Devri

Recherche 'krougadenn...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de krougadenn (1) à krougadenn (1) :
  • krougadenn
    krougadenn

    f. –où

    I. (Une) pendaison, action de pendre.

    ●(1931) VALL 545b. Pendaison en masse, tr. «krougadenn f.»

    II. (en plt de qqn)

    (1) Gibier de potence, pendard.

    ●(c.1500) Cb 53b. gall. pendable. bri. crougadenn.

    ●(1659) SCger 90a. pendart, tr. «crougaden.» ●(1732) GReg 609b. Méchant, scelerat, tr. «crougadenn.» ●709b. Pendard, tr. «Crougadenn. p. crougadennou.» ●(1772) KI 49. ky jan floch ar grougaden, tr. «Le chien de Jean Floch, ce pendard.» ●(17--) EN 1709. ne ouchemb en envel ne med eur grougaden, tr. «nous ne saurions l'appeler qu'un gibier de potence.»

    ●(1850) MOY 181. Bremâ zouden vatan me velo, crougaden. ●(1868) FHB 161/39a. mont var ho lerc'h hag ho faca, an diou grougaden ! ●(1870) FHB 270/66a. Crougaden, peoc'h a roi ?

    ●(1919) KZVr 354 - 15/12/19. Krougadenn, tr. «gibier de potence.»

    (2) Personne que l'on a pendu et qui est encore au gibet.

    ●(1870) FHB 268/55b. Dioc'h ar scour ar grougaden / Var he bevar droad plom a gouez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...