Devri

Recherche 'kouraj...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de kouraj (1) à kourajus (3) :
  • kouraj
    kouraj

    f.

    (1) Courage.

    (1499) Ca 48b. Courag. g. courage. ●(1612) Cnf.epist 36. Euzen eguit nep brut, da couraig na coll quet. ●(1621) Mc 45. couraig arretet.

    (1659) SCger 33a. courage, tr. «couraich.» ●124b. vigueur, tr. «courach.» ●223b. Courage, tr. «Couraich.» ●(1732) GReg 223b. Courage, tr. «Couraich.» ●Avoir du courage, tr. «Cahout couraich

    (1835) AMV 206. ar gouraich hac an ners. ●(1838) OVD 161. caractérieu contrel en eile d'éguilé (…) a gourage hag a landrennage. ●(1846) BAZ 3. eur gourach nevez. ●698. gant eur gourach vras. ●(1857) HTB 49. diwallet a goll kouraj. ●(1870) FHB 284/181b. eur gouraich ferm.

    (2) Cœur, esprit.

    (1532) Pmof 7. flam dre amour he deus flour em courag. ●(1580) G 240. Glachar, langour so em courayge, tr. «Douleur, tristesse sont dans mon cœur.»

    (3) plais. Vin pur, non coupé d'eau.

    (1732) GReg 184a. Prenez du vin pur, ma commere, & n'y mettez point d'eau, tr. «Qimirit couraich, va c'houmer, la lesit ar gridyen, ou, an nec'hamand. Phrase de Landivizyau.»

  • kourajiñ
    kourajiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Encourager.

    (1732) GReg 224a. Donner du courage, encourager, tr. «Couragi. pr. couraget.» ●339b. Encourager, tr. «Courachi. pr. courachet.» ●(1741) RO 4724. Da couragin ô tud.

    (1846) BAZ 3. evit hor c'hourachi. ●(1867) FHB 127/179a. Madalen a gourache he map.

    (1900) MSJO 198. kourachit anezho da respont a galon vad ous galv ho Zad. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 317. Piou en deuz konfortet, kourachet var dreuzou an eternite.

    (2) V. intr. Prendre courage.

    (1744) L'Arm 13b. S'animer, tr. «Couragein.» ●(1792) CAg 141. Courajamb, me inean. ●(17--) CBet 2023. courachet en ho poanio, tr. «prenez courage dans vos souffrances.»

    (1838) OVD 145. courageamb, Doué hur secourou. ●(1860) BAL 195. mes red eo courachi da veva mad.

    (3) V. pron. réci. En em gourajiñ : s'encourager.

    (1710) IN I 252. rac an hent-se en em gourajont. ●(1727) HB 420. ma en em gourachint da ober da viana erfat ar yunou.

    (1867) FHB 122/139b. hag en em gourachent da guemeret skuer diouthi. ●(1868) FHB 187/242a. en em vriataz hag en em gourachaz an eil egile da vale en hent ar zantelez.

  • kourajus
    kourajus

    adj.

    (1) Courageux.

    (1530) J p. 69a. Dahem dihuz bez vertuzus / Ha couraigus, tr. « console-toi ; prends force et courage.»

    (1710) IN I (prefaç) ii. gant ur galon gourachus. ●(1732) GReg 223b. Avoir du courage, tr. «beza courachus.» ●224a. Courageux, euse, tr. «Courachus.» ●(1792) BD 2384. besomp couragus voar vn dro, tr. «soyons également courageux.»

    (1900) MSJO 231. kourachus atao d'al labour.

    (2) Qui donne du courage.

    (1880) SAB 144. comzou, consoluz, courachuz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...