Devri

Recherche 'krap...' : 32 mots trouvés

Page 1 : de krap-1 (1) à krapoz (32) :
  • krap .1
    krap .1

    m., adv. & prép.

    I. M. Flanc (de montagne).

    (1903) MBJJ 54. hag i neuze da c'holo krab ar mene. 102. mein en he c'hrab, mein war he c'hriben.

    II. Loc. adv.

    (1) E krap : en suspens.

    (1931) VALL 720b. Suspens (en), tr. «e krap

    (2) E krap hag e blev : (?) à la volée (?).

    (1872) GAM 7. Ha kerkent eur vozad arc'hant e krab hag e bleo.

    III. Loc. prép.

    (1) Ouzh krap : agrippé à.

    (1884) LZBt Meurzh 46. Ar gaerig vraon-man zo zavet ouz skrab gant eur mene. ●(1896) LZBt Mae 37. vel eur bot bruk ouz krab ar roc'h.

    (2) E-krap : agrippé à.

    (1903) MBJJ 209. al loch mein a zo neve zavet duont, 'krab an taroz. ●(1907) AVKA 233. en krap mene an Olivet. ●(1908) PIGO II 5. e krap an dosen. ●(1909) TOJA 10. Ar bilhaouerez, gant he zac'h e krap he skoa. ●(1935) BREI 392/2d. eun tammik kalapousenn e krap he skouarn.

    (3) War grap : agrippé à.

    (1903) MBJJ 313. gwinienno ha liorzo ledet an eil 'uz d'eben, war grab ar runio.

    (4) sens fig. War grap e revr =

    (1869) KTB.ms 14 p 37. daou leon war grap-ho-reor. (…) ur c'had war grap-he-reor.

    (1902) PIGO I 161. ar pôtr a roaz eur skourjead d'ean war grap e rer.

  • krap .2
    krap .2

    m., prép. & adv. –où

    I. M.

    (1) Grappin.

    (1876) TDE.BF 373b. Krap, s. m., tr. «Harpon, crampon, grappin ; pl. ou

    (1925) FHAB Kerzu 457. raktal gant krapou e lakeas al lestr saoz hag e hini stag-ha-stag. ●(1931) VALL 167b. Crampon, tr. «krap m.»

    (2) Porte-manteau.

    (1915) MMED 91. krapou koat da lakât an dillajou hag an armou a istribill.

    (3) Higenn-grap =

    (1944) GWAL 163/173. (Ar Gelveneg) Bez' oa gwechall ur pesketaerezh na weler ket ober kalz bremañ, pakañ pesked bras er foñs gant linennoù, dreist-holl ar sili-mor hag ar rae. Evit hen ober e raed gant higennoù kreñvoc'h, anvet higenn-grap (...)

    (4) Linenn-grap =

    (1944) GWAL 163/173. (Ar Gelveneg) (...) al linenn-grap a oa graet a-ratozh evit ar seurt pesketaerezh-se ; ur gordennig e oa, kentoc'h, 5 milimetrad a dreuz dezhi.

    (5) Esse de couvreur.

    (1986) CCBR 35. (Brieg) l'esse, tr. ar c'hrap. C'était un esse d'une vingtaine de centimètres de long qui allait servir à raccrocher les échelles l'une à l'autre, sur le toit.»

    (6) fam. Daouarn-krap : voleurs.

    (1910) MAKE 15. difiziet diouz an daouarn-krap.

    II.

    (1) (botanique) Crampon.

    (1935) ANTO 25. an ti gwerniset a roz-krap. ●(1936) IVGA 17. deliouigou roz-krap ar prenestr. ●49. deliou ar perenned-krap. ●(1942) HERV 196. er winienn grap ouz ar prenestr.

    (2) (phycologie) Krapoù : Pelvetia canaliculata.

    (1968) NOGO 216. Pelvetia canaliculata. krapou, «crampons» (Ouessant).

    III. Loc. adv. A-grip hag a-grap =

    (1954) VAZA 64. bevet em eus bete vremañ a grip hag a grap.

  • krap-ha-krap
    krap-ha-krap

    adv.

    (1) Cramponnés l'un à l'autre.

    (1931) VALL 167b. Cramponnés l'un à l'autre, tr. «krap-ha-krap

    (2) Bord à bord.

    (1874) FHB 488/143b. Ar Miserere a glaske divernia ar Sybil evit caout goudeze eur c'hrogat crap-ha-crap.

  • krap-ouzh-krap
    krap-ouzh-krap

    adv. Cramponnés l'un à l'autre.

    (1931) VALL 167b. Cramponnés l'un à l'autre, tr. «krap-ouz-krap

  • krapad
    krapad

    m. –où

    (1) Grappe.

    (1499) Ca 50a. Crapat raesin. g. grape de raisin.

    (1888) SBI II 176. Eun daou pe dri grapad rèzinn, tr. «quelque deux ou trois grappes de raisins.»

    (1903) MBJJ 8. kropado freuz. ●101. eur c'hropad rezin. ●(1910) MBJL 83. begelio ar volz, a zisken eus pep-hini anê, e-giz eur c'hropad, eur bern bleuniou.

    (2) Groupe, grappe (de gens).

    (1903) MBJJ 105. eur c'hropad pautred vihan. 134. eur c'hropad tud. ●158. ken lies a brenestr, ken lies a gropad sellerien.

    (3) Laps de temps.

    (1903) CDFi août. a-benn eur c'hrapadig e teuas da gerc'hat Santel-e-Skeud. (d'après KBSA 18). ●(1906) BOBL 03 février 72/2e. Abenn eur c'hrapad, e teu endro.

  • krapadenn
    krapadenn

    f. –où Ascension.

    (1931) VALL 39b. Ascension ; de montagne, tr. «krapadenn (-venez) f. pl. krapadennou-meneziou.» ●(1962) EGRH I 44. krapadenn f. -où, tr. « grimpée. »

  • krapadenner
    krapadenner

    m. –ion Ascensionniste.

    (1931) VALL 39b. Ascensionniste, tr. «krapadenner (-meneziou).»

  • krapal
    krapal

    voir krapañ

  • krapañ / krapat / krapiñ / krapout / krapal
    krapañ / krapat / krapiñ / krapout / krapal

    v.

    I. V. intr.

    (1) Monter, grimper.

    (1732) GReg 473b. Grimper, gravir, tr. «Van[netois] crappeiñ. pr. et.» ●(1744) L'Arm 6a. Monter en s'accrochant, grimper, tr. «Crappein.» ●(1792) HS 119. é crappein divot-caër ar er manné.

    (1849) LLB 1875. Eid mé krapeint beanoh. ●(1856) GRD 238. a pe grappé ar lein er manné Oreb. ●(1861) BSJ 81. crapein é bàg Simon Pièr e oé inou. ●(1861) BELeu 33. crapein én ur gadoër-predêg. ●36. aben é crapé doh pasen en autér. ●(1866) LZBt Genver 70. krapat war-lein ar c'hrec'hio. ●(1896) HIS 54. Krapamb ar ur mañé.

    (1919) BSUF 24. krapein ar er chalfaud. ●(1921) BUFA 104. Krapein e hras ar é lerh ér gadoér. ●(1907) AVKA 141. Jesus a grapas war un dosen. ●(1907) VBFV.bf 44a. krapein, v. n., tr. «monter, grimper.» ●(1963) LLMM 99/266. Marmouzed a bep ment a skrije en ur grapal war lein ar gwez.

    ►Loc. verb. Krapañ-digrapañ =

    (1941) FHAB Genver 3b. hag i war du an ostaleriou, dre straedouigou striz ha berr, o krapa-digrapa gant torr ar menez.

    (2) Se cramponner.

    (1580) G 409. Her mylyguet eu map na crap en e apoe, tr. «Car il est maudit, le fils qui ne s'attache pas à son appui.»

    (1931) VALL 167b. se cramponner, tr. «krapa.» ●(1970) GSBG 244. (Groe) krapout, tr. «(s') accrocher.»

    (3) (en plt du feu, des plantes) Prendre.

    (1970) GSBG 244. (Groe) krapout, tr. «prendre (du feu, de plantes).»

    (4) Dérober.

    (1847) FVR 290. kemer Porz-Poliod ha krapa ar poultr hag an armou a oa er gearik-ma.

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Ancrer.

    (1499) Ca 50a. Crapaff. g. ancrer.

    (1659) SCger 139a. crapat, tr. «ancrer.»

    (2) Grimper, escalader.

    (1856) GRD 236. mar crappé pazenneu en tampl a Jerusalem.

    (1903) MBJJ 215. 'Vit se e krapomp ar run. ●(1908) PIGO II 141. Ne oent ket pell o krapat an dosen.

    (3) Se saisir de.

    (1732) GReg 9b. Accrocher, prendre avec un croc, tr. «Van[netois] Crappeiñ. pr. Crappet

    (1824) BAM 39. ha ne velit-hu quet penaus ar maro ne ra fors pe seurt tud da grapa (...) ? ●(1857) CBF 6. Krapit ar bastel maout-ze, tr. «Prenez cette tranche de mouton.» ●(1876) TDE.BF 373b. Krapa, v. a., tr. «Harponner, cramponner, ravir.»

    (1931) VALL 167b. Cramponner, tr. «krapa

    B. V. tr. i.

    (1) Krapañ en ub., udb. : se saisir de, empoigner qqn, qqc.

    (1868) FHB 204/382a. Crapa a reaz en eur spek, da lavaret eo, eur varren houarn a zervich da spissa. ●(1870) MBR 82. ar roue a grap er varvouskenn. ●(1872) ROU 82b. Empoigner, tr. «Crapa.» ●(1878) EKG II 159. Krapet e oue er paour keaz Paol.

    (1912) MMPM 99. Dija oa tost da grappa er baourez kœaz. ●(1920) LZBl Gouere 325. a boan er gampr, e krap gant he zaou zorn en daol.

    (2) Krapañ ouzh ub. : rentrer dedans qqn.

    (1766) MM 1384. ar c'hi, aign, aign... crapat outa, tr. «Le chien hagn, hagn, lui rentre dedans.»

    (3) Krapañ ouzh : monter (une colline).

    (1906) HIVL 22. Hi e ié ker fonnabl é krapein doh er voten, men doé béh en niù aral doh hé héli.

    (4) Krapañ àr ub. : se saisir de qqn.

    (1861) BSJ 218. er scont, en anné, en anquin de varhue e grapas ar nehou quen ne hellé pad.

  • krapat
    krapat

    voir krapañ

  • krapatous
    krapatous

    m. Avorton, godenot.

    (1914) DFBP 157b. godenot, tr. «Krapatous

  • krapell .1
    krapell .1

    f. –ed Femme, personne crampon.

    (1766) MM 230-231. clevet a rez-ta, erveach-vat, / crapel goz, tr. «entends-tu, une bonne fois, vieille crampon.»

  • krapell .2
    krapell .2

    f. –où Croupe (de montagne).

    (1732) GReg 238a. Croupe de montagne, tr. «Van[netois] crapell er mane.»

  • krapenn
    krapenn

    f. –où

    (1) Flanc de montagne, colline, etc.

    (1908) PIGO II 133. Aze, war ar grapen, eman kastel Kersaozon. ●(1920) LZBt Here 11. billajen gaër (...) war grapen eun dosen. ●(1924) ARVG Eost 178. war grapenn eun tamm mene. ●(1942) VALLsup 26b. Butte comportant une montée raide, tr. «krapenn f.» ●(1944) EURW I 128. eur bourk bihan war grapenn eur menez.

    (2) Côte raide, montée, raidillon.

    (1929) MKRN 84. hed-ha-hed da grapenn Kerbos, tr. «le long de la côte de Kerbosse.» ●(1931) VALL 158a. Côte rapide, tr. «krapenn f.» ●345b. chemin qui grimpe, tr. «krapenn f.» ●477b. Montée raide, tr. «krapenn f.» ●(1934) BRUS 184. Une montée, tr. «ur grapen –neu.» ●(1935) BREI 439/4b. en krapenn Kaouenneg. ●(1982) PBLS 562. (Langoned) krapenn, tr. «côte (montée).» ●(1996) CRYK 341. E sevel krapenn Sant-Lubin, tr. «En montant la côte de Saint-Lubin.»

  • kraper
    kraper

    m. -ien Celui qui cramponne, qui grimpe.

    (1962) EGRH I 44. kraper m. -ien, tr. « celui qui cramponne, qui grimpe. »

  • kraper-biñsoù
    kraper-biñsoù

    m. fam. Homme de profession libérale, intellectuelle.

    (1906-1907) EVENnot 4. (pleuvian) Eur c'hraper-biso he deus c'hoant da gad da bried, tr. «homme de profession libérale, intellectuelle.»

  • kraperezh
    kraperezh

    m.

    (1) Action d’agripper.

    (1962) EGRH I 44. kraperezh m., tr. « action d’agripper. »

    (2) Action de grimper.

    (1962) EGRH I 44. kraperezh m., tr. « action de grimper. »

  • kraperig-gwez / kraperig-ar-gwez
    kraperig-gwez / kraperig-ar-gwez

    m. (ornithologie) Grimpereau.

    (1870) FHB 294/262a. Ne lazit ket kraperig ar gwez pe broc'hig ar gwenan, ha ne zineizit ket ar fouin pe glozard, pere a zistruj al laou-dar hag ar gwesped...

    (1931) VALL 345b. Grimpereau, tr. «kraperig-gwez m. pl. kraperedigou-gwez

  • krapet
    krapet

    adj.

    (1) =

    (1908) FHAB Gwengolo 266. e geïn harp er voger, e dreid krapet mort en douar. ●(1909) FHAB Eost 231. eun hanter-kant vloas den benag (...) ne oa ket pell etre e zaou benn, mes krapet mad oa ous e zouar.

    (2) Accroché.

    (1939) MGGD 57. Ne oa ket krapet an eor, koulskoude, ouz goueled ar mor.

    (3) Pris, attrapé.

    (1858) GBI I 134. Krapet out, ma mignon paour, tr. «Tu es pris, mon ami.»

    (4) =

    (1949) KROB 12/9. e taol evez ouz e gorf krapet gant an douar : seblantout a ra dezañ kaout ur menez o flastra e vruched.

  • krapin
    krapin

    f. –ioù (marine) Grapin d'abordage.

    (1732) GReg 469a. Grapin, ancre à 4 ou 5 pates pour accrocher les vaisseaux ennemis, tr. «Crapin. p. crapinou.» ●(1744) L'Arm 416a. Aramber, tr. «Abourhein dré grapinieu

  • krapiñ .1
    krapiñ .1

    v. Pêcher avec une linenn-grap.

    (1944) GWAL 163/173. (Ar Gelveneg) Krapiñ a oa pesketa evel-se.

  • krapiñ .2
    krapiñ .2

    voir krapañ

  • krapinell
    krapinell

    f. –où

    (1) (marine) Grappin.

    (1633) Nom 153a. Manus : croc pour accrocher nauires : vr crampinell.

    (1732) GReg 469a. Grapin, sorte de croc qui sert à retenir & à attacher une chose, tr. « Crampinell. p. crampinellou

    (1931) VALL 342b. Grappin, tr. «kra(m)pinell f.» ●354a. Harpon, tr. «krapinell f. pl. ou

    ►sens fig.

    (1732) GReg 61b. L'argent est un puissant attrait pour les avares ; & le plaisir sensuel en est un autre pour les voluptueux, tr. «An arc'hand a so un armorch bras evid an dud avaricius, hac ar plijaduryou lic, ur grampinell ivinec evit ar re lubric, sioüas.»

    (2) Crampon.

    (1931) VALL 167b. Crampon, tr. «krapinell f.»

  • krapinellañ
    krapinellañ

    v. tr. d.

    (1) Harponner.

    (1876) TDE.BF 374a. Krapinella, v. a., tr. «Harponner ; p. et

    (2) Cramponner.

    (1931) VALL 167b. Cramponner, tr. «krapinella.» ●342b. saisir avec le grappin, tr. «kra(m)pinella

  • krapisañ
    krapisañ

    v. intr. Grimper, escalader.

    (1870) FHB 278/134a. Ar menez ma crapisent outhan.

  • krapitilhed
    krapitilhed

    plur. Choses menues.

    (1924) NFLO. choses menues, tr. «krapitilhed

  • krapok
    krapok

    adj. Trapu, courtaud.

    (1931) VALL 753b. Trapu, tr. «krapok.» ●(1936) CDFi 1er fevrier. eur c'hrapog a zen. ●(1955) STBJ 223. koujorn : krenndeo, krapok.

  • krapon
    krapon

    m. –où

    (1) Crochet.

    (18--) SAQ II 122. ar persoun a lavaraz d'ezhan dont da lakaat ur c'hrapoun houarn da staga eun tok a ij penn sant Alar.

    (1942) VALLsup 44a. Crochet, tr. «krapon L[éon] m.» ●(1936) PRBD 109. Ar c'hraponou houarn oa ous he derc'hel dioc'h ar voger. (…) kraponou nevez.

    (2) Gâche de serrure.

    (1958) BRUD 3/78. An alhouez a laka ar gleizenn da vond ha da zond er hrapoun.

  • kraponañ
    kraponañ

    v. tr. d. Fixer avec un crochet.

    (1942) VALLsup 44a. Crochet, tr. «krapon L[éon] m., d'où krapona verb., kraponet-berr (ou laosk) eo ar c'huilher (Perrot).»

  • krapousonoù
    krapousonoù

    voir krabousonoù

  • krapout
    krapout

    voir krapañ

  • krapoz
    krapoz

    m. (habillement) Corselet sans manches des femmes de Plougastel-Daoulas.

    (1908) FHAB Gouere 221. C'hoant ho peuz da lavaret : korf-broz, corset, skrivit : krapoz. ●(1923) BUBR 35/745. Le corsage, véritable cuirasse, s'appelle krapos. ●le chiloc'h ou coq. C'est le nom donné à l'espèce de crête qui termine par derrière le krapos. Il est en carton rigide. ●(1931) VALL 100a. Casaquin, tr. «krapos m.» ●(1935) CDFi 19 octobre. Tronsa a eure adarre milginou he c'hrapoz. ●(1991) ARME 36/60. le khilog (sic), une petite pièce rigide qui renforce l'arrière du krapos et sur lequel repose les brides du tablier. ●(1972) BSAf xcviii 346. Corselet sans manches : krapos, ar c'hrapos, krapochou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...