Devri

Recherche 'korvigell...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de korvigell (1) à korvigellus (7) :
  • korvigell
    korvigell

    f. –où

    I.

    (1) Zigzag, sinuosité, détour.

    (1990) TTRK 180. Etre Landerne ha Kemper e rae al linenn-se kalz korvigelloù.

    (2) Partie embrouillée d'une corde, etc.

    (1931) VALL 248b. partie embrouillée (d'une corde, d'un écheveau, etc.), tr. «korvigell f.»

    II. sens fig.

    (1) Fourberie.

    (1876) TDE.BF 364a. Korvigell, s. f., tr. «Ruse, fourberie, artifice, malice ; pl. ou.» ●(1877) EKG I 7. An diaoul, n'euz nemed trubarderez ha korvigell en he gorf.

    (1943) FATI 64. ar Yann Digredenn n'eus nemet korvigell en e gorf.

    (2) C'hoari korvigell : ruser.

    (1981) ANTR 103. Gouzoud a ra pe ne ra c'hoari korvigell, emechañs eme eun all…

    (3) Hep korvigelloù : sans détour.

    (1912) MMPM 130-131. En droïad he-ma a ïeaz da gaout he amezek hag hep korvigellou : «Penaoz a rez te, Per, evit beza pinvidik (…) ?»

    III. Gouzout korvigelloù ub. : connaître les menées secrètes de qqun.

    (1890) MOA 339 (L). Je connais ses menées sourdes (secrètes), tr. J. Moal «me a oar he gorvigellou

  • korvigellañ / korvigellat
    korvigellañ / korvigellat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Zigzaguer.

    (1877) MSA 92. hag ar gurun en eur gorvigella, a guez var bount al lestr.

    (2) Se contorsionner, se contourner.

    (1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «se contourner, parlant des serpents, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant des serpents, tr. «korvigella, v. n.»

    (1908) FHAB Mezheven 180. evel an aër o korvigellat.

    (3) Se brouiller.

    (1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Se contourner, ou se brouiller, parlant du fil, etc.» ●(1890) MOA 184a. Contourner (Se) v. pron. Parlant du fil, tr. «korvigella, v. n.»

    (4) sens fig. Frauder, tromper.

    (1876) TDE.BF 364a. Korvigella, korvigellat, v. n., tr. «Par exension, frauder, tromper.»

    II. V. tr. d.

    (1) Tortiller, cordeler.

    (1870) FHB 280/147b. o korvigellad he varo griz. ●(1872) ROU 83a. Entortiller, tr. «Corvigella

    (2) Tordre (ses membres), se contorsionner.

    (1889) ISV 99. Hirra a eljont da ober, e voue, gant an amzer, miret outhan na fringe ha na gorvigelle kement he izili.

    III. V. pron. réfl. En em gorvigellañ : se tordre.

    (1912) MMPM 81. En em gorvigella a ra var he gador ; eur boan griz hen deuz en he vouzellou.

  • korvigellat
    korvigellat

    voir korvigellañ

  • korvigellek
    korvigellek

    adj.

    (1) Qui s'entortille.

    (1944) DGBD 59. o gwrizioù diniver kroazigellek ha korvigellek.

    (2) Astucieux.

    (1931) VALL 42b. Astucieux, tr. «korvigellek

  • korvigeller
    korvigeller

    adj. Rusé.

    (1931) VALL 668b. Rusé, tr. «korvigeller

  • korvigellet
    korvigellet

    adj.

    (1) Entortillé.

    (1904) KANngalon Du 260. He groc'hen dislivet, he vleo korvigellet. ●(1926) FHAB Eost 319. eur pez-lost korvigellet.

    (2) Tordu.

    (1912) MMPM 20. he c'hinou leun a ïonen hag he izili korvigellet oll.

  • korvigellus
    korvigellus

    adj.

    (1) Coquilleux, difficultueux.

    (1710) IN I 143. nemet beza o deffe ur speret corvigellus.

    (2) Astucieux, rusé.

    (1931) VALL 42b. Astucieux, tr. «korvigellus.» ●668b. Rusé, tr. «korvigellus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...