Recherche 'krin...' : 14 mots trouvés
Page 1 : de krin-1 (1) à krinolin (14) :- krin .1krin .1
adj.
I.
(1) Aride.
●(1732) GReg 51a. Aride, tr. «crin.»
(2) (en plt du bois) Desséché, mort.
●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «Desséché ou mort, parlant du bois.»
●(1931) VALL 71a. Bois mort, tr. «koad krin.»
II. (en plt de qqn) Avare.
●(1847) BDJ 281. Beza krign ha dalc'hus her bed-man. ●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «avare.»
- krin .2
- krin .3
- krin .4
- krinañkrinañ
v.
I. V. tr. d. Rider, froncer.
●(1874) FHB 482/94a. o tigeri he veg, o krina he faz hag o krainchat he c'hinaouad bara.
●(1925) BILZ 124. hag eur grenidienn a grine e groc'hen.
II. V. intr.
(1) Se rider.
●(1909) FHAB Genver 20. he zal a deu da grina.
(2) Dessécher.
●(1876) TDE.BF 378b. Krina, v. n., tr. «Devenir desséché par l'effet du soleil, du froid, du vent, du feu.» ●(1889) SFA 287. Goude ar maro oa deuet [ar gouli] da grina.
●(1922) FHAB Meurzh 91. Eun haden n'eo ket ao a deu da grina.
(3) V. pron. réfl. En em grinañ : se ratatiner.
●(1905) KANngalon Ebrel 374. va dourn diou a deuaz d'en em grina he unan.
- krinded
- krinder
- krinenn .1krinenn .1
f. –où
I.
(1) Étendue d’herbe rare.
●(1957) PLBR 103. on ne peut expliquer krinenn, «étendue d’herbe rare» (eur grinenn, grinenna ar zaout, Plozévet) que par un substantif formé sur krin. ●(1960) EVBF i 332. Le long des talus, surtout du talus situé au sud du champ, on laisse souvent une bande large de 4 ou 5 mètres, parce qu'on a constaté que la récolte y est médiocre (manque de soleil, humidité...) ; on y attache en général les vaches. Cette bande se nomme : grinenn, eur hrinenn, pl. grinennou (Ploz[évet] : grinenna ar zaout, faire paître les vaches le long d’un talus, au bord d’une route), grichenn, L’H[ôpital-Camfrout] (grichenna ar zaout).
(2) Bord non labouré d’un champ.
●(1931) VALL 72b-73a. Bord non labouré d’un champ, tr. «krinenn f.»
(3) Arbre sec, terrain sec, femme maigre.
●(1876) TDE.BF 378b. Krinenn, s. f., tr. «Ce mot se dit d’un arbre sec et aussi d’une femme sèche et maigre.» ●(1890) MOA 264b. Femme vieille, sèche et maigre, tr. «krinenn, f.»
●(1931) VALL 681a. chose sèche (arbre, femme très maigre, terrain, etc.), tr. «krinenn f.»
(4) Pâture.
●(1960) EVBF i 331. La terre au repos tire parfois son nom du fait qu’on la met en pâture : (…) grinenn, douar war e hrinenn, région bigoudène (Ploz[évet] grinenn, pâture).
(5) Douar war e grinenn : terre en jachère.
●(1960) EVBF i 331. La terre au repos tire parfois son nom du fait qu’on la met en pâture : (…) grinenn, douar war e hrinenn, région bigoudène (Ploz[évet] grinenn, pâture).
- krinenn .2
- krinennañkrinennañ
v. tr. d. Faire paître sur une étendue d'herbe rare.
●(1957) PLBR 103. on ne peut expliquer krinenn, «étendue d'herbe rare» (eur grinenn, grinenna ar zaout, Plozévet) que par un substantif formé sur krin. ●(1960) EVBF I 332. Le long des talus, surtout du talus situé au sud du champ, on laisse souvent une bande large de 4 ou 5 mètres, parce qu'on a constaté que la récolte y est médiocre (manque de soleil, humidité...) ; on y attache en général les vaches. Cette bande se nomme : grinenn, eur hrinenn, pl. grinennou (Ploz[évet] : grinenna ar zaout, faire paître les vaches le long d'un talus, au bord d'une route), grichenn, L'H[ôpital-Camfrout] (grichenna ar zaout).
- krinet .1krinet .1
adj.
I.
(1) (Visage) fripé, ratatiné.
●(17--) FGab 122. eur gast cos crinet.
●(1867) MGK 63. An hini goz krinet.
●(1925) BILZ 153. krinet e vin ha dislivet.
(2) (Pomme) ridée, ratatinée.
●(1867) MGK 63. aval krinet.
(3) Desséché.
●(1890) MOA 214a. Desséché, tr. «Krinet.»
II. Krinet evel un aval kozh : voir aval.
- krinet .2krinet .2
adj. Balaenn grinet : balai de bouleau.
●(1982) MABL II 79. (Lesneven) krinet : ar valaenn grinet : graet gant bezv.
- krineta
- krinolin