Devri

Recherche 'kouilh...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de kouilh-1 (1) à kouilhourenn (11) :
  • kouilh .1
    kouilh .1

    coll. (botanique) Espèce de mauvaises herbes.

    (1924) DIHU 155/76. Ne laheet ket elsé nag er hagn, nag er houill.

  • kouilh .2
    kouilh .2

    m. kouilhejen

    (1) local. Paysan riche (Pleyben, Gouézec et communes proches). cf. julod

    (1938) WDAP 2/121. (Pleiben, Gwezeg...) Kouilh, hano gourel, liester : Kouilhejen, Kouer pinvidik pe perc’henn d’e atant. Ar ger «kouilh» a dalv kement ha «julod». Skouer : Fall an traou evit kouilh ; distaol a zo war an avalou-douar. Emañ ar c’houilh hag e wreg o vont d’ar foar. Kouilhejen donius eo re Gastellin ha re Sant-Segal. ●(1943) SAV 28/36-37. ar «c’houilh» evel ma rae dioutañ e vevelien. ●(1955) STBJ 118. Hogen, ouspenn ma seblante moulbennek ha gouez a-walc'h an tamm anezañ, e voe fê gantañ komz gant eur mousig eveldon, mab d'eur charretour foeter-heñchou, pa oa heñ pennhêr eur c'houilh pinvidik hag anavezet. ●200. An darn vrasa eus tud Pleiben, eur pemp mil bennak anezo d'an ampoent, a veve eus al labour-douar. daoust m'o devoa tiegeziou mat, n'emede ket ganto an aour war ar raden, rak ar pez o deveze da werza ne zouge nemet priz dister. Bez' e oa evelato, evel bremañ c'hoaz, eur rumm dud pinvidikoc'h hag êsoc'h dezo beva eget d'ar re-all. Ar re-ze, ar gouilhejen, danvez dezo ha perc'henn da diegeziou mat dalc'het ganto o-unan, a c'helle kas o bugale d'ar c'hêriou war ar studi. Eur c'houilh a veze grêt stad anezañ, ral alïes, ouspenn an atant a lakee da dalvezout, en deveze re-all diouz ferm gant merourien. Ar berc'henned-all na zalc'hent ket o douarou, evel an noblañsou hag ar vourc'hizien, a oa anvet fondatourien. ●(1957) BRUD 2/47. Badaouet war an taol, e chomas ar houilh da grafigna chouk e gil. ●(1960) BLBR 124/29. Rag er goal amzér (...) e hra d’er «hoegn» kaoud liés keu d’é boén.

    (2) péjor. Paysan.

    (1957) ADBr lxiv 4/468. (An Ospital-Kammfroud) Kouilh n. m., sans pluriel. – Terme péjoratif pour désigner un paysan, et que les paysans s'appliquent quelquefois à eux-même par dépit ou par ironie : kouilh a vez greet goap dioutañ atô. ●(1968) PENM 102. ...tandis que les Quimperois et leurs voisins de Plomelin furent "paotred a c'houill". Tel vieux marin de Saint-Guénolé, quand il en parlait, affirmait "no deusket miuoh (lire : muioh) a houill evid eur had" (traduisons peu pudiquement que : gens craintifs, leurs organes génitaux n'étaient pas plus développés que ceux du lièvre).

  • kouilhard
    kouilhard

    m. –ed (phycologie)

    (1) Algue Fucus spiralis.

    (1968) NOGO 215. Fucus spiralis. kuarded, «couillons» : Kellerdud en Plouguerneau.

    (2) Algue Gigartina stellata.

    (1968) NOGO 224. Gigartina stellata. kuarded, «couillons» : Kerfizien en Cleder. Ainsi nommé parce que jadis cette algue était refusée en mélange avec Chondrus crispus, selon l'informateur.

  • kouilhenn-varc'h
    kouilhenn-varc'h

    f. kouilhoù-kezeg (ichtyonymie) Mye, pisse-en-l'air Mya arenaria.

  • kouilhennad
    kouilhennad

    f. –où

    (1) Kouilhennad aour, arc'hant : grande quantité d'or, d'argent.

    (1895) GMB 125-126. Un autre dérivé breton du v. fr. coil est en pet[it] Trég[uier] kouyenad, f., grande quantité (d'argent, d'or) ; et absolument eur gouyenad, une fortune.

    (2) absol. Fortune.

  • kouilhon
    kouilhon

    adj.

    (1) =

    (1906) DIHU 9/156. Nem es chet ind laeret, e reskond ean dalhmat get ur min kouion.

    (2) Triste.

    (1974) GAME 6. Atao trist ha kouillon. ●(1978) MOFO 61. Na zebr mui e vouet nezan ha kouillon eo, tr. «et il est triste.»

    (3) =

    (1909) FHAB C'hwevrer 63. Pebez distro gouillon evit Saïk Vourjin.

    (4) Peureux, poltron, couard.

    (c.1718) CHal.ms iii. poltron, tr. «digalon Cohion.» ●(1732) GReg 218b. Couard, arde, tr. «Van[netois] couhion

    (1907) VBFV.bf 43a. kouion, adj., tr. «lâche, timide.» ●(1984) HBPD 47. rein doujans d'er houionan ahanomb.

  • kouilhonaj
    kouilhonaj

    m. Poltronnerie, couardise.

    (1710) IN I 185. coïonach ha lachete.

  • kouilhonerezh
    kouilhonerezh

    m. Poltronnerie, couardise.

    (c.1718) CHal.ms iii. poltronnerie, tr. «Cohionereh, coüardis.» ●(1732) GReg 218b. Couardise, tr. «Van[netois] couhionnereh

  • kouilhoniñ
    kouilhoniñ

    v. tr. d.

    (1) Kouilhoniñ ar servij : carotter le service.

    (1766) MM 395-396. (Brestad 17) ennes a falc'he c'hoas er vich / non pas couilloni ar servich, tr. «Il fauchait, oui ; je le répète ; carotter le service, non, sûr.»

    (2) Taquiner.

    (1984) EBSY 156. (Sant-Ivi) kouilhoniñ, tr. «taquiner.»

  • kouilhourañ
    kouilhourañ

    v. tr. d. Saboter, cochonner (un travail).

    (1931) VALL 669b. Saboter l'ouvrage, tr. «kouilhoura triv[ial].»

  • kouilhourenn
    kouilhourenn

    f. –ed

    (1) Souillon.

    (1890) MOA 455. Femme ordinairement sale, tr. «kouillourenn

    (1931) VALL 703a. Souillon, tr. «kouilhourenn f.» ●(1936) BREI 444/1c. gwiskamant ar vro, a vir outi koueza e renk ar gouilhourenn. ●(1982) PBLS 336. (Sant-Servez-Kallag) kouilhourenn, tr. «souillon.» ●(1983) PABE 57. (Berrien) kouilhourenn, tr. «souillon.»

    (2) Femme facile.

    (1803) MQG 9. D'ar femel e lare : strouilhon hac anduillen, / Penn scànv, penn avelet, jacqezen, libouden, / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe, Couillouren iffrontet, catel-glanv didalve.

    (1982) PBLS 336. (Sant-Servez-Kallag) kouilhourenn, tr. «cochonne.»

    (3) Jeu de boules.

    (1909) BROU 218. (Eusa) Kouillouren, tr. «Jeu qui se fait avec des boules et des galets. L'un met sa boule au milieu, les autres lancent la leur dessus, la reprennent, s'ils le peuvent, et recommencent.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...