Devri

Recherche 'korr...' : 26 mots trouvés

Page 1 : de korr (1) à korryar (26) :
  • korr
    korr

    m. –ed

    (1) Nain.

    ●(vBr) BNF lat. 10289 f° 69a (DGVB 50b, 119a). abacus.i.corr.

    ●(1499) Ca 47a. Corr. g. corre. l. hic nanus / ni.

    ●(1782) GReg 648b. Nain, extraordinairement petit, tr. «Corr. p. corred.»

    ●(1858) GBI I 134. Ar c'hemener hag ar c'horred. ●(1867) BBZ III 164. feunteun-gwer-ar-c'horred, tr. «la fontaine du ruisseau des nains.» ●(1876) TDE.BF 363b. Korr, s. m., tr. «Nain imaginaire ; pl. ed.»

    (2) enfant. Terme d'affection à l'égard des enfants.

    ●(1976) LIMO 18 septembre. Kleùet em es mammeu é lared : deit-man gorrig.

  • korrandon
    korrandon

    m. –ed Ondin. cf. kornandon

    ●(1499) Ca 46b. Corrandon. g. cornandon ou nain.

    ●(1659) SCger 82b. nain, tr. «corrandon, p. et.»

    ●(1873) KTB.ms 15 p 305. seiz korandon, o tansal en kelc'h.

  • korrandonez
    korrandonez

    f. –ed Ondine.

    ●(1898) RECe xix 319. Dans une version de la chanson de Renaud que m'a chantée la femme Sité, de Plougonver, se trouvent ces vers : Eur gorañdonès 'n eus rañkontret ; / 'Gorañdonès gwisket en gwenn, / Ha 'baz 'n hi dorn eur groaz-nouenn, tr. «il a rencontré une fée ; une fée vêtue de blanc, ayant à la main une extrême-onction.»

  • korre
    korre

    coll. (phycologie) cf. morgorre

    (1) Frondes de laminaires.

    ●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. Breuriez-Vreiz donne : kalkut ou melkern, grosse tige de goémon dont les feuilles s'appellent korre. ●(1994) BRRI 25. Frizeier ha korre oa kordennet en-dro d’ar penn ha d’an divesker.

    (2) Algues Himanthalia elongata.

    ●(1968) NOGO 214. Himanthalia elongata. korre, (Porzall, Landada, Guisseny). ●(1978) BZNZ 50. (Lilia-Plougernev) Pa veze fall an amzer, gant an avelaj e teue bezhin-torr : bezhin du, korre, meles... tr. «(THAB 1/34-35) Quand le temps était mauvais, avec les grands vents, il venait du goémon à la côte : du goémon noir, des lacets, du varech...» ●108. E Kemenez 'm eus troc'het bejin du ie. Da penn-kentañ oant mat tout. Korre veze great an dra-se ; an dra-se zo 'c'hist fisel aze – korre, hag a bejin du, melañjet tout 'touez tali. ●(1979) THAB 39. (Lilia-Plougernev) Lacets : algues, Himanthalia elongata.

    (3) Algues Ascophyllum nodosum.

    ●(1968) NOGO 213. Ascophyllum nodosum. korre : Porz-Paol, Melon, Porspoder. ●(1987) GOEM 142. Autant les charges de tali (laminaria digitata) tiennent bien, autant les charges de korre (Ascophyllum nodosum) ont tendance à glisser.

    (4) Algues Chorda filum.

    ●(1968) NOGO 221. Chorda filum. korre : Saint-Pabu, Landeda, Perros en Plouguerneau, Kellerdud en Plouguerneau, Korrejou en Plouguerneau, Guisseny.

    (5) Korre gouez : Himanthalia elongata.

    ●(1968) NOGO 214. Himanthalia elongata. korre 'gu:ez, korre «sauvage» : Melon.

    (6) Bezhin-korre : Chorda filum.

    ●(1964) PBED 37/210. On trouve bejin korre e Portsall pour le Chorda filum et l'Himanthalia elongata.

    (7) Bezhin-korre : Himanthalia elongata.

    ●(1964) PBED 37/210. On trouve bejin korre e Portsall pour le Chorda filum et l'Himanthalia elongata.

  • korread
    korread

    coll. Lanières.

    ●(1792) HS 213. hou dihusque hac hou fouettal guet courriat.

  • korreek
    korreek

    adj.

    (1) Coriace.

    ●(1872) ROU 79a. Coriace, tr. «Correog.» ●98a. Raccornir (se), tr. «Dont correog. 

    ●(1905) HFBI 492. kick korréoc a vézé ivé da chaokat.

    (2) (en plt de qqn) = (?) Coriace (?).

    ●(1872) FHB 384/151b. bugaleou distrantel, goazed korreok ha merc'hed grac'herezed.

  • korreenn
    korreenn

    f. –où, korreoù Lanière de cuir.

    I.

    ●(1499) Ca 47a. Correenn. g. couroye.

    ●(1659) SCger 29b. coroie, tr. «correen.» ●138b. correen, tr. «couroie.» ●(1732) GReg 225b. Courroye, laniere de cuir, tr. «Correënn. p. correënnou. Van[netois] correyen. p. correyëu.»

    ●(1867) BUE 57. eur boto ler teo, prennet gant koreo. (...) sant Ervoan a e oa he voto war goreo, e-lec'h solio dienep. ●(1884) BUR I 24. En dro d'he ziou-har (...) gant koreenno gamacho en kroc'hen ki. ●(1889) CDB 155. Oann soubl 'vel eur gorreen, tr. «j'étais souple comme une courroie.»

    ●(1902) PIGO I 154-155. Ar skourje a oa lêr dru, peder gorreen a zeiz troatad hed oc'h ober anean.

    II.

    (1) Sevel/Tennañ ur gorreenn diwar kein ub. : fouetter qqn jusqu’au sang.

    ●(1732) GReg 428b. Foüetter jusqu'au sang, tr. G. Rostrenenn «tenna coreenn da ur re.» ●(1790) MG 178 (G) I. Marion. P'hi devezai sàuét ur gourhèn diar me hain én amzér ma tegassen dehi treu e lairèn du-hont ha du-men, me vezai hum gorrigét.

    ●(1909) FHAB Du 344 *Laouig Beg ar Spins. Barba a lavar, sûr, rei eur roustad d'ar c'hemener hir ha tenna korren da Gou. ●(1942) VALLsup 117. Molester, tr. F. Vallée «tenna koreenn (qqn. da, ouz u. b.) popul.»

    (2) Tennañ korreennig da ub. : expression de menace à l’endroit de qqun.

    ●(1955) STBJ 19-20 (K) Y. ar Gow. Deut ama ma vo tennet korrennig doc'h !

    (3) Tailhañ korreenn da ub. : donner du fil à retordre à qqun.

    ●(1878) SVE 648. Me 'daillo korrean d'ehan, tr. L.-F. Salvet «Je lui taillerai courroie. (Je lui donnerai du fil à retordre.)»

    (4) Sevel korreoù a-hed-da-hed da gorf ub. : fouetter qqn jusqu’au sang.

    ●(17--) CCn 1627. groet seuel coreo a het a het d-o chorff, tr. « Il leur fit couper des courroies d’un bout à l’autre de leur corps. »

  • korreksion
    korreksion

    f. Correction.

    ●(1499) Ca 47a. Correction. g. idem ou chatiement gracieusement faict par parole. ●(1621) Mc 21. euit correction.

  • korrektor
    korrektor

    m. –ed

    (1) (religion) Correcteur des minimes, etc.

    ●(1732) GReg 214a. Correcteur, Superieur de Minimes, tr. «Corrector. p. correctored. an tad corrector.»

    (2) Correcteur de collège.

    ●(1732) GReg 214a. Correcteur de college, tr. «Corrector. p. ed. ar c'horrector.»

  • korrelar
    korrelar

    s. & adv.

    (1) S. Corollaire.

    ●(1499) Ca 47a. Correllar. g. correllaire.

    (2) Adv. Ez korrelar : corollairement.

    ●(c.1500) Cb 49a. gal. correlairement. b. ez correllar.

  • korrig
    korrig

    s. –ed Nain.

    ●(1659) SCger 82b. nain, tr. «corrig, corriguet, p. et.» ●(1732) GReg 648b. Nain, extraordinairement petit, tr. «corricq. p. corrigued.»

    ●(1869) SAG 24-25. petra eo ar Gorriked ? (…) Ne deo ket laboused-mor eo ar Gorriked. ●(1871) RECe I 228. Bin, ban, Corriganan, / Pelec'h e moc'h epad ar goan ? / – 'Barz un toullic, 'barz an douar Da gortoz an amzer clouar, tr. «Bin, ban, Naine, / Où es-tu pendant l'hiver ? / – Dans un petit trou, dans la terre, / Pour attendre le temps tiède.»

    ●(1910) MAKE 82. Toull ar C'horrig. ●(1923) FHAB Genver 10. Ar c'horriked pa weljont anezan. ●(1923) FHAB Genver 10. Argad ! eme ar c'horred. ●(1955) STBJ 72. al lutined, ar c'horriged. ●154. ar c'horriged.

  • korrigan
    korrigan

    s. –ed

    (1) M. Nain.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. pigmée, tr. «gouriguian gouriguiannet, nain.» ●pygmée, tr. «corriguan, corriguannet.» ●(1732) GReg 648b. Nain, extraordinairement petit, tr. «Van[netois] corrigan. p. corriganed. corrigant. p. corriganted.» ●(1744) L'Arm 25a. Bamboche, tr. «Gorrigantt.. ndétt. m.» ●250a. Nain, tr. «Corrigantt.. andétt. m.»

    ●(1858) GBI I 134. Setu ar c'horriganed. ●(1871) RECe I 231. Deut euz ar vro ar C'horriganed, tr. «Il est venu du pays des Naines.»

    ●(1903) KRZV Du/Kerzu. ar c'horriganed. ●(1907) VBFV.bf 43a. korrigan, m. pl. –añned, tr. «nain, lutin.» ●(1908) FHAB Gwengolo 277. an teuzed, ar c'horriganed hag an ankou.

    (2) F. Fée.

    ●(1906) CDFi octobre (d’après KBSA 122). Setu aze eur gorrigan binvidik avat !

  • korriganenn
    korriganenn

    f. -ed Fée.

    ●(1962) EGRH I 41. korriganenn f. -ed, tr. « fée. »

  • korriganez
    korriganez

    f.

    (1) Naine.

    ●(1744) L’Arm 250a. Naine, nabote, tr. «Corrigannéss.. ézett f.»

    (2) Femme de très petite taille.

    ●(1942) DHKN 71. Didanè (= dindan an tasoù) tuelligeu melén braùeit d’hé bizied korriganéz.

  • korrigez
    korrigez

    f. –ed Ondine.

    ●(1870) MBR 44. eur gorrigez vad ha leal, tr. «petite fée bonne et loyale.»

    ●(1970) GSBG 42. (Groe) kourrigez, tr. «ondine.»

  • korrij .1
    korrij .1

    adj. Correct, sans fautes.

    ●(1732) GReg 214a. Correct, ecte, qui n'a point de fautes, tr. «corrich.» ●Correctement, tr. «èn ur fæçzon corrich.»

  • korrij .2
    korrij .2

    m.

    (1) Correctif, élément modérateur.

    ●(1732) GReg 13b. Adoucissement, correctif, tr. «Courrich. p. Courrigeou.» ●214a. Correctif, adoucissement, tr. «Corrich. p. corrijou.»

    (2) Action de corriger.

    ●(1732) GReg 214a. Correction, l'action de corriger, tr. «Corrich. p. corrijou.»

    (3) (imprimerie) Correction d'un ouvrage.

    ●(1732) GReg 214a. Correction, retranchement des fautes d'un ouvrage, tr. «corrich.»

    (4) Correction, punition.

    ●(1824) BAM 254. Arabat ez ê e teuffe un deneridiguez faus da ampeich ar c'hourich-se. ●255. ar c'hourrich-se a dle beza hervez o oad.

  • korrijadur
    korrijadur

    m. –ioù Correctif, élément modérateur

    ●(1732) GReg 214a. Correctif, adoucissement, tr. «corrijadur. p. corrijaduryou.»

  • korrijamant
    korrijamant

    m. –où Correction.

    ●(1838) OVD 130. Ur menah e andur ur gorrigemant huerhue aberh é briol.

  • korrijañ
    korrijañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Corriger.

    ●(1612) Cnf.epist 7. d'on courrigeaff-ni fraternelamant.

    ●(1732) GReg 214b. La correction fraternelle est commandée par l'Evangile, tr. «an avyel vénniguet a c'hourc'hémenn deomp courrigea hon hentez gant carantez vras, èntre Douë ha ny.»

    ►[infinitif au négatif]

    ●(1519) M 1033. A fault na courrigaff, ent scaff ne compsaff quen, tr. E. Ernault, «faute de le corriger, je ne parle point à la légère.» tr. R. Hemon, HSMB § 186, «for wan of correcting (litt. not correcting).»

    (2) Châtier.

    ●(1499) Ca 49a. Courrigaff. g. corriger, chastier, amander. ●(1612) Cnf 33b. corrigaff ha castizaff ho bugale.

    ●(1732) GReg 214b. Corriger, reprendre, châtier, tr. «courrigea. pr. courriget.»

    ●(1824) BAM 254. o courrigea ho crouadur.

    (3) Tempérer.

    ●(1732) GReg 214b. Corriger, adoucir, temperer, tr. «corrigea. p. corriget.»

    II. V. pron. réfl. En em gorrijañ : se corriger.

    ●(1710) IN I 134. hep sonjal morse-tout en em gourrija diouz ar pec'hejou veniel-se. ●(1790) MG 306. eit hum gorrigein a zevri.

    ●(1911) SKRS II 126. e ranker poania d'en em gorrija. ●181. e lakfent guelloc'h ho foan d'en em gorrija.

  • korrijapl
    korrijapl

    adj. Corrigible.

    ●(1732) GReg 215a. Corrigible, qui peut se corriger, tr. «corrigeapl. courrigeapl.»

  • korrijer
    korrijer

    m. –ion Correcteur.

    ●(1732) GReg 214a. Correcteur, qui corrige, tr. «Corriger. p. corrigéryen. courriger. p. yen.»

  • korrijerez
    korrijerez

    f. –ed Correctrice.

    ●(1732) GReg 214b. Correctrice, celle qui corrige, tr. «Courrigerès. p. courrigeresed.»

  • korrijet
    korrijet

    adj. Corrigé.

    ●(1621) Mc i. An oll guelet ha corriget.

  • korrijipl
    korrijipl

    adj. Corrigible.

    ●(c.1500) Cb 50b. [courrigaff] g. corrigibles. bri. corrigibl.

  • korryar
    korryar

    f. korryer (ornithologie) Perdrix.

    ●(1895) GMB 286. On dit à Sarzeau er gouliar la perdrix.

    ●(1950) KROB 31-32/17. kan klemmus ar gorryar e mesk an edeier melen.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...