Devri

Recherche 'krak...' : 47 mots trouvés

Page 1 : de krak-1 (1) à krakwez (47) :
  • krak .1
    krak .1

    adj., adv., prép. & interj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Court.

    ●(1659) SCger 139a. crac, tr. «court.» ●(1732) GReg 226a. Court, courte, tr. «cracq.»

    (2) Catégorique.

    ●(1884) BUR I 47. Feiz ann den-ze ken krak ha ken prim en he humor, a dleie ive bea prim ha krak evel-t-han.

    (2) Chom krak =

    ●(1884) BUR I 82. chom krak hep finval en pad kalz a amzer. ●87. chom krak en he wele.

    (3) (Yeux, regard) vifs.

    ●(1732) GReg 21b. Aigu, parlant de la vûë, tr. «cracq.» ●669b. Des yeux vifs, tr. «daulagad cracq.» ●711b. Des yeux perçans, tr. «Daulagad cracq.»

    ●(1857) CBF 56. ha pa ve ker krak da lagad ha m'eo lemm da douchen, tr. «et quand même tu aurais la vue aussi perçante que ta langue est bien affilée.» ●(1867) MGK 140. lemm ha krak he lagad.

    ●(1922) BUBR 19/222. daoulagad krak he deus. ●(1968) BAHE 57/19. un den krak e sell.

    (4) Avare, pingre.

    ●(1982) PBLS 75. (Langoned) krak, tr. «pingre, avare.»

    (5) Kaout ur gomz krak : ne pas mâcher ses mots, avoir des mots à l'emporte-pièce.

    ●(1964) LLMM 107/410. Ur gomz krak en devoa Alesant.

    (6) =

    ●(1987) BAPR 9. n'em-eus ket unan [tog] ken krak ha da hini.

    B. Épith. Lann-krak : ajonc sauvage, non cultivé.

    ●(1943) FHAB Mezheven 309. lann-gibin : lann gwrac'h, lann krak : ajonc sauvage, non cultivé.

    II. Adv.

    A.

    (1) Bien.

    ●(1647) Am A.339. Bepret hezout craq distacq da staguell, tr. «Toujours tu as le filet de la langue bien délié.»

    (2) D'un seul coup, net.

    ●(1766) MM 785. Difanta 'n neizyou a reas craq. ●1509. divosclet craq ar scourr gata.

    ●(1838) CGK 33. E cavis va douciq coant, / O tilemel, craq e c'hinvis. ●(1850) MOY 151. Hoc'h avis, Anchantour, a dranch an affer crac. ●181. Holla ! arrêtit crac. ●(1834) SIM 7. arrêti crac. ●(1867) BUE 150. war ann tol, e troaz krak ar vag a benn.

    ●(1907) FHAB Mae 89. ar ger a zerr krak genou ar sklanker. ●(1908) KMAF 76. A brenas krak e zor. ●(1912) MMPM 93. Dizonet oa krak diouz e dech. ●(1923) KNOL 39. difennet krak en deus lezel den da vont beteg ennan. ●(1925) SATR 28. Komzomp krak, tr. «parlons net.» ●(1926) FHAB Mae 234. E gamarad koz (...) a droas krak e gein. ●(1929) EMPA 8. dichadennet krak eo an avel. ●(1978) BAHE 97-98/25. ne dorr ket krak.

    (3) Juste.

    ●(1868) KMM 224. Ha setu ur c'hamarad d'in o tont d'am c'haout ; crac an ini m'em oa an nebeuta ioul d'en em gaout ganta. ●(1880) SAB 125. Crac d'ar mare m'oa Jesus o lavaret : Ho mab a zo pare. ●298. an ofern, end ëun, a zo crac an Autrou Doue da vad gant an dud. ●343. Ur zacramant a ranc beza roed crac en doare m'en d-euz lavared Jesus-Christ. ●(1884) BUR I 31. pa oa krak o c'hijina penoz dont a benn da lac'ha kement kristen a oa en ker Dama. ●56. Mont a rejont en ti tosta ; krak en ti c'hoar Fransois Makary. ●(18--) SAQ I 323. Hag he merc'h, d'ar pred-se krak, en em gavaz pare.

    (4) Complètement.

    ●(1866) BOM 56. Teuzet krag eo ma c'hof-kar.

    ●(1910) MAKE 20. trouz-kurun an tennou kanol o krozal en doa e vouzaret krak. ●(1929) EMPA 8. Dichadennet krak eo an avel. Ne bad den er-maez... hag ar mor 'zo fuloret !! ●(1935) ANTO 41. Ankouaet-krak em boa. ●(1936) BREI 450/2c. dishenvel krak. ●(1936) IVGA 290. Digor-krak e zaoulagad. ●(1957) BRUD 1/90. Dizehet krak eo an avalou-douar !

    (5) Absolument.

    ●(1647) Am A.338. Ac eff na danç mat craq hep rabaty / Hen guis ur cezguy (lire : cozquy) ar passe pié, tr. Herve Bihan « Ne danse-t-il pas bien, absolument, sans en rabattre, / Comme un vieux chien, le passe-pied ? »

    ●(1908) FHAB Even 180. Er c'hiz-se, krak, al liboudennou kazeten-ze (...) a gostezo agleiz hirrio, varc'hoaz a zeo.

    (6) Exactement.

    ●(1979) PLVB 113. hemañ ne rae ket krak ar bouez.

    (7) Mont krak dezhi : y aller sans hésiter.

    ●(1905) BOBL 28 octobre 58/2f. paotred hag a ia krak d'eï !

    B. Loc. adv. En un taol krak : brusquement.

    ●(1872) ROU 108a. Violemment, tr. «en un taol krak.»

    ●(1958) BRUD 5/60. Êt eo kuit en eun tôl krak.

    C. Adv. intens.

    (1) Très.

    ●(1647) Am A.338. Ac eff na danç mat craq hep rabaty / hen guis ur cezguy ar passe pié, tr. «Ne danse-t-il pas bien, absolument, sans (en rien) rabattre, Comme un ( ?) vieux chien ( ?), le passe-pied ?»

    ●(1884) LZBt Mae 98. distrujet krak.

    ●(1909) KTLR 90. Va zad a zo eun den mad krak. ●(1950-51) ETCE 318. dîes krak, tr. «extrêmement difficile, Plouigneau.»

    (2) Seurt krak (ebet) : absolument rien.

    ●(1948) ETCE IV 343. Sete goude e wagnt erruet gant eur véen ag a wa per en eur c'hoste a sort krak 'n eur c'hoste all. ●(1950) ETCE 318. On entend aussi sort krâg ebét.

    III. Prép.

    (1) Court d'argent.

    ●(1647) Am A.337. Cheda me souezet à me chomme craq archant, / Collet eo distaq allas va baguet, tr. «Me voici étonné, et je restais (?) à court d'argent (?). / Ma sacoche, hélas, est absolument perdue.»

    (2) Loc. prép. Krak da : le plus près possible de.

    ●(1744) L'Arm 320b. Racler, pour faire la mesure juste, tr. «Raclein : rahein cræc d'er hoætt.»

    IV. Interj.

    (1) Juste à ce moment.

    ●(1908) KMAF 17. Ha dioc'htu, krak ! ez on bet diskuilhet, ha kaset va hano da Gemper.

    (2) Onomatopée du bruit de rupture.

    ●(1923) KNOL 51. Mes krak ! al lasen a dor.

    V. Erruout krak ha d’ar c’houlz : arriver exactement à l’heure.

    ●(1961) LLMM 86/150. Dal’ta, Aotrou, erru oc’h krak ha d’ar c’houlz.

    VI. Krak evel lagad un naer (er c'hleuz) : voir naer.

  • krak .2
    krak .2

    interj. Onomatopée qui imite le caquètement des poules.

    ●(1938) BRHI 174. Krak ! krak ! krak ! a ra va yar.

  • krak- .3
    krak- .3

    Préfixe péjoratif. Cf. krakaotrou, krakdevod, etc.

    ●(1732) GReg 264b. Demi (…) En terme de mépris, tr. «cracq.»

  • krak-ha-berr
    krak-ha-berr

    adv.

    (1) Catégoriquement.

    ●(18--) SAQ II 84. petra zifenn, krak ha berr, ar c'huec'hved hag an naved gourc'hamenn a Zoue ?

    ●(1915) HBPR 92. Lakaat a reaz he chelp, ha krak ha berr, e tifennas ober an distera tra ken a vije ar mear var al leac'h.

    (2) Franchement, nettement, tout net.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 35. mes Marc'harit, he blac'h koz, a lavaraz krak ha ber n'ez oa heno pec'het ebed. ●(1923) KNOL 102. Ne lavaras ket nan, krak ha berr, koulskoude. ●(1925) BUAZmadeg 715. mes respount a reaz nan krak ha berr. ●(1931) VALL 494b. (parler) net, tr. «krak-ha-berr.» ●(1936) PRBD 131. Dibunit ho pec'hejou, krak ha berr, ha netra ken.

  • krak-ha-krak
    krak-ha-krak

    adv. Franchement.

    ●(1925) LZBt Gwengolo 16. e skrivas krak ha krak d'e zaou veleg.

  • krak-ha-krenn
    krak-ha-krenn

    adv. Nettement.

    ●(1922) FHAB Gwengolo 259. an duk mat a zifennas outo krak ha krenn. ●(1923) FHAB Mae 169. eman krak ha krenn eneb d'ar feiz. ●(1931) VALL 494b. (parler) net, tr. «krak-ha-krenn.»

  • krak-hag-eeun
    krak-hag-eeun

    adv. Tel quel.

    ●(1910) FHAB C'hwevrer 34. diskleria ar wirionez krak hag eün.

  • krak-lak'
    krak-lak'

    m. péjor. Petit ouvrier du port ; employé de maison, larbin.

    ●(1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Krak-lak g. krak-lakizien : micherour. ●(1974) SKVT III 80. gant da zilhad krak-lak. ●(1976) HYZH 108/9. (Douarnenez) evit ar c'hrak-lakichen. ●10. krak-lakichen 'zo potred-mevelien-an intronezed, duvetac'h ar c'hrak-lak a voa or micherour. ●85. krak-lak : mevel, micherour dister.

    ●(2005) SEBEJ 238. (Ar Yeuc'h) je savais que pour un marin, un ouvrier était un kraklac'h.

  • krakaat
    krakaat

    v. intr. Devenir chétif.

    ●(1962) EGRH I 43. krakaat v., tr. « devenir chétif. »

  • krakañ
    krakañ

    v. intr. Devenir rabougri.

    ●(1931) VALL 614b. devenir rabougri, tr. «kraka.»

  • krakaotrou
    krakaotrou

    m. krakaotrounez péjor. Freluquet, petit sire, petit monsieur.

    ●(1888) SBI II 176. Eur fouett-boutic, eur c'hrac-aotro, tr. «Un mange-boutique, un freluquet.» ●(1890) MOA 86. krak-aotrou, tr. «petit sire.» ●170b. Petit citadin, tr. «krak-aotrou (demi-monsieur).»

    ●(1904) BOBL 10 décembre 12/1c. foei d'ar c'hrak-aotrone ! ●(1935) ANTO 178. krakaotrounez, koz itronezed (...) a gren diouz o sav.

  • krakat
    krakat

    v. intr. = (?) cf. grakal (?).

    ●(1847) FVR 157. eur vor-bran bennak pere a grie hag a grake enn ear, mechans, gant hast d'ar banvez.

  • krakavalenn
    krakavalenn

    f. –ed (botanique) Pommier (du Japon).

    ●(1942) HERV 129. Krak-avalenned Bro Japan.

  • krakden
    krakden

    m. kraktud Avorton.

    ●(1962) EGRH I 43. krakden m. kraktud, tr. « homme rabougri, avorton. »

  • krakdevod
    krakdevod

    m. –ed Faux dévot, cafard, cagot, papelard.

    ●(1732) GReg 265a. Demi-devot, tr. «cracq-devod.» ●284b-285b. Faux devot, tr. «crac-devot. p. cracq.-devoded.»

  • krakdevodez
    krakdevodez

    f. –ed Fausse dévote.

    ●(1732) GReg 284b-285b. Fausse devote, tr. «cracq-devodès. p. ed.»

  • krakdimezell
    krakdimezell

    f. –ed Demi-demoiselle.

    ●(1732) GReg 265a. Demi-demoiselle, tr. «craq-demesell.»

  • krakdoktor
    krakdoktor

    m. –ed Mauvais savant.

    ●(1890) MOA 208b. A demi savant, tr. «krak-doktor.»

    ●(1909) NOAR vi. D'an tammou krak doktored difeiz.

  • kraker
    kraker

    m. –ion Menteur, personne qui raconte des craques.

    ●(1870) FHB 289/221b. kraker, distager geoyer.

    ●(1978) BRUDn 19/18. Kraker daonet ! Ha petra ’zo eno er parkeier ? ●19. kraker : menteur.

  • kraket
    kraket

    adj.

    (1) Rabougri, mal développé.

    ●(1931) VALL 43b. Atrophié, tr. «kraket C[ornouaille].» ●165a. Courtaud ; par suite d'atrophie, de mauv[aise] conformation, tr. «kraket C[ornouaille].» ●614b. Rabougri surtout par mauvais développement, tr. «kraket C[ornouaille].» ●(1962) EGRH I 43. kraket a., tr. « atrophié. »

    (2) Insignifiant.

    ●(1982) PBLS 121. (Langoned) kraket, tr. «insignifiant.»

  • krakfalc'hun
    krakfalc'hun

    m. –ed (ornitologie) Émouchet.

    ●(1942) VALLsup 62b. Émouchet, tr. «krak-falc'hun m.»

  • krakhouad
    krakhouad

    m. krakhouidi (ornithologie) Sarcelle.

    ●(1633) Nom 37b. Tinnunculus : quercelle, ou cercelle : vn cracqoüat.

    ●(1732) GReg 145a. Cercelle, petite oiseau aquatique et ressemblant au canard, tr. «cracq-hoüad. p. cracqhoüidy.»

    ●(1867) MGK 16. ar gioc'h, ar c'hrak-houad, ar c'haran. ●(1876) TDE.BF 372a. Krak-houad, s. m., tr. «Sarcelle, oiseau d'eau.» ●(1890) MOA 86. krak-houad, tr. «demi-canard – court canard), sarcelles au pluriel, krak-houidi.» ●(18--) GBI II 130. krak-houad / War ar stank, tr. «sarcelle, / Sur l'étang.»

  • krakig
    krakig

    f. enfant. Coquine.

    ●(1974) TDBP III 104. Te zo eur grakig vihan !, tr. « tu es une petite coquine ! »

  • krakik
    krakik

    adj.

    (1) Douar krakik : terre peu profonde, de peu de valeur.

    ●(1962) EGRH I 43. douar k[rakik], tr. « terre peu profonde, de peu de valeur. »

    (2) Égrillard.

    ●(1962) EGRH I 43. krakik a., tr. « égrillard. »

  • krakitron
    krakitron

    f. –ezed Petite dame.

    ●(1967) BAHE 54/27. Soazig a oa deuet da vezañ ur grak-itron.

  • krakkioc'h
    krakkioc'h

    f. Sarcelle (?).

    ●(1962) EGRH I 43. krakkioc’h f., tr. « sarcelle ? »

  • krakkoad
    krakkoad

    m.

    (1) Bois rabougri.

    ●(1962) EGRH I 43. krakkoad m., tr. « bois rabougri. »

    (2) Fourrés.

    ●(1962) EGRH I 43. krakkoad m., tr. « fourrés. »

  • krakkristen
    krakkristen

    m. –ion Mauvais chrétien.

    ●(1732) GReg 265a. A demi-chrétien, tr. «cracq-christen.»

  • kraklak
    kraklak

    voir kranlak

  • kraklann
    kraklann

    m. Ajonc nain.

    ●(1962) EGRH I 43. kraklann m., tr. « ajonc nain. »

  • krakoù .1
    krakoù .1

    plur. Morceaux de racines d'ajoncs, de genêts.

    ●(1924) NFLO. ajonc. morceaux de racines d'ajonc, tr. «krakou.» ●morceaux de racines de genêts, tr. «krakou.» ●(1995) BRYV v 80. (Milizag) da zigraka… krakou a veze greet deuz an treujou lann….

  • krakoù .2
    krakoù .2

    plur. Craques.

    ●(1926) FHAB 70. da gounta krakou, epad an oferenn.

  • krakozhac'h
    krakozhac'h

    m. krakezhec'h

    (1) Petit bout d'homme.

    ●(1931) VALL 363a. (un) petit bout d'homme (iron.), tr. «krak-ozac'h.»

    (2) Hommasse.

    ●(1732) GReg 403a. Femme forte & hommasse, tr. «cracq-ozac'h. p. cracq-ezac'h.»

    ●(1876) TDE.BF 372a. Krak-ozac'h, s. m., tr. «Femme hommasse.» ●(1890) MOA 86. krak-ozac'h, tr. «femme hommasse.»

  • krakperoked
    krakperoked

    m. –ed (ornithologie) Perruche.

    ●(1931) VALL 550b. Perruche, tr. «krak-peroked.»

  • krakraden
    krakraden

    coll. (botanique) =

    ●(1972) SKVT I 70. man ha krak-raden.

  • kraksell
    kraksell

    m. –où Rapide coup d'œil.

    ●(1969) BAHE 62/61. teurel ur c'hrak-sell bennak dre an nor werennet.

  • kraksivolez
    kraksivolez

    coll. (botanique) Ciboulette.

    ●(1931) VALL 122b. Ciboulette, tr. «krak-sivolez.»

  • krakted
    krakted

    f. Vivacité (du regard).

    ●(1931) VALL 786b. Vivacité ; du regard, tr. «krakted f.» ●(1933) BRND 117. lemmded hor spered ha krakted hor sell. ●(1936) CDFi 29 fevrier. krakted en e zaoulagad.

  • krakter
    krakter

    m.

    (1) Brièveté.

    ●(1931) VALL 82a. Brièveté, tr. «krakter m.»

    (2) Petitesse.

    ●(1962) EGRH I 43. krakter m., tr. « petitesse. »

    (3) Vivacité

    ●(1962) EGRH I 43. krakter m., tr. « vivacité. »

  • krakvañson
    krakvañson

    m. Mauvais maçon.

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. krak-vason, tr. «mauvais maçon.»

  • krakvastard
    krakvastard

    m. –ed, krakvesterd Fils de bâtard.

    ●(1876) TDE.BF 372b. Krak-vastard, s. m., tr. «Fils d'un bâtard.» ●(1890) MOA 86. krak-vastard, tr. «(à moitié bâtard), fils d'un bâtard.»

    ●(1931) VALL 60b. bâtard de bâtard, tr. «krak-vastard.» ●(1936) CDFi 25 janvier. Sonet eo an eur evidout, krakvastard. ●(1962) EGRH I 43. krakvastard m. krakvesterd, tr. « bâtard de bâtard. »

  • krakvastardez
    krakvastardez

    f. –ed Fille de bâtarde.

    ●(1876) TDE.BF 372b. Krak-vastard, s. m., tr. «Fils d'un bâtard.» ●Krak-vastardez, s. m., tr. «C'est le féminin du précédent.» ●(1890) MOA 86. krak-vastardez, tr. «fille d'une bâtarde.»

  • krakvestenn
    krakvestenn

    f. –où (habillement) Veston.

    ●(1766) MM 132. er grac-vesten ruz dislostet.

  • krakvevañ
    krakvevañ

    v. intr. Vivoter.

    ●(1867) LZBt Gouere 323. eunn emzivadez, a grakvevaz gant ann aluzono a read d'ehi.

    ●(1931) VALL 787a. Vivoter, tr. «krak-veva.»

  • krakvezv
    krakvezv

    adj. Gris, éméché.

    ●(1902) PIGO II 13. krakveo 'vel ma'z eo. ●40. krak-veo o tont eus ar pardon. ●(1931) VALL 402b. qui est un peu ivre, tr. «krak-vezo.»

  • krakvorian
    krakvorian

    m. –ed Négrito.

    ●(1931) VALL 493b. Négrito, tr. «krak-vorian.»

  • krakwez
    krakwez

    coll. Arbres de petite taille.

    ●(1944) DGBD 156. krakwez nemetken gant e-leizh a weennoù.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...