Devri

Recherche 'krav...' : 35 mots trouvés

Page 1 : de krav (1) à kravin (35) :
  • krav
    krav

    voir grav

  • krav-kerdin
    krav-kerdin

    m. (musique) Clavecin.

    ●(1931) VALL 127a. Clavecin, tr. «krafkerdin m.»

  • kravan
    kravan

    s. –ed, –où & coll. (ichtyonymie) Balane.

    ●(1732) GReg 231b. Cravan, vilain coquillage qui s'attache au fond d'un vaisseau qui a été long-tems à la mer, tr. «Craffan. p. craffanou, craffaned. cravan. p. cravaned.»

    ●(1962) EGRH I 44. kravan coll., tr. « balanes (Rosko). »

  • kravañ / kravat / kraviñ
    kravañ / kravat / kraviñ

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Gratter.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. gratter, tr. «craoüein graffat.» ●Il gratte le parchemin, tr. «craoüein ara er parcheu.» ●(1790) MG 111. crahuad me fèn.

    ●(1838) CGK 13. cravad keïn eur vouïz hüdur. ●(1872) DJL 21. goude beza kravet eun tamig he skouarn glei.

    ●(1907) VBFV.bf 44a. kravat, kravein, v. a., tr. «gratter.» ●(1912) BUEV 71. é kraùat doar er vened. ●(1924) BILZbubr 41/946. Bilzig a grafe e benn. ●(1934) BRUS 67. Gratter (le corps), tr. «kraùat.» ●(1974) SKVT III 127. Kravat a rae e vlev.

    ►absol.

    ●(1939) RIBA 72. é kleuet en naon é kraùat é poul é galon.

    (2) Kravañ e c'hourlañchenn : se racler la gorge.

    ●(1872) DJL 28. goude beza kravet he c'hourlanchen teir guech, ha lakat ive teir frizen.

    (3) =

    ●(1790) MG 179. Er sort affærieu-ze e grahue poche ur heah gounidec.

    B. V. tr. i. Kravat ouzh =

    ●(1912) BUEV 71. é ma bet é kraùat doh en nor.

    II. V. intr.

    (1) Filer.

    ●(1959) BRUD 7/84. Krava a reas d'ar gêr dreuz ar Palud. ●(1971) CSDC 48. Ma breur n'oa kravet emez hep bara na tra ebet. ●(1972) SKVT I 117. Krav kuit ! ●(1974) THBI 176. Neuze grav d'ar ger. ●179. ha krav a ra d'ar ger. ●209. Pennfollet, Augustine a grav d'ar porz. ●(1978) MOFO 7. Dao krava d'an dachenn.

    (2) Kravañ gantañ : filer, aller vite.

    ●(1973) LBFR 147. Ma pefe gwell anezan o krava gantan gis eur marc'h penfollet.

    (3) [à l'inf. dans un sens impér.] Kravañ ! : au boulot !

    ●(1944) GWAL 163/174. (Ar Gelveneg) Pa vez labour e-leizh, e lavar ar mestr ar vag, e-lec'h «bec'h dezhi» : «krava, paotred ! kouezhet 'zo warnomp un taolad-pesked spontus».

    III. V. pron. réfl. En em gravañ : se gratter.

    ●(c.1820) COF 35. En em grafet nep en deus gal. ●(1856) VNA 183. mon occupation la plus pénible est de me gratter, tr. «me michér calettan e zou hum grahuad.» ●(1899) BSEc xxxvii 159 / KRL 24. Paour ken n'an evoa ket ivino d'en em graviat. Pour exprimer un dénuement complet.

    ●(1934) BRUS 67. Gratter – se, tr. «um graùat.» ●(1972) SKVT I 117. n'am oa ket c'hoant en em gravañ. ●(1992) HYZH 189/61. (Treboull) vie prenet poil à gratter ha vie lakaet an dra-se etre al liñselioù setu an dud nevez pa yaent d'o gwele o doa d'en em graviñ !

  • kravastel
    kravastel

    =

    ●(18--) SBI II 200. Ar c'hemener a chomm en noaz, / Epad ann noz cravastel, / En he roched, er baner, / O vriata ar voger, tr. «le tailleur reste, tout nu, suspendu, / En chemise, dans le panier…»

  • kravat
    kravat

    voir kravañ

  • kravatenn
    kravatenn

    f. –où

    (1) (habillement) Cravate.

    ●(c.1718) CHal.ms i. crauatte, tr. «g/crauaten, fronden, frondenneu.» ●(1732) GReg 231a. Cravate, tr. «Cravatenn. p. cravatennou.» ●(1744) L'Arm 83b. Cravate, tr. «Cravateenn.. neu. f.»

    ●(1834) SIM 194. cravaten un tabouriner-major. ●(1869) FHB 226/136a. kravatennou seïz.

    ●(1905) IVLD 118. eur gravaten ha dillad stam. ●(1914) DFBP 71a. cravate, tr. «Kravaten.»

    (2) fam. Kravatenn ganab : cravate de chanvre.

    ●(1850) JAC 53. me gred en devo eur gravaten canap.

  • kravatenniñ
    kravatenniñ

    v. tr. d. Cravater.

    ●(1914) DFBP 71a. cravater, tr. «Kravatenni.»

  • kravazh
    kravazh

    m. kravizhi, kravizhier, krivizhi

    I.

    (1) Civière.

    ●(c.1500) Cb 69b. [doen] g. cest vng instrument a porter comme ciuiere / litiere ou biere etc. b. instrument da doen euel mazeo grauaz / pe letter pe tra arall da doen.

    ●(1659) SCger 26b. ciuiere, tr. «grauaz, p. iou.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à bras, instrument, tr. «Crafaçz. p. crafaçzou. cravaçz. p. cravaçzou.» ●(1738) GGreg 34. brec'hyou ar c'hravaçz, tr. «les bras, les soutiens de la civiere.» ●(1744) L'Arm 60a. Civiere, tr. «Ravah : Gravah.. heu. f.»

    ●(1867) FHB 127/179a. Laket e vouent var doare grivizi. ●(1869) EGB 17. Brec'hiou ar c'hravaz, tr. «les bras de la civière.» ●(1895) GMB 292. A Trévérec grañvaz, f., civière (pour transporter du fumier).

    ●(1902) PIGO I 25. eur c'hranvez gret gant bodo koat. ●(1919) BUBR 7/180. o c'hrivizi war o chouk. ●(1960) GOGO 215. (Kerlouan, Brignogan) La civière, kravaz ir, kravaz dawben (kravaz hir, kravaz daou benn) est utilisée pour transporter de petites quantités de goémon, principalement lors de petites marées.

    ●(2007) GOEMOn 46ab. La civière (kravazh en breton) est un long brancard à deux montants de 2,40 mètres chacun que l'on porte à deux, un (plus souvent une) devant et une autre derrière. A l'arrière, les bras de l'outil sont plus longs afin de permettre, pour celui qui suit, une meilleure visibilité.

    (2) absol. Brouette.

    ●(1955) STBJ 65. ar garrigell pe ar c'hravaz, evel ma vez lavaret amañ.

    (3) Mancherons de la charrue.

    ●(1732) GReg 155a. La fourche de la charruë, tr. «Cravacz.»

    ●(1931) VALL 316b. Fourche de la charrue, tr. «kravaz m.» ●445a. Mancheron de la charrue, tr. «kravaz m. pl. ou, krivizi, krivizier.»

    (4) =

    ●(1982) PBLS 80. (Sant-Servez-Kallag) kravazh, kravazh, tr. «petite ‘échelle' à deux barreaux, que l'on met en travers de la bassine pleine de pâte à crêpes. Le bol ou la tasse qui sert de mesure vient se poser entre les deux barreaux, et peut donc s'égoutter dans la bassine si nécessaire.»

    (5) Socle.

    ●(1932) BRTG 37. En trenoz, éh oè saùet Alban ar er hravah, é léh er sant kollet.

    II.

    (1) Tapout ur c'hravazh : essuyer un refus de demande en mariage.

    ●(1969) LLMM 137/442 (T) E. ar Barzhig. A-hend-all, pa glasko dimeziñ, e tapo pep gwech ur c'hravazh.

    (2) Bezañ nec'het evel ur c'hi war ur c'hravazh : voir ki.

    (3) Bezañ (nec'het) evel an diaoul war ur c'hravazh : voir diaoul.

  • kravazh-daoubenn
    kravazh-daoubenn

     m. Civière.

    ●(1971) CSDC 37. Wa breur ha me zo ivez davat, gant eur c'hranvas daou benn e pourchou ar gwella ma hellom.

  • kravazh-daoubennek
    kravazh-daoubennek

     m. Civière.

    ●(c.1500) Cb 100a. Grafaz doupennec. g. l. vectorium.

    ●(1659) SCger 152a. grauaz daoubennec, tr. «ciuiere.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à bras, instrument, tr. «cravaçz daoubennecq. p. cravaçzou daoubennecq.»

    ●(1910) MAKE 75. beza kaset d'ar gear war eur c'hravaz daoubennek. ●(1955) STBJ 132. war gravizi daoubennek.

  • kravazh-doug
    kravazh-doug

    m. Civière.

    ●(1867) FHB 150/362b. Pa vouen laket var eur c'hravas-doug da vont ac'hano.

  • kravazh-dougen
    kravazh-dougen

    m. =

    ●(1975) UVUD 98. (Plougerne) Bet e bet ag e vehe dougennet ar zant. Lakeat var eur c'hravaz-dougenn.

  • kravazh-fardellek
    kravazh-fardellek

    m. Brouette.

    ●(1971) CSDC 45. Me oa deut da vell g'ean me hellet kemer ar c'hranvaz vardelleg evit mond beteg an aod da gerc'ha teil., tr. «la brouette.»

  • kravazh-kamm
    kravazh-kamm

    m. Fourragère arrière d'une charrette.

    ●(1958) ADBr lxv 4/531. (An Ospital-Kammfroud) Tint : n. m. pl. : –ou. – Fourragère avant d'une charrette à ridelles : Torret eo tint ar hastell-eosteg. La fourragère arrière se dit : ar hravaz kamm.

  • kravazh-karr
    kravazh-karr

    m. Civière.

    ●(1934) BRUS 280. Une civière, tr. «ur hravah-kar.» ●(1985) AMRZ 73. Gant ar hravaz-karr hag ar peuliou e veze êsoh. ●338. gravaz-karr f. : genre de civière qui s'ajoute à l'avant et à l'arrière de la charrette pour les chargements de foin et de blé.

  • kravazh-pevarfostek
    kravazh-pevarfostek

     m. Civière.

    ●(1970) GSBG 56. (Groe) kravazh parfostek, tr. «civière.»

  • kravazh-postek
    kravazh-postek

     m. Civière.

    ●(1909) BROU 219. (Eusa) La civière s'appelle : Kravaz-postek.

  • kravazh-rodellek
    kravazh-rodellek

    m. Brouette.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 292). Graffaz rodellec, civière. ●(1499) Ca 100a. Grafaz rodellec. g. ciuiere o reue brouette. l. hoc cenouetorium / rii. ●(c.1500) Cb 100a. Grafaz rodellec. g. ciuiere a roue / brouette. l. hoc cenouetorium / rij.

    ●(1659) SCger 17b. brouete, tr. «crauaz rodellec pl. iou.» ●152a. grauaz rodellec, tr. «brouete.» ●(1732) GReg 170b. Civiere à roue, broüette, tr. «Cravaçz rodellecq. p. cravaçzou rodellecq.»

    ●(1869) FHB 250/327b. a azezas var he garrigel, pe mar kirit he c'hravas-rodellek pe he vroueten.

    ●(1922) IATA 5. eur c'hravaz-rodelloc, karget a bep seurt traou.

  • kravazh-treuz
    kravazh-treuz

    m. Civière.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 292). graffaztreus, civière. ●(1499) Ca 100a. Grafaz treux. g. ciuiere. l. hoc vectorium / ii.

  • kravazhad / kravazhiad
    kravazhad / kravazhiad

    m. –où Contenu d'une civière.

    ●(1904) CDFi janvier-février. eur c'hravazad taouarc'h. (d'après KBSA 29). ●(1931) VALL 125b. le contenu d'une civière, tr. «kravaz(i)ad m. pl. ou.» ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. C'houec'h kant lur a ra eur c'hravazad, / Seiz kant lur ur c'hravazad vat / Eiz kant lur eur gwall c'hravazad. ●(1974) SKVT III 41. o tougen ur c'hravazhad teil.

  • kravazhañ
    kravazhañ

    v. tr. d. Transporter à l'aide d'une civière.

    ●(1931) VALL 125b. porter sur la civière, tr. «kravaza.»

  • kravazhata
    kravazhata

    v. tr. d. Transporter à l'aide d'un brancard, d'une civière.

    ●(1931) VALL 80a. Brancarder, tr. «kravazata.» ●125b. porter sur la civière, tr. «kravazata.» ●(1974) TDBP III 210. Emañ Job hag e vab o kravazata bezin en Aod-Vraz, tr. « Joseph et son fils sont en train de transporter du goémon sur une civière dans la Grande Grève »

    ►absol.

    ●(1893) BIK 5. Da c'hraviata e renkomp termal : / Tri neur penn hag hen war ar penn-all, tr. p. 10 «Transportant les gros matériaux sur la civière, il était seul d'un bout, nous, trois à l'autre, et nous ployions sous le faix.»

  • kravazhataer
    kravazhataer

    m. –ion Brancardier.

    ●(1919) BUBR 4/109. labourerien ha kravazaterien. ●(1931) VALL 80a. Brancardier, tr. «kravazat(a)er.» ●125b. celui qui porte la civière, tr. «kravazat(a)er.»

  • kravazheg
    kravazheg

    m. Homme qui a les jambes déformées, écartées.

    ●(1890) MOA 274b. Homme fourchu, tr. «kravazek, adj. et subst.»

    ●(1928) TAPO 10. Petra ? red e vo d’in kemeret baz ar yod da zistanka ho skouarn d’eoc’h, gravazok ? ●(1964) BRUD 18/16. Daou hravazog n'int ket en em gavet. ●20. Kravazog : eun den distreset e zivesker.

  • kravazhek
    kravazhek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Qui a, qui marche les jambes écartées.

    ●(1874) FHB 507/295a. teo ep beza lard, gravazog eun tamig. ●(1890) MOA 274b. Homme fourchu, tr. «kravazek, adj. et subst.»

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. gravazek (pour kravazek), qui marche les jambes écartées.

    (2) = (?).

    ●(1906) BOBL 17 mars 78/2b. Eur c'hoz lakez-graozek.

    (3) (en plt des jambes) Écartées.

    ●(1873) FHB 23 Eost. Da zaouarn a zo ampafalek, / Ha da zivesker gravazek.

    II. Adv. Kerzhout kravazhek : marcher les jambes écartées.

    ●(1895) GMB 292. A Trévérec (...) grañvajek, (...) (marcher) en écartant les jambes.

  • kravazhellek
    kravazhellek

    adv. Kerzhout kravazhellek : marcher les jambes écartées.

    ●(1895) GMB 292. à Lannion gravazellek, (marcher) en écartant les jambes.

  • kravazhiad
    kravazhiad

    voir kravazhad

  • kravazhour
    kravazhour

    m. -ien Porteur de civière, brancardier.

    ●(1942) DRAN 78. Kravazourien a ra dija war dro ar re c’hloazet.

  • kravek
    kravek

    adj. Intéressé.

    ●(1962) TDBP II 281. kraveg war an arc'hant, tr. «avide d'argent, cupide.»

  • kravell
    kravell

    f. –où Sarcloir.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. un sarcloir, tr. «crauel, ur grauel.» ●(1732) GReg 845b. Sarcloir, tr. «Van[netois] cravell. ur gravell. p. gravelléü.» ●(1744) L'Arm 348b. Sarcloir, tr. «Cravêll.. leu. f.»

    ●(1849) LLB 387. Empléet hou krawel. ●(1878) BAY 14. Kravel, tr. «sarcloir.»

    ●(1907) VBFV.bf 44a. kravel, f. pl. leu, tr. «sarcloir.» ●(1934) BRUS 277. Un sarcloir, tr. «ur gravel –leu, f.»

  • kravellat / kravelliñ
    kravellat / kravelliñ

    v. tr. d.

    (1) Biner.

    ●(1849) LLB 49. De grawelat en doar. ●(1878) BAY 21. krawellat, tr. «gratter.»

    (2) Gratter.

    ●(1849) LLB 941. ged eun n'en dehé hou ier d'hi hrawelat [hou spluzeg].

    (3) Sarcler.

    ●(1907) VBFV.bf 44a. kravellat, –ein, v. a., tr. «sarcler.» ●(1934) BRUS 83. Sarcler (avec sarcloir), tr. «kravellat.»

  • kravelliñ
    kravelliñ

    voir kravellat

  • kraviañ
    kraviañ

    voir graviañ

  • kraviñ
    kraviñ

    voir kravañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...