Recherche 'komun...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de komun-1 (1) à komunour-2 (13) :- komun .1komun .1
adj. cf. kumun
I. Attr./Epith. Commun.
●(1499) Ca 40b. Commun. g. idem. ●159b. Placenn commun. g place publique. ●(1575) M 91. An maru so quen comun, na refus nep vnan, tr. «La mort est si commune, qu'elle ne refuse personne.» ●(1612) Cnf 2a. Rac se an leffric-man so commun, ha facil adrecz, eguit repariff an fautou. ●(1633) Nom 55a. Ius, iusculum : broüet, du ius, potage commun : souben, quefallen, potaig commun. ●61b. Sal popularis, vulgaris : sel commun ou vulgaire : olen commun. ●(1642) CAntiquou 83/6. An gourmand n'en em contant quet, / Eux ar boet commun paredet.
II. Adv.
(1) Ensemble.
●(1530) Pm 233. A holl hat adam drouc ha mat / So comun saczun en vn stat / Euel en vn oat trelatet tr. « De toute la race d'Adam, mauvais et bons, / Sont ensemble certes dans un même état, / Comme en un même âge transportés. » ●(1650) Nlou 90. Commun vn voan pep vnan à hanomp, / A pep pechet bezomp net, tr. «Roturiers, unis chacun d'entre nous, / soyons pur de tout péché.» ●446. Vn voan commun guytibunan, / Pedomp heman na ehanomp, tr. «Unanimement, absolument tous ensemble, / Prions-le, ne cessons pas.»
(2) Ez komun : communément.
●(c.1500) Cb 43a. g. Communement. b. ez commun.
- komun .2komun .2
f. –ioù cf. kumun
(1) Commun peuple.
●(1575) M 268. Distum nobl ho (lire : ha) comun, tr. «Sans pompe, noble et vilain.» ●(1580) G 211. Gentyl ha commun en un stroll, tr. «Nobles et vilains, de compagnie.»
(2) Troupe, compagnie.
●(1530) Pm 53. Perac tra eu ezouchuy duet / Guir commun vhel dam guelet. tr. « Pourquoi êtes-vous venus, / Haute et loyale compagnie, me voir ? »
(3) (religion) Commun (des saints, des instructions, etc).
●(1472) Js ms latin BNF 1294 f°198. Gruet eu tom hep chom an comun goude dilun an suzun guen. / breman ez guellet guelet scler na gueu quet ter map an spernenn. tr. « Le commun (des saints) a été fait vivement, sans s'arrêter, après le lundi de la semaine blanche (des Rogations) ; / Maintenant vous pouvez voir clairement si le fils de l'Épine n'est pas expéditif. »
●(1761) HBrezonec prefaç [3]. Ar fin ac an intention eta p’evit hini e composet an Heuryou-mâ, eo evit ma caffo ar gommun en ur memes Lêvr.
(4) Commune.
●(1847) MDM 333. Pep departamand a zo ranned en meur a barrez pe goumun. (…) gouarn he-unan kemend all a goumuniou. ●(1890) MOA 176a. Commune, s. f. Paroisse, tr. «komun – parrez f.»
(5) Kambr ar c'homunoù : chambre des communes.
●(1910) MBJL 178. En Kambr ar C'hommuno.
- komunakotkomunakot
adv. En commun.
●(1901) EPLQ 45. le français «(d'un) commun accord» est devenu en petit trécorois komunakot de concert, en commun ; cf. kommunikot mutuel, réciproque, é kommunikot solidairement, du Rusquec.
- komunamantkomunamant
adv. Communément.
●(1710) IN I 3. Ar re-mâ oll a dremen communamant evit tud devot, ha couscoude n'en dint morse-tout.
- komuniañkomuniañ
v.
I. V. tr. d. Donner (la communion) à qqn.
●(1710) IN I 146. evit ma vezo commod d'ar Belec ho communia. ●(1732) GReg 186a. Communier, donner la sainte Eucharistie, tr. «Coumunya. pr. coumunyet.»
●(1869) FHB 239/236a. e vez communiet ar veleien nevez. ●(1894) BUZmornik 277. p'edot o paouez he noui hag he gommunia.
●(1900) MSJO 40. An Ilis a ro urs d'ar beleg (...) da gomunia an daou bried neves. ●(1911) BUAZperrot 157. Ar vugale, evelato, ne vezent kommuniet nemed dindan doareou ar gwin. ●(1923) KANngalon Mae 409. kommunia reaz he gamaladet.
II. V. intr.
(1) =
●(1499) Ca 40b. Communiaff. g. communier communiquer participer conuerser auec gens de son amittie / ou estrangiers.
(2) Communier.
●(1732) GReg 186a. Communier, recevoir la sainte Eucharistie, tr. «Coumunya. pr. coumunyet.»
●(1821) SST 170. communiein de Basque.
●(1909) MMEK 29. pa c'helle kommunia ha klevet an oferen.
III. V. pron. réci. En em gomuniañ : se donner la communion l'un à l'autre.
●(1928) BREI 55/4a. bet digant an T. S. ar Pab, ôtre d'en em gomunian o-unan, pa n'eus ken nag oferenn na pedenn nemet en koach.
- komunionkomunion
f. –où (religion)
(1) Communion.
●(1633) Nom 200b. Synaxis, communio sacrosancta : Communion : Communion.
●(1732) GReg 186a. Communion, reception de la sainte Eucharistie, tr. «Coumunion. p. Coumunyonou.» ●Une sainte Communion, tr. «Ur goumunyon santell.»
●(1867) FHB 136/259b. o vont eün da daol ar gomunion.
●(1907) PERS 348. Pad eue mare ar gommunion. ●(1923) LZBt Gouere 21. komunion ar gristenien neve. ●(1962) EGRH I 39. komunïon f. -où, tr. « communion. »
(2) Komunion abred : première communion.
●(1935) KANNgwital 391/65. Bugale ar Paskou solanel a bugaligou ar gomunion abred.
(3) Kentañ komunion : première communion.
●(1790) MG 81. a pe mès groeit me hettan Communion.
- komunist .1
- komunist .2komunist .2
m. –ed (politique) Communiste.
●(1935) BREI 415/2b. ar radikaled o doa an hevelep kasoni ouz ar gomunisted hag ar fasisted. ●(1941) ARVR 11/5a. tamallet da vezañ komunisted. ●(1954) LLMM 42/8. Aet eo davet ar serjant daou gomunist ar bagad : ar soudard ruz Petka ha Reubin, komiser ar bempvet rann-arme.
- komunistiezh
- komunite
- komunitikomuniti
f. –où f. Toilettes, comodités.
●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Kominiti gg. ar privezioù. ●(1982) HYZH 147/25. (Treboull) D'ar mareoù-se oa ket komunitioù barzh an tier, ma pie ezhomm d'ober un dilas, c'hwi yae en aod, touez ar c'herreg. ●(1977) PBDZ 222. (Douarnenez) komuniti, tr. «cabinets.» ●(1992) HYZH 189/58. (Treboull) er porzh oa ur gomuniti.
- komunour .1
- komunour .2komunour .2
m. –ion (politique) Communiste.
●(1962) BAHE 33/12. Pa vo goullo Kernev ne vo ken a gomunourien e Kernev.