Devri

Recherche 'krev...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de krev-1 (1) à krevin (17) :
  • krev .1
    krev .1

    m. N'eus ket a grev dezhañ : increvable.

    ●(1977) LIMO 26 mars. Nen des ket a grèu / D'er fall luzeu.

  • krev- .2
    krev- .2

    voir kreoñ-

  • krevadurezh
    krevadurezh

    f. (pathologie) Crève.

    ●(1982) MABL I 10. (Lesneven) Met ar medesin 'lavare da va mamm-gozh : «Kreñvadurezh», la crève.

  • krevañs
    krevañs

    f.

    (1) Efforts pour faire une travail pénible.

    ●(1876) TDE.BF 377a. Krevañs, s. m., tr. «Emploi de la vigueur dont on est doué, efforts pour faire un travail pénible. On dit aussi grevañs.» ●(1890) MOA 231a. Efforts pour faire un travail pénible, tr. «krevans, m.»

    (2) Kemer krevañs : fournir de gros efforts, forcer.

    ●(1876) TDE.BF 377a. Re a c'hrevañs en deuz kemeret, tr. «il a fait trop d'efforts de corps.» ●(1890) MOA 231a. Efforcer (S'), tr. «kemeret krevans.» ●En faire [Efforts pour faire un travail pénible], tr. «kemeret krevans.»

  • krevennad
    krevennad

    f. –où Grande quantité.

    ●(1937) DIHU 312/279. krevennad –eu, tr. «(s. m.) abondance extraordinaire (péjoratif parfois).» ●(1941) DIHU 361/198. pe daol er Germaned ou hoarnaj arnomb a grevenadeu. ●(1986) YABAlevr 248. krevennad f. –où le sens littéral est «d'énorme quantité, de quoi en crever» ; – Debret en deus ur grevennad : il s'est empiffré.»

  • krevennek
    krevennek

    adj. Qui a des poils ébouriffés.

    ●(1962) EGRH I 45. krevennek a., tr. « qui a des poils ébouriffés. »

  • krevenniñ
    krevenniñ

    v. intr. Se couvrir de poils ébouriffés.

    ●(1962) EGRH I 45. krevenniñ v., tr. « se couvrir de poils ébouriffés. »

  • krever
    krever

    m. –ion

    (1) Ivrogne.

    ●(1947) YNVL 40. N'hoc'h eus ket mezh, riboter, beg chopin, sac'h don, toull-sistr, gourlañchenn frank, lonker brein, krever vil ? (un ehan) Barikenn didalet !... ●(1972) SKVT I 143. Che ! ivez, Katrinig, n'eo ket ken krever-se va gwaz. ●(1974) SKVT III 102. gant ar greverien a oa d'e heul.

    (2) Glouton.

    ●(1980) EBSB 19. (Ar vro vigoudenn) ar c'hrever, tr. «le glouton.»

  • krevet
    krevet

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Crevé, mort.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 91. unan ag hur roncèd e oé chomet crevet ar en hent.

    (2) Krevet vil : ivre mort.

    ●(1974) SKVT III 93. Mezv-dall, krevet-vil...

    II. (en plt de qqc.) Fendu.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Kreuet = ano-gwan. Eur plad kreuet (krevet) a zo eur plad faoutet.

    III. Krevet eo ar pignon : voir pignon.

  • kreviadeg
    kreviadeg

    f. –où Réunion pour la tonte de moutons en commun.

    ●(1931) VALL 743b. réunion pour la tonte, tr. «kreviadeg f.»

  • kreviadenn
    kreviadenn

    f. –où Tonte.

    ●(1931) VALL 743b. (une) tonte des moutons, tr. «kreviadenn f.»

  • kreviadur
    kreviadur

    m. Tonte, action de tondre les moutons.

    ●(1732) GReg 928b. Tonture de brebis, tr. «krévyadur.»

    ●(1931) VALL 743b. Tonte des moutons, tr. «kreviadur m.»

  • kreviañ
    kreviañ

    v. tr. d. Tondre (moutons, etc.).

    ●(1659) SCger 118b. tondre les brebis, tr. «crêvia an denvet.» ●(1732) GReg 928a. Tondre les brebis, les moutons, tr. «krévya. pr. krévyet. krevya an dêved. knevya. pr. knevyet.»

    ●(1876) TDE.BF 377a. Krevia, v. a., tr. «Tondre (les moutons).»

  • krevier .1
    krevier .1

    m. –ion Tondeur de moutons.

    ●(1732) GReg 928a. Tondeur de moutons, tr. «krévièr. p. krevyérien. knevyèr. p. yen.»

    ●(1876) TDE.BF 377a. Krevier, s. m., tr. «Tondeur (de moutons) ; pl. ien.»

  • krevier .2
    krevier .2

    plur. kraou

  • krevierezh
    krevierezh

    m. Pratique de la tonte des moutons.

    ●(1931) VALL 743b. Tonte des moutons, tr. «krevierez m.»

  • kreviñ
    kreviñ

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) (en plt d'animaux) Crever.

    ●(1834) SIM 65. Ar c'hlesqer a grevas. ●(1849) LLB 1541-1542. Guélet e hrer (…) / É krewein un ejon, eur veuh hag un anuer. ●(1872) ROU 79b. Crever, tr. «Crevi.»

    (2) péjor. (en plt de qqn) Crever, mourir.

    ●(1847) MDM 319. Va lezel a rafe da grenvi a zindan va beac'h. ●(1867) FHB 120/125b. Hirio leun, bourr da grevi...

    ●(1936) IVGA 209. o krevi gant an naon. ●(1970) BHAF 262. Med tud evelse ne greuvont ket.

    (3) S'éteindre.

    ●(1907) VBFV.fb 39a. (s') éteindre, tr. «kreùein.»

    B.

    (1) Exploser.

    ●(1906) KANngalon Du 252. eur vouled kleuz a kueza tostik dezho, hag en eur grevi a lazaz eul loan. ●(1909) KTLR 22. Hag e kargaz ken a venne krenvi.

    (2) S’écraser (plt des rouleaux de grosse mer).

    ●(1925) BILZ 172. Eul lamm euzus, eun tôl-mor a greuvas war ar Vran. ●(1977) PBDZ 223. (Douarnenez) kreviñ, tr. «s'écraser (en parlant des rouleaux par grosse mer).»

    (3) (en plt d'une surface de glace, etc.) Céder.

    ●(1935) LZBl Du/Kerzu 210. En eun taol, an donenn skourn a grenvas.

    II. V. tr. d. Tuer.

    ●(1922) IATA 16. An «oudevi» neo mad nemet da grenvi an dud...

    III. V. pron. réfl. En em greviñ : se crever, s'éreinter.

    ●(1790) Ismar 125. Guæd a dud e hum grev èl-ce dré ou moliaheu ha reforcereah. ●(1790) MG 61. hum grevein e rér é labourad en doar. ●(1792) HS 94. ha lod e hum greve, e hum zistruge int-memp ér gouréneu.

    ●(1824) BAM 72-73. tud pere (...) en em c'href o sevel bec'hou re bouner, o lamet, o c'houren.

    IV. Kreviñ gant ar warizi : voir gwarizi.

    V. (Blason populaire) Harz-pe-krev : voir harz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...