Devri

Recherche 'kof...' : 36 mots trouvés

Page 1 : de kof (1) à kofitin (36) :
  • kof
    kof

    m. & adv. –où

    I.

    A. (anatomie) Ventre.

    ●(1499) Ca 39b. Coff. g. ventre. ●g. ventre de vierge. b. coff guerches. ●40a. Coff an houch. g. ventre de porc. ●102a. Guele an buguel en coff emam. l. hec ma cera/re. ●199a. Torr et coff tout vng ibi vide etc. ●(c. 1501) Lv 231/1. [c]off gl. Venter. ●(1530) Pm 230 (Mab Den). Eno coff ha quenyn (lire queyn) ez breiny / Treyt ha penn hac ez dispenny tr. « Là, ventre et dos, tu pourriras, / Pieds et tête, et tu te décomposeras » ●(1633) Nom 22a. Aluus, venter : ventre : an coff.

    ●(1659) SCger 123a. ventre, tr. «coff.» ●(1732) GReg 952b. Ventre, tr. «Coff. p. coflyou (lire : coffyou), coffou, covou. Van[netois] coff. p. coffëü.»

    ●(1821) SST.ab xix. é cove ur pesq bras. ●(1849) LLB 1206. Tiw a houg, ber a gov. ●(1878) EKG II 73. leun oa ho c'hof. ●277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...).

    ►[empl. sans art.]

    ●(1903) MBJJ 58. kloc'h koan a zonaz raktal, ha ne oa ket re abred 'vit kof.

    B. (en plt de qqn)

    (1) Ober kof bras : manger beaucoup.

    ●(1855) MAV 43. Kof braz o doa great goude pilat boed a c'hoari gaer.

    (2) Bezañ reut-kof : avoir le ventre plein.

    ●(1921) FHAB C'hwevrer 44. Tad-Koz, reut kof dija.

    (3) Ober kof : s'efforcer de soutenir qqc. du ventre.

    ●(1732) GReg 952b. S'efforcer de soutenir quelque chose du ventre, tr. «ober coff.»

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Tranche (de livre).

    ●(1732) GReg 933b. Tranche d'un livre, tr. «Coff ul levr.» ●(1744) L'Arm 389b. Trenche. D'un livre, tr. «Coff ul livre.»

    (2) =

    ●(1985) AMRZ 305. ar pez a gare a fañfarluchou, a rede, a-héd an deiz, euz kov e rabot.

    (3) Partie ventrue d'un vase, d'un tonneau, bouge.

    ●(1744) L'Arm 422b. Bouge, tr. «Coff er barrique.»

    ●(1903) MBJJ 104. an euz e bod pri eur c'hof ledan hag eur c'houk ken hir 'vel m'eo striz.

    (4) Kof al lestr : cale.

    ●(1499) Ca 40a. Coff an lestr. g. ventre de neff. ●(1633) Nom 151a. Aluus nauis : le creux, le ventre de la nauire : coff an lestr an strat.

    (5) Partie renflée (d'une bourse, etc.).

    ●(1908) PIGO II 8. 'n eur flouran gant e zorn kof ar yalc'h en e c'hodel.

    (6) (agriculture) = (?).

    ●(1909) BOBL 30 octobre 253/2d. eul labour don a zo ato gwelloc'h, rag rei a ra kalz a gov d'an douar. ●(1909) BOBL 06 novembre 254/2d. Dre ma al labour war zonnaat, an douar a gemer ivez muioc'h a gov.

    III. [en apposition]

    (1) Red-kof : diarrhée.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. flus de ventre, tr. «red cof.» ●(1723) CHal 36. Red cof, tr. «cours de ventre.» ●(1744) L'Arm 81a. Courante, tr. «Ritt-coff. m.» ●160a. Flux (...) de ventre ou Hépatique, tr. «Rid coff.»

    (2) Droug-kof : mal de ventre.

    ●(1912) BUEV 34-35. èl pe vehé bet kroget en droug-kof én-hé.

    (3) Poan-gof : mal de ventre.

    ●(1910) MAKE 44. Poan gof, emezan, netra n'eo.

    (4) Tarzh-kof : hernie.

    ●(1934) BRUS 224. Une hernie, tr. «un tarh-kov.»

    IV. Loc. adv.

    (1) A-dreuz-kof : à plat ventre.

    ●(1867) FHB 119/117b. hag e coezas a dreus cof varnezhan. ●(1877) FHB (3e série) 2/15b. A dreuz-coff var eur vaz e teuaz a benn, goude mil ha mil ehan, d'en em sacha betec eun toull ti. ●(1877) EKG I 163. Eun heur a ioa edo ar zoudarded gourvezet var ho c'hleuz (...) kredi a c'hellit ne dlient ket beza en ho eaz a dreuz-kof var eur c'hleuz. ●(1878) EKG II 53. E kichen, a dreuz-kof, an eil var egile.

    ●(1924) YAYA 41. Kouezet eo bet, a dreuz kof, en eun taol krenn, gant eur maro rust.

    (2) A-ruz-kof : en se traînant sur le ventre.

    ●(1922) KAAG 68. hag a zo deut aman, a ruz kof, azioc'h d'id.

    (3) A-leizh-kof : à satiété.

    ●(1877) EKG I 66. abalamour ma ne roont ket a voued a leiz-kof d'ezho.

    V.

    (1) Bezañ moan e gof : avoir faim.

    ●(1878) EKG II 219 (L) L. Inisan. Ne raio ket a zrouk d'ign, evit guir, Aoutrou Salaun, rak moan eo va c'hof.

    (2) Bezañ don e gof : manger beaucoup.

    ●(1872) DJL 5 (K) Jerom ar Born. Kar gourmand kalz oa Jakez, ha dôn he gof evit ar vech.

    ●(1912) MELU XI 416 (T-Trevereg). Kov don, tr. E. Ernault «Ventre profond, goinfre. Trév[érec].» ●(1924) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 30-31 (T) F. al Lay. Bilzig, ma vije bet eno, en e lec'h, an nije bet labouret mat ive eus tôl an ôtrou Kont, hirr ha lemm meurbet a oa e zent, doun e gof ha direvus. ●(1962) TDBP II 131 (T). Ar re-mañ a zo don o hov, tr. J. Gros «ceux-ci ont le ventre profond (ceux-ci sont de gros mangeurs.»

    (3) Ober kof(ig) moan : se passer de manger.

    ●(1877) FHB (3e série) 15(2)/122b (L) *Mik an Dourdu. Gant m'en dezo he oualc'h, ouaz-a-ze d'an hini a ranko ober cof-moan.

    ●(1929) FHAB C'hwevrer 69 (L) Y.-V. Perrot. N'eo ket da d'eomp eta chom da ober kof moan aman d'e c'hedal. ●(1947) YNHL 91 (K) Y. Drezen. War-lerc'h ober kofig moan gant yod silet ha laezh trenk. ●(1955) STBJ 81 (K) Y. ar Gow. Ne t'eus 'met lôsken da varc'h hep tamm hag e teuy da voaza d'ober kovig moan. ●(1957) BRUD 2/33 (K) Y. ar Gow. Ar paour kêz koz a jomas d'ober kovig moan an deiz-se peogwir ne oa gwenneg-all ebed gantañ da gaoud peadra da verenna. ●(1962) BRUD 16/21 (T) E. ar Barzhig. Daoust dezañ d'ober kov-moan eun tamm zo, ar hrennard a bignas beteg beg ar wezenn evel eur wiñver. ●(1978) PBPP 2.2/389 (T-Plougouskant). Ober kof moan, tr. J. le Du «se serrer la ceinture /lit. faire ventre mince/»

    (4) Ober kof kioc'h : se passer de manger.

    ●(1943) FHAB Gouere/Eost 326 M. Kerfroudenn. Distroet oun eta en eur ober kof gioc'h hag hep degas zoken eun drailhenn.

    (5) Ober poan-gof : mettre mal à l’aise.

    ●(1908) KMAF 34 E. Crocq. Eur stal gaer avad, Skouarnek, ha pa vefe gwir hag an holl. Ha da biou a ree poan-gof an dra-ze ?

    (6) Bezañ don e gof : être capable de manger beaucoup lorsque cela se présente.

    ●(1924) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 30-31 (T) F. al Lay. Bilzig, ma vije bet eno, en e lec'h, an nije bet labouret mat ive eus tôl an ôtrou Kont, hirr ha lemm meurbet a oa e zent, doun e gof ha direvus. ●108. E ti Izabel tri a vugale, hag a oa hir o dent ha doun o c'hof.

    (7) Tennañ e gof er-maez a vizer : bien manger.

    ●(1933) ALBR 43 (T). Gant an arc'hant dastumet oc'h ober ar c'honvers-se, e tenne e gof ermêz a vizer, pa vezemp a-drenv o tiskwiza.

    (8) Ober kof rous : bronzer.

    ●(1877) FHB (3e série) 7/56a (L). Eur mesvier (...) a ioa oc'h ober cofig-rouz var gae Montroulez, o tiazeza he gorfad odivi.

    ●(1912) MELU 416 (T-Trevereg). Ober kof rouz, tr. E. Ernault «Faire ventre roux, se chauffer au soleil. Trév[érec].» ●(1978) PBPP 2.2/302 (T-Plougouskant). Ober kof rous, tr. J. le Du «prendre un bain de soleil; profiter du soleil.»

    (9) Bezañ he c'hof betek al lagad : être enceinte.

    ●(1863) GBI I 428. Aliettik, me ho kwelo / Un de bars en kear, pe war-dro, / Ho kof gant-oc'h bet' ho lagad, / Brases euz ur c'hokinn bennag, tr. F.-V. an Uhel «...avec votre ventre jusqu'à l'oeil, enceinte de quelque coquin !»

    (10) Distagañ e gof diouzh e gein : manger, boire à l’excès.

    ●(1908) FHAB Gwengolo Laouig Beg ar Spins. Oh ! neuse ne vezo ket distaget ho kof eus ho kein eme ar bebren a vele ervad n'he doa ket kals da c'hounid gant an tri lapous treud-man.

    (11) Aet e gof en e gein : très maigre.

    ●(1942) VALLsup 110. Très maigre, tr. F. Vallée «aet e gof en e gein.»

    (12) Kaout kof ha kein da zerc’hel : devoir manger et s’habiller.

    ●(1935) BREI 433/4a (T). Kof ha kein en deus da zerc’hel evel ar re all.

    (13) Bezañ e leue a-dreuz en e gof : voir leue.

    (14) Ober beaj kof e vamm : voir beaj.

    (15) Kaout an eostig en e gof : voir eostig.

    (16) Bezañ brasoc'h e c'henoù eget e gof : voir genoù.

  • kof-bihan
    kof-bihan

    m. (anatomie)

    (1) Estomac.

    ●(1732) GReg 952b. Ventricule, l'estomac, tr. «Coff bihan. ar c'hoff bihan.»

    (2) Bas-ventre.

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kof-bihan, s. m., tr. «Bas-ventre.»

    ●(1962) EGRH I 38. kof-bihan m., tr. « bas-ventre. »

  • kof-brec'h / kof-ar-vrec'h
    kof-brec'h / kof-ar-vrec'h

    m. (anatomie) Biceps.

    ●(1633) Nom 23a. Lacertus : la souris du bras : coff an bræch.

    ●(1732) GReg 115a. La partie charnuë du bras, tr. «Coff an vreac'h.»

  • kof-gar / kof ar c'har
    kof-gar / kof ar c'har

    m. (anatomie) Mollet.

    ●(1499) Ca 40a. Coff an gar. g. le gros de la jambe. ●(1633) Nom 25a. Sura : le mol de la iambe : coff an garr.

    ●(1659) SCger 67b. le gras de la iambe, tr. «coff ar gar.» ●(1723) CHal 81. Goff er garre, tr. «gras de jambe.» ●(1732) GReg 469b. Gras de jambe, le gras de la jambe, tr. «Coff an gar. coff ar c'har.» ●507b. Le gras de la jambe, tr. «Coff an garr.» ●(1744) L'Arm 176b. Gras de jambe, tr. «Coff er garre.» ●(1774) AC 83. cofou an divesquer, tr. «les gras des jambes.»

    ●(1838) CGK 8. Teuët moust eo var (lire : va) c'hof carr. ●(1876) TDE.BF 357b. Kof-gar, s. m., tr. «Mollet de la jambe.»

    ●(1906) HIVL 160. ne oé mui ag é gov-gar meit un dornad. ●(1907) VBFV.bf 43b. kov-gar, tr. «mollet.» ●(1963) LLMM 99/264. war o c’hof-kar distumet gand gwaziet koeñvet ha seul ma taoulamment.

  • kof-ha-kof
    kof-ha-kof

    adj. Dañs kof-ha-kof : danse l'un contre l'autre.

    ●(2002) MVAHU 54. (An Uhelgoad) Bremañ n'eus nemed dañs kof-ha-kof ken.

  • kof-sistr
    kof-sistr

    m. Gros buveur de cidre.

    ●(1970) BHAF 116. Ma karjez beza lonket nebeutoh, koz kov-sistr. ●(1973) BAHE 76/35. kofoù-sistr ma oant.

  • kof-stamm
    kof-stamm

    m.

    (1) Gros ventre.

    ●(1877) FHB (3e série) 28/220b. Ne ket eur c'hof stam am euz dre c'hraz Doue.

    ●(1952) LLMM 30/34. ur c'hof-stamm o deus eveldoc'h.

    (2) Gros mangeur.

    ●(1978) LLMM 186/14. n'eo mat ar veleien nemet da leinañ, da frikoañ, da gargañ o c'horf... Kofoù-stamm tout, emeze.

  • kof-yod
    kof-yod

    m. fam.

    (1) Mangeur de bouillie.

    ●(1876) TDE.BF 357b. Kof-iod, s. m., tr. «Mangeur de bouillie.» ●(1890) MOA 147a. Mangeur de bouillie, tr. «kof-iod.»

    ●(1931) VALL 75b. mangeur de bouillie, tr. «par plaisant. kof-yod.»

    (2) Homme ventru.

    ●(1633) Nom 272a. Ventricosus, vel ventriosus, ventrosus : ventru pansard, pansu : vn bigoffecq, vn coffec bras, coffyot, coff an braoüet.

    ●(1876) TDE.BF 357b. Kof-iod, s. m., tr. «par extension, pansard.»

  • kofad
    kofad

    m. –où

    (1) Ventrée.

    ●(1659) SCger 123a. ventrée, tr. «coffat.» ●(1732) GReg 137b. Carrelure de ventre, tr. «Coffad. p. coffadou.» ●952b. Ventrée, tr. «Coffad. p. coffadou. covad. ur c'hovad. p. covadou.» ●(1744) L'Arm 398b. Ventrée, tr. «Covatt.. adeu. m.»

    ●(18--) SAQ I 280. eur c'hovad guin.

    ●(1902) PIGO I 45. gant e gofad per hag avalou. ●(1907) VBFV.bf 43b. kovad, m. pl. eu, tr. «ventrée.» ●(1909) KTLR 23. me meuz great eur c'hofad pesket !

    (2) par ext. Kofad naon : grosse faim.

    ●(1732) GReg 392b. Il a grand faim, tr. «ur c'hofad mad a naoun èn deus.»

    ●(1967) BAHE 53/68. Naon o doa. Kofadoù naon.

    (3) Distagañ, kargañ, ober, sammañ ur c'hofad : prendre une cuite.

    ●(1909) DIHU 52/351. un deùeh abéh e laké de sammein é govad. ●(1924) LZMR 38. Da chistra ez eas hag eur c'hofad a gargas. ●(1925) FHAB Mae 196. re gempenn eo ouz e wenneien d'ober e-unan kofajou en osteleri ! ●(1947) BIKA 35. Te, avat, poa distaget eur c'hofad er Pont.

    (4) Portée, ventrée.

    ●(1499) Ca 207a. Vng coffat. g dune ventree. l. couterinus. ●(c.1500) Cb 103a. [guenell] Jtem hec gemellipera / re. g. qui a deux enfans en vne ventree. b. nep en deuez dou croadur en vn coffat. ●(1633) Nom 10b. Fœtus : le fruict & portée de femme : an frouez ha coffat vn gruec.

    ●(1659) SCger 62a. gemeaux, tr. «eus vr mémes coffat.» ●95a. portée d'vne femme, tr. «cofat vr grec.» ●(1732) GReg 740b. Portée, ou ventrée, parlant d'une femme, tr. «Coffad.» ●(17--) CBet 1893. Daou vap en eur hofat he defoa da henel.

    ●(1867) MGK 107. Eur giez-red a voa tostik da gelina ; / Ne ouie e pe leac'h dizamma he c'hofad. ●(1878) SVE 20 §125. Mouga ann aer gant he c'hofad, tr. «étouffer le serpent avec sa portée.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. kovad, m. pl. eu, tr. «portée.»

    (5) sens fig. =

    ●(1878) EKG II 174. meur a gofad c'hoarzin a veze great e Penn-an-Neac'h.

    ●(1945) DWCZ 20. Eur c'hofad imor a zo enni. ●21. eur c'hofad lorc'h.

  • kofadeg
    kofadeg

    f. –où Ventrée.

    ●(1907) BOBL 12 janvier 120/3c. Ar fest a bad eiz-deiz epad pere e ve dansadek ha kovadek.

  • kofañ
    kofañ

    v. intr.

    (1) Prendre du ventre.

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kofa, v. n., tr. «Prendre du ventre, porter le ventre en avant.»

    (2) S'efforcer de soutenir qqc. du ventre.

    ●(1732) GReg 952b. S'efforcer de soutenir quelque chose du ventre, tr. «Coffa. pr. coffet.»

  • kofata
    kofata

    v. intr. Faire bonne chère.

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kofata, v. n., tr. «S'en donner à plein ventre.»

    ●(1910) MAKE 111. N'en doa nemet kofata da ober !...

  • kofeg
    kofeg

    m. kofeion Homme ventru, qui a un gros ventre.

    ●(1633) Nom 272a. Ventricosus, vel ventriosus, ventrosus : ventru pansard, pansu : vn bigoffecq, vn coffec bras, coffyot, coff an braoüet.

    ●(1732) GReg 953a. Ventru, uë, tr. «Coffecq. p. coffegued, cofféyen.» ●(1744) L'Arm 266a. Pansard, tr. «Covêc.» ●398b. Ventru, tr. «Covêc.»

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kofek, s. m., tr. «Celui qui a un gros ventre.»

    ●(1924) ZAMA 13. ar c’hofek teo Gwinardant ? ●(1954) VAZA 169. tremenet en divije ar c’hofeg-mañ etre e zivhar hep stekiñ ouzh e c’haol, evel dindan ur pont.

  • kofegez
    kofegez

    f. –ed Femme ventrue.

    ●(1744) L'Arm 266a. Pansarde, tr. «Covéguéss.» ●398b. Ventruë, tr. «Covéguéss.»

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kofegez, s. f., tr. «Celle qui a un gros ventre.»

  • kofek
    kofek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Ventru.

    ●(1499) Ca 39b. g. qui a gros ventre. b. coffec. ●(1633) Nom 22a. Venter collatiuus, sesqui pede extans, abdomen insaturabile : gros ventre : coffecq, coff bras.

    ●(1659) SCger 123a. ventru, tr. «coffec.»

    ●(1876) TDE.BF 357a. Kofek, adj., tr. «Celui qui a un gros ventre.» ●(1878) BAY 19. kovek, tr. «Qui a du ventre.»

    ●(1907) VBFV.bf 43b. kovek, adj., tr. «ventru, pansu.» ●(1907) FHAB Gouere 156. eur bourc'hiz kofek-bras. ●(1931) VALL 777a. Ventru, tr. «kofek .» ●(1963) LLMM 99/264. War e lerc’h e pevarlamme Aotronez kofek gant levitennoù mezher du en-dro dezho.

    (2) (en plt de qqc.) Rebondi, renflé.

    ●(1985) AMRZ 184-185. El leur, a-benn an noz, e save eur bern brao a 'foenn seah, hir, koveg, hag uhel e gein.

  • kofelleg
    kofelleg

    m. Homme ventripotent, bedonnant.

    ●(1879) ERNsup 152. kovellek n. Trév[érec], Pléhédel, ventru.

  • kofellek
    kofellek

    adj. Ventripotent, bedonnant.

    ●(1879) ERNsup 152. kovellek adj. Trév[érec], Pléhédel, ventru.

    ●(1908) BOBL 06 juin 180/1a. mez na pegen kovellek eo ! ●(1931) VALL 777a. Ventru, tr. «kofellek T[régor] (et kovellek).»

  • kofenn
    kofenn

    = (?).

    ●(1970) GSBG 329. (Groe) kofenn-kaer, tr. «(marcher) en chaussons.»

  • kofennad
    kofennad

    f. –où = (?).

    ●(1866) FHB 96/349a. Pa lavar ho mistri d'ezo roi eur goffennad, int a ro diou, teir, ag an dra-ze evid beza deuet mad d'eun druffen goz.

  • kofes / kofesaat
    kofes / kofesaat

    v. tr. d.

    (1) (en plt d'un homme d'Église) Confesser (qqn).

    ●(1499) Ca 40a. Coffes. g. confesser. ●(c.1500) Cb 42b. gal. confessant. b. nep a coffes.

    ●(1659) SCger 29a. confesser, tr. «cofes, coes, cofessaat.» ●(1732) GReg 194a. Confesser, entendre les confessions, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet.»

    ●(1846) DGG 268. en darn vuia eus an escoptiou e coësser ar vugale d'an oad a seis vloas. ●(1877) BSA 271. ma rencas an aotrou cure, pa ieas d'he c'hoves, dond er meaz euz ar gador.

    ●(1907) PERS 228. da govez ar oazed. ●(1915) HBPR 223. Kofez a reont eur bern tud. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 78a. o c'hovez hag o c'homunia a rae.

    ►absol.

    ●(1846) BAZ 568. catekiza a ree ar vugale hac e tremene eun amzer vras o coves.

    ●(1911) BUAZperrot 684. Ne brezegont ket ha ne gofeseont ket.

    (2) Confesser (ses péchés).

    ●(1612) Cnf 11a. rac ma endeueus læset da confes dré é gouuizyeguez (…) vn pechet maruel bennac.

    ●(1732) GReg 194a. Confesser, faire la déclaration de ses pechez, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet.»

    ●(1835) AMV 233. roit din ar c'hraç (…) da gôves ervad va fec'hejou.

    ►absol.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. non confes. b. hep bezaff coffesset. ●(1580) G 457. Plorant dolant gant pres me a menn confessat, tr. «Pleurant, avec douleur et empressement je veux me confesser.»

    ●(1835) AMV 234. pegueit so noc'h qet bet o côves. ●(1872) DJL 32. Ian oa o tont euz a goëz.

    (3) Confesser, reconnaître, avouer.

    ●(1530) Pm 4. Ha quen guen han nerch an guerches / A mir en pep bro nep he cofes (variante 1622 : cophes) tr. « Et aussi blanche que la neige, la vierge / Qui garde en tout pays quiconque la reconnaît. »

    ►[empl. comme subst.] Ar c'hofesaat : le temps de se confesser.

    ●(1888) SBI II 16. Ar c'hovesâd 'zo arruet, tr. «Le temps de se confesser est arrivé.»

  • kofesaat
    kofesaat

    voir kofes

  • kofeset
    kofeset

    adj. Qui s'est confessé.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. confes. b. coffesset.

  • kofesion
    kofesion

    f. –où

    (1) Confessionnal.

    ●(1878) EKG II 121. e tigoriz eur gofesion goz.

    ●(1907) PERS 245. en eur ziskuez d'ezhan ar govesion.

    (2) Confession.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. confession. b. idem. ●(1621) Mc 5. Ma Tat diuezaff ma gris confession, voue en amser man han amser.

    ●(c.1680) NG 1227. Me ne rant penigen / Ha guir coffesion.

    ●(1732) GReg 194a. Confession, declaration de ses pechez à un Prêtre, tr. «Cofeçzion. coveçzion. p. coveçzionou. Van[netois] Coveçzion. coëçzion. pp. ëu.»

    ●(1936) PRBD 26. dre ho c'hofesionou fall. ●114. ho kofesionou tremenet.

  • kofesional
    kofesional

    m. Confessionnal (manuel de confession).

    ●(1612) Cnf.epist 34. Dré an raeson-man, me Bellec indin hac ignorant, oz aznauout (dré an testenny à cals à Doctoret) pennaus an Confessional-man è berr compsou à brihatta hac à goasq quelennadurezou à importãcc bras, ha meurbet necesser.

  • kofesour
    kofesour

    m. –ion Prêtre qui confesse qqn. cf. koñfesor

    ●(1732) GReg 194a. Confesseur, Prêtre Seculier, ou Regulier approuvé, qui entend les confessions, tr. «coveçzaour. p. coveçzaouryen. Van[netois] Coveçzour. p. coëçzour. pp. yon, yan.»

    ●(1835) AMV 233. Disclêrya an oll pec'hejou d'ar c'hovessour.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1936) PRBD 26. oc'h ober goap eus ar relijion, eus Doue hag eus e dad kofesour. ●32. digorit mat ho kalon d'ho tad kofesour.

  • kofez
    kofez

    m. –où

    (1) Confession.

    ●(1732) GReg 194a. Il est allé à confesse, adverbial, tr. «Eat eo da govez.» ●Il est revenu de confesse, tr. «Distro eo a gofeçz.»

    ●(1872) DJL 45. Kar pa gren ar bed, ne ma ket an amzer da glask deputeet d'ober goeziou pe da leda bernou-douar-gozed.

    ●(1909) FHAB Gwengolo 277. Pe seurt kofes a ra an hini ne oar ket soken petra eo ar pec'het. ●(1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofez m.»

    (2) Kador-gofez : confessional.

    ●(1877) FHB (3e série) 4/30a. Ma sonj d'ar persoun, gant he jubile, hor chacha oll betec he gador goves.

    ●(1907) PERS 200. ha raktal ez a d'he gador govez. ●(1911) SKRS II 230. tri seurt diaoulou a vez ato en dro d'ar c'hadoriou kovez. ●(1936) PRBD 26. ar beleg er gador-gofez.

  • kofezadur
    kofezadur

    m. –ioù Confession.

    ●(1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofezadur m.» ●(1936) TKAL I 58. Lezit anezan da ober e gofezadur.

  • kofezidigezh
    kofezidigezh

    f. Confession.

    ●(1931) VALL 142b. Confesse, confession, tr. «kofezidigez f.»

  • kofig-ruz
    kofig-ruz

    m. (ornithologie) Rouge-gorge.

    ●(1896) GMB 575. rouge-gorge, tr. «(...) tréc[orois] koviq-ru.»

  • kofignon
    kofignon

    m. –où (habillement) Chausson.

    ●(c.1500) Cb (d’après GMB 112). cophinon, caffinonou, chausson. ●(1521) Cc (d’après GMB 112). Coffinonou lien, g. chaussement de lin.

    ●(1659) SCger 23b. chausson, tr. «cofignon.» ●(1732) GReg 159a. Chausson, tr. «Coufignon. p. coufignonou. cofignon. p. cofignonou.»

    ●(1876) TDE.BF 357b. Kofignon, s. m., tr. «Chausson ; pl. ou.»

  • kofilis
    kofilis

    adj.

    (1) (?) Peu fervent dans la foi (?).

    ●(1900) KAKE 157. Ha mont da zispenn an ilis / Eo diskouez e zoar konfilis. ●(1936) PRBD 90. an dud difeiz, (...) an dud a feiz, zoken, lod anezo... ar re a zo konfilis... ar re-se a gri hag a lavar : «ar gofesion a zo eun dra iskis, eun dra a eneb pleg an den...

    (2) (Œuf) couvi.

    ●(1744) L'Arm 257b. Oeuf (…) Pourri, tr. «Coulisse.»

    ●(1884) FHB 15/114b. n'eo ket kofili ar vi labouz.

    ●(1916) KZVr 167 - 14/05/16. Kofilis, eur vi kofilis a zo eur vi azdo, eur vi eun evn bihan e-barz (er Fouilhez) Ivonig Picard. ●(1917) KZVr 232 - 12/08/17. Konfilis, tr. «œuf contenant l'embryon d'un oiseau.» ●(1931) VALL 142b. Couvi œuf couvi, tr. «vi kofilis, kovilis, V[annetais] koulis.» ●(1955) STBJ 145. Gouzout a ree pe re eus ar viou a veze koñfilis, hag o dispartie diouz ar re vat. ●223. konfilis : viou bet goret ha diglor.

  • kofin
    kofin

    m. Couffin.

    ●(1499) Ca 40a. Coffin vide in paner idem est.

  • kofion
    kofion

    s. Coiffe.

    ●(1659) SCger 27b. coueffe, tr. «coffion.»

  • kofionaj
    kofionaj

    m. Souillures.

    ●(1938) DIHU 325/102. kofionaj, tr. «souillures, débris sales.»

  • kofioniñ
    kofioniñ

    v. tr. d. Souiller.

    ●(1938) DIHU 325/102. kofionein, (v. act. et n.), tr. «souiller.»

  • kofitiñ
    kofitiñ

    v. tr. d. =

    ●(1925) DIHU 163/214. hag é vezè kofitet rah é begos dehon, get er skoarnadeu e estè.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...