Recherche 'kouraj...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de kouraj (1) à kourajus (3) :- kourajkouraj
f.
(1) Courage.
●(1499) Ca 48b. Courag. g. courage. ●(1612) Cnf.epist 36. Euzen eguit nep brut, da couraig na coll quet. ●(1621) Mc 45. couraig arretet.
●(1659) SCger 33a. courage, tr. «couraich.» ●124b. vigueur, tr. «courach.» ●223b. Courage, tr. «Couraich.» ●(1732) GReg 223b. Courage, tr. «Couraich.» ●Avoir du courage, tr. «Cahout couraich.»
●(1835) AMV 206. ar gouraich hac an ners. ●(1838) OVD 161. caractérieu contrel en eile d'éguilé (…) a gourage hag a landrennage. ●(1846) BAZ 3. eur gourach nevez. ●698. gant eur gourach vras. ●(1857) HTB 49. diwallet a goll kouraj. ●(1870) FHB 284/181b. eur gouraich ferm.
(2) Cœur, esprit.
●(1532) Pmof 7. flam dre amour he deus flour em courag. ●(1580) G 240. Glachar, langour so em courayge, tr. «Douleur, tristesse sont dans mon cœur.»
(3) plais. Vin pur, non coupé d'eau.
●(1732) GReg 184a. Prenez du vin pur, ma commere, & n'y mettez point d'eau, tr. «Qimirit couraich, va c'houmer, la lesit ar gridyen, ou, an nec'hamand. Phrase de Landivizyau.»
- kourajiñkourajiñ
v.
(1) V. tr. d. Encourager.
●(1732) GReg 224a. Donner du courage, encourager, tr. «Couragi. pr. couraget.» ●339b. Encourager, tr. «Courachi. pr. courachet.» ●(1741) RO 4724. Da couragin ô tud.
●(1846) BAZ 3. evit hor c'hourachi. ●(1867) FHB 127/179a. Madalen a gourache he map.
●(1900) MSJO 198. kourachit anezho da respont a galon vad ous galv ho Zad. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 317. Piou en deuz konfortet, kourachet var dreuzou an eternite.
(2) V. intr. Prendre courage.
●(1744) L'Arm 13b. S'animer, tr. «Couragein.» ●(1792) CAg 141. Courajamb, me inean. ●(17--) CBet 2023. courachet en ho poanio, tr. «prenez courage dans vos souffrances.»
●(1838) OVD 145. courageamb, Doué hur secourou. ●(1860) BAL 195. mes red eo courachi da veva mad.
(3) V. pron. réci. En em gourajiñ : s'encourager.
●(1710) IN I 252. rac an hent-se en em gourajont. ●(1727) HB 420. ma en em gourachint da ober da viana erfat ar yunou.
●(1867) FHB 122/139b. hag en em gourachent da guemeret skuer diouthi. ●(1868) FHB 187/242a. en em vriataz hag en em gourachaz an eil egile da vale en hent ar zantelez.
- kourajuskourajus
adj.
(1) Courageux.
●(1530) J p. 69a. Dahem dihuz bez vertuzus / Ha couraigus, tr. « console-toi ; prends force et courage.»
●(1710) IN I (prefaç) ii. gant ur galon gourachus. ●(1732) GReg 223b. Avoir du courage, tr. «beza courachus.» ●224a. Courageux, euse, tr. «Courachus.» ●(1792) BD 2384. besomp couragus voar vn dro, tr. «soyons également courageux.»
●(1900) MSJO 231. kourachus atao d'al labour.
(2) Qui donne du courage.
●(1880) SAB 144. comzou, consoluz, courachuz.