Devri

Recherche 'komand...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de komand (1) à komandin (5) :
  • komand
    komand

    m.

    (1) Commandement.

    ●(1499) Ca 40b. Comande. vide in gourchemenn.

    (2) Na vout a gomand da ub. : ne pas maîtriser qqn.

    ●(1906) DIHU 7/126. er meùelion e hré d'où fen ; ne oé ket mui a gomand dehé.

  • komandamant
    komandamant

    m. Commandement.

    ●(1521) Cc [commandemant]. commandemant. b. idem.

  • komandant
    komandant

    m. –ed (domaine militaire) Commandant.

    ●(1732) GReg 182b. Commandant, qui commande en une place, des troupes &c., tr. «Coumandandt. p. coumandanted.»

  • komanderezh
    komanderezh

    m. Commandement.

    ●(1995) BRYV I 86. (Milizag) e laoske e wreg gantañ ar gomanderez evid ar pez a zell labouriou ar mêz.

  • komandiñ
    komandiñ

    v. tr.

    I. V. tr. d.

    (1) Commander (qqn).

    ●(1732) GReg 183a. Commander, ordonner, tr. «coumandi. pr. coumandet.»

    ●(1869) SAG 49. oud ho c'homandi eun den kalounek.

    ●(1909) KTLR 160. evel eur serjent o kommandi he zoudardet. ●(1925) DLFI n° 6/2c. Kommande ar gouarnamant, kommande an oll, setu aze ar pez a c'houlenfont atao.

    ►absol.

    ●(1900) MSJO 203. perag e c'halle hag e tlie koumandi !

    (2) Ordonner.

    ●(1850) MOY 159. Ne zeus den rebelant d'ar pez a gommandàn.

    II. V. tr. i.

    (1) Komandiñ war, àr ub. : avoir autorité sur qqn.

    ●(1790) MG 4. er-ré e gommand ar-n'ah.

    ●(1900) MSJO 96. eur pesketaer paour eo a lakaïo da goumandi varnho.

    (2) Komandiñ da : ordonner à.

    ●(1792) BD 704. comandet d'ar vossen enem deurl voar arbet, tr. «Commandez à la Peste de se jeter sur le monde.»

    ●(1829) IAY 28. e commandas an ampereur d'ar guicguerrien staillan quicq da voerzan.

    ●(1900) MSJO 203. he Vam a goumande dezho.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...