Devri

Recherche 'kordenn...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de kordenn-1 (1) à kordennin-2 (21) :
  • kordenn .1
    kordenn .1

    f. & interj. kerdin, kerden, kerdad

    I. F.

    A.

    (1) Corde.

    (1464) Cms (d’après GMB 119). Corden, corde. ●(1499) Ca 46a. Cordenn. g. corde. ●46b. ga. faire cordes. b. ober querdenn. ●Cordenn merdeat. g. corde a marinyer. ●Cordenn instrument a music. g. corde distrument a musique. ●170b. Querdenn an lestr g. cordes de nef. ●(c.1500) Cb 48a. petite corde. b. cordennic. ●g. homme liez de plusieurs cordes. b. ereet gant querdeynn. ●48b. g. faire cordes. b. ober querdenn. ●(c. 1501) Lv 234/102. corden gl. restis. ●(1557) B I 569. gant querdenn tenn, tr. «avec des cordes solides.» ●(1621) Mc 52. Ober à gra vn corden, pe vn chaden, hac en he laqua éz tro é gouzouc. ●(1633) Nom 153a. Funis, restis : corde : corden. ●Funiculus : cordelette : rabancquen, cordennic bian. ●175a. Numella : lesse ou laisse du collier : lesen, cordennic reun da stagaff ouz collier an chaçc. ●182a. Tomices : corde de chanure : corden canab. ●213a. Verricula, verticilli, epitonia : pieu pour tendre ou destendre les cordes : peig pe ibil euit asten da (lire : ha) diasten an querdin.

    (1659) SCger 32a. corde, tr. «corden, p. querdin.» ●(c.1680) NG 1655. Er querdat displiet. ●(1688) MD II 10. staguet / Gant querdin crè ha chadennou dinvat. ●(1732) GReg 211a. Corde, tr. Qordenn. p. qerdin. ur gordenn. Van[netois] qordeen. p. qerdad.» ●(17--) TE 135. er garrottein guet querdad nehué, pé guet luanneu. ●(1792) CAg 67. De foétal é Corf sacret / Guet querdad clommet expresse.

    (1821) SST 45. ur gorden doh é oug. ●176. Er herdat guet peré e hoai bet ariet. ●(1838) OVD 297. pincein gùéh-t'er-huéh er herdad ag é instrumant eit ou accordein. ●(1846) BAZ 684. gant eur gordenn en he guerc'hen. ●(1861) BELeu 116. stâguet forh sterd guet credad ha rangenneu hoarn. ●(1878) EKG II 126. eur bern kerdign koz.

    (1907) PERS 331. eur gorden gant skoulmou kalet. ●(1913) AVIE 41. goudé bout groeit ur meni skourj get kerdad. ●(1962) EGRH I 32. kerdad m., tr. « cordages. »

    (2) Penn-kordenn : corde, boute de corde.

    (1913) DIHU Du 356. Meit er pautr e oé fin : kaset en doé ur pen korden geton.

    (3) Lezel kordenn gant : laisser une longueur de corde suffisante (aux chiens).

    (1909) FHAB Du 347. hag e vezo lezet korden ganto [hor chas] da redet ma venn ar tri vrichin tec'het re abred.

    (4) Gwerzhañ diouzh ar gordenn =

    (1926) FHAB Meurzh 93. Gounid a vez diouz ar moc'h, da genta, en eur gaout torradou re vihan hag ouz o gwerza diouz ar c'harr ; d'an eil, o sevel ar re vihan d'o gwerza diouz ar gordenn.

    B. (insulte)

    (1) Lañs ar gordenn : gibier de potence.

    (1766) MM 1439. Evidoc'h-hu Lanç ar gorden, tr. «vomissure de potence.»

    (2) Rest ar gordenn : gibier de potence.

    (c.1718) CHal.ms ii. gens de sac et de corde, tr. «boet er groug' boet er gorden, rest' er gorden

    (3) Boued ar gordenn : gibier de potence.

    (c.1718) CHal.ms iii. reste de gibet reste de pendu, tr. «boet er gorden, rest' er gorden.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Traisne potance, tr. «boet er gorden.» ●(1732) GReg 458a. Reste de gibet, reste de corde, injure, tr. «bouëd ar gordenn

    (1904) DBFV 27b. bouid er gorden, tr. «pendard, gibier de potence.»

    (4) Tamm ar gordenn : gibier de potence.

    (1633) Nom 327b-328a. Nebulo, tenebrio, semissis homo, vatinio, quisquiliæ, nihili homo, lucifuga, trioboli homo, vappa, frugiperda, fruges consumere natus : pendart, fourage de corbeaux, coquin, garnement, truant : vn den fall, vn lançc croug, tam an gorden, vn fallacr, bouèt an gibet, gaing an chaçc hag an biny (lire : briny) trenter, fall, coquin.

    (5) Paotr ar gordenn a-raok : boute-en-train.

    (1943) VKST Genver-C'hwevrer 209. Hen eo a voe, epad an deiz, evel ma vez lavaret, «paotr ar gordenn araok»...

    C. fam. Sistr-kordenn : eau.

    (1957) DSGL 132. paotred er «chistr kordenn», tr. «Les partisans du «cidre de corde» Expression ironique des campagnards pour désigner, en breton, l'eau de puits tirée à l'aide d'une corde.»

    II. Interj. Corbleu.

    (1890) MOA 187a. Corbleu ! Imprécation, ou sorte d'interjection, tr. «kordenn !» ●347. Morbleu ! Interj. En mauvaise humeur, tr. «kordenn

    III.

    (1) Na vezañ gwi en e gordenn : être franc, droit.

    (1912) MELU XI 403 (T-Koadoud). Eun den ha n'eus ket a wi en e gorden, tr. E. Ernault «Un homme qui n'a rien de tordu dans sa corde, un homme franc, droit. Coad[out].»

    (2) Bezañ tro en e gordenn : avoir plus d’un tour dans sa ficelle, être tortueux.

    (1912) BUBU 37 (G) J. Sevenou. En anpeleur en doé tro én é gorden. ●(1912) RVUm 239 (Gu). Henneh e zou tro én é gorden, tr. P. ar Gov «Il y a plus d'un tour dans sa ficelle.» ●(1953) BLBR 63/6. N'ez eus Pourlet na Pourletenn, / Na ve kant tro en o c'horden.

    (3) Bout hir troioù e gordenn : avoir plus d’un tour dans sa ficelle, être tortueux.

    (1939) RIBA 133 (G) I.-M. Héneu. Un Urisinour, hir troieu é gorden.

    (4) Bezañ un dra bennak kamm en e gordenn : être immoral, déloyal.

    (1914) DIHU 105/37 (G) *Al[b]an er Hemenér. Guir e laret, émé en tad, un dén reih ha eañn oh hui. En ol e amzaù hag e lar kement-sé anehoh. Neoah, de me chonj-mé, bout e vehé un draig benak kam én hou korden. Bout e zo ré e gaset genoh abretoh ha ré e gaset devéhatoh. Met distér dra é de glem anehoh. Hañni ne chom ar hou lerh.

    (5) Nezañ e gordenn : traîner son licou.

    (1744) L'Arm 218. Il traine son licou, tr. «Néein a ra é gordênn.»

    (6) Leuskel kordenn gant ub. : donner de la liberté à qqun.

    (1877) FHB (3e série) 19/156b (L) *Jakez ar Velchenneg. En affer-man zo bet laosket corden ganen.

    (7) Leuskel re hir ar gordenn gant ub. : donner trop de liberté à qqun.

    (1893) IAI 164 (L) An Ao. Kerne. Ar roue-ma a laoskas re ir ar gorden gant ar Brotestanted.

    (8) Sachañ war ar gordenn : mener la course, le train (en prl de sport).

    (1931) VALL 460. (Sport) mener la course, le train, tr. F. Vallée «sacha war ar gordenn T[régor].»

    (9) Reiñ bec'h d'ar gordenn laosk : faire le moins possible, tirer au flanc.

    (1993) (Ki) PONTEKROAZ R. Gargadenneg. Ober bec'h d'ar gordenn laosk : tirer au flanc.

    (10) Reiñ kordenn war lêr ub. : frapper qqun.

    (1910) MAKE 66 E. Crocq. e leac'h frikou, e oe roet d'ezo korden war o ler.

    (11) Kaout kordenn : être frappé.

    (1913) FHAB C'hwevrer 55. Digant va mam em bô korden.

    (12) Treiñ kordenn :

    (1850) MOY 303 A.-M. Ledan. Eno ne allimp mui donet da drêin corden : / Disqeuzet e vo din va c'hrimou pen-da-ben.

    (13) Kaout fest ar gordenn : attraper une volée de coups (de corde).

    (1908) FHAB Gwengolo 268. hag e po fest ar gorden digant da dad.

    (14) Reiñ e sac'h da ub. hag ar gordenn da heul : voir sac'h.

    (15) Mont da gaoc'ha gant ur gordenn : voir kaoc'ha.

    (16) Klask treiñ an avel diwar-bouez ur gordenn : voir avel.

  • kordenn .2
    kordenn .2

    f. -où Cordelée, quartier (d’une paroisse). cf. kordell

    (1962) EGRH I 40. kordenn f. kerden, kerdin, tr. « division de paroisse. »

  • kordenn-douar
    kordenn-douar

    f. (mesure ancienne) Huit mètres carrés environ.

    (1903) MBJJ 181. da gaout aman eun toullad kerden douar. 227. «Liorzik» eo e tlefen laret : rak mar zo enni eur gordenn douar, n'euz ket ouspenn. ●326. bean 'zo dindani eur gorden douar. ●(1931) VALL 805a. Are, tr. «kordenn, –ad (mesure anc. approchée : 8 m2 environ).» ●(1950) KROB 25/12. E Treger, ez eus muzuliou disheñvel : «douar eur boezellad-hed» a zo an dekvet lodenn eus eun devez-arat ; «douar eur rennad» a zo diou wech brasoc'h ; eur «palefarz» a dalv diou rennad ; hag «eur zamm» a dalv daou balefarz... ; komz a reer ivez eus eur «gordenn-douar» a zo ar pevar-ugentvet eus eun devez-arat.

  • kordenn-goad
    kordenn-goad

    f.

    (1) Corde (de bois).

    (1936) PRBD 87. Eun devez oa eat e kear da gas eur gorden goad.

    (2) fam. Grosse boite d'allumettes.

    (1970) BHAF 184. A-greiz-oll, e tenn diouz godell e soudanenn eur pez boestad alumetez, eur «gordenn goad», evel ma lavar ar vutunerien.

  • kordenn-groug
    kordenn-groug

    f. Corde de potence.

    (1928) DIHU 202/52. merùel e hra a skour doh er gorden-groug.

  • kordenn-higennoù
    kordenn-higennoù

    f. (pêche) Palangre.

    (1925) BILZ 103-105. da stigna e gerden higennou hag e rouejou boull evit pesketa siliou, rêed ha retoned, mor c'histi, travanked, legistri, girvi-mor.

  • kordenn-skorj
    kordenn-skorj

    f. (pêche) =

    (1925) DIHU 163/202. (Groe) Kordenn-skorj, tr. «(s. f.) aussière qui rattache le chalut à la perche.» Dastumet de Vleimor.

  • kordenn-vec'h
    kordenn-vec'h

    f. Corde pour maintenir un faix (de choux, de trèfle, etc.).

    (1908) PIGO II 11. 'Oa oc'h asten ar c'hazeliad diwean war he c'horden-vec'h. ●45. eur gorden vec'h ganti war goubl he brec'h.

  • kordenn-weskenn
    kordenn-weskenn

    f. (harnachement) Rêne de mors.

    (1908) FHAB Here 305. asezet var al limonen-gar, ar gorden vistin stag ous ar paron.

  • kordennad .1
    kordennad .1

    f. –où Corde (de bois).

    (c.1718) CHal.ms i. corde mesure de bois, tr. «cordennat cöet.» ●(1732) GReg 211b. Corde de bois, mesure de bois à brûler, qui doit avoir 4 pieds de haut, & 8 de long, tr. «Qordennad. p. qordennadou. qordennadou-qeuneud. p. qordennadou-qeuneud.»

    (1876) TDE.BF 361b. Kordennad, s. f., tr. «Ce que peut contenir de bois de chauffage une ancienne mesure appelée corde en France. La corde variait à l'infini ; elle valait deux, trois, quatre et même cinq stères, selon les lieux.»

  • kordennad .2
    kordennad .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Cordée.

    (1890) MOA 136b. Une bande de chevaux liés les uns aux autres, comme font les maquignons, tr. «kordennad kezeg.»

    (1931) VALL 154b. Cordée, tr. «kordennad f. pl. ou

    (2) Quartier, cordelée. cf. kordellad

    (1921) PGAZ 105. Karter Brec'hichen a zo e kordennad Lochrist. ●(1942) FHAB Gouere/Eost 187. nevezentiou ar gordennad. ●(1943) FHAB Genver/C'hwevrer 250. pa varve unan bennak er gordennad. ●(1961) BLBR 128/21. Kordennad : division paroissiale : ce que l'on peut faire en une journée.

    (3) Liasse.

    (1732) GReg 572a. Liasse, papiers liez ensemble, tr. «Qordennad scrijou. p. qordennad paperyou.»

    (1876) TDE.BF 361b. Kordennad, s. f., tr. «Liasse, parlant de papiers, de petites pièces d'étoffe liées ensemble.»

    (4) (domaine militaire) =

    (1925) FHAB Mezheven 219. kaer o devoe ingala kordennadou soudarded dre bevar c'horn ar vro. ●(1943) FHAB Mae 283. da C'hranvill, el lec'h ma voded soudarded an Xvet kordennad.

    II. Adv. A-gordennadoù.

    (1) Par section, par quartier.

    (1872) ROU 102b. Par section, tr. «A gordennadou

    (2) En grand nombre.

    (1872) ROU 102b. A gordennadou, veut dire aussi, en grand nombre. ●(1872) GAM 69. hag euz bet beuzet tud a gordennadou.

  • kordennadiñ
    kordennadiñ

    V. tr. d. Corder (du bois).

    (1732) GReg 211b. Corder du bois, tr. «Qordennadi qeuneud, ou, coad. pr. qordennadet

    (1876) TDE.BF 361b. Kordennadi, v. a., tr. «Mesurer le bois à la mesure appelée corde.»

  • kordennañ / kordennat / kordenniñ
    kordennañ / kordennat / kordenniñ

    v.

    I. V. intr. Corder, faire des cordes.

    (1659) SCger 32a. corder, tr. «cordenna.» ●(1732) GReg 211b. Corder, tr. «Qordenna. pr. qordennet. Van[netois] qordenneiñ. pr. et

    (1903) EGBV 50. kordennat, kordennein, tr. «faire des cordes.»

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Lier (un faix) avec des cordes.

    (1732) GReg 211b. Corder, lier avec des cordes, tr. «Qordenna. pr. et

    (1876) TDE.BF 361b. Kordenna, v. a., tr. «Corder, cordeler, lier avec une corde.» ●(1879) ERNsup 166. A L[an]r[odec], lier une charge avec des petites cordes korden(n), Trév[érec] korden(n).

    (2) Cordeler, façonner en forme de corde.

    (1732) GReg 211b. Cordeler, parlant de choses deliées, tr. «Qordenna. pr. qordennet.» ●Cordeler les cheveux, tr. «qordenna ar bléau.»

    (1876) TDE.BF 361b. Kordenna, v. a., tr. «Corder, cordeler, tresser en forme de corde.»

    (3) Corder (du bois).

    (1870) MBR 98. diskar ar c'hoat, he fagodi, he faouta hag he gordenna.

    B. Assembler.

    (1868) FAG 127. Dioc'h ann itron eo ann aotrou, / Kordennet mad int bet ho daou.

  • kordennat
    kordennat

    voir kordennañ

  • kordenner .1
    kordenner .1

    m. –ion

    (1) Cordier.

    (1499) Ca 46b. [cordenn] Jtez hic hec hoc cordex / cix. g. cordier. b. cordenner. ●(1633) Nom 309b. Restio : cordier : cordenner.

    (1659) SCger 32a. cordier, tr. «cordenner.» ●(1732) GReg 212a. Cordier, tr. «Cordenner. p. cordennéryen

    (1876) TDE.BF 361b. Kordeour, s. m. V[annetais], tr. «Cordier ; pl. korderion. On dit aussi kordennour ; pl. kordennerion

    (2) Cordelier.

    (1499) Ca 46b. Cordenner. g. cordellier. l. hic cordiger / eri Jdem frater minor.

  • kordenner .2
    kordenner .2

    m. –ion Celui qui fait des cordes de bois.

    (1939) RIBA 84. Peh mechér é hou hani ? Diskarour ? Divarour ? Fagotour ? Divrazour ? Heskennour ? Hanochour ? Kordennour ?...

  • kordennerezh .1
    kordennerezh .1

    f. –ioù Corderie (atelier, fabrique).

    (1732) GReg 211b. Corderie, tr. «Qordénnérez. p. qordénnérezou

  • kordennerezh .2
    kordennerezh .2

    m. Corderie (métier).

    (1931) VALL 154b. Corderie, tr. «kordennerez m. (métier).»

  • kordennet
    kordennet

    adj.

    (1) Attaché avec une corde.

    (1910) MAKE 3. Setu ar c'havr kordennet kerkent. ●4. Hep dale eo kordennet ive ar marc'h.

    (2) sens fig. =

    (1869) FHB 207/406b. ar sturier braz a ren an oll bagou a voar ervad oun cordennet mad avoalc'h evit ar veach diveza, mes c'hui ?

  • kordenniñ .1
    kordenniñ .1

    voir kordennañ

  • kordenniñ .2
    kordenniñ .2

    v. tr. d. (pêche) = (?) Corder (?) un filet.

    (1944) GWAL 165/307. (Ar Gelveneg) Pa vez echu ar roued e vez kordennet ; lakaet e vez ur gordenn a-hed ar penn-laez hag ar penn-traoñ anezhi : «Mont a ran da gordenni rouejoù.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...