Devri

Recherche 'kroug...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de kroug (1) à krougprenn (18) :
  • kroug
    kroug

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) Pendaison, action de pendre.

    (1530) J p. 87a. Memeux dellezet en bet man / Bout stleget, quignet, losquet glan, / Eguyt doan (variante : douen) ma poan, hac an crouc, tr. «j'ai mérité en ce monde, pour mon châtiment, d'être traîné, écorché, brûlé vif et pendu.»

    (1790/94) PC I 254. perissa – Dre'r groug pe dre'r c'hleze.

    (1906) BOBL 24 novembre 113/3c. Eun emlaz dre ar groug.

    (2) Potence, gibet.

    (1659) SCger 62b. gibet, tr. «croug.» ●(1732) GReg 458a. Gibet, potence, tr. «ar groucg

    (1866) LZBt Ebrel 110. sevel taer c'hrouk. ●(1869) HTC 32. ho corf a vezo staget a zistribill ouz ar groug. ●(1876) SBI I 322. Mantell al laer 'zo deuz ar groug, tr. «le manteau du voleur qui est accroché au gibet.» ●(1894) BUZmornik 212. e oue staget ann den iaouank ouz ar groug var bouez eur gordenn.

    (1906) KANngalon Du 262. e las ar groug.

    (3) Pignat ouzh ar groug : monter à la potence.

    (17--) EN 299. ar vicher a disfed ou pignal ous ar grouc, tr. «le métier que vous apprendrez sera de monter à la potence.»

    (1905) KANngalon Mae 397. pignat d'ar skeul evit mont d'ar groug.

    (4) Tagell-groug : corde de potence.

    (1744) L'Arm 454a. Licol. V. Licou. Corde pour étrangler les pendus, tr. «Tagæll-croug. f.»

    (5) par ext. Instrument, lieu d'exécution d'un condamné.

    (1911) BUAZperrot 195. Giz Rom oa lezel ar re grusifiet ouz ar groug.

    B. Loc. interj.

    (1) Rest ar groug ! : gibier de potence !

    (1868) FHB 171/11a. Er meaz, rest ar groug.

    (2) Boued ar groug ! : gibier de potence !

    (1659) SCger 90a. pendart, tr. «boet ar c'hrouc.» ●(c.1718) CHal.ms ii. gens de sac et de corde, tr. «boet er groug' boet er gorden, rest' er gorden.» ●(1732) GReg 458a. Reste de gibet, reste de corde, injure, tr. «Bouëd ar groucg.» ●(1744) L'Arm 276a. Pendard, tr. «Bouid-er-grouc.» ●(17--) FG II 27. Lavar 'ta, boèd ar groug, achuï a ri dé ? ●(17--) BMa 1047. Hac an diaoul so guenit boet ar grouc, tr. «Etes-vous possédée du démon, gibier de potence !»

    (3) Lañs kroug / lañs ar groug ! : gibier de potence !

    (1659) SCger 90a. pendart, tr. «lancç crouc.» ●(1732) GReg 458a. Reste de gibet, reste de corde, injure, tr. «lançz ar groucg.

    (4) Liv ar groug ! : gibier de potence !

    (c.1825/30) AJC 2388. Penaos ne lêri ger, respont eta lif ar grouc, tr. «gibier de potence.» ●(1878) EGK II 19. Mat, me da anavez, liou ar groug, ha bremaik me en diskouezo dit.

    (5) Ramagnant ar groug : pendard, gibier de potence.

    (1792) BD 3305. romoignant argrouc och bepret, tr. «Vous êtes toujours le rebut du gibet.»

    (6) Tres kroug ! : gibier de potence.

    (1938) SAV 9/41. Ha ! Tres-kroug ! A ! Laer ha mab laer ! Me da bako me, koll-boued ! fall-tra ! lor-Frañs, penn-tach !

    (7) Ar groug : foutu.

    (1889) ISV 345. er vro ar groug-se.

    II. Adv.

    A. E-kroug.

    (1) Pendu.

    (c.1718) CHal.ms iii. demeurer en pendant, tr. «chomm' é croug, e scourr', in pign', a zispill'.» ●(1732) GReg 709b. Pendre, suspendre, tr. «lacqaat ê croug

    (1912) BUAZpermoal 702. Kroget ennan ha laket-han en kroug. (...) Breman pa'c'h out en kroug, sent.

    (2) par ext. Suspendu, accroché.

    (1792) HS 176. hi e dennass é sabre ag el léh ma hoai é croucg.

    (3) sens fig. En suspens.

    (17--) TE 244. quemènt-ce e oai bet caus ma chomas el labour é croug durand huezêc vlai.

    (1933) ALBR 83. Ha manet, me 'glev, Maïjanig, / Ho karanteziou en kroug.

    B. Loc. prép. E-kroug ouzh : pendu à.

    (1900) ANDP 31. eun devejour o tremen a welaz anean en kroug euz derven an Displeg.

    III. Evel ur c'hi o vont d'ar groug : voir ki.

  • kroug-
    kroug-

    (chasse) =

    (17--) FG II 60. rag hirio en deuz lakéad he grouklénizi. ●71. He rouéjou hag he grouk len zo stag ouz he skoaziou. ●74. Me desko did mond eur wech all da bouta groukizi em choajou.

  • krougadeg
    krougadeg

    f. –où Pendaison collective.

    (1905) BOBL 11 mars 25/1b. Warc'hoaz e krogfer gant ar grougadek. ●(1931) VALL 545b. Pendaison en masse, tr. «krougadeg f.» ●(1962) TDBP III 276. Ar goukoug a houlenn gand ar gerheiz : Petra zo a-nevez e Breiz ? Krougadeg ha lahadeg e-leiz ! tr. «Le coucou demande au héron : Qu'y a-t-il de nouveau en Bretagne ? Des pendaisons et des tueries nombreuses !»

  • krougadenn
    krougadenn

    f. –où

    I. (Une) pendaison, action de pendre.

    (1931) VALL 545b. Pendaison en masse, tr. «krougadenn f.»

    II. (en plt de qqn)

    (1) Gibier de potence, pendard.

    (c.1500) Cb 53b. gall. pendable. bri. crougadenn.

    (1659) SCger 90a. pendart, tr. «crougaden.» ●(1732) GReg 609b. Méchant, scelerat, tr. «crougadenn.» ●709b. Pendard, tr. «Crougadenn. p. crougadennou.» ●(1772) KI 49. ky jan floch ar grougaden, tr. «Le chien de Jean Floch, ce pendard.» ●(17--) EN 1709. ne ouchemb en envel ne med eur grougaden, tr. «nous ne saurions l'appeler qu'un gibier de potence.»

    (1850) MOY 181. Bremâ zouden vatan me velo, crougaden. ●(1868) FHB 161/39a. mont var ho lerc'h hag ho faca, an diou grougaden ! ●(1870) FHB 270/66a. Crougaden, peoc'h a roi ?

    (1919) KZVr 354 - 15/12/19. Krougadenn, tr. «gibier de potence.»

    (2) Personne que l'on a pendu et qui est encore au gibet.

    (1870) FHB 268/55b. Dioc'h ar scour ar grougaden / Var he bevar droad plom a gouez.

  • krougañ / krougiñ
    krougañ / krougiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Pendre.

    (1499) Ca 52a. Crougaff. g. pendre. l. suspendo / is / di / sum. ac generis. ●(c.1500) Cb 87a. [forch] Jtem furcillo / as. ac g. pandre / ou branler. b. crougaff. ●(1530) J p. 234a. Nep ouz (variante : hoz) crouche arahe e deuer, tr. «qui vous pendrait ne ferait que son devoir !» ●(1621) Mc 52. ez vezo crouguet ouz potancc an ifern.

    (1659) SC 111. en lesen ancien ez oant labezet, breman en o c'hrouguer. ●(1659) SCger 90a. pendre, tr. «crouga.» ●(1732) GReg 114a. Brancher, pendre à un arbre un soldat, ou un vagabond, tr. «Crouga ouc'h ur vezenn.» ●709b. Pendre à une potence, tr. «Crouga. pr. crouguet. (Van[netois] crougueiñ.» ●(17--) TE 261. crouguein Mardoche doh ur potance.

    (1878) EKG II 160. Me a ia d'her c'hrouga.

    (1910) MAKE 99. N'ec'h eus ket krouget anezan, amprevan ?

    ►absol.

    (1790) MG 14. N'en dès hoah meit rai a lairon, penaus-benac ma crouger bamdé.

    (2) Krougañ berr : pendre haut et court.

    (1964) KTMR 9. Eun toullad deiziou goude, pôtr bihan, int bet krouget berr.

    (3) Suspendre.

    (1530) Pm 280 (Mab Den). Sede an croas am crougas assur tr. Herve Bihan « Me voici depuis la croix qui me pendit assurément »

    (4) Krougañ e patrom : effigier.

    (1732) GReg 323b. Effigier, pendre par effigie, ou, en effigie, tr. «Crouga eur re ê patrom. crouga patrom. crouga patram

    (5) par ext. Supplicier.

    (1911) BUAZperrot 130. kement hini a veze tizet a veze krouget ouz ar groaz.

    B. (en plt de qqc.) Krougañ ouzh : suspendre à.

    (1633) Nom 134b. Carnarium : où on pend la chair salée ou enfumée : an læch ma vez lecquæt an quic sall, ha couguet (lire : crouguet) an quic moguedet. ●165b-166a. Lychnucus pensilis vel pendens : chandelier qui pend du plancher : vn lampr, pe vn quantolor á vez crouguet ouz vn dra bennac.

    (1732) GReg 44a. Appendre, pendre, attacher quelque chose dans une Eglise, &c., tr. «crouga ouc'h &c.» ●709b. Pendre, suspendre, tr. «crouga. pr. crouguet.» ●898b. Suspendre, attacher en haut, tr. «Crouga. pr. crouguet

    II. V. pron. réfl. En em grougañ : se pendre.

    (1530) J p. 83b. Eguyt gobr e drouc / Ere e gouzouc / Ef enem crougas, tr. «une corde au cou, juste prix de son crime, il se pendit.» ●100a. Breman en pret hep arretaf / Am dou dorn iffam hep amouc / Ez mennaf tizmat dre ma drouc / Ere an chouc ma em crougaf, tr. «Maintenant il faut que, sans broncher, j'attache tout de suite à mon cou, pour mon malheur, le lien qui doit m'étrangler.»

    (1732) GReg 709b. Se pendre, tr. «En hem grouga. pr. et. (Van[netois] him grougueiñ. hum grougueiñ.» ●(17--) ST 136. Me ia d'en em veuzi, pe c'hoaz d'en em grouga, tr. «je vais me noyer ou me pendre.»

    (1877) EKG I 86-87. Daoust ha Judaz ne oue ket kaset ganthan d'en em grouga.

    (1905) KANngalon Ebrel 379. En em grouga a reaz evel an treitour Judas. ●(1913) AVIE 317. Ean (...) e ia d'um grougein. ●(1921) BUFA 35. Unan (...) e ias d'hum grougein. ●(1936) PRBD 57. En e zisesper e zeas da en em grouga.

    III. Na dalvezout ar boan da grougañ : n’avoir aucune valeur.

    (17--) BMa 799-800. Tech am fas map cast dislivet / Ar boan das crougan na deles ket, tr. J.-M. Le Coq «Hors de ma vue, fils de putain pâlot ! Vous ne valez pas la peine d’être pendu !»

  • krougañs .1
    krougañs .1

    f. –où Potence.

    (1923) AAKE 113. ar grougans hebken a zo mat d'it.

  • krougañs .2
    krougañs .2

    f. = (?) Roucoulement (?).

    (1935) KANNgwital 387/40. Me gleo du-hont, er c'hoajou don / Krougans ar goulen hag ar gudou (?) lire : ar goulm hag ar gudon (?).

  • krougapl
    krougapl

    adj. Pendable.

    (1957) AMAH 32. Gwir eo, troioù krougapl a c'hoarie alies ar Rusianed.

  • krougenn
    krougenn

    f. –où (insulte) Gibier de potence.

    (1936) CDFi 6 Mars. krougenn ma 'z out, n'ez peus netra da welet war an dra-ze !

  • krouger
    krouger

    m. –ion Bourreau qui exécute la pendaison.

    (1914) DFBP 240b. pendeur, tr. «Krouger.» ●(1931) VALL 546a. Pendeur, bourreau, tr. «krouger

  • krougerezh
    krougerezh

    m. Action de pendre, pendaison.

    (c.1500) Cb 54a. g. pendeure / pendement / regardement. b. crouguerez.

    (1732) GReg 709b. Penderie, tr. «crouguérez. (Van[netois] crouguereh.» ●Il y aura de la penderie dans cette affaire, tr. «Croughérez a vezo goude qemen-ma.» ●(1744) L'Arm 276a. Penderie, tr. «Crouguereah.. heu. m.»

    (1847) MDM 271. ar marvou (…) dre grougerez. ●(1878) SVE p. 253. Ar goukouk. – Petra 'zo e Breiz ? Ar c'hefelek. – Krougerez e-leiz, tr. «Le coucou. Qu'y a-t-il e Bretagne ? – La bécasse. Pendaisons en grand nombre. Elliant.

    (1912) DIHU 81/40. krougereh ha lahereh bamdé. ●(1939) KOLM 112. É amzér Kolmkel, ne vezè kleuet konz nameit a vrezél, a zizalbad, a zismant, a grougereh, a ziuerhézereh émesk en ihuélidi.

  • krouget
    krouget

    adj.

    I.

    (1) Pendu.

    (14--) Jer.ms 84. Myret na sonet guyc un gueric byzvyquen / A Iesu Nazaret nepret a goez nep den, / Dydan poan damany, querz pep try ho dyren / Da bezaff dystruget, ha crouguet mar grear quen., tr. Herve Bihan « Prenez garde de ne dire rien, (pas) un seul petit mot jamais / De Jésus de Nazareth, jamais au sur de personne, / Sous peine certes, assurément, trois par trois d’être conduits, / Pour être tués, et pendus, si on fait autrement ».

    (17--) EN 3324. (ac eur milion a) dut crouqued, tr. «et un million de gens pendus.»

    (1834) SIM 131. un den crouguet.

    (2) Pendant, qui pend.

    (18--) SAQ II 47. ar chapelet krouget euz ar vreac'h, ne dal netra.

    II. Goulenn bezañ krouget ma : demander à être pendu si (formule utilisée pour appuyer un argument, la véracité du propos). Cf. je veux bien être pendu si…

    (1905) ALLO 60 (L) Y.-V. Perrot. Me c'houlenn krenn beza krouget, / Ma n'eo ket c'houi ho peus kerc'het / Va mezer. ●(1966) BRUD 30/16 (T) E. ar Barzhig. O soñjal er vro e fraillas eun dra bennag em hreiz, med, ma vin krouget ma n'eo ket gwir, dioustu e lavaris dezi e oan o vond da jom. ●(1970) BHAF 169 (T) E. ar Barzhig. Ma vin krouget ma welan eun dra bennag !

  • krougiñ
    krougiñ

    voir krougañ

  • krouglas
    krouglas

    m. –où, -i

    (1) (chasse) Lacs, collet.

    (17--) FG II 9. e cavan er c'hoat groucklinci, poullinci. ●71. hirio en deus laqueat e grouklinsi.

    (1867) MGK 15. Gant stignou, krouk-lasou, zo e-kuz antellet / Evit paka ann evnigou. ●(1890) MOA 317b. Lacs, s. m. Piège aux oiseaux, tr. «krouglas, m. krouglasou.» ●388b. Piège pour les oiseaux, tr. «kroug-las, m. pl. kroug-lasou

    (1931) VALL 414a. Lacet pour prendre les animaux, tr. «krouglas m. pl. ou

    (2) Corde de potence.

    (1931) VALL 579a. Potence (…) la corde, tr. «krouglas m. pl. ou

  • krouglasañ
    krouglasañ

    v. tr. d. Chasser au collet.

    (1876) TDE.BF 381b. Krouglasa, v. n., tr. «Être pris dans les lacets ou pièges, parlant des oiseaux. Il ne s'emploie, que je sache, qu'au participe passé.»

    (1931) VALL 414a. étrangler ainsi [au lacet], tr. «krouglasa

  • krouglaset
    krouglaset

    adj. Pris dans un piège.

    (1890) MOA 388b. Pris dans un piège, tr. «kroug-laset

  • krouglec'h
    krouglec'h

    m. –ioù Endroit où se situe le gibet.

    (1732) GReg 458a. Gibet, potence, tr. «ar groucg-lec'h

    (1931) VALL 335b. Gibet, tr. «krouglec'h m. pl. iou

  • krougprenn
    krougprenn

    m. –où Gibet.

    (1530) J p. 82a. Da meruell en crouc-prenn en noaz, tr. «mourir tout nu sur un gibet.»

    (1732) GReg 458a. Gibet, potence, tr. «ãls. croug-prenn

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...