Devri

Recherche 'krial...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de krial-krian (1) à krial-krian (1) :
  • krial / kriañ
    krial / kriañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Crier.

    (1464) Cms (d’après GMB 133). Crial, hucher. ●(c.1500) Cb 53a. praeconizo / as. b. criaff.

    (1659) SCger 34b. crial, tr. «crier.» ●(c.1680) NG 733. En ol diaoulet a criou. ●1853. crial garuë merbet. ●(1732) GReg 235a. Crier, élever la voix, tr. «Cryal. pr. cryet

    (1849) LLB 547-548. én hé hrouisen kuhet, / Kaer en des er gohan krial, n'hi doujet ket. ●783. én ur grial a ziar ur souchen, / Er gavan e lar doh é saw un defouren. ●(1872) ROU 79b. Crier, tr. «Crial

    (2) Krial war-lerc'h ub., war ub. : crier sur qqn.

    (1621) Mc 105. Bet ouff disobeisant, ha gret da tut an ty crial voar ma lerch.

    (1935) FHAB Genver 12. Bep an amzer e kleved e vouez korzennet mat o krial war ar c'hezeg.

    (3) Krial ouzh ub. : appeler qqn.

    (1860) BAL 62. Perac n'em euz ket selaoued va Doue, pa grie ouzin ? ●(1872) ROU 74b. Appeler, tr. «Crial ouz.» ●On vous appelle, tr. «Unan bennac a zo o crial ouzoc'h

    (4) Pleurer en criant.

    (1790) MG 185. péré e lausq bugalé ur pèn-én-dé de grial én ou havèll.

    (5) Krial forzh : pousser des hauts cris.

    (1732) GReg 235a. Crier à la force, tr. «Cryal forz

    (1818) HJC 83. er pifferion ac ur vandénad tud i criale forh. ●(1862) JKS 341. enn eur grial fors. ●(1888) SBI II 38. Ken a gommanso 'r c'hoz totillon / Abouez he benn da grial forz, tr. «Jusqu'à ce que commence le vieux grognon / A tue-tête, à crier à la force.»

    (1907) PERS 161. krial forz ha goulen sikour. ●(1912) BUBU 27. hé mab hum laka de grial forh ha de ziskrapellat.

    (6) (en plt d'animaux) Pousser son cri.

    (c.1500) Cb 91b. [garm] Jtem coaxo / as. n. g. crier comme les raines. b. crial euel ranet. ●Jtem mugillo / as. n. g. crier comme asnes. b. crial euel esenn. ●Jtem rugio / gis. n. g. crier comme lyon. b. crial euel leon. ●(1633) Nom 215b-216a. Ruditus : asinorum clamor : brayement d'vn asne : hinnoal, ober hin-no : crial eguis vn asen.

    (1790) MG 344. pe gleuér er chevéche é crial.

    (7) (en plt de qqc.) Grincer.

    (1849) LLB 1303. en ahel e griou, / É dan ou beh ponner er rodeu e darhou. ●(1849) LLBg III 73. Er stur e gri, e darh ar hé hoarnaj merglet. ●(1897) EST 37-38. Dornerèh er blaiad get er vékanieu ! / Get spont en ou hluér, p'en dint é labourat, / É krial, é kornal, é vrundellat.

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Krial joa : exulter.

    (1903) ADBr xviii 351. Hag ar beajour estranj-man da grial joa !

    (2) Appeler.

    (1948) ETCE 346. kriet e ar roue 'n oll besked. ●347. sete roue 'n oll besked e krial ar balang bras.

    (3) Décrier.

    (1612) Cnf 23. mé oz ped (...) mar hon guelit oz ober an traezou-man, d'on crial, d'ober mez d'omp.

    (4) Réclamer.

    (1575) M 1920. Ez crihont vn bontez, tr. «Ils réclament une grâce.»

    (5) Krial e vuhez : crier au secours.

    (1903) CDFi Eost/Gwengolo. O-daou avat, ar vuoc'h ha Per, a laosk huanadou, a gri o bueziou. (d'après KBSA 68).

    B. [empl. devant un v.]

    (1) Appeler pour.

    (1790) MG 378. er mæstr e gri bouétta el lonnèt.

    (2) Publier.

    (1575) M 1716-1718. Maz lacquas á tra splann, crial dre embannou : / Ez querchset dirazaff (…) / Quement snbiect (lire : subiect) de thron, ayoa en prisounou, tr. «Qu'il fit clairement crier par proclamations / Qu'on amenât devant lui (…) / Tout sujet de son trône qui était dans les prisons.»

    III. [empl. comme subst.] Cris, pleurs.

    (1905) HFBI 96. al léon, ac ar c'hrial ho dévoa gréat.

    IV. Krial toaz d'ar forn : voir toaz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...