Recherche 'kokenn...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de kokenn-1 (1) à kokennad (4) :- kokenn .1kokenn .1
f. –où
I.
(1) Écuelle de bois.
●(1868) SBI II . eur gokenn da efa chuffere, tr. «une sébile pour boire de l'hydromel.» ●(1876) TDE.BF 357b. Kokenn, s. m., tr. «Ecuelle en bois ou autre vase dont se servent les mendiants pour demander l'aumône.» ●(1879) ERNsup 159. kokenn, f., écuelle en bois ; petit vase pour prendre le lait dans le pot, Trég[uier].
●(1931) VALL 681a. Sébile, tr. «kokenn f. b[as] T[régor] (et kogenn C[ornouaille).» ●(1947) TNOG I et TNOG II).">TNOG 5/21. (Tregor ha Goelo) Kokenn a dalvez da gentañ ar galleg sébille.
(2) sens fig. Tête, caboche.
●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Krogen ou koken ar penn, tr. «le crâne.» ●(1935) ANTO 119. e kollfe e damm kokenn, e trofe war e spered. ●182. gwrac'hella (entasser) eur bern leuegaj evel-se em c'hokenn. ●(1947) TNOG I et TNOG II).">TNOG 5/21. (Tregor ha Goelo) Kokenn, ak. gg. : ger farsus da dalvezout klopenn. N'eus ket kalz a ijin dindan e gokenn. ●(1954) VAZA 24. fentigell e-leizh en e gokenn. ●(1963) LLMM 99/264. hag un tog foñs hir war o c’hokenn. ●267. Ne vane war e gokenn nemet un nebeut toupennoù blev louet. ●(1970) BHAF 312. Ar paourkaez eontr ne gavas netra da ranna goude an taol horz-se war e gokenn.
II. Ruz e gokenn : avoir le visage rouge, être ivre.
●(1970) BHAF 112 (T) E. ar Barzhig. Meur a vannah gwin a oa bet lakeet war benn, emichañs, rag kana a ree ar baotred er brosesion ken na fiñdaone, ha ruz ar hokennou, dreist-holl penn-joskenn Jañ-Maï Huerou, ar maer.
- kokenn .2kokenn .2
f. kokoù (botanique) Baie de houx.
●(1973) SKVT II 46. frouezh ar c'helenn, hag e vez graet kokoù anezo. (...) Tufat a reas ar gokenn...
- kokenn .3kokenn .3
(famille)
(1) Tad-kokenn =
●(1936) BREI 448/1d. E dud, e dud-koz, betek e dad-kokenn pe e dad likokenn, da lavarout eo an eizvet remziad.
(2) Mamm-gokenn =
●(1935) ANTO 49. diou c'hoar hag ez oa o mamm, o mamm-goz pe o mamm-you, o mamm-gun, likun pe reverkun ; o mamm-gokenn, likokenn pe reverkokenn ; o mamm-bardi pe vom-bardi.
- kokennadkokennad
f. –où
(1) Plein une coque, un coquillage.
●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, f., plein une coque, un coquillage, Ploezal, Trég[uier].
(2) Coup à boire.
●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, f., coup à boire, Ploezal, Trég[uier].
(3) sens fig. Coup porté sur la tête.
●(1879) ERNsup 159. kóke(n)nat, coup sur la figure, Trég[uier], Go[ello]. ●(1896) GMB 676. pet[it] tréc[orois] me 'm a tanvoeltret eur gokenat gañt heme je lui ai flanqué un claque.