Recherche 'kub...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de kub-1 (1) à kuburien (8) :- kub .1
- kub .2
- kubañ .1kubañ .1
voir kubiñ
- kubañ .2
- kubet
- kubigkubig
m. (argot de La Roche-Derrien) Surnom du diable.
●(1885) ARN 23-24. Diable, tr. «Kubik. Ce mot est d'invention assez moderne, et le sens n'en est pas bien précis ; suivant le contexte, il désigne même le père.»
- kubiñ / kubañkubiñ / kubañ
v.
(1) V. tr. d. Dissimuler.
●(1973) AMED 17. o klask kube e vurnez. ●(1974) THBI 176. Gwez bras a hanter-gub ar c'hastel dilezet. ●217. Ar vamm ne gube ket he vlijadur nezi. ●(1978) MOFO 111. kuba ar pec'hed.
(2) V. intr. Dissimuler.
●(1974) THBI 165. Touez ar geot oa et da gube-gis eul logodenn. ●200. Jos a dec'h buan en ti-forn da gubi. ●(1978) MOFO 37. Ar martoloded all ia en eur guba d'ar vagajin.
- KuburienKuburien
n. de l. Cuburien (Saint-Martin-des-Champs).
●(1575) M (après le mot fin f. 71 v°). An leffr man á voe composet en bloaz 1519 / Gant Mæstre IEHAN an Archer Coz, a Parhos / Ploegonuen. Hac á voe Imprimet, E, S, Frances / CVBVRIEN, En bloaz M,ccccc,Lxxv.
●(1904) SKRS i 136. e Kuburien, tost da Vontroulez. ●(1926) FHAB Mae/168. manati sant Fransez Kuburien, e parrez sant Martin Montroulez. ●169. e kaver eur gwel eus maner Pennele, harp e Kuburien.