Devri

Recherche 'kofes...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de kofes-kofesaat (1) à kofesour (6) :
  • kofes / kofesaat
    kofes / kofesaat

    v. tr. d.

    (1) (en plt d'un homme d'Église) Confesser (qqn).

    ●(1499) Ca 40a. Coffes. g. confesser. ●(c.1500) Cb 42b. gal. confessant. b. nep a coffes.

    ●(1659) SCger 29a. confesser, tr. «cofes, coes, cofessaat.» ●(1732) GReg 194a. Confesser, entendre les confessions, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet.»

    ●(1846) DGG 268. en darn vuia eus an escoptiou e coësser ar vugale d'an oad a seis vloas. ●(1877) BSA 271. ma rencas an aotrou cure, pa ieas d'he c'hoves, dond er meaz euz ar gador.

    ●(1907) PERS 228. da govez ar oazed. ●(1915) HBPR 223. Kofez a reont eur bern tud. ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 78a. o c'hovez hag o c'homunia a rae.

    ►absol.

    ●(1846) BAZ 568. catekiza a ree ar vugale hac e tremene eun amzer vras o coves.

    ●(1911) BUAZperrot 684. Ne brezegont ket ha ne gofeseont ket.

    (2) Confesser (ses péchés).

    ●(1612) Cnf 11a. rac ma endeueus læset da confes dré é gouuizyeguez (…) vn pechet maruel bennac.

    ●(1732) GReg 194a. Confesser, faire la déclaration de ses pechez, tr. «Cofeçz. cofeçzât. covez. coveçzât. ppr. cofeçzëet. coveçzëet.»

    ●(1835) AMV 233. roit din ar c'hraç (…) da gôves ervad va fec'hejou.

    ►absol.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. non confes. b. hep bezaff coffesset. ●(1580) G 457. Plorant dolant gant pres me a menn confessat, tr. «Pleurant, avec douleur et empressement je veux me confesser.»

    ●(1835) AMV 234. pegueit so noc'h qet bet o côves. ●(1872) DJL 32. Ian oa o tont euz a goëz.

    (3) Confesser, reconnaître, avouer.

    ●(1530) Pm 4. Ha quen guen han nerch an guerches / A mir en pep bro nep he cofes (variante 1622 : cophes) tr. « Et aussi blanche que la neige, la vierge / Qui garde en tout pays quiconque la reconnaît. »

    ►[empl. comme subst.] Ar c'hofesaat : le temps de se confesser.

    ●(1888) SBI II 16. Ar c'hovesâd 'zo arruet, tr. «Le temps de se confesser est arrivé.»

  • kofesaat
    kofesaat

    voir kofes

  • kofeset
    kofeset

    adj. Qui s'est confessé.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. confes. b. coffesset.

  • kofesion
    kofesion

    f. –où

    (1) Confessionnal.

    ●(1878) EKG II 121. e tigoriz eur gofesion goz.

    ●(1907) PERS 245. en eur ziskuez d'ezhan ar govesion.

    (2) Confession.

    ●(c.1500) Cb 42b. g. confession. b. idem. ●(1621) Mc 5. Ma Tat diuezaff ma gris confession, voue en amser man han amser.

    ●(c.1680) NG 1227. Me ne rant penigen / Ha guir coffesion.

    ●(1732) GReg 194a. Confession, declaration de ses pechez à un Prêtre, tr. «Cofeçzion. coveçzion. p. coveçzionou. Van[netois] Coveçzion. coëçzion. pp. ëu.»

    ●(1936) PRBD 26. dre ho c'hofesionou fall. ●114. ho kofesionou tremenet.

  • kofesional
    kofesional

    m. Confessionnal (manuel de confession).

    ●(1612) Cnf.epist 34. Dré an raeson-man, me Bellec indin hac ignorant, oz aznauout (dré an testenny à cals à Doctoret) pennaus an Confessional-man è berr compsou à brihatta hac à goasq quelennadurezou à importãcc bras, ha meurbet necesser.

  • kofesour
    kofesour

    m. –ion Prêtre qui confesse qqn. cf. koñfesor

    ●(1732) GReg 194a. Confesseur, Prêtre Seculier, ou Regulier approuvé, qui entend les confessions, tr. «coveçzaour. p. coveçzaouryen. Van[netois] Coveçzour. p. coëçzour. pp. yon, yan.»

    ●(1835) AMV 233. Disclêrya an oll pec'hejou d'ar c'hovessour.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1936) PRBD 26. oc'h ober goap eus ar relijion, eus Doue hag eus e dad kofesour. ●32. digorit mat ho kalon d'ho tad kofesour.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...