Recherche 'kribenn...' : 6 mots trouvés

• kribenn
  kribenn

  f. –où

  I.

  (1) Crête.

  ●(1499) Ca 51a. Cribenn. g. craiste.

  ●(1732) GReg 233a. Crete, excroissance de chair sur la tête-des coqs, & des poules, tr. «cribenn. p. cribennou. Van[netois] cripeën. p. ëu.»

  ●(1876) TDE.BF 377b. Kribenn, s. f., tr. «huppe d'oiseau, crête de coq.»

  ●(1906) DIHU 7/123. Goudé en hum stagant èl deu gog kegninet ou hribenneu. ●(1906) DIHU 8/134. kriben ur hog é kounar ! ●(1907) VBFV.fb 25a. crête, tr. «kripen, f. (pl. eu).» ●(1932) BRTG 3. Goudézé é stagant en eil doh é gilé èl deu gog kegninet ou hripenneu.

  (2) (géographie) Cime.

  ●(1876) TDE.BF 377b. Kribenn, s. f., tr. «Cîme, sommet, crête.»

  ●(1902) PIGO I 27. war griben eun dosen. ●(1903) MBJJ 102. mein en he c'hrab, mein war he c'hriben. ●258. ar men a vege hag a veg c'hoaz kriben ar mene Moriah. ●(1924) ZAMA 87. eur pilhaouer a-ziwar gichen kribenn Mene Arre.

  (3) Séran. cf. kribin

  ●(1882) BAR 162. Guelet e deuz ar verzerien taolet er prison, ho goad o ruzia an tajenou, ho eskern revet gant ar c'hribennou houarn ha gant dent al loened gouez.

  ●(1934) KOMA 43. Setu e voe tapet eur gribenn vras ha taolet war e gof, met n'en deus ket bet kalz a zroug rak p'edot o vont d'e gribennat e sonas ar c'hloc'h dezo da vont d'o labour e lec'h all.

  (4) (construction) Faîtage en lignolet.

  ●(1982) TIEZ I 131. Le faîtage en lignolet (kribenn) est particulier, à cette époque, à la région des montagnes : on ne le retrouve guère au nord de Guiclan.

  II.

  (1) Diskenn e gribenn da : rabattre le caquet à.

  ●(1942) VALLsup 28. Rabattre le caquet à, tr. F. Vallée diskenn e gribenn da (gallois tori ei gri i).»

  (2) Bezañ izel e gribenn : piteux, hon,teux, qui a perdu sa superbe.

  ●(1957) AMAH 22 (T) *Jarl Priel. Dic'hoarzh ha dilavar, liv ar glac'har war e zremm, hag eñ o ruzañ e dreid, gwall izel e gribenn; en ur ger, ken truezus ha ken mantret da welet hag Aotrou Doue Pleuveur.

  (3) Ruz e benn evel kribenn ur c'hog : voir kog.

• kribenn-c'harr / kribenn-ar-c'har
  kribenn-c'harr / kribenn-ar-c'har

  f. (anatomie) Devant de la jambe.

  ●(1659) SCger 67b. le deuant de la iambe, tr. «criben ar gar.» ●139b. criben ar c'har, tr. «le deuant de la iambe.» ●(1732) GReg 507b. Le devant de la jambe, tr. «Cribenn an garr.»

• kribennat
  kribennat

  v. tr. d. Torturer à l'aide d'un séran.

  ●(1934) KOMA 43. Setu e voe tapet eur gribenn vras ha taolet war e gof, met n'en deus ket bet kalz a zroug rak p'edot o vont d'e gribennat e sonas ar c'hloc'h dezo da vont d'o labour e lec'h all.

• kribenned
  kribenned

  plur. (argot de Pont-l'Abbé) Policiers, flics.

  ●(1936) IVGA 235. beza higennet gant «ar gribenned !» ●264. «Ar Gribenned» n'eo ket aet da hesk o gouenn er Frañs. ●295 rujumañtadou ar «Gribenned». ●(1947) YNVL 35. Gwelet ec'h eus ar «gribenned ?» ●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Kribenn = Archer.

• kribennek
  kribennek

  adj. Qui a une crête.

  ●(1732) GReg 233a. Creté, ée, qui a une crête, comme l'alloüette, le coq, le dragon, la morüe, &c., tr. «Van[netois] cribeennecq. cribeenecq.»

• kribennet
  kribennet

  adj. Crêté.

  ●(c.1500) Cb 53a. g. craistez. b. cribennet.