Devri

Recherche 'kuilh...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de kuilh (1) à kuilhin (8) :
  • kuilh
    kuilh

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Dodu, potelé.

    (1659) SCger 140a. pautr cuill, tr. «enfant potelé.» ●(1732) GReg 298b. Dodu, uë, gras, potelé, doüillet, tr. «cuilh.» ●331a. Elle a de l'embonpoint, tr. «Cuilh eo. un dailh cuïlh he deus.»

    (1876) TDE.BF 383a. Kuill, tr. «Potelé, grassouillet.»

    (1931) VALL 226b. Dodu, tr. «kuilh.» ●342b. Grassouillet, tr. «kuilh, kuilhik.» ●579a. Potelé, tr. «kuilh

    (2) Douillet.

    (1659) SCger 45b. douillet, tr. «cuill

    II. Adv.

    (1) Doduement.

    (1913) PRPR 17. fistoulat tavanjerou ar mitizien chodet ruz, kroazellet teo, brec'hiet kuill.

    (2) Lart-kuilh : très gras.

    (1876) TDE.BF 439b. eur pez bagad saout lard-kuill evel toaz.

  • kuilhaat
    kuilhaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir potelé.

    (1931) VALL 226b. devenir dodu, tr. «kuilhaat.» ●579a. devenir potelé, tr. «kuilhaat

    (2) V. tr. d. Devenir potelé.

    (1931) VALL 226b. rendre dodu, tr. «kuilhaat.» ●579a. rendre potelé, tr. «kuilhaat

  • kuilhad
    kuilhad

    = cf. (?) kuzhiad (?).

    (1967) LIMO 03 mars. Merhed ha paotred e oé inou é serrein avaleu-kuilhad. ●Avaleu kuilhad, pommes de garde.

  • kuilhañ .1
    kuilhañ .1

    v.

    (1) V. tr. d. Rendre grassouillet.

    (1931) VALL 342b. rendre grassouillet, tr. «kuilha

    (2) V. intr. Devenir grassouillet.

    (1876) TDE.BF 383a. Kuilla, v. n., tr. «devenir potelé, grassouillet.»

    (1931) VALL 342b. devenir grassouillet, tr. «kuilha

  • kuilhañ / kuilhiñ .2
    kuilhañ / kuilhiñ .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Raccourcir.

    (1732) GReg 9a. Accourcir, resserrer, tr. «Cüilha. pr. et.» ●440a. Froncer, faire des plis avec l'éguille, tr. «cuilha. pr. cuilhet

    (1931) VALL 6a. Accourcir resserer, tr. «kuilha

    (2) (marine) Lover, gléner, rouer.

    (1909) BROU 220. (Eusa) Kúilla, tr. «Se dit d'abord pour : enrouler une corde sur elle-même.» ●(1919) DBFVsup 44b. kuillein, v., tr. «à Gr[oix] lover (une amarre).» ●(1944) GWAL 165/314. (Ar Gelveneg) Kuilhañ a zo dastum al linennoù ouzh o rollañ : «kemer da banter, ha kuilh da linenn». ●(1977) PBDZ 264. (Douarnenez) ar re-se a guilhe dit o sen war o brec'h, tr. «ils te lovaient leur seine sur leur bras.»

    (3) (pêche) Ferrer.

    (1944) GWAL 165/314. (Ar Gelveneg) A-wechoù e talv kement ha klaviñ ar pesked : «'mañ kuilhet ganin !»

    II. V. intr.

    (1) Kuilhañ war-dro ub. : entourer qqn.

    (1866) FHB 61/67b. pa zea d'an oferen e teue oll vugale ar bourg da guilla var he dro.

    (2) Se rider, se ratatiner.

    (1919) DBFVsup 44b. kuillein, v., tr. «se rider, se ratatiner.»

    III. V. pron. réfl. (en plt d'un serpent, d'une corde, etc.) En em guilhañ : se lover.

    (1972) SKVT I 43. Hag evel ur sarpant, eeun-hag-eeun, ez en em guilhe en he bern.

  • kuilhded
    kuilhded

    f. Embonpoint.

    (1732) GReg 331a. Embonpoint, pleine santé, avec un peu trop de graisse, tr. «cuilhded

    (1931) VALL 342b. état de celui qui est grassouillet, tr. «kuilhded f.» ●579a. état de ce qui est potelé, tr. «kuilded (lire : kuilhded) f.»

  • kuilhder
    kuilhder

    m. Embonpoint.

    (1732) GReg 331a. Embonpoint, pleine santé, avec un peu trop de graisse, tr. «Cuilhder.» ●Elle a trop d'embonpoint, tr. «re a guïlhder he deus.»

    (1931) VALL 342b. état de celui qui est grassouillet, tr. «kuilhder m.» ●579a. état de ce qui est potelé, tr. «kuilhder m.»

  • kuilhiñ
    kuilhiñ

    voir kuilhañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...