Recherche '"kreoñ"...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de kreon-krev (1) à kreonennek (7) :- kreoñ / krevkreoñ / krev
m. –ioù, -eier cf. kenev
(1) Toison.
●(1659) SCger 118b. toison, tr. «creon an dênvet.» ●(1732) GReg 927a. Toison, la laine qu'on tond aux moutons & aux brebis, tr. «Qreon. ar c'hreon eus an dêved.»
●(1954) LLMM 42/7. E peurvan deñval ar vourc’h n’eo ket ul leue a zo o peuriñ, met ur pikol ki louet, gleb ha gludek ar c’hrev anezhañ.
(2) Kreoñ-goañv : toison d’hiver.
●(1955) VBRU 126. ken ma weled ur skornenn vunut stag ouzh pep blevenn ar c’hrev-goañv gwisket gant ar chas hag ar c’hezeg.
(3) Tignasse.
●(1879) ERNsup 160. krev, chevelure (négligée), Trév[érec].
●(1905) LMDB 60. h[aut] tréc[orois] krê, krêv chevelure. ●(1931) VALL 118b. Chevelure, tr. «kreo, kreo, T[regor] krew, V[annetais] kaneù.»
- kreoñad
- kreoñañkreoñañ
v. intr.
(1) Se couvrir de toison.
●(1931) VALL 742a. se couvrir de toison, tr. «kreoña.»
(2) sens fig. S'enrichir.
●(1876) TDE.BF 376a. Kreoña, v. n., tr. «Améliorer son sort, en termes familiers.»
●(1931) VALL 742a. kreaoña, tr. «améliorer son sort, s'enrichir.» ●(1942) VALLsup 1b. kreoña, tr. «s'enrichir, améliorer son sort.»
- kreoñasenn
- kreoñekkreoñek
adj. Qui a une toison.
●(1931) VALL 742a. qui a une toison, tr. «kreoñek T[régor].» ●(1955) VBRU 31. Ha me kerkent all war ar c’hae d’ober va genou bras, met netra ne welis nemet boned krevek ar priñs o vransigellat a-us d’ur morad ofiserien a renk uhel, rak ur stumm fentus da gerzhout en devoa ar freilhennek treut-kagn-se.
- kreoñennadkreoñennad
f. Grande abondance de biens.
●(1942) VALLsup 1a. grande abondance de biens, tr. «krevennad, f.»
- kreoñennekkreoñennek
adj. Qui a des poils.
●(1931) VALL 571a. qui a des poils, tr. «krewennek.» ●774b. Velu, tr. «krewennek.»