bouillie, tr. «kof-iod

    (1931) VALL 75b. mangeur de bouillie, tr. «par plaisant. kof-yod

    (2) Homme ventru.

    (1633) Nom 272a. Ventricosus, vel ventriosus, ventrosus : ventru pansard, pansu : vn bigoffecq, vn coffec bras, coffyot, coff an braoüet.

    (1876) TDE.BF 357b. Kof-iod, s. m., tr. «par extension, pansard.»

  • kofad
    kofad

    m. –où

    (1) Ventrée.

    (1659) SCger 123a. ventrée, tr. «coffat.» ●(1732) GReg 137b. Carrelure de ventre, tr. «Coffad. p. coffadou.» ●952b. Ventrée, tr. «Coffad. p. coffadou. covad. ur c'hovad. p. covadou.» ●(1744) L'Arm 398b. Ventrée, tr. «Covatt.. adeu. m.»

    (18--) SAQ I 280. eur c'hovad guin.

    (1902) PIGO I 45. gant e gofad per hag avalou. ●(1907) VBFV.bf 43b. kovad, m. pl. eu, tr. «ventrée.» ●(1909) KTLR 23. me meuz great eur c'hofad pesket !

    (2) par ext. Kofad naon : grosse faim.

    (1732) GReg 392b. Il a grand faim, tr. «ur c'hofad mad a naoun èn deus.»

    (1967) BAHE 53/68. Naon o doa. Kofadoù naon.

    (3) Distagañ, kargañ, ober, sammañ ur c'hofad : prendre une cuite.

    (1909) DIHU 52/351. un deùeh abéh e laké de sammein é govad. ●(1924) LZMR 38. Da chistra ez eas hag eur c'hofad a gargas. ●(1925) FHAB Mae 196. re gempenn eo ouz e wenneien d'ober e-unan kofajou en osteleri ! ●(1947) BIKA 35. Te, avat, poa distaget eur c'hofad er Pont.

    (4) Portée, ventrée.

    (1499) Ca 207a. Vng coffat. g dune ventree. l. couterinus. ●(c.1500) Cb 103a. [guenell] Jtem hec gemellipera / re. g. qui a deux enfans en vne ventree. b. nep en deuez dou croadur en vn coffat. ●(1633) Nom 10b. Fœtus : le fruict & portée de femme : an frouez ha coffat vn gruec.

    (1659) SCger 62a. gemeaux, tr. «eus vr mémes coffat.» ●95a. portée d'vne femme, tr. «cofat vr grec.» ●(1732) GReg 740b. Portée, ou ventrée, parlant d'une femme, tr. «Coffad.» ●(17--) CBet 1893. Daou vap en eur hofat he defoa da henel.

    (1867) MGK 107. Eur giez-red a voa tostik da gelina ; / Ne ouie e pe leac'h dizamma he c'hofad. ●(1878) SVE 20 §125. Mouga ann aer gant he c'hofad, tr. «étouffer le serpent avec sa portée.»

    (1907) VBFV.bf 43b. kovad, m. pl. eu, tr. «portée.»

    (5) sens fig. =

    (1878) EKG II 174. meur a gofad c'hoarzin a veze great e Penn-an-Neac'h.

    (1945) DWCZ 20. Eur c'hofad imor a zo enni. ●21. eur c'hofad lorc'h.

  • kofadeg
    kofadeg

    f. –où Ventrée.

    (1907) BOBL 12 janvier 120/3c. Ar fest a bad eiz-deiz epad pere e ve dansadek ha kovadek.

  • kofañ
    kofañ

    v. intr.

    (1) Prendre du ventre.

    (1876) TDE.BF 357a. Kofa, v. n., tr. «Prendre du ventre, porter le ventre en avant.»

    (2) S'efforcer de soutenir qqc. du ventre.

    (1732) GReg 952b. S'efforcer de soutenir quelque chose du ventre, tr. «Coffa. pr. coffet

  • kofata
    kofata

    v. intr. Faire bonne chère.

    (1876) TDE.BF 357a. Kofata, v. n., tr. «S'en donner à plein ventre.»

    (1910) MAKE 111. N'en doa nemet kofata da ober !...

  • kofeg
    kofeg

    m. kofeion Homme ventru, qui a un gros ventre.

    (1633) Nom 272a. Ventricosus, vel ventriosus, ventrosus : ventru pansard, pansu : vn bigoffecq, vn coffec bras, coffyot, coff an braoüet.

    (1732) GReg 953a. Ventru, uë, tr. «Coffecq. p. coffegued, cofféyen.» ●(1744) L'Arm 266a. Pansard, tr. «Covêc.» ●398b. Ventru, tr. «Covêc

    (1876) TDE.BF 357a. Kofek, s. m., tr. «Celui qui a un gros ventre.»

    (1924) ZAMA 13. ar c’hofek teo Gwinardant ? ●(1954) VAZA 169. tremenet en divije ar c’hofeg-mañ etre e zivhar hep stekiñ ouzh e c’haol, evel dindan ur pont.

  • kofegez
    kofegez

    f. –ed Femme ventrue.

    (1744) L'Arm 266a. Pansarde, tr. «Covéguéss.» ●398b. Ventruë, tr. «Covéguéss

    (1876) TDE.BF 357a. Kofegez, s. f., tr. «Celle qui a un gros ventre.»

  • kofek
    kofek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Ventru.

    (1499) Ca 39b. g. qui a gros ventre. b. coffec. ●(1633) Nom 22a. Venter collatiuus, sesqui pede extans, abdomen insaturabile : gros ventre : coffecq, coff bras.

    (1659) SCger 123a. ventru, tr. «coffec

    (1876) TDE.BF 357a. Kofek, adj., tr. «Celui qui a un gros ventre.» ●(1878) BAY 19. kovek, tr. «Qui a du ventre.»

    (1907) VBFV.bf 43b. kovek, adj., tr. «ventru, pansu.» ●(1907) FHAB Gouere 156. eur bourc'hiz kofek-bras. ●(1931) VALL 777a. Ventru, tr. «kofek .» ●(1963) LLMM 99/264. War e lerc’h e pevarlamme Aotronez kofek gant levitennoù mezher du en-dro dezho.

    (2) (en plt de qqc.) Rebondi, renflé.

    (1985) AMRZ 184-185. El leur, a-benn an noz, e save eur bern brao a 'foenn seah, hir, koveg, hag uhel e gein.

  • kofelleg
    kofelleg

    m. Homme ventripotent, bedonnant.

    (1879) ERNsup 152. kovellek n. Trév[érec], Pléhédel, ventru.

  • kofellek
    kofellek

    adj. Ventripotent, bedonnant.

    (1879) ERNsup 152. kovellek adj. Trév[érec], Pléhédel, ventru.

    (1908) BOBL 06 juin 180/1a. mez na pegen kovellek eo ! ●(1931) VALL 777a. Ventru, tr. «kofellek T[régor] (et kovellek).»

  • kofenn
    kofenn

    = (?).

    (1970) GSBG 329. (Groe) kofenn-kaer, tr. «(marcher) en chaussons.»

  • kofennad
    kofennad

    f. –où = (?).

    (1866) FHB 96/349a. Pa lavar ho mistri d'ezo roi eur goffennad, int a ro diou, teir, ag an dra-ze evid beza deuet mad d'eun druffen goz.

  • kofes / kofesaat
    kofes / kofesaat

    v. tr. d.

    (1) (en plt d'un homme d'Église) Confesser (qqn).

    (1499) Ca 40a. Coffes. g. confesser. ●(c.1500) Cb 42b. gal. confessant. b. nep a coffes.

    (1659) SCger 29a. confesser, tr. «cofes, coes, cofessaat.» ●(1732) GReg 194a. Confesser, entendre les confessions, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet

    (1846) DGG 268. en darn vuia eus an escoptiou e coësser ar vugale d'an oad a seis vloas. ●(1877) BSA 271. ma rencas an aotrou cure, pa ieas d'he c'hoves, dond er meaz euz ar gador.

    (1907) PERS 228. da govez ar oazed. ●(1915) HBPR 223. Kofez a reont eur bern tud. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 78a. o c'hovez hag o c'homunia a rae.

    ►absol.

    (1846) BAZ 568. catekiza a ree ar vugale hac e tremene eun amzer vras o coves.

    (1911) BUAZperrot 684. Ne brezegont ket ha ne gofeseont ket.

    (2) Confesser (ses péchés).

    (1612) Cnf 11a. rac ma endeueus læset da confes dré é gouuizyeguez (…) vn pechet maruel bennac.

    (1732) GReg 194a. Confesser, faire la déclaration de ses pechez, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet

    (1835) AMV 233. roit din ar c'hraç (…) da gôves ervad va fec'hejou.

    ►absol.

    (c.1500) Cb 42b. g. non confes. b. hep bezaff coffesset. ●(1580) G 457. Plorant dolant gant pres me a menn confessat, tr. «Pleurant, avec douleur et empressement je veux me confesser.»

    (1835) AMV 234. pegueit so noc'h qet bet o côves. ●(1872) DJL 32. Ian oa o tont euz a goëz.

    (3) Confesser, reconnaître, avouer.

    (1530) Pm 4. Ha quen guen han nerch an guerches / A mir en pep bro nep he cofes (variante 1622 : cophes) tr. « Et aussi blanche que la neige, la vierge / Qui garde en tout pays quiconque la reconnaît. »

    ►[empl. comme subst.] Ar c'hofesaat : le temps de se confesser.

    (1888) SBI II 16. Ar c'hovesâd 'zo arruet, tr. «Le temps de se confesser est arrivé.»

  • kofesaat
    kofesaat

    voir kofes

  • kofeset
    kofeset

    adj. Qui s'est confessé.

    (c.1500) Cb 42b. g. confes. b. coffesset.

  • kofesion
    kofesion

    f. –où

    (1) Confessionnal.

    (1878) EKG II 121. e tigoriz eur gofesion goz.

    (1907) PERS 245. en eur ziskuez d'ezhan ar govesion.

    (2) Confession.

    (c.1500) Cb 42b. g. confession. b. idem. ●(1621) Mc 5. Ma Tat diuezaff ma gris confession, voue en amser man han amser.

    (c.1680) NG 1227. Me ne rant penigen / Ha guir coffesion.

    (1732) GReg 194a. Confession, declaration de ses pechez à un Prêtre, tr. «Cofeçzion. coveçzion. p. coveçzionou. Van[netois] Coveçzion. coëçzion. pp. ëu

    (1936) PRBD 26. dre ho c'hofesionou fall. ●114. ho kofesionou tremenet.

  • kofesional
    kofesional

    m. Confessionnal (manuel de confession).

    (1612) Cnf.epist 34. Dré an raeson-man, me Bellec indin hac ignorant, oz aznauout (dré an testenny à cals à Doctoret) pennaus an Confessional-man è berr compsou à brihatta hac à goasq quelennadurezou à importãcc bras, ha meurbet necesser.

  • kofesour
    kofesour

    m. –ion Prêtre qui confesse qqn. cf. koñfesor

    (1732) GReg 194a. Confesseur, Prêtre Seculier, ou Regulier approuvé, qui entend les confessions, tr. «coveçzaour. p. coveçzaouryen. Van[netois] Coveçzour. p. coëçzour. pp. yon, yan

    (1835) AMV 233. Disclêrya an oll pec'hejou d'ar c'hovessour.

    ►[empl. comme épith.]

    (1936) PRBD 26. oc'h ober goap eus ar relijion, eus Doue hag eus e dad kofesour. ●32. digorit mat ho kalon d'ho tad kofesour.

  • kofez
    kofez

    m. –où

    (1) Confession.

    (1732) GReg 194a. Il est allé à confesse, adverbial, tr. «Eat eo da govez.» ●Il est revenu de confesse, tr. «Distro eo a gofeçz

    (1872) DJL 45. Kar pa gren ar bed, ne ma ket an amzer da glask deputeet d'ober goeziou pe da leda bernou-douar-gozed.

    (1909) FHAB Gwengolo 277. Pe seurt kofes a ra an hini ne oar ket soken petra eo ar pec'het. ●(1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofez m.»

    (2) Kador-gofez : confessional.

    (1877) FHB (3e série) 4/30a. Ma sonj d'ar persoun, gant he jubile, hor chacha oll betec he gador goves.

    (1907) PERS 200. ha raktal ez a d'he gador govez. ●(1911) SKRS II 230. tri seurt diaoulou a vez ato en dro d'ar c'hadoriou kovez. ●(1936) PRBD 26. ar beleg er gador-gofez.

  • kofezadur
    kofezadur

    m. –ioù Confession.

    (1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofezadur m.» ●(1936) TKAL I 58. Lezit anezan da ober e gofezadur.

  • kofezidigezh
    kofezidigezh

    f. Confession.

    (1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofezidigez f.»

  • kofig-ruz
    kofig-ruz

    m. (ornithologie) Rouge-gorge.

    (1896) GMB 575. rouge-gorge, tr. «(...) tréc[orois] koviq-ru

  • kofignon
    kofignon

    m. –où (habillement) Chausson.

    (c.1500) Cb (d’après GMB 112). cophinon, caffinonou, chausson. ●(1521) Cc (d’après GMB 112). Coffinonou lien, g. chaussement de lin.

    (1659) SCger 23b. chausson, tr. «cofignon.» ●(1732) GReg 159a. Chausson, tr. «Coufignon. p. coufignonou. cofignon. p. cofignonou

    (1876) TDE.BF 357b. Kofignon, s. m., tr. «Chausson ; pl. ou

  • kofilis
    kofilis

    adj.

    (1) (?) Peu fervent dans la foi (?).

    (1900) KAKE 157. Ha mont da zispenn an ilis / Eo diskouez e zoar konfilis. ●(1936) PRBD 90. an dud difeiz, (...) an dud a feiz, zoken, lod anezo... ar re a zo konfilis... ar re-se a gri hag a lavar : «ar gofesion a zo eun dra iskis, eun dra a eneb pleg an den...

    (2) (Œuf) couvi.

    (1744) L'Arm 257b. Oeuf (…) Pourri, tr. «Coulisse

    (1884) FHB 15/114b. n'eo ket kofili ar vi labouz.

    (1916) KZVr 167 - 14/05/16. Kofilis, eur vi kofilis a zo eur vi azdo, eur vi eun evn bihan e-barz (er Fouilhez) Ivonig Picard. ●(1917) KZVr 232 - 12/08/17. Konfilis, tr. «œuf contenant l'embryon d'un oiseau.» ●(1931) VALL 142b. Couvi œuf couvi, tr. «vi kofilis, kovilis, V[annetais] koulis.» ●(1955) STBJ 145. Gouzout a ree pe re eus ar viou a veze koñfilis, hag o dispartie diouz ar re vat. ●223. konfilis : viou bet goret ha diglor.

  • kofin
    kofin

    m. Couffin.

    (1499) Ca 40a. Coffin vide in paner idem est.

  • kofion
    kofion

    s. Coiffe.

    (1659) SCger 27b. coueffe, tr. «coffion

  • kofionaj
    kofionaj

    m. Souillures.

    (1938) DIHU 325/102. kofionaj, tr. «souillures, débris sales.»

  • kofioniñ
    kofioniñ

    v. tr. d. Souiller.

    (1938) DIHU 325/102. kofionein, (v. act. et n.), tr. «souiller.»

  • kofitiñ
    kofitiñ

    v. tr. d. =

    (1925) DIHU 163/214. hag é vezè kofitet rah é begos dehon, get er skoarnadeu e estè.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...