Recherche 'korvigell...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de korvigell (1) à korvigellus (7) :- korvigellkorvigell
f. –où
I.
(1) Zigzag, sinuosité, détour.
●(1990) TTRK 180. Etre Landerne ha Kemper e rae al linenn-se kalz korvigelloù.
(2) Partie embrouillée d'une corde, etc.
●(1931) VALL 248b. partie embrouillée (d'une corde, d'un écheveau, etc.), tr. «korvigell f.»
II. sens fig.
(1) Fourberie.
●(1876) TDE.BF 364a. Korvigell, s. f., tr. «Ruse, fourberie, artifice, malice ; pl. ou.» ●(1877) EKG I 7. An diaoul, n'euz nemed trubarderez ha korvigell en he gorf.
●(1943) FATI 64. ar Yann Digredenn n'eus nemet korvigell en e gorf.
(2) C'hoari korvigell : ruser.
●(1981) ANTR 103. Gouzoud a ra pe ne ra c'hoari korvigell, emechañs eme eun all…
(3) Hep korvigelloù : sans détour.
●(1912) MMPM 130-131. En droïad he-ma a ïeaz da gaout he amezek hag hep korvigellou : «Penaoz a rez te, Per, evit beza pinvidik (…) ?»
III. Gouzout korvigelloù ub. : connaître les menées secrètes de qqun.
●(1890) MOA 339 (L). Je connais ses menées sourdes (secrètes), tr. J. Moal «me a oar he gorvigellou.»
- korvigellañ / korvigellatkorvigellañ / korvigellat
v.
I. V. intr.
(1) Zigzaguer.
●(1877) MSA 92. hag ar gurun en eur gorvigella, a guez var bount al lestr.
(2) Se contorsionner, se contourner.
●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «se contourner, parlant des serpents, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant des serpents, tr. «korvigella, v. n.»
●(1908) FHAB Mezheven 180. evel an aër o korvigellat.
(3) Se brouiller.
●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Se contourner, ou se brouiller, parlant du fil, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant du fil, tr. «korvigella, v. n.»
(4) sens fig. Frauder, tromper.
●(1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Par exension, frauder, tromper.»
II. V. tr. d.
(1) Tortiller, cordeler.
●(1870) FHB 280/147b. o korvigellad he varo griz. ●(1872) ROU 83a. Entortiller, tr. «Corvigella.»
(2) Tordre (ses membres), se contorsionner.
●(1889) ISV 99. Hirra a eljont da ober, e voue, gant an amzer, miret outhan na fringe ha na gorvigelle kement he izili.
III. V. pron. réfl. En em gorvigellañ : se tordre.
●(1912) MMPM 81. En em gorvigella a ra var he gador ; eur boan griz hen deuz en he vouzellou.
- korvigellatkorvigellat
voir korvigellañ
- korvigellek
- korvigeller
- korvigellet
- korvigellus