Devri

Recherche 'krin...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de krin-1 (1) à krinolin (14) :
  • krin .1
    krin .1

    adj.

    I.

    (1) Aride.

    ●(1732) GReg 51a. Aride, tr. «crin.»

    (2) (en plt du bois) Desséché, mort.

    ●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «Desséché ou mort, parlant du bois.»

    ●(1931) VALL 71a. Bois mort, tr. «koad krin.»

    II. (en plt de qqn) Avare.

    ●(1847) BDJ 281. Beza krign ha dalc'hus her bed-man. ●(1876) TDE.BF 378b. Krin, adj., tr. «avare.»

  • krin .2
    krin .2

    m. Menu bois sec, mort.

    ●(1876) TDE.BF 378b. Krin, s. m., tr. «Le menu bois sec ou mort qui tombe des arbres.» ●on dit dastum krin, ramasser de menues branches sèches.

    ●(1931) VALL 17b. Ajonc sec, tr. «krineu V[annetais].»

  • krin .3
    krin .3

    m. Crin.

    ●(1499) Ca 51a. Crin vide in moe cest tout vng. ●(c.1500) Cb 53a. Crin vide in moe cest tout vng. ●(1633) Nom 27b. Iuba : le crin : an crin, reun.

    ●(1931) VALL 571a. Poil sur la poitrine, tr. «krin m.» ●Poils mal peignés, ébouriffés, tr. «krin.»

  • krin .4
    krin .4

    m. –où cf. skrin

    (1) Écrin.

    ●(1732) GReg 320a-b. Écrin, cassette à mettre les pierreries ; & cassette secrette au-dedans d'un coffre, pour y mettre de l'or, des rubans &c., tr. «crin. p. crinou.»

    (2) Layette.

    ●(1732) GReg 558a. Laiette, tiroir d'armoire, ou de buffet, tr. «Crin. p. crinou.»

  • krinañ
    krinañ

    v.

    I. V. tr. d. Rider, froncer.

    ●(1874) FHB 482/94a. o tigeri he veg, o krina he faz hag o krainchat he c'hinaouad bara.

    ●(1925) BILZ 124. hag eur grenidienn a grine e groc'hen.

    II. V. intr.

    (1) Se rider.

    ●(1909) FHAB Genver 20. he zal a deu da grina.

    (2) Dessécher.

    ●(1876) TDE.BF 378b. Krina, v. n., tr. «Devenir desséché par l'effet du soleil, du froid, du vent, du feu.» ●(1889) SFA 287. Goude ar maro oa deuet [ar gouli] da grina.

    ●(1922) FHAB Meurzh 91. Eun haden n'eo ket ao a deu da grina.

    (3) V. pron. réfl. En em grinañ : se ratatiner.

    ●(1905) KANngalon Ebrel 374. va dourn diou a deuaz d'en em grina he unan.

  • krinded
    krinded

    f.

    (1) Aridité.

    ●(1732) GReg 51a. Aridite, tr. «crinded.»

    (2) Avarice.

    ●(1962) EGRH I 46. krinded f., tr. « avarice. »

  • krinder
    krinder

    m. Avarice.

    ●(1931) VALL 50b. Avarice, tr. «krinder m.»

  • krinenn .1
    krinenn .1

    f. –où

    I.

    (1) Étendue d’herbe rare.

    ●(1957) PLBR 103. on ne peut expliquer krinenn, «étendue d’herbe rare» (eur grinenn, grinenna ar zaout, Plozévet) que par un substantif formé sur krin. ●(1960) EVBF i 332. Le long des talus, surtout du talus situé au sud du champ, on laisse souvent une bande large de 4 ou 5 mètres, parce qu'on a constaté que la récolte y est médiocre (manque de soleil, humidité...) ; on y attache en général les vaches. Cette bande se nomme : grinenn, eur hrinenn, pl. grinennou (Ploz[évet] : grinenna ar zaout, faire paître les vaches le long d’un talus, au bord d’une route), grichenn, L’H[ôpital-Camfrout] (grichenna ar zaout).

    (2) Bord non labouré d’un champ.

    ●(1931) VALL 72b-73a. Bord non labouré d’un champ, tr. «krinenn f.»

    (3) Arbre sec, terrain sec, femme maigre.

    ●(1876) TDE.BF 378b. Krinenn, s. f., tr. «Ce mot se dit d’un arbre sec et aussi d’une femme sèche et maigre.» ●(1890) MOA 264b. Femme vieille, sèche et maigre, tr. «krinenn, f.»

    ●(1931) VALL 681a. chose sèche (arbre, femme très maigre, terrain, etc.), tr. «krinenn f.»

    (4) Pâture.

    ●(1960) EVBF i 331. La terre au repos tire parfois son nom du fait qu’on la met en pâture : (…) grinenn, douar war e hrinenn, région bigoudène (Ploz[évet] grinenn, pâture).

    (5) Douar war e grinenn : terre en jachère.

    ●(1960) EVBF i 331. La terre au repos tire parfois son nom du fait qu’on la met en pâture : (…) grinenn, douar war e hrinenn, région bigoudène (Ploz[évet] grinenn, pâture).

  • krinenn .2
    krinenn .2

    f. -ed Personne avare.

    ●(1931) VALL 681a. krinenn f. (au fig. avare). ●(1962) EGRH I 46. krinenn f. -ed, tr. « femme ridée, sèche et avare. »

  • krinennañ
    krinennañ

    v. tr. d. Faire paître sur une étendue d'herbe rare.

    ●(1957) PLBR 103. on ne peut expliquer krinenn, «étendue d'herbe rare» (eur grinenn, grinenna ar zaout, Plozévet) que par un substantif formé sur krin. ●(1960) EVBF I 332. Le long des talus, surtout du talus situé au sud du champ, on laisse souvent une bande large de 4 ou 5 mètres, parce qu'on a constaté que la récolte y est médiocre (manque de soleil, humidité...) ; on y attache en général les vaches. Cette bande se nomme : grinenn, eur hrinenn, pl. grinennou (Ploz[évet] : grinenna ar zaout, faire paître les vaches le long d'un talus, au bord d'une route), grichenn, L'H[ôpital-Camfrout] (grichenna ar zaout).

  • krinet .1
    krinet .1

    adj.

    I.

    (1) (Visage) fripé, ratatiné.

    ●(17--) FGab 122. eur gast cos crinet.

    ●(1867) MGK 63. An hini goz krinet.

    ●(1925) BILZ 153. krinet e vin ha dislivet.

    (2) (Pomme) ridée, ratatinée.

    ●(1867) MGK 63. aval krinet.

    (3) Desséché.

    ●(1890) MOA 214a. Desséché, tr. «Krinet.»

    II. Krinet evel un aval kozh : voir aval.

  • krinet .2
    krinet .2

    adj. Balaenn grinet : balai de bouleau.

    ●(1982) MABL II 79. (Lesneven) krinet : ar valaenn grinet : graet gant bezv.

  • krineta
    krineta

    v. intr. Ramasser du bois sec.

    ●(1931) VALL 681a. ramasser du bois, tr. «krineta.»

  • krinolin
    krinolin

    s. –où (textile) Crinoline.

    ●(1838-1866) PRO.tj 184. Tokou seï ru, krinolinou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...