Devri

Recherche 'kolier...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de kolier (1) à kolierenn (5) :
  • kolier
    kolier

    m. & adv. –où

    I. M.

    A. (habillement)

    (1) Col (de chemise, etc.).

    (1499) Ca 40a. Colier. g. colet. l. hoc colarium / rii. ●(c.1500) Cb 42b. Colier. colet. l. hoc colarium / rij. ●(1521) Cc [colier]. Colier. g. colet. la. hoc colarium rij.

    (1659) SCger 27b. collet, tr. «colier, p. iou.» ●(1732) GReg 180a. Collet, de pourpoint, de chemise, de manteau, tr. «Collyer. p. collyerou

    (1955) VBRU 171. kolier e vantell.

    (2) Collet, partie du vêtement qui couvre le cou, la gorge.

    (1633) Nom 114a. Amictorium : collier de fin lin : collier á lin fin, amyt. ●Mammillare : gorgerette, gorgias : gouzoucquen, colier, moünchoüer gouzoucq. ●114b. Strophium : vn gorgias : vn colier pe gouzouquen dan graguez.

    (1659) SCger 88a. prendre par le collet, tr. «cregui voar poès ar c'holier

    (3) Rabat.

    (1659) SCger 100a. Rabat, tr. «colier

    (4) Krapañ, kregiñ e kolieroù ub. : prendre qqn au collet.

    (1766) MM 339. crappa é collyérou va faotret, tr. «il grippe au collet mes garçons.»

    (1878) EKG II 62. Ha Paol a zavaz en he za evit kregi e kolierou ar c'habiten.

    B. (botanique)

    (1) Haut de tronc d'arbre avant la fourche.

    (1982) PBLS 334. (Sant-Servez-Kallag) kolier, tr. «haut de tronc d'arbre avant la fourche.»

    (2) Collet, partie haute d'une racine fourragère, avant les fanes.

    (1907) BOBL 28 décembre 170/2a. lakaat douar war gollierou ar betrabez.

    C.

    (1) Carcan.

    (1633) Nom 136b. Catamidiare : mettre à l'éschelle, ou au carquan : lacquat vn den ez sceul pe en colyer.

    (1732) GReg 135b. Carcan, supplice de banqueroutiers, &c., tr. «Colier.» ●Attacher quelqu'un au carcan, tr. «Lacqaat ur re èr c'holyer

    (2) Collier (bijou).

    (1499) Ca 40a. Colier argant. g. colier dargent.

    (1732) GReg 180a. Collier, ornement que les femmes portent à leur cou, tr. «Collyer. p. collyerou

    (3) Collier (pour chien, chat, etc.).

    (14--) Jer.ms 232. Tregont leffren en colyerou, tr. «Trente lévriers dans des colliers.» ●(1633) Nom 175a. Millus : colier des chiens : collier dan chaçc. ●Milli murices : pignaux és colliers : pinneausou er coleryou (lire : colyerou). ●Numella : lesse ou laisse du collier : lesen, cordennic reun da stagaff ouz collier an chaçc.

    (1659) SCger 27b. collet a chiens, tr. «colier» ●(1732) GReg 180b. Le collier d'un chien, tr. «Collyer ur c'hy.»

    (1867) MGK 9. ar c'holier am stag enn deiz oc'h va chaden. ●(1877) EKG I 138. e talc'he, dre rulien he golier, he gi Turk.

    (1902) PIGO I 212. Lak prest evit ar re-man pep a golier ha pep a chaden !

    (4) Corselet (cuirasse légère).

    (1633) Nom 189b. Principia, primores : les picquiers & les corselets : an picqueryen hac an re á douc collier.

    II. Loc. adv.

    (1) A-dro-golier =

    (1874) FHB 488/143a. ar c'habiten a droaz he lestr varzu eul lestr marc'hadour, a stagas dezhan a dro colier, hag a lakeaz eur vanden euz he vartoloded da gripat varnezhan.

    (2) (lutte) A-grog-kolier : en se prenant par le col.

    (18--) BSG 102. deomb 'ta, Simon, hor daou a groc-collier, / Dre nerz ma diou, vrec'h m'as tiscaro em c'héver.

    (1905) BOBL 15 avril 30/1b. Piou a zeui d'in-me a grog kollier ? ●(1905) BOBL 13 mai 34/3a. An daou varc'hadour a ieaz neuze a grok kollier.

    III. Lakaat ar vourrell er c’holier : voir bourrell.

  • kolier-gwern
    kolier-gwern

    m. (marine) Rocambeau.

    (1978) BZNZ 27. (Lilia-Plougernev) En araog, aze emañ kolier ar wern neuze sañset. ●101. Ar bomm a zo dalc'het gant ar wern evel just. 'T aze ez eus ur c'hilh, ar c'holier-gwern e vez great dac'h an dra-se. En-dro d'ar wern. Hag ez eus un toull bihan evit lakaat krog ar bomm e-barzh, setu en dra-se e jom.

  • kolierad
    kolierad

    m. –où Collier de.

    (1872) GAM 9. eur c'hoillerad dent en dro d'ar c'houzouk.

  • kolierañ
    kolierañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Colleter.

    (1914) DFBP 57a. colleter, tr. «Kolliera

    (2) Prendre, attraper, serrer (qqn de recherché par la loi).

    (1920) MVRO 26/1a. Da c'hortoz, en Pariz hag en keriou all, darn a zo bet kolhieret evit klask herzel o c'hamaraded da vont d'o labour. ●(1920) MVRO 56/1a. Trizek konsort eus ar vanden a zo dija en disheol. Re all a vezo kolhieret dizale.

    II. V. intr. = (?) Travailler dur (?).

    (1877) FHB (3e série) 7/52a. Evid dont a benn euz ar burzud-ze e ranker corva, colliera egiz ar mab prodik.

  • kolierenn
    kolierenn

    f. –où Collier.

    (1913) FHAB Eost 236. e golieren ledan karget a vegou lemm. ●(1914) DFBP 57a. collier, tr. «Kollieren

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...