Devri

Recherche 'kraf...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de kraf (1) à krafinenn (21) :
  • kraf
    kraf

    m. –où, krefioù, krefen

    I. (couture)

    (1) Point.

    (1659) SCger 139a. craf nados, tr. «point d'aiguille.» ●(1732) GReg 228b. Couture, point d'éguille, ou de ligneul, tr. «craf. p. crafou.» ●326b. Un point d'éguille, tr. «Ur c'hraf nadoz.» ●735a. Point, terme de Cordonniérs, & de Tailleurs, tr. «Craff. p. cravou, crefenn. van[netois] craff. p. craffëu. ur hraf.» ●Un point, ou deux, tr. «Ur c'hraff, pe zaou.» ●Point d'éguille, tr. «Craff nadoz.» ●(1744) L'Arm 126a. Un point d'éguille, tr. «Ur hraff nadoué. m.»

    (1889) ISV 280. e rea eur c'hraf bennag en he dillad. ●(1894) BUZmornik 371. ken aliez (...) a grav a raimp gant hon nadoz enn eur c'hriat.

    (2) Sevel krafoù : relever des points de couture.

    (1938) DIHU 321/44. ur vuguléz e saù kraùeu ul lor.

    (3) Kraf Jezuz : point de Jésus.

    (1914) FHAB Mae 150. grêt e veze enno kreven Jezuz gant nadoz Mari. ●(1916) KZVr 190 - 03/11/16. Ober kreven Jezuz, Hir ha padus, tr. «faire de longues coutures (a vez lavaret, dre fent eus eur gemenerez a ra buan labour fall.»

    (4) Kaout na kraf na digraf : ne rien avoir à se mettre.

    (1857) CBF 58. N'en deuz na kraf na digraf, ec'h heller lavaret, tr. «Il n'a pas de vêtement, on peut le dire.»

    II.

    (1) Ober udb. diwar e graf =

    (1867) MGK 3. Me ia diwar va c'hraf da gounta eur marvaill.

    (2) Lien de paille tressée pour maintenir une meule.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 349.(Plouziri) Kraf, kreviou, liamm plouz gweet da lakaat war ar berniou plouz pe foenn.

    (3) [au négat.] Ober ur c'hraf : ne rien faire.

    (1929) SVBV 62. gouezidi peurzu, divarrek, ar c'halz anezo, da ober eur c'hraf.

    (4) C'hwitañ e graf : manquer son coup.

    (1879) ERNsup 150. c'houited 'n euz hi grav, il a manqué son coup.

    (5) Pakañ ur c'hraf : atteindre un point donné.

    (1905) IVLD 15. P'en deuz ar c'hlenved paket ar c'hraf-se, n'ez a morse var he giz.

    (6) Article (de loi).

    (1880) SAB 159. meur a grav eus al lezenn.

    (7) Largeur.

    (1909) BROU 218. (Eusa) Kraf eun dorn, eur biz, tr. «la largeur d'une main, d'un doigt.»

    (8) Na grediñ ur c'hraf : ne pas croire un mot.

    (1903) CDFi août-septembre. met ne gredan ket eur c'hraf diwar-benn kement-se. (d'après KBSA 60).

    (9) Prise.

    (1931) VALL 592b. Prise ; action de tenir, tr. «kraf m. pl. iou

    III. Point, sujet, question, problème.

    (1961) BAHE 25/4. Biskoazh avat n'he deus sinet ar Frañs emglev ebet a-zivout ar c'hraf-se, ha n'eo ket risklet d'hen ober, 'm eus aon : re vubuik e vefe eviti !

    IV.

    (1) Kaout ar c'hraf a-raok : avoir de l’avance.

    (1908) FHAB Meurzh 82 (L) M. Hamon. Eun ofiser rusian gant eun dournad a rede warlerc'h Poloniz ; ar re-man dre jans evito o devoa ar c'hraf araok.

    (2) Sevel, ober e graf : faire sa fortune, sa pelote.

    (1910) FHAB Mae 150 *Ioen an Tour Gwenn. O veza ma oa dornet mad c'hellas en em zila evel skrivanier e buro ministr al labourou. Savet oa breman e graf gantan. Songit-ta ! mil lur ar bloaz evit mont da gemer un azezen epad eiz heur bemdez e buro ar ministr ! ●(1919) MVRO 8/1b. Abalamour d’hon tu deo dleet d’eomp en em zibab hag en em zifreta evit ober hon c’hraf.

    (1965) BAHE 46/49 (T) M. Klerg. ober e graf = gonit, dastum arc'hant.

    (3) Sevel e graf da ub. :

    (1936) VKST Meurzh 47 *Devy. Piou oant ? Da genta tud a netra hag o doa avi ouz an dud vat, tud reuzeudik hag a zave o c'hraf d'an dud fall evit chench penn d'ar vaz mar gellfent.

    (4) Sachañ e graf gantañ : tirer son épingle du jeu quoi qu’il arrive.

    (1942) VALLsup 67. Il tire son épingle du jeu quoi qu'il arrive, tr. F. Vallée «forz-kaer a zo e sach e graf gantañ bepred (Yeodet, «Breiz», 13 C'houevrer 1938.)»

  • kraf-gouren
    kraf-gouren

    m. (sport) Prise de lutte.

    (1931) VALL 593a. Prise de lutte, tr. «kraf-gouren

  • kraf-naon
    kraf-naon

    m. Crève-la-faim.

    (1996) GRVE $. Hañ, mad eo din avad zikour da stagañ boutonou d’ar hraf-naon-ze.

  • krafadenn
    krafadenn

    f.

    (1) Grattin, égratignure.

    (1732) GReg 469b. Gratin, tr. «Van[netois] craüaden. craouïden

    (1907) VBFV.bf 44a. kraùiden, f., tr. «gratin.»

    (2) Marque d'égratignure.

    (1876) TDE.BF 372a. Krafadenn, s. f., tr. «Marque d'égratignure.»

    (3) Action de gratter.

    (1962) EGRH I 43. krafadenn f. -où, tr. « action de gratter. »

  • krafadur
    krafadur

    m. –ioù

    (1) Démangeaison.

    (1633) Nom 263a-b. Prurigo, pruritus, scalpurigo : demangeure, gratelle : debronn, craffadur.

    (2) Égratignure.

    (1659) SCger 139a. crafadur, tr. «egratignure.» ●(1732) GReg 326a-b. Égratignure, tr. «crafadur. p. crafaduryou. Van[netois] cravadur. p. ëu

    (3) Action de gratter.

    (1962) EGRH I 43. krafadur m., tr. « action de gratter. »

  • krafañ
    krafañ

    voir krafat .1 ou krafat .2

  • krafañ / krafat .1
    krafañ / krafat .1

    v. tr. d. Réparer (de ustensiles de poterie).

    (1874) TLK I FHB 481/88a. o krafat skudellou, podezou, lechefreou, plajou ha zoken bouteier prenn.

    (1909) BROU 218. (Eusa) Kráfa, tr. «Se dit de la réparation des ustensiles, surtout des poteries.» ●(1922) IATA 14. o klask krava eur pod-pri torret e pemp pe c'hwec'h tam. ●(1931) VALL 14b. Agrafer ; la vaisselle cassée, tr. «krafa

  • krafat / krafañ / krafiñ .2
    krafat / krafañ / krafiñ .2

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gratter.

    (1659) SCger 63b. grater, tr. «crauat, grafat.» ●139a. crafat, tr. «gratter.» ●crauat, tr. «gratter.» ●(c.1718) CHal.ms ii. gratter, tr. «craoüein graffat.» ●Il gratte le parchemin, tr. «craoüein ara er parcheu.» ●(1732) GReg 470a. Gratter, tr. «Crafat. pr. crafet. cravat. pr. cravet. van[netois] craoüeiñ. craoüat. ppr. et.» ●(1790) MG 111. crahuad me fèn.

    (1838) CGK 13. cravad keïn eur vouïz hüdur. ●(1872) DJL 21. goude beza kravet eun tamig he skouarn glei. ●(1876) TDE.BF 372a. Krafat, v. a., tr. «Gratter.»

    (1907) VBFV.bf 44a. kravat, kravein, v. a., tr. «gratter.» ●(1912) BUEV 71. é kraùat doar er vened. ●(1924) BILZbubr 41/946. Bilzig a grafe e benn. ●(1934) BRUS 67. Gratter (le corps), tr. «kraùat.» ●(1974) SKVT III 127. Kravat a rae e vlev.

    ►absol.

    (1939) RIBA 72. é kleuet en naon é kraùat é poul é galon.

    (2) Kravañ e c'hourlañchenn : se racler la gorge.

    (1872) DJL 28. goude beza kravet he c'hourlanchen teir guech, ha lakat ive teir frizen.

    (3) =

    (1790) MG 179. Er sort affærieu-ze e grahue poche ur heah gounidec.

    (2) Mettre la main sur.

    (1931) BAGA 7. Tomaz. M'eus gwir warnañ ; m'eus gwelet ar c'henta. Tepod. Ha me 'm eus e grafet. M'eus gwir warnañ.

    (3) Voler, piller.

    (1931) BAGA 13. Mar bezez ken genaouek-se, / 'vo krafet betek da vragez. ●(1950) ANTK 27. Ar vriganted o deus krafet ha losket dre-holl.

    B. V. tr. i.

    (1) Kravat ouzh =

    (1912) BUEV 71. é ma bet é kraùat doh en nor.

    (2) Krafañ war ub. : mettre la main sur qqn.

    (1942) ARVR 56/4. Mar gallan krafa war laouig, an dañser !

    II. V. intr.

    (1) Se gratter.

    (1876) TDE.BF 372a. Krafat, v. n., tr. «se gratter.»

    (2) Filer.

    (1959) BRUD 7/84. Krava a reas d'ar gêr dreuz ar Palud. ●(1971) CSDC 48. Ma breur n'oa kravet emez hep bara na tra ebet. ●(1972) SKVT I 117. Krav kuit ! ●(1974) THBI 176. Neuze grav d'ar ger. ●179. ha krav a ra d'ar ger. ●209. Pennfollet, Augustine a grav d'ar porz. ●(1978) MOFO 7. Dao krava d'an dachenn.

    (3) Kravañ gantañ : filer, aller vite.

    (1973) LBFR 147. Ma pefe gwell anezan o krava gantan gis eur marc'h penfollet.

    (4) [à l'infinit. dans un sens impér.] Kravañ ! : au boulot !

    (1944) GWAL 163/174. (Ar Gelveneg) Pa vez labour e-leizh, e lavar ar mestr ar vag, e-lec'h «bec'h dezhi» : «krava, paotred ! kouezhet 'zo warnomp un taolad-pesked spontus».

    III. V. pron. réfl. En em gravañ : se gratter.

    (c.1820) COF 35. En em grafet nep en deus gal. ●(1856) VNA 183. mon occupation la plus pénible est de me gratter, tr. «me michér calettan e zou hum grahuad.» ●(1899) BSEc xxxvii 159 / KRL 24. Paour ken n'an evoa ket ivino d'en em graviat. Pour exprimer un dénuement complet.

    (1934) BRUS 67. Gratter – se, tr. «um graùat.» ●(1972) SKVT I 117. n'am oa ket c'hoant en em gravañ. ●(1992) HYZH 189/61. (Treboull) vie prenet poil à gratter ha vie lakaet an dra-se etre al liñselioù setu an dud nevez pa yaent d'o gwele o doa d'en em graviñ !

  • krafenn
    krafenn

    voir kafun .2

  • krafer
    krafer

    m. –ion

    (1) Réparateur de poteries.

    (1909) BROU 218. (Eusa) Celui qui fait ce métier [la réparation des poteries] s'appelle Krafeur. ●(1931) VALL 14b. celui qui agrafe ainsi [la vaisselle cassée], tr. «krafer

    (2) Avare.

    (1876) TDE.BF 798. Map-bihan eur c'hrafer koz a ia atao da glask he voed.

    (1924) YAYA 13. Yann (...) a grogo ivez er zac'had liardou. Ha ne ket gwir, krafer koz, ne ket gwir ?

  • kraferez
    kraferez

    f. =

    (1464) Cms (d’après GMB 130). contell crafferes, l. castapole, lis.

  • krafign
    krafign

    m. Démangeaison.

    (1929) GWAL 20/19. Bruzunachou geot kraz a roe krafign d'ezañ, en e gerc'henn.

  • krafignadenn
    krafignadenn

    f. –où Égratignure.

    (1732) GReg 326a-b. Égratignure, tr. «Van[netois] crafinadenn. p. ëu.» ●(1744) L'Arm 178a. Griffade, tr. «Crahuinadeenn.. neu. f.»

    (1914) DFBP 133a. excoriation, tr. «Kravignaden

  • krafignadur
    krafignadur

    m. –ioù Égratignure.

    (c.1718) CHal.ms i. esgratignure, tr. «crabiss', crabissadur, crafignadur.» ●(1744) L'Arm 125b. Egratignure, tr. «Cravinadur.. reu. m.»

  • krafignal
    krafignal

    voir krafignat

  • krafignat / krafigniñ / krafignañ / krafignal
    krafignat / krafigniñ / krafignañ / krafignal

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Égratigner.

    (1659) SCger 48b. egratigner, tr. «crauignat.» ●(c.1718) CHal.ms i. esgrattigner, tr. «crafignat, grapissat, crabissal.» ●(1732) GReg 326a. Égratigner, tr. «cravignat. pr. cravignet. Van[netois] crafignat. cravinat.» ●(1744) L'Arm 125b. Egratigner, tr. «Cravinein ou vinat.» ●(17--) VO 45. a p'hé hrahuignér hi e hoarh just èl p'hé legueannér.

    (1876) TDE.BF 372a. Krafina, v. a., tr. «Egratigner.»

    (1907) VBFV.bf 44a. kraùignat, v. a., tr. «égratigner.»

    (2) Gratter.

    (1908) PIGO II 1. en eur gravignat koste e benn. ●(1910) MAKE 10. en eur grafignat e benn. ●(1914) DFBP 133a. excorier, tr. «Kravigna.» ●(1924) ZAMA 92. goude krafignat e glopenn. ●(1933) ALBR 39. Kravignat a ree koste e benn. ●(1957) BRUD 2/47. Badaouet war an taol, e chomas ar houilh da grafigna chouk e gil.

    II. V. pron. réfl. En em grafignat : se gratter.

    (1902) PIGO I 18. ho kamarad a 'n em gravigne breman zouden ; tammo rach, 'm euz aoun, a zo gantan ? ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Graffinat = e galleg : écorcher : «Hennez ne ra nemet en em graffinat

  • krafignenn
    krafignenn

    f. –où Égratignure.

    (1659) SCger 139a. crafinen, tr. «egratignure.» ●(1732) GReg 326a-b. Égratignure, tr. «crafinenn. p. crafinennou

  • krafignet
    krafignet

    adj. Égratigné.

    (1963) LLMM 99/265. Pilhennoù e roched ne guzhe nag e gein nag e vruched bloñset ha krafignet.

  • krafigniñ
    krafigniñ

    voir krafignat

  • krafiñ
    krafiñ

    voir krafat .2

  • krafinenn
    krafinenn

    voir krafignenn

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...