Devri

Recherche 'kok...' : 54 mots trouvés

Page 1 : de kok-1 (1) à kokoz-1 (50) :
  • kok .1
    kok .1

    m. Baie de houx.

    ●(1732) GReg 502a. Graine de houx, tr. «Cocq.»

    ●(1876) TDE.BF 357b. Kok, s. m. tr. «Graine du houx, arbre.»

    ●(1931) VALL 104b. fruit du houx, tr. «kok m. (Grég.).»

  • kok .2
    kok .2

    m. Cuisinier.

    ●(1876) TDE.BF 357b. Kok, s. m., tr. «Cuisinier.» ●664b. Kok, s. m., tr. «Cuisinier.»

  • kokagn .1
    kokagn .1

    adj. Qui cadre, correspond.

    ●(1732) GReg 94a. Très-bien, tr. «cocaign.» ●Bienfait, fait comme il faut, tr. «cocaign.» ●426a. Fort bien, tr. «cocaign.» ●767a. Quadrer, se raporter justement, tr. «beza coqaign.»

  • kokagn .2
    kokagn .2

    s. Ober kokagn =

    ●(c.1718) CHal.ms i. cocagne, tr. «hoari gaer, ober cocagn'.»

  • kokanan
    kokanan

    s. Sexe féminin.

    ●(1885) ARN 41. Les parties sexuelles ont acquiq une singulière richesse d'expressions. (…) Chez les femmes, kokanan.

  • kokanier
    kokanier

    m. –ion Marchand de poissons, mareyeur.

    ●(1925) BILZ 122. Pa vije bras ha niverus an tôl-pesked, e vije kaset kannad da gokanierien Lannuon ha Montroulez da lavaraet d'ê dont da brena ar pesked. ●Kokanier (pl. –ien), tr. «marchand de poissons.»

  • kokardenn
    kokardenn

    f. –où (habillement)

    (1) Cocarde.

    ●(1766) MM 556. a nes clezè na cocarden, tr. «à moins d'épée et de cocarde.» ●(1790/94) PC I 234. gat o c'hocardennou.

    ●(1847) FVR 378. kokardennou gwenn. ●(1869) FHB 255/366b. eun tog a dric'horn, eur voulouzen hag eur gocarden outhan. ●(1891) AGB 22. barnet d'ar maro evit beza stlapet d'an douar eur gokarden trikolor.

    ●(1914) DFBP 56a. cocarde, tr. «Kokarden.»

    (2) Petit nœud de derrière à la coiffe de Douarnenez.

    ●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Kokardenn gg. : skoulm bihan a-dreñv ar c'hoef.

    (3) Cocarde de la coiffe bigoudène.

    ●(2013) COSBI 123. ar gokartenn, tr. «la cocarde.»

  • kokardennet
    kokardennet

    adj. Bien fignolé.

    ●(1942) VALLsup 77a. (Vêtement, etc.) bien fignolé, tr. «kokardennet T[regor] popul.»

  • kokardig
    kokardig

    s. (argot des tailleurs vannetais) Œufs.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» kokardig = uieu.

  • kokardin
    kokardin

    m. (botanique) Bardane majeure.

    ●(1879) BLE 63. Bardane majeure. (L. major. Gt.) Kokardin.

    ●(1931) VALL 58a. Bardane, tr. «kokardin.»

  • kokatris
    kokatris

    m. Basilic.

    ●(1499) Ca 39a. Cocatrice. g. idem. ●(c.1500) Cb 41b. Cocatricc. g. idem.

  • koked
    koked

    m. –où (marine) Esquif, petit bateau.

    ●(1499) Ca 46a. Coquet vide in gargadenn. ●90a. Jtem hic gulus / li. g. vne maniere de nef ronde coquet. ●(c.1500) Cb 48a. Coquet vide in gargadenn. ●91a. Jtem hic gulus / li. g. vne maniere de nef ronde / coquet. b. vn lestr crenn.

    ●(1716) PEll.ms 245. Coket. ur c'hoket dans le langage des habitans de Douarnenez en Basse Cornw. est un petit bateau.

    ●(1876) TDE.BF 357b. Koked, s. m. C[ornouaille], tr. «Petit canot.»

  • kokelin ! kokelok ! kokelin ar c'hog
    kokelin ! kokelok ! kokelin ar c'hog

    interj. Onomatopée qui imite le chant du coq.

    ●(1906) BBIM 69. Un dé, ur hogig e gañné / E galon lan a leùiné : / Kokelin ! Kokelok ! Kokelin er Hog !

  • kokelinal
    kokelinal

    v. intr. Pousser un cocorico.

    ●(1926) DIHU 177/46. Groeit d'hou koskor chom en ou guléieu ha hui e gleuo me hansort, étré pedér pa pemp ér é kokilinal d'en dé de zonet. (...) er goleu e laka muioh-mui Oliér de gokelinal.

  • kokell
    kokell

    f. –où (cuisine) Cocotte.

    ●(1931) VALL 100b. Casserole de fonte, tr. «kokell, f.» ●129b. Cocotte (casserole), tr. «kokell f. T[régor].»

  • kokellenn
    kokellenn

    f. –où

    I. Petit chaudron à trépied.

    ●(1931) VALL 100b. Casserole de fonte, tr. «kokellenn, f.» ●(1983) PABE 68. (Berrien) kokellenn, tr. «petit chaudron à trépied.»

    II. Reiñ fest ar gokellenn : préparer un bon repas.

    ●(1944) LLMM 80/134 (L) F. Elies. Seza Kreignou, primoc'h da reiñ deoc'h fest ar geuneudenn eget hini ar gokelenn.

  • kokellennad
    kokellennad

    f. –où Contenu d'une kokellenn.

    ●(1954) BISO.llmm 30. aozañ ur gokelennad rata da Saig.

  • kokeluchon
    kokeluchon

    s. (habillement) Coqueluchon.

    ●(1633) Nom 111b. Cuculus : coqueluchon, capeluchon : coquelugon, cabell graguez.

  • kokemard
    kokemard

    m. Coquemar.

    ●(1499) Ca 46a. Coquemart / cest vng voissel achauffer eaue. ●(c.1500) Cb 48a. Coquemart. g. idem. ●(1633) Nom 159b. Obba : coquemart : coquemat (lire : coquemar), vn seurt vessel da euaff.

  • kokenn .1
    kokenn .1

    f. –où

    I.

    (1) Écuelle de bois.

    ●(1868) SBI II . eur gokenn da efa chuffere, tr. «une sébile pour boire de l'hydromel.» ●(1876) TDE.BF 357b. Kokenn, s. m., tr. «Ecuelle en bois ou autre vase dont se servent les mendiants pour demander l'aumône.» ●(1879) ERNsup 159. kokenn, f., écuelle en bois ; petit vase pour prendre le lait dans le pot, Trég[uier].

    ●(1931) VALL 681a. Sébile, tr. «kokenn f. b[as] T[régor] (et kogenn C[ornouaille).» ●(1947) TNOG I et TNOG II).">TNOG 5/21. (Tregor ha Goelo) Kokenn a dalvez da gentañ ar galleg sébille.

    (2) sens fig. Tête, caboche.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Krogen ou koken ar penn, tr. «le crâne.» ●(1935) ANTO 119. e kollfe e damm kokenn, e trofe war e spered. ●182. gwrac'hella (entasser) eur bern leuegaj evel-se em c'hokenn. ●(1947) TNOG I et TNOG II).">TNOG 5/21. (Tregor ha Goelo) Kokenn, ak. gg. : ger farsus da dalvezout klopenn. N'eus ket kalz a ijin dindan e gokenn. ●(1954) VAZA 24. fentigell e-leizh en e gokenn. ●(1963) LLMM 99/264. hag un tog foñs hir war o c’hokenn. ●267. Ne vane war e gokenn nemet un nebeut toupennoù blev louet. ●(1970) BHAF 312. Ar paourkaez eontr ne gavas netra da ranna goude an taol horz-se war e gokenn.

    II. Ruz e gokenn : avoir le visage rouge, être ivre.

    ●(1970) BHAF 112 (T) E. ar Barzhig. Meur a vannah gwin a oa bet lakeet war benn, emichañs, rag kana a ree ar baotred er brosesion ken na fiñdaone, ha ruz ar hokennou, dreist-holl penn-joskenn Jañ-Maï Huerou, ar maer.

  • kokenn .2
    kokenn .2

    f. kokoù (botanique) Baie de houx.

    ●(1973) SKVT II 46. frouezh ar c'helenn, hag e vez graet kokoù anezo. (...) Tufat a reas ar gokenn...

  • kokenn .3
    kokenn .3

    (famille)

    (1) Tad-kokenn =

    ●(1936) BREI 448/1d. E dud, e dud-koz, betek e dad-kokenn pe e dad likokenn, da lavarout eo an eizvet remziad.

    (2) Mamm-gokenn =

    ●(1935) ANTO 49. diou c'hoar hag ez oa o mamm, o mamm-goz pe o mamm-you, o mamm-gun, likun pe reverkun ; o mamm-gokenn, likokenn pe reverkokenn ; o mamm-bardi pe vom-bardi.

  • kokennad
    kokennad

    f. –où

    (1) Plein une coque, un coquillage.

    ●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, f., plein une coque, un coquillage, Ploezal, Trég[uier].

    (2) Coup à boire.

    ●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, f., coup à boire, Ploezal, Trég[uier].

    (3) sens fig. Coup porté sur la tête.

    ●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, coup sur la figure, Trég[uier], Go[ello]. ●(1896) GMB 676. pet[it] tréc[orois] me 'm a tanvoeltret eur gokenat gañt heme je lui ai flanqué un claque.

  • kokerlu
    kokerlu

    s. (botanique) Ombilic.

    ●(1879) BLE 97. Ombilic a fleurs pendantes. (U. pendulinus. DC. Cotylédon. L.) Kokerlu.

    ●(1931) VALL 159b. Cotylet, tr. «kokerlu (Liégeard) (umbilicus pendalus).»

  • kokesa
    kokesa

    v. intr. Pêcher des coques.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. Bilzig ha Madelen ac'h aio d'an ôd, da vigorneta, da goukousa. ●ibid. koukousa, tr. «chercher des coques.» ●(1931) VALL 154a. ramasser des coques, tr. «kokesa, koukousa.» ●(1973) BAHE 76/37. o vont gant Ujenig da gokesa.

  • kokez
    kokez

    coll.

    I.

    (1) (ichtyonymie) Coques.

    ●(1879) ERNsup 159. kokes, h[aut]-Br[eton] coques, coquillages.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. Koukous, col., coques (sg. –enn). ●(1931) VALL 154a. Coques coquillage bivalve à stries perpendiculaires aux bords de la valve, tr. «kokez, koukouz col. sg. kokezenn, koukouzenn.»

    (2) sens fig. Argent.

    ●(1997) HYZH 209/25a. amasser un magot, tr. «serriñ mouilh (T[regor]), kokez, kaout pesked (T[regor]).»

    II. (Daoulagad) bras evel kokez : (avoir) les yeux grands comme des coques.

    ●(1879) ERNsup 159. Daoulagad bras evel kokes, tr. « des yeux grands comme des coques, Trév[érec]. »

  • kokez-du
    kokez-du

    coll. (ichtyonymie) Bigorneaux.

    ●(1970) BHAF 131. «kokez du» (c'hwi, Tregeriz, a lavar oute bilgod pe bigochou).

  • kokezenn / kokouzenn
    kokezenn / kokouzenn

    f. –où, kokez

    I.

    (1) (ichtyonymie) Coque.

    ●(1924) BILZbubr 38/840. Koukous, col., coques (sg. –enn). ●(1931) VALL 154a. Coques coquillage bivalve à stries perpendiculaires aux bords de la valve, tr. «kokez, koukouz col. sg. kokezenn, koukouzenn.»

    (2) plais. Porte-monnaie.

    ●(1973) ICTB III 72. n'em euz ket eur gwenneg mui barz ma hokouzenn, «je n'ai plus un sou dans mon porte-monnaie». (il s'agissait d'un porte-monnaie plat, elliptique, fermant par une fente à ressort, en forme de vulve quand on l'ouvre (entendu par Yann an Du, 1970).

    II. Kloz evel ur gokouzenn : bien fermé.

    ●(1961) LLMM 86/151 (T) *Jarl Priel. Va zonton David 'vat a vane gant e veg kloz evel ur gokouzenn.

  • kokin
    kokin

    m. –ed Coquin.

    ●(1633) Nom 327b-328a. Nebulo, tenebrio, semissis homo, vatinio, quisquiliæ, nihili homo, lucifuga, trioboli homo, vappa, frugiperda, fruges consumere natus : pendart, fourage de corbeaux, coquin, garnement, truant : vn den fall, vn lançc croug, tam an gorden, vn fallacr, bouèt an gibet, gaing an chaçc hag an biny (lire : briny) trenter, fall, coquin. ●(1647) Am 555. Va malloz da lourin coquin ostinet, tr. «Ma malédiction au vaurien, coquin obstiné.»

    ●(c.1718) CHal.ms i. S'accoquiner, tr. «donnet deuout didalué, de uout ur c'hoquin ur falläer.» ●(17--) EN 1900. ar hoquin merhetair, tr. «le coquin coureur de filles.» ●(17--) ST 58. gant ar seurt kokined, tr. «de pareils coquins.» ●(17--) TG 1238. Penos, coquinet fal, mabo gast didalve, / Mar chomet dirazon, me am bo ho pue.

    ●(1834) SIM 121. It da dy ar c'hoqin Rannou.

  • kokinerezh
    kokinerezh

    m. Coquinerie.

    ●(17--) FG II 97. e ranquan punissa ar coquineres.

  • kokinez
    kokinez

    f. –ed Coquine.

    ●(1792) HS 53. Mouéss Puttiphar e rass é quevér Jojep mechér ur goquinnéze.

  • koko .1
    koko .1

    m. & adj. enfant.

    I. M. Petit chéri.

    ●(1934) MAAZ 99. kerhet hui, me hokoig, ha ne vo ket, ar en doar, furoh na sentusoh mab égedoh-hui. ●(1940) DIHU 353/169. ne ziovérè a nitra «kokoig é vam».

    II. Adj.

    A. Attr.

    (1) Bout koko : être gentil.

    ●(1915) LILH 9 & 10 a viz Genver. Bejou Néné koko. Tetad e zo koutant ahanoh pegur ne hret ket mui en dal de mammam. Faut bout koko berpet. Bejou Herùé bitig. Tetad e gaso lan, lan a vombon d'oh mar karet bout koko eùé berpet.

    (2) Bout koko da ub. : être sage avec qqn.

    ●(1915) LILH 5 a Gerzu. En tonton Jézuz e oè bet doh hou kuélet en des laret d'ein é oeh menon menon ha koko de mamam. ●(1936) DIHU 296/19. Ne fichet ket ahaneman hag é véet koko dein.

    (3) Hemañ zo koko bihan : c’est mon petit chéri, il est mignon tout plein.

    B. Épith.

    (1) Mabig koko : enfant choyé.

    ●(1934) MAAZ 99. er mabig koko.

    (2) Ma mamm koko : maman chérie.

    ●(1938) ARBO v. Hoah unan, me mam koko, hoah unan…

    (3) [après un prénom] Chéri.

    ●(1915) LILH 9 & 10 a viz Genver. Bejou Néné koko. Tetad e zo koutant ahanoh pegur ne hret ket mui en dal de mammam. ●(1916) LILH 2 a viz Genver. Trugéré Néné koko ag hou pléad mat.

  • koko .2
    koko .2

    = (?).

    ●(1922) FHAB Gouere 201. Eur chapeled koko.

  • koko .3
    koko .3

    coll. (botanique)

    (1) Cocotiers.

    ●(1917) LZBt Gouere 28. da zastum freuz koko. ●(1920) LZBl Gouere 357. An doen, great gant delliou koko ha banan.

    (2) Aval-koko, kraoñ-koko : noix de coco.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 114. ou heneu coco. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 179. rah é quemérant ur gueneuen coco. ●(1866) LZBt Genver 32. avalo koko hon devoe digant-han.

    (3) Dour koko : lait de coco.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 112. en ivage ordinær ag er vro, de larèd-é, deur coco.

  • koko .4
    koko .4

    m. enfant.

    (1) Ventre.

    (2) Œuf.

    (3) Boueta koko : manger.

    ●(1979) LLMM 193/145. o voueta koko* en un ostaleri bras e Kemper. *Boueta koko : debriñ. ●(1990) MARV II 36. (Plougerne) Ha boueta koko bremañ.

  • kokoc'henn
    kokoc'henn

    f. kokoc'hed (ichtyonymie) Patelle.

    ●(1934) BRUS 257. Une patelle, tr. «ur gekohen (longue), pl. kekohed.»

  • kokoenn
    kokoenn

    f. = (?) Gourde (?).

    ●(1870) FHB 289/223a. Eur gokoen vrao a zalc'het eno, stag oc'h eur scour guezen, evit ma c'helje pephini efa ganthi en he æz. ●(1870) FHB 304/342b. setu aze va c'hokoen.

  • kokogiñ
    kokogiñ

    v. intr. (en plt d'un coq) Chanter.

    ●(1936) IVGA 309. Hag e kokoge ar c'hilhogig, ken na dranke.

  • kokogogogok
    kokogogogok

    interj. Onomatopée qui imite le chant du coq.

    ●(1947) YNVL 103. Kokogog... o gook !... Diwall da fregañ da doull o tozviñ !

  • kokolorig
    kokolorig

    coll. (botanique) Conopodes, gernottes. cf. kolor & keler .1

    ●(1978) BRUDn 19/10. neizou pig pe vran da vond da gerhad e begou ar gwez, pistolennou skao da doulla, futellennou da gizella gand ar gontell e skourrou leun a zeo, kokolorig da zizouara, kreskennou kolza, broñsou drez, trichin tener da zibri a vegadou. ●15. Kokolorig : kraon-douar (kokuloz ?). ●(1982) HYZH 147/45. (Treboull) Peotramant war ar maez, pa yaen da ziwall ar saout, 'teuen da greisteiz da zebriñ merenn, teue unan bennak da gas din peotramant a gemeren ma nerenn (sic) deus ar mintin, m'oe un tamm bara segal hag a vien e klask kokolorig ha vien 'tebr an dra-se gant bara segal. (…) Kokolorig a zo kraoñ bihan ve kavet barzh an douar, kraoñ bihan gwenn aze e-giz-se, a zo c'hwerv un tammig, met me gave ar re-se mat gant bara segal.

  • kokombr
    kokombr

    coll. (botanique) Concombres.

    ●(1868) FHB 162/43a. ar c'hokombr, ar sukrined.

    ●(1903) LZBg Gwengolo 201. nèfl ha konkonbr. ●(1910) MBJL 65. saladen gant tammo konkombr.

  • kokombrenn
    kokombrenn

    f. (botanique) Concombre.

    ●(1856) VNA 21. un Concombre, tr. «ur Goucombren.»

  • kokombrez
    kokombrez

    coll. (botanique) Concombres.

    ●(1633) Nom 82b. Cucumis asininus, erraticus, siluestris, anguinus. vulgò, concombre sauuage : coucoumbres gouez.

    ●(1732) GReg 191b. Concombre, plante, qui porte un fruit du même nom, tr. «Cocombresen. p. cocombrès. coucombresen. p. coucombrès»

    ●(1955) VBRU 111. gant ar c'hokombrez hag ar c'hoaven. ●(1964) BRUD 17/32. «Salade de concombres !» Sah an diaoul ! Petra hellfe beza ar hokombrez ?

  • kokombrezenn
    kokombrezenn

    f. –où, kokombrez (botanique) Concombre.

    ●(1633) Nom 82b. Cucumis, cucumer, cucumis satiuus : concombre : coucoumbresen.

    ●(1732) GReg 191b. Concombre, plante, qui porte un fruit du même nom, tr. «Cocombresen. p. cocombrès. coucombresen. p. coucombrès.»

  • kokoriko
    kokoriko

    interj. Onomatopée qui imite le chant du coq.

    ●(1924) BILZbubr 42/973. Pa deuas ennan e-unan, e klevas ar c'hilhog o kana : Kokoriko ! kokoriko !

  • kokotenn
    kokotenn

    f. –où (cuisine) Cocotte.

    ●(1914) DFBP 56b. cocote, casserole, tr. «kokoten.»

  • kokoter
    kokoter

    coll. Cocotiers.

    ●(1904) LZBg Gouere 166. Koed bambou, kokotér ha bananèr.

  • kokousa
    kokousa

    voir kokesa

  • kokouzenn
    kokouzenn

    voir kokezenn

  • kokoz .1
    kokoz .1

    coll. (botanique) Cocotiers.

    ●(1732) GReg 176a. Coco, arbre, & fruit, tr. «Cocos.»

    ●(1944) DGBD 20. plantadegoù kokoz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...