Devri

Recherche 'krav...' : 35 mots trouvés

Page 1 : de krav (1) à kravin (35) :
  • krav
    krav

    voir grav

  • krav-kerdin
    krav-kerdin

    m. (musique) Clavecin.

    (1931) VALL 127a. Clavecin, tr. «krafkerdin m.»

  • kravan
    kravan

    s. –ed, –où & coll. (ichtyonymie) Balane.

    (1732) GReg 231b. Cravan, vilain coquillage qui s'attache au fond d'un vaisseau qui a été long-tems à la mer, tr. «Craffan. p. craffanou, craffaned. cravan. p. cravaned

    (1962) EGRH I 44. kravan coll., tr. « balanes (Rosko). »

  • kravañ / kravat / kraviñ
    kravañ / kravat / kraviñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gratter.

    (c.1718) CHal.ms ii. gratter, tr. «craoüein graffat.» ●Il gratte le parchemin, tr. «craoüein ara er parcheu.» ●(1790) MG 111. crahuad me fèn.

    (1838) CGK 13. cravad keïn eur vouïz hüdur. ●(1872) DJL 21. goude beza kravet eun tamig he skouarn glei.

    (1907) VBFV.bf 44a. kravat, kravein, v. a., tr. «gratter.» ●(1912) BUEV 71. é kraùat doar er vened. ●(1924) BILZbubr 41/946. Bilzig a grafe e benn. ●(1934) BRUS 67. Gratter (le corps), tr. «kraùat.» ●(1974) SKVT III 127. Kravat a rae e vlev.

    ►absol.

    (1939) RIBA 72. é kleuet en naon é kraùat é poul é galon.

    (2) Kravañ e c'hourlañchenn : se racler la gorge.

    (1872) DJL 28. goude beza kravet he c'hourlanchen teir guech, ha lakat ive teir frizen.

    (3) =

    (1790) MG 179. Er sort affærieu-ze e grahue poche ur heah gounidec.

    B. V. tr. i. Kravat ouzh =

    (1912) BUEV 71. é ma bet é kraùat doh en nor.

    II. V. intr.

    (1) Filer.

    (1959) BRUD 7/84. Krava a reas d'ar gêr dreuz ar Palud. ●(1971) CSDC 48. Ma breur n'oa kravet emez hep bara na tra ebet. ●(1972) SKVT I 117. Krav kuit ! ●(1974) THBI 176. Neuze grav d'ar ger. ●179. ha krav a ra d'ar ger. ●209. Pennfollet, Augustine a grav d'ar porz. ●(1978) MOFO 7. Dao krava d'an dachenn.

    (2) Kravañ gantañ : filer, aller vite.

    (1973) LBFR 147. Ma pefe gwell anezan o krava gantan gis eur marc'h penfollet.

    (3) [à l'inf. dans un sens impér.] Kravañ ! : au boulot !

    (1944) GWAL 163/174. (Ar Gelveneg) Pa vez labour e-leizh, e lavar ar mestr ar vag, e-lec'h «bec'h dezhi» : «krava, paotred ! kouezhet 'zo warnomp un taolad-pesked spontus».

    III. V. pron. réfl. En em gravañ : se gratter.

    (c.1820) COF 35. En em grafet nep en deus gal. ●(1856) VNA 183. mon occupation la plus pénible est de me gratter, tr. «me michér calettan e zou hum grahuad.» ●(1899) BSEc xxxvii 159 / KRL 24. Paour ken n'an evoa ket ivino d'en em graviat. Pour exprimer un dénuement complet.

    (1934) BRUS 67. Gratter – se, tr. «um graùat.» ●(1972) SKVT I 117. n'am oa ket c'hoant en em gravañ. ●(1992) HYZH 189/61. (Treboull) vie prenet poil à gratter ha vie lakaet an dra-se etre al liñselioù setu an dud nevez pa yaent d'o gwele o doa d'en em graviñ !

  • kravastel
    kravastel

    =

    (18--) SBI II 200. Ar c'hemener a chomm en noaz, / Epad ann noz cravastel, / En he roched, er baner, / O vriata ar voger, tr. «le tailleur reste, tout nu, suspendu, / En chemise, dans le panier…»

  • kravat
    kravat

    voir kravañ

  • kravatenn
    kravatenn

    f. –où

    (1) (habillement) Cravate.

    (c.1718) CHal.ms i. crauatte, tr. «g/crauaten, fronden, frondenneu.» ●(1732) GReg 231a. Cravate, tr. «Cravatenn. p. cravatennou.» ●(1744) L'Arm 83b. Cravate, tr. «Cravateenn.. neu. f.»

    (1834) SIM 194. cravaten un tabouriner-major. ●(1869) FHB 226/136a. kravatennou seïz.

    (1905) IVLD 118. eur gravaten ha dillad stam. ●(1914) DFBP 71a. cravate, tr. «Kravaten

    (2) fam. Kravatenn ganab : cravate de chanvre.

    (1850) JAC 53. me gred en devo eur gravaten canap.

  • kravatenniñ
    kravatenniñ

    v. tr. d. Cravater.

    (1914) DFBP 71a. cravater, tr. «Kravatenni

  • kravazh
    kravazh

    m. kravizhi, kravizhier, krivizhi

    I.

    (1) Civière.

    (c.1500) Cb 69b. [doen] g. cest vng instrument a porter comme ciuiere / litiere ou biere etc. b. instrument da doen euel mazeo grauaz / pe letter pe tra arall da doen.

    (1659) SCger 26b. ciuiere, tr. «grauaz, p. iou.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à bras, instrument, tr. «Crafaçz. p. crafaçzou. cravaçz. p. cravaçzou.» ●(1738) GGreg 34. brec'hyou ar c'hravaçz, tr. «les bras, les soutiens de la civiere.» ●(1744) L'Arm 60a. Civiere, tr. «Ravah : Gravah.. heu. f.»

    (1867) FHB 127/179a. Laket e vouent var doare grivizi. ●(1869) EGB 17. Brec'hiou ar c'hravaz, tr. «les bras de la civière.» ●(1895) GMB 292. A Trévérec grañvaz, f., civière (pour transporter du fumier).

    (1902) PIGO I 25. eur c'hranvez gret gant bodo koat. ●(1919) BUBR 7/180. o c'hrivizi war o chouk. ●(1960) GOGO 215. (Kerlouan, Brignogan) La civière, kravaz ir, kravaz dawben (kravaz hir, kravaz daou benn) est utilisée pour transporter de petites quantités de goémon, principalement lors de petites marées.

    (2007) GOEMOn 46ab. La civière (kravazh en breton) est un long brancard à deux montants de 2,40 mètres chacun que l'on porte à deux, un (plus souvent une) devant et une autre derrière. A l'arrière, les bras de l'outil sont plus longs afin de permettre, pour celui qui suit, une meilleure visibilité.

    (2) absol. Brouette.

    (1955) STBJ 65. ar garrigell pe ar c'hravaz, evel ma vez lavaret amañ.

    (3) Mancherons de la charrue.

    (1732) GReg 155a. La fourche de la charruë, tr. «Cravacz

    (1931) VALL 316b. Fourche de la charrue, tr. «kravaz m.» ●445a. Mancheron de la charrue, tr. «kravaz m. pl. ou, krivizi, krivizier

    (4) =

    (1982) PBLS 80. (Sant-Servez-Kallag) kravazh, kravazh, tr. «petite ‘échelle' à deux barreaux, que l'on met en travers de la bassine pleine de pâte à crêpes. Le bol ou la tasse qui sert de mesure vient se poser entre les deux barreaux, et peut donc s'égoutter dans la bassine si nécessaire.»

    (5) Socle.

    (1932) BRTG 37. En trenoz, éh oè saùet Alban ar er hravah, é léh er sant kollet.

    II.

    (1) Tapout ur c'hravazh : essuyer un refus de demande en mariage.

    (1969) LLMM 137/442 (T) E. ar Barzhig. A-hend-all, pa glasko dimeziñ, e tapo pep gwech ur c'hravazh.

    (2) Bezañ nec'het evel ur c'hi war ur c'hravazh : voir ki.

    (3) Bezañ (nec'het) evel an diaoul war ur c'hravazh : voir diaoul.

  • kravazh-daoubenn
    kravazh-daoubenn

     m. Civière.

    (1971) CSDC 37. Wa breur ha me zo ivez davat, gant eur c'hranvas daou benn e pourchou ar gwella ma hellom.

  • kravazh-daoubennek
    kravazh-daoubennek

     m. Civière.

    (c.1500) Cb 100a. Grafaz doupennec. g. l. vectorium.

    (1659) SCger 152a. grauaz daoubennec, tr. «ciuiere.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à bras, instrument, tr. «cravaçz daoubennecq. p. cravaçzou daoubennecq

    (1910) MAKE 75. beza kaset d'ar gear war eur c'hravaz daoubennek. ●(1955) STBJ 132. war gravizi daoubennek.

  • kravazh-doug
    kravazh-doug

    m. Civière.

    (1867) FHB 150/362b. Pa vouen laket var eur c'hravas-doug da vont ac'hano.

  • kravazh-dougen
    kravazh-dougen

    m. =

    (1975) UVUD 98. (Plougerne) Bet e bet ag e vehe dougennet ar zant. Lakeat var eur c'hravaz-dougenn.

  • kravazh-fardellek
    kravazh-fardellek

    m. Brouette.

    (1971) CSDC 45. Me oa deut da vell g'ean me hellet kemer ar c'hranvaz vardelleg evit mond beteg an aod da gerc'ha teil., tr. «la brouette.»

  • kravazh-kamm
    kravazh-kamm

    m. Fourragère arrière d'une charrette.

    (1958) ADBr lxv 4/531. (An Ospital-Kammfroud) Tint : n. m. pl. : –ou. – Fourragère avant d'une charrette à ridelles : Torret eo tint ar hastell-eosteg. La fourragère arrière se dit : ar hravaz kamm.

  • kravazh-karr
    kravazh-karr

    m. Civière.

    (1934) BRUS 280. Une civière, tr. «ur hravah-kar.» ●(1985) AMRZ 73. Gant ar hravaz-karr hag ar peuliou e veze êsoh. ●338. gravaz-karr f. : genre de civière qui s'ajoute à l'avant et à l'arrière de la charrette pour les chargements de foin et de blé.

  • kravazh-pevarfostek
    kravazh-pevarfostek

     m. Civière.

    (1970) GSBG 56. (Groe) kravazh parfostek, tr. «civière.»

  • kravazh-postek
    kravazh-postek

     m. Civière.

    (1909) BROU 219. (Eusa) La civière s'appelle : Kravaz-postek.

  • kravazh-rodellek
    kravazh-rodellek

    m. Brouette.

    (1464) Cms (d’après GMB 292). Graffaz rodellec, civière. ●(1499) Ca 100a. Grafaz rodellec. g. ciuiere o reue brouette. l. hoc cenouetorium / rii. ●(c.1500) Cb 100a. Grafaz rodellec. g. ciuiere a roue / brouette. l. hoc cenouetorium / rij.

    (1659) SCger 17b. brouete, tr. «crauaz rodellec pl. iou.» ●152a. grauaz rodellec, tr. «brouete.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à roue, broüette, tr. «Cravaçz rodellecq. p. cravaçzou rodellecq

    (1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.

    (1922) IATA 5. eur c'hravaz-rodelloc, karget a bep seurt traou.

  • kravazh-treuz
    kravazh-treuz

    m. Civière.

    (1464) Cms (d’après GMB 292). graffaztreus, civière. ●(1499) Ca 100a. Grafaz treux. g. ciuiere. l. hoc vectorium / ii.

  • kravazhad / kravazhiad
    kravazhad / kravazhiad

    m. –où Contenu d'une civière.

    (1904) CDFi janvier-février. eur c'hravazad taouarc'h. (d'après KBSA 29). ●(1931) VALL 125b. le contenu d'une civière, tr. «kravaz(i)ad m. pl. ou.» ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. C'houec'h kant lur a ra eur c'hravazad, / Seiz kant lur ur c'hravazad vat / Eiz kant lur eur gwall c'hravazad. ●(1974) SKVT III 41. o tougen ur c'hravazhad teil.

  • kravazhañ
    kravazhañ

    v. tr. d. Transporter à l'aide d'une civière.

    (1931) VALL 125b. porter sur la civière, tr. «kravaza

  • kravazhata
    kravazhata

    v. tr. d. Transporter à l'aide d'un brancard, d'une civière.

    (1931) VALL 80a. Brancarder, tr. «kravazata.» ●125b. porter sur la civière, tr. «kravazata.» ●(1974) TDBP III 210. Emañ Job hag e vab o kravazata bezin en Aod-Vraz, tr. « Joseph et son fils sont en train de transporter du goémon sur une civière dans la Grande Grève »

    ►absol.

    (1893) BIK 5. Da c'hraviata e renkomp termal : / Tri neur penn hag hen war ar penn-all, tr. p. 10 «Transportant les gros matériaux sur la civière, il était seul d'un bout, nous, trois à l'autre, et nous ployions sous le faix.»

  • kravazhataer
    kravazhataer

    m. –ion Brancardier.

    (1919) BUBR 4/109. labourerien ha kravazaterien. ●(1931) VALL 80a. Brancardier, tr. «kravazat(a)er.» ●125b. celui qui porte la civière, tr. «kravazat(a)er

  • kravazheg
    kravazheg

    m. Homme qui a les jambes déformées, écartées.

    (1890) MOA 274b. Homme fourchu, tr. «kravazek, adj. et subst.»

    (1928) TAPO 10. Petra ? red e vo d’in kemeret baz ar yod da zistanka ho skouarn d’eoc’h, gravazok ? ●(1964) BRUD 18/16. Daou hravazog n'int ket en em gavet. ●20. Kravazog : eun den distreset e zivesker.

  • kravazhek
    kravazhek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Qui a, qui marche les jambes écartées.

    (1874) FHB 507/295a. teo ep beza lard, gravazog eun tamig. ●(1890) MOA 274b. Homme fourchu, tr. «kravazek, adj. et subst.»

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. gravazek (pour kravazek), qui marche les jambes écartées.

    (2) = (?).

    (1906) BOBL 17 mars 78/2b. Eur c'hoz lakez-graozek.

    (3) (en plt des jambes) Écartées.

    (1873) FHB 23 Eost. Da zaouarn a zo ampafalek, / Ha da zivesker gravazek.

    II. Adv. Kerzhout kravazhek : marcher les jambes écartées.

    (1895) GMB 292. A Trévérec (...) grañvajek, (...) (marcher) en écartant les jambes.

  • kravazhellek
    kravazhellek

    adv. Kerzhout kravazhellek : marcher les jambes écartées.

    (1895) GMB 292. à Lannion gravazellek, (marcher) en écartant les jambes.

  • kravazhiad
    kravazhiad

    voir kravazhad

  • kravazhour
    kravazhour

    m. -ien Porteur de civière, brancardier.

    (1942) DRAN 78. Kravazourien a ra dija war dro ar re c’hloazet.

  • kravek
    kravek

    adj. Intéressé.

    (1962) TDBP II 281. kraveg war an arc'hant, tr. «avide d'argent, cupide.»

  • kravell
    kravell

    f. –où Sarcloir.

    (c.1718) CHal.ms iii. un sarcloir, tr. «crauel, ur grauel.» ●(1732) GReg 845b. Sarcloir, tr. «Van[netois] cravell. ur gravell. p. gravelléü.» ●(1744) L'Arm 348b. Sarcloir, tr. «Cravêll.. leu. f.»

    (1849) LLB 387. Empléet hou krawel. ●(1878) BAY 14. Kravel, tr. «sarcloir.»

    (1907) VBFV.bf 44a. kravel, f. pl. leu, tr. «sarcloir.» ●(1934) BRUS 277. Un sarcloir, tr. «ur gravel –leu, f.»

  • kravellat / kravelliñ
    kravellat / kravelliñ

    v. tr. d.

    (1) Biner.

    (1849) LLB 49. De grawelat en doar. ●(1878) BAY 21. krawellat, tr. «gratter.»

    (2) Gratter.

    (1849) LLB 941. ged eun n'en dehé hou ier d'hi hrawelat [hou spluzeg].

    (3) Sarcler.

    (1907) VBFV.bf 44a. kravellat, –ein, v. a., tr. «sarcler.» ●(1934) BRUS 83. Sarcler (avec sarcloir), tr. «kravellat

  • kravelliñ
    kravelliñ

    voir kravellat

  • kraviañ
    kraviañ

    voir graviañ

  • kraviñ
    kraviñ

    voir kravañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...