Devri

Recherche 'kour...' : 85 mots trouvés

Page 1 : de kour (1) à kouroumbaz (50) :
  • kour
    kour

    s. (en plt de marchandises) Débouché.

    ●(1982) PBLS 59. (Sant-Servez-Kallag) kour, tr. «du fr. cours = débouché, acquéreur.» ●kaved em-eus kour evid ma leue, tr. «j'ai trouvé un acheteur pour mon veau.»

  • kouracher
    kouracher

    m. –ion Rebouteux.

    ●(1907) BOBL 18 mai 138/1a. ar re a zo galvet gouracherien (rebouterien). ●(1924) NFLO. le rebouteur, tr. «ar c'houracher.»

  • kouracherez
    kouracherez

    f. –ed Rebouteuse.

    ●(1890) MOA 150a-b. Une brisure est plus grave qu'une simple rupture, disait une remetteuse de membres démis, tr. «eur brev (breo) a zo goasoc'h eged eunn torr, eme eur gouracherez (eme eur Vari-froterez).»

    ●(1907) BOBL 18 mai 138/1a. Ar c'houracher hag ar gouracherez-se.

  • kourailh
    kourailh

    m. -où

    A. (anatomie) Viscères, fressure.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 138). Curaill g. id.

    ●(1962) EGRH I 42. kourailh m. -où, tr. « fressure. » ●(1975) UVUD 36. (Plougerne) Neuhe ne vehe ket great a bate gant ar c’hourel.

    B. Plur. (anatomie) Entrailles.

    ●(1499) Ca 48b. Couraillou. g. entraillez.

    ●(1659) SCger 138b. couraillou, tr. «entrailles.» ●(1732) GReg 353a. Entrailles, intestins de bêtes, tr. «Corailhou. courailhou.» ●436b. Fressure, parties interieures de certains animaux, prises ensemble, tr. «Courailhou.» ●Fressure de veau, le poumon, le foye, le cœur & les hampes de cet animal, tr. «Courailh lue.» ●(1744) L’Arm 165b. Fressure, parties intérieures de certains animaux, prises ensemble, tr. «Corhailleu : Corailleu.»

    ●(1908) FHAB Gwengolo 274. war dammou gorailhou, fleuj ha skiant... ●(1955) STBJ 66. Re-hir e vefe displega penôs e vez lazet, direunet, digoret ha drailhet eur pemoc'h, penôs e vez grêt fourmaj gant e gourailhou, gwadegennou gant e wad hag anduilh gant e vouzellou. ●(1982) PBLS 56. (Sant-Servez-Kallag) gourailhoù, tr. «poumons, cœur, et entrailles.»

    ►[au plur. après un art. ind.] Ur c’hourailhoù : des entrailles.

    ●(1909) KTLR 258. e kavaz eur gouraillou leue.

  • kourailhoù
    kourailhoù

    voir kourailh

  • kouraj
    kouraj

    f.

    (1) Courage.

    ●(1499) Ca 48b. Courag. g. courage. ●(1612) Cnf.epist 36. Euzen eguit nep brut, da couraig na coll quet. ●(1621) Mc 45. couraig arretet.

    ●(1659) SCger 33a. courage, tr. «couraich.» ●124b. vigueur, tr. «courach.» ●223b. Courage, tr. «Couraich.» ●(1732) GReg 223b. Courage, tr. «Couraich.» ●Avoir du courage, tr. «Cahout couraich.»

    ●(1835) AMV 206. ar gouraich hac an ners. ●(1838) OVD 161. caractérieu contrel en eile d'éguilé (…) a gourage hag a landrennage. ●(1846) BAZ 3. eur gourach nevez. ●698. gant eur gourach vras. ●(1857) HTB 49. diwallet a goll kouraj. ●(1870) FHB 284/181b. eur gouraich ferm.

    (2) Cœur, esprit.

    ●(1532) Pmof 7. flam dre amour he deus flour em courag. ●(1580) G 240. Glachar, langour so em courayge, tr. «Douleur, tristesse sont dans mon cœur.»

    (3) plais. Vin pur, non coupé d'eau.

    ●(1732) GReg 184a. Prenez du vin pur, ma commere, & n'y mettez point d'eau, tr. «Qimirit couraich, va c'houmer, la lesit ar gridyen, ou, an nec'hamand. Phrase de Landivizyau.»

  • kourajiñ
    kourajiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Encourager.

    ●(1732) GReg 224a. Donner du courage, encourager, tr. «Couragi. pr. couraget.» ●339b. Encourager, tr. «Courachi. pr. courachet.» ●(1741) RO 4724. Da couragin ô tud.

    ●(1846) BAZ 3. evit hor c'hourachi. ●(1867) FHB 127/179a. Madalen a gourache he map.

    ●(1900) MSJO 198. kourachit anezho da respont a galon vad ous galv ho Zad. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 317. Piou en deuz konfortet, kourachet var dreuzou an eternite.

    (2) V. intr. Prendre courage.

    ●(1744) L'Arm 13b. S'animer, tr. «Couragein.» ●(1792) CAg 141. Courajamb, me inean. ●(17--) CBet 2023. courachet en ho poanio, tr. «prenez courage dans vos souffrances.»

    ●(1838) OVD 145. courageamb, Doué hur secourou. ●(1860) BAL 195. mes red eo courachi da veva mad.

    (3) V. pron. réci. En em gourajiñ : s'encourager.

    ●(1710) IN I 252. rac an hent-se en em gourajont. ●(1727) HB 420. ma en em gourachint da ober da viana erfat ar yunou.

    ●(1867) FHB 122/139b. hag en em gourachent da guemeret skuer diouthi. ●(1868) FHB 187/242a. en em vriataz hag en em gourachaz an eil egile da vale en hent ar zantelez.

  • kourajus
    kourajus

    adj.

    (1) Courageux.

    ●(1530) J p. 69a. Dahem dihuz bez vertuzus / Ha couraigus, tr. « console-toi ; prends force et courage.»

    ●(1710) IN I (prefaç) ii. gant ur galon gourachus. ●(1732) GReg 223b. Avoir du courage, tr. «beza courachus.» ●224a. Courageux, euse, tr. «Courachus.» ●(1792) BD 2384. besomp couragus voar vn dro, tr. «soyons également courageux.»

    ●(1900) MSJO 231. kourachus atao d'al labour.

    (2) Qui donne du courage.

    ●(1880) SAB 144. comzou, consoluz, courachuz.

  • koural
    koural

    m.

    (1) (zoologie) Corail.

    ●(1499) Ca 98a. Goural. g. corail. ●(1633) Nom 253a. Coralium, gorgonia : corail : goural, coural.

    ●(1659) SCger 31b. corail, tr. «goular.» ●(1732) GReg 211a. Corail, ou, coral, plante maritime qui croit au fond de la mer, tr. «Goural.»

    ●(18--) SBI I 122. Eur chapelet a c'hreun couli, tr. «Un chapelet aux grains de corail.»

    ●(1900) KEBR 17. Ar gourel re ger, tr. « Le corail trop cher » ●Ar c’hourellou re rouez, tr. « Les coraux trop rares ». ●(1914) DFBP 66a. corail, tr. «Koural.» ●(1929) SVBV 66. Er rann-vor-mañ ez eus rec'hier koural a-gantou. ●(1931) VALL 154a. Corail, tr. «kourel, goural m.»

    (2) Ambre.

    ●(1659) SCger 151b. goural, tr. «ambre.»

  • kouraleg
    kouraleg

    f. –où (zoologie) Récif de corail.

    ●(1931) VALL 154a. banc de corail, tr. «gouraleg f. pl. ou, i.»

  • kouralek
    kouralek

    adj. Corallin.

    ●(1914) DFBP 66a. coralin, tr. «Kouralek.»

  • kourant
    kourant

    m. Action de couler.

    ●(1855) GBI I 502. Ha da skuill kourant he daerou, tr. «Et donner cours à ses larmes.»

  • kourantenn
    kourantenn

    f. (danse) Courante.

    ●(1732) GReg 224a. Courante, danse, tr. «Courantenn. courandenn.» ●Danser une courante, tr. «Dansal ur gourandenn.»

  • kouranter
    kouranter

    m. (danse) Danseur de courante.

    ●(1576) H 11. Mezyer courranter pariurer prompt, tr. « A drunkard, a courranter (note : apparently ‘a dancer of courants’ or corantos), a ready perjurer. »

  • kourataj
    kourataj

    m. –où

    (1) Maquignonnage.

    ●(1744) L'Arm 229b. Maquignonage, trafic mauvais & peu honête, tr. «Courettage roncétt.»

    (2) Démarches d'un entremetteur.

    ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kouritachou = démarches d'un entremetteur.

  • kouratañ / kouratat / kouratiñ
    kouratañ / kouratat / kouratiñ

    v. tr. d.

    (1) Maquignonner.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonner, tr. «Van[netois] courretat. courreteiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 229b. Maquignoner, tr. «Courættatt roncétt.»

    (2) Faire le courtier.

    ●(1931) VALL 165b. faire le courtier, tr. «kourati, kourata.»

    (3) Proposer (un employé, qqn en mariage).

    ●(1936) IVGA 237. me ’m eus eur mab-kaer da gourita d’it. ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourita eur plac’h yaouank = proposer une jeune fille en mariage. ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourita eur mevel = proposer un domestique.

  • kouratat
    kouratat

    voir kouratañ

  • kourater
    kourater

    m. –ion

    (1) Courtier.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 127). Courrater (entremetteur). ●(1499) Ca 48b. Courreter. g. courrateur. ●(c.1500) Cb 50b. Courreter. ga. courrateur.

    ●(1659) SCger 33a. couretier, tr. «coureter.» ●138b. coureter, tr. «maquignon, corretier.» ●(1732) GReg 226b. Courtier, qui moyenne le debit des marchandises, qui negocie les lettres des autres, tr. «Courater. p. couratéryen. coureter. p. yen. couroter. p. yen. Van[netois] couretour. p. yon.»

    ●(1931) VALL 165b. Courtier, tr. «kourater.» ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kourater = courtier. ●(1942) HERV 105. Marc'hadourien ha kouraterien a chomo ganto atao kement ha kement dre gant.

    (2) Entremetteur de mariage.

    ●(1744) L'Arm 312b. Proxenete, entremetteur, tr. «Courattérr.. terion.»

    ●(1942) FHAB Mae/Mezheven 171. Kouriter = entremetteur.

  • kourater-mor
    kourater-mor

    m. Courtier maritime.

    ●(1931) VALL 165b. Courtier maritime, tr. «kourater-mor.»

  • kourateraj
    kourateraj

    m.

    (1) Courtage.

    ●(1732) GReg 226b. Couretage, le metier de courtier, tr. «Couratéraich.»

    (2) Maquignonnage.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonnage, adresse de vendre, & de faire vendre des chevaux, mauvais trafic, & negociation peu honnête, tr. «Courrauteraich. courrateraich.»

  • kouraterat
    kouraterat

    v. Maquignonner.

    ●(1732) GReg 600b. Maquignonner, tr. «Courrauterat. pr. courrauteret. courrateryat. pr. yet.»

  • kouraterez
    kouraterez

    f. –ed Courtière.

    ●(1732) GReg 227a. Courtiere, tr. «Couraterès. p. courateresed.»

  • kouraterezh .1
    kouraterezh .1

    f. –ioù Agence (local).

    ●(1910) MBJL 77. a-beurz ar Gouraterez (agence) Lubin da gerc'hat he beajourien.

  • kouraterezh .2
    kouraterezh .2

    m. Kouraterezh roñseed : maquignonage.

    ●(1744) L'Arm 229b. Maquignonage, trafic mauvais & peu honête, tr. «Courettereah roncétt.»

  • kouratiñ
    kouratiñ

    voir kouratañ

  • kourbouilhoñs
    kourbouilhoñs

    m. (cuisine) Court-bouillon.

    ●(1732) GReg 226b. Court-bouillon, maniere de faire cuire certains poissons, tr. «Courbouilhonçz.»

  • kourd .1
    kourd .1

    m.

    (1) Cour non murée.

    ●(1633) Nom 130b. Impluuium : la court : an court. ●Cauedium, cauum ædium : la court à l'entrée d'vne maison : an court á vez en antrè vn ty.

    ●(1732) GReg 223b. Cour de maison, non fermée de murs, tr. «Court. p. courtou. courdou.» ●(1744) L'Arm 80b. Cour qui n'est point murée, tr. «Court.. rdeu. m.»

    ●(1913) AVIE 311. monet e hras get Jézus é kourd er beleg bras. ●314. Un herradig arlerh é has ag er hourd édan er porched hag er hog e gañnas.

    (2) Cour (du roi).

    ●(1838) OVD 85. arlerh me oè hum dennet a gourd er Roué.

  • kourd .2
    kourd .2

    m. (argot des tailleurs vannetais) Homme, époux.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» kourd ha goem = priedeu. ●77. kourd = goaz.

  • kouren-douar
    kouren-douar

    m. (pathologie) Tétanos.

    ●(1939) DIHU 331/200. kouren-doar : tétanos. Kleuet e vé : Er houren, er horen, er houlen.

  • kouricher
    kouricher

    m. –où (habillement)

    (1) Couvre-chef.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 123). Coufforcher, couvre-chef. ●(1499) Ca 48b. Couffuerchez g. couurecheff.

    ●(1633) Nom 115b. Capitium : couurechef, ou chapperon : couriger, chappouroun.

    (2) Coiffe de deuil.

    ●(1723) CHal 41. Courchér beguin, tr. «une coife de deüil.» ●(1732) GReg 176b. Coëffe de deüil pour les femmes de la campagne, tr. «Couricher. p. couricherou.»

    (3) local. Coiffe.

    ●(1732) GReg 229b. Couvre-chef de femme ancienne de la campagne, tr. «Couricher. p. couricherou.»

    ●(1909) BROU 218. (Eusa) Kouricher, tr. «C'est le nom usuel pour désigner la coiffe des femmes, sans doute à cause de sa forme qui semble bien dériver d'une coiffure de deuil.» ●(1921) PGAZ 6. Guelet e vez c'hoaz brosou gloan, koricher ha kazeken. ●(1985) OUIS 225. la coiffe proprement dite : c’est le kouricher.

  • kourin
    kourin

    m. =

    ●(2003) TONKA 37. N'ez ket bepred, Gilbert, da damall din ma eo c'hoanteet gwreg René gand ar hourin koz-se. ●ar hourin : lampon.

  • kourit-
    kourit-

    voir kourat-

  • kourlazenn
    kourlazenn

    f. kourlazed (ichtyonymie) Courlazeau, crénilabre Crenilabrus melops, Symphodus mélops.

    ●(1850) HHO 71. Corlazos, Labrus cornubius, tr. « Courlazet. » ●(1856) VNA 26. un Corlazeau,tr. «ur Gourlazen.»

    ●(1962) EGRH I 42. kourlazenn f. kourlazed, tr. « vieille noire (Crenilabrus melops). »

  • kourlibenn
    kourlibenn

    f. = (?).

    ●(1931) BREI 183/3d. nemet kôziou skwiz, kinkanellou, temziou livet ha fardet evel beg eur gourlibenn ! Gwir penn-da-benn !....

  • kouron
    kouron

    f. Couronne.

    ●(1745) BT 330. ur gouronn bonætæc, tr. «une couronne à bonnet.»

    ●(1821) SST 45. ur goronne spern ar é ben. ●(1849) LLBg III 32. Hag a ziar me fen é skrapeint me houron. ●150. Ur gouron ligernus.

  • kouronenn
    kouronenn

    f. –où Couronne.

    ●(1896) HIS 70. kouronen er roué ar é ben.

    ●(1907) BSPD I 91. kouronen er vartired. ●177. resèu er gouronen. ●(1907) VBFV.bf 43a. kouronen, f. pl. neu, tr. «couronne.» ●(1913) HIVR 60. lakeit ur gouronen ar ben Rouañnez er Arvor.

  • kouronk / koronk
    kouronk / koronk

    m.

    (1) Bain.

    ●(1931) VALL 54b. Bain, tr. «koronk, kouronk m.»

    (2) Action de se baigner.

    ●(1962) EGRH I 41. koronk m., tr. « action de se baigner. »

    (3) Lieu où l’on se lave.

    ●(1962) EGRH I 41. koronk m., tr. « lieu où l’on se lave. »

  • kouronkadeg / koronkadeg
    kouronkadeg / koronkadeg

    f. –où Bain collectif.

    ●(1931) VALL 54b. bain d'un grand nombre, tr. «koronkadeg f. pl. ou.»

  • kouronkadenn
    kouronkadenn

    f. –où Bain.

    ●(1931) VALL 54b. (un) bain, tr. «koronkadenn f.» ●(1962) GERV 9. ober e gouronkadenn bemdeziek.

  • kouronkadenn / koronkadenn
    kouronkadenn / koronkadenn

    f. –où

    (1) Endroit où se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncqenn. coroncq.»

    (2) (histoire) Kouronkennoù a-darzh : baignades verticales.

    ●(1847) FVR 156. Karrier a c'halve kement-se, Korronkennou a-darz.

  • kouronkañ / kouronkat / koronkañ / koronkat
    kouronkañ / kouronkat / koronkañ / koronkat

    v. intr.

    (1) Se baigner.

    ●(1659) SCger 12a. baigner, tr. «couroncat.» ●138b. coronqa, tr. «se baigner.» ●(1732) GReg 75a. Se baigner à la riviere, ou à la Mer, tr. «Couroncqa. pr. Couroncqet. coroncqat. pr. coroncqet.»

    ●(1857) CBF 86. deomp da gorronka, tr. «allons nous baigner.» ●(1896) GMB 504-505. (Sarzeau) mognet d’oroñkiet, tr. « aller se baigner. »

    ●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 126. deu di ou des saùet hag ul len ou des krouizet aveit ronkek én-hou ha golhein ou dillad. ●(1942) HERV 20. hag ivez eveljust he sae kouronka.

    (2) Patauger.

    ●(1962) EGRH I 41. koronkat v., tr. « patauger. »

  • kouronkat
    kouronkat

    voir kouronkañ

  • kouronkeder
    kouronkeder

    m. –ion Homme qui se baigne.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 291). gouzroncqueder, baigneur. ●(1499) Ca 99b. [gouzroncquet] Jtem hic mediustinus / ni. g. baigneur. b. gouzronqueder.

    ●(1732) GReg 75b. Baigneur qui se baigne en belle eau, tr. «Gouroncqeder. p. Gouroncqedéryen.» ●(1744) L'Arm 24b. Baigneur, tr. «Gronquédour.. rion. m.»

  • kouronkederez
    kouronkederez

    f. Baigneuse.

    ●(c.1500) Cb 99b-100a. [gouzroncquet] Jtem hec balneatrix / cis. g. baigneresse. b. gouzonquederes.

  • kouronkediñ
    kouronkediñ

    v.

    (1) V. intr. Se baigner.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 291). Gouzroucquet, baigner. ●(1499) Ca 99b. Gouzroncquet. g. baignier. l. balneo / as.

    ●(1732) GReg 75a. Se baigner à la riviere, ou à la Mer, tr. «Gouronqedi. pr. gouronqedet.» ●(1744) L'Arm 24b. Baignoir, tr. «Léh de ronquétt. m.» ●(1790) MG 201. Hui e zeliehai enta crial ar re-ré e ya de hronquêd , hac e rid nuah-glan ital en deur.

    (2) V. tr. d. Donner le bain.

    ●(1744) L'Arm 24b. Donner le bain, tr. «Gronquédein.»

    (3) V. pron. réfl. En em gouronkediñ : se baigner.

    ●(1744) L'Arm 24b. Se baigner, tr. «Um ronquédein.» ●(17--) TE 179. ur voès e remerquas tost d'inou doh hum hronquedein.

    ●(1838) OVD 191. eit gûellat en daibrance a gorve mab-dén, n'en dé quet requis hum ronquédein èl mei purifiein er fal-hoaid.

  • kouronkenn / koronkenn
    kouronkenn / koronkenn

    f. –où

    (1) Endroit où se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncqenn. coroncq.»

    (2) (histoire) Kouronkennoù a-darzh : baignades verticales.

    ●(1847) FVR 156. Karrier a c’halve kement-se, Korronkennou a-darz.

  • kouronker / koronker
    kouronker / koronker

    m. –ion Homme qui se baigne.

    ●(1732) GReg 75b. Baigneur qui se baigne en belle eau, tr. «coroncqer. p. coroncqéryen.»

    ●(1962) EGRH I 41. koronker m. -ien, tr. « baigneur. »

  • kouronkerezh
    kouronkerezh

    m. Action de se baigner.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, l'action de se baigner en belle eau, tr. «Gouroncqérez.» ●(1744) L'Arm 24b. Bain, tr. «Gronquereah.. heu. m.»

  • kouronklec'h
    kouronklec'h

    m. –ioù Endroit où se baigner.

    ●(c.1500) Cb 99b-100a. [gouzroncquet] vnde hoc balneum / ei. g. baing. b. gouzroulech.

    ●(1732) GReg 75b. Bain, endroit de la riviere le plus propre à se baigner, tr. «Coroncq-lec'h. coroncqlec'hyou.»

  • Kouroumbaz
    Kouroumbaz

    m. –ed Kurumbas (sud de l’Inde, près du Nilgiris).

    ●(1917) LZBt Gouere 1. Pemp rum tud a gaver en dro d'ar meneïo-Glaz, korn izelan eus an Indez : ar Vadagazed, ar Gotazed, an Todazed, an Eroulazed hag ar C'houroumbazed.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...