Devri

Recherche 'kolladenn...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de kolladenn (1) à kolladennin (2) :
  • kolladenn
    kolladenn

    f. –où

    I. Perte de qqc.

    (1909) FHAB Meurzh 77. deomp d'an ti-kear da glask an tabouliner, hen a embanno va c'holladen.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Enfant choyé, gâté.

    (1857) CBF 47. Kolladenn, tr. «C'est l'enfant gâté de sa mère.» ●(1859) MMN 88. eur moumoun, eur golladen. ●(1868) FHB 200/350a. Ar golladen vihan man. ●(1876) TDE.BF 358b. Kolladenn, s. f., tr. «Enfant gâté ; pl. kolladennou.» ●(1883) MIL 226. Eur mab unik a zo eur golladen etre daouarn kerent diskiant.

    (1924) BILZbubr 42/978. hag ar mammou, c'houi oar, douget atao da rei o absolvenn d'o c'holladennou. ●(1974) TDBP III 206. Te a zo ur golladenn vihan !, tr. « tu es une petite perte (enfant gâtée) »

    (2) par ext. Kolladenn ar merc'hed : la coqueluche des femmes.

    (1954) VAZA 177. kolladenn ar merc'hed e vije bet. ●(1955) VBRU 138. ur goapaer pe na vo den ha war an dro kolladenn ar merc'hed.

  • kolladenniñ
    kolladenniñ

    v. tr. d. Perdre (un enfant) en le choyant trop.

    (1905) FHAB Genver/C'hwevrer 23. Ho mab a oa bet kolladennet. ●(1907) PERS 145. E guirionez, ni zo kolladennet gant an Aotrou Doue.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...