Devri

Recherche 'kribell...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de kribell (1) à kribellet (6) :
  • kribell
    kribell

    f. –où

    I.

    (1) Crête.

    ●(1521) Cc. Cribell. g. craiste. ●(1633) Nom 36b. Christa : creste : cribell.

    ●(1659) SCger 34b. creste, tr. «cribell.» ●139b. cribel, tr. «creste.» ●(1732) GReg 233a. Crete, excroissance de chair sur la tête-des coqs, & des poules, tr. «Cribell. p. cribellou.»

    ●(1876) TDE.BF 377b. Kribell, s. f., tr. «huppe d'oiseau, crête de coq.»

    (2) sens fig. Signe de fierté de qqn.

    ●(1867) MGK 56. Eunn darn merc'hedou zo a zalc'h huel ho banniel. / Ho c'hribel a ziskar, pa gouez war-n-ho ann oad.

    ●(1905) HFBI 66. més abars ar fin, he rankent plegua ho c'hribéllou savet gant'ho ken huel, araok.

    (3) (géographie) Cime.

    ●(1876) TDE.BF 377b. Kribell, s. f., tr. «Cîme, sommet, crête.»

    ●(1904) KZVr Here-Du-Kerzu. dreist kribell ar menez. (d'après KBSA 82). ●(1926) FHAB C'hwevrer 72. ar wenodenn stris a gas eün-tenn da gribell ar menez.

    II.

    (1) Sevel e gribell : se relever, s’opposer.

    ●(1893) IAI 181 (L) An Ao. Kerne. Eur vech maro Loiz pevarzek, ar Jansenisted a zavas ho c'hribel.

    ●(1923) FHAB Meurzh 116 (L) *Tintin Anna. Enebi a rankont, an dra-ze a zo krenfoc'h egeto ! Sevel a rankont o c'hribell a eneb ar gwella traou.

    (2) Kaout kribell : avoir du culot.

    ●(1954) LLMM 47/23 (Ki) Y. Drezen. Ar Bideo-se, ivez, dont betek en he zi d'ober lagad dezhi !... (...) Kribell en doa !

    (3) Ruz e benn evel kribell ur c'hilhog : voir kilhog.

  • kribell-c'har / kribell-ar-c'har
    kribell-c'har / kribell-ar-c'har

    f. (anatomie) Devant de la jambe.

    ●(1876) TDE.BF 377b. Kribell-gar, et aussi kribell-ar-c'har, s. f., tr. «le devant de la jambe.»

  • kribell-douseg
    kribell-douseg

    f. (mycologie) Champignon. cf. kabell-touseg

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Kribell-tousog = kabell-touseg. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 210. Kribell-tousog. Evit kabell-tousog. Treger Tog-touseg.

  • kribelleg
    kribelleg

    m. sens fig. Coq.

    ●(1932) ALMA 162. Ar yer ive, ar c'hribellek.

  • kribellek
    kribellek

    adj.

    (1) Qui a une crête.

    ●(1732) GReg 233a. Creté, ée, qui a une crête, comme l'alloüette, le coq, le dragon, la morüe, &c., tr. «Cribellecq. cribellocq.»

    ●(1876) TDE.BF 377b. Kribellek, adj., tr. «Qui a une crête, une huppe.»

    (2) sens fig. Fier, orgueilleux.

    ●(1867) MGK 56. ar verc'h kribellek.

  • kribellet
    kribellet

    adj. Crêté.

    ●(1521) Cc. g. craiste. b. cribellet

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...