Devri

Recherche 'kuit...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de kuit (1) à kuitouz (15) :
  • kuit
    kuit

    adj.

    I. Adj.

    (1) Quitte.

    (1499) Ca 53a. Cuyt. g. quitte. ●(1575) M 3183. Eno cuyt franc dianc à pep ancquen, tr. «Là affranchi, libre, dégagé de toute peine.»

    (17--) EN 2787. a huy sons bean quid, dre ma och discrouged, tr. «vous pensez être quitte parce que vous êtes dépendu.»

    (2) Kuit diouzh : exempt de.

    (14--) N 632. Diouz gloutoni deffri maz vizi cuit, tr. «Sois tout à fait exempt de gloutonnerie.»

    (3) Bezañ kuit da =

    (1878) EKG II 298. hag e veze kuit da ranna gand ar re-all.

    (4) [au superl.] Kuitañ (tra) d'ober : le plus expédient.

    (1902) PIGO I 195. an den-man (...) a laraz d'ê o-daou penôz 'kwitan tra o devoa d'ober oa dont gantan. ●(1908) PIGO II 132. Kwitan mad 'teus d'ober eo mont da gaout jandarmed Lannuon. 162. Kwitan 'n evoa d'ober oa tec'hel. ●(1909) TOJA 26. Kwitan 'teus d'ober eo hadkas anean d'ar bourk ? ●(1935) BREI 390/3c. N'eus forz, kuitan 'n eus d'ober eo (...).

    (5) [après un v.] =

    (1790) MG 305. n'en dai quet requis gortoz ma vou hum gorrigét quit ur hroaidur. ●347. eit dallein qùitt er-ré e vihue hemb Religion. ●(17--) TE 5. hi e achihuas hum goll qùit. ●11. eit mirèt ne vezai bet collét qùit er béd. ●241-242. ur vuhé quen dirollét e allumas qùit é golèr inemp dehai. ●266. Doué eit duein qùit malice é enemis. ●355. cavét en tu de goutantein qùitt hé vangeance.

    (1952) LLMM 32-33/131. (Douarnenez) Hennezh zo o tebriñ kuit penn ar yar : saozneg, he is eating off the head of the hen.

    (6) Bezañ kuit ha par : être quitte.

    (1939) MGGD 78. Kuit ha par omp, eta, ha goulenn a ran ouzoc'h aotre da vont da gaout va zad.

    (7) (argot d'Elliant) =

    (1984) BRLI I 139. kuit, ou : huit (onomatopée du chant des oiseaux) négation ; ex : hiu vo kuit kailh : aujourd'hui il n'y aura pas d'argent (en paiement).

    (8) Épith. (droit) Douar-kuit : franc-alleu.

    (1732) GReg 17b. Terre affranchie, tr. «Douar quyt.» ●29a. Franc-aleu, terre qui ne doit aucune charge ni redevance, ni droits Seigneuriaux, mais qui est seulement sujet à la Juridiction, tr. «Doüar quyt

    II. Prép.

    (1) Sans.

    (1969) BAHE 62/53. e tebras Jakez e soub mitonet kuit ur ger...

    (2) Kuit a + subst. : pas de.

    (1908) PIGO II 56. Kwit a drouz, eme heman. ●123. Kwit a zigareou !

    (3) Kuit a + subst. : sans.

    (1907) AVKA 97. Mar vije an den-ma ur profet, e c'houfe, kuit a var, deus ar vaouez-ma ha piou eo ha petra a dalve. ●112. Kuit a var, e pegfet ouzin ar c'hrenn-lavar. ●310. deus ar memez danvez ha kuit a wri. ●(1942) DHKN 100. Breman éh a er chaochér bet en nor, kuit a bont.

    (4) Kuit a + v. : sans.

    (1907) AVKA 125. kuit a gonta na plac'had na bugale. 260. kuit a gemer eoul.

    III. Adv.

    (1) Gratuitement.

    (1868) GBI I 188. M'am zremenes, ma zremen kouit, tr. «si tu me passes, passe-moi gratis.»

  • kuit-ha-kuit
    kuit-ha-kuit

    adj. Quitte à quitte.

    (c.1718) CHal.ms iii. tout Compté, et tout rabattu nous sommes quittes, tr. «ni a so quitt' ha quitt', goude er c'hont' groeit.» ●(1732) GReg 774a. Quite à quite, qui ne se doivent plus rien, tr. «Quyt-ha-quyt

    (1872) ROU 98b. Nous voilà quitte à quitte tr. «setu ni kuit ha kuit

  • kuita
    kuita

    adv. N'est-ce pas.

    (1879) ERNsup 161. n'est-ce pas ? à Perros, kouita = (ne ket) gwir 'ta.

    (1903) MBJJ 16. Traoalc'h eo evel-se, kwita ? ●180. Peadra c'hoaz, kwita ? da lakat kristenien hon bro Breiz da ruian. ●193. Mes pell aoalc'h, kwita ? lennerien ger, ec'h omp bet skoilhet aman. ●243. Eur monedone, kwita ? ●244-245. Goude kement-man e c'hellont laret, kwita ? eo ar pardon-man 'vite pardon Frans. ●280. Eur c'hras kaer, 'vit nebeud a boan, kwita ? ●(1910) MBJL 46. Peadra, kwita ? da bennfollin eskibien an iliz anglikan. ●54. Gwall yaouank, kwita ? evit eun eskob. ●156. eun dra ha na oa ket d'ober, kwita ? ●181. Evelse eo rei mel, kwita ? ●(1919) BUBR 1/21. Ne rafes ket, kouita ? ●(1954) VAZA 45. kent na vin adarre, kwita mammig, tal ouzh tal ganeoc'h ?

  • kuitaat
    kuitaat

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Quitter.

    (1464) Cms (d’après GMB 138). Cuytat, quitter. ●(1499) Ca 53a. Cuittat. g. quitter. ●(c.1500) Cb 54b. Cuyttat. g. quitter.

    (1697) CN 20. da guittat e volangeres, tr. «A quitter sa boulangerie.» ●(1727) HB 173. Na zeut biquen-james / Va Jesus, dam c'huitaat.

    (1821) SST.ab vii. Quittat é vro. ●(1834) SIM 24. an den-hont emedomp o paouez kuitaat. ●(1849) LLB 1003. hemb kuitat toul é zor. ●(1852) MML 151. Aboan e oa d'ac'h bean ma c'houitaat. ●(1878) EKG II 177. an noblanz koz a rankaz kuitaat ho bro.

    (2) Fuir.

    (1621) Mc 78. cuitait pep occasion á grahe deoch couezaff en pechet.

    (3) Exempter.

    (1732) GReg 17b. Affranchir, rendre franc & libre, exempter de quelque engament, tr. «Quyta. pr. quytet. quytât. pr. quyteët.» ●385a. Exemter, donner exemption, tr. «Quytaat. pr. quyteët

    (4) Abandonner, délaisser (un vice, etc.).

    (1792) BD 4298. Cuitaet ho tanso hac ho tebordamant, tr. «Quittez vos danses et votre débauche.»

    (1857) HTB 81. da guitaat he vuez fall. ●(18--) PEN 93/161. penos couitat ar butun. ●(18--) GBI I 122. pe gouitad da lezenn, tr. «renoncer à ta loi.»

    (5) (religion) Kuitaat ar bed : quitter le monde, le siècle.

    (1732) GReg 866a. Quitter le siécle pour faire pénitence, tr. «Quytat ar bed evit ober pinigenn.»

    B. V. tr. i. Kuitaat da, diouzh, eus ul lec'h : quitter un endroit.

    (1612) Cnf 61b. Rac sé nemetto à prometté d'an Confessor dilesell ha quittat à fet do mezuynti na dléer quet ho obsoluiff (lire : absoluiff).

    (1792) BD 165. an archescop a guitay de escopty, tr. «l'Archevêque quittera son évêché.» ●491. pellach vo ehime / a galon da guitat allas dam bugalle, tr. «Où irai-je, / Quittant de (bon) cœur, hélas, mes enfants ?» ●1432. Da gout ha chuy varuo hac aguitay dese, tr. «pour savoir si vous mourrez et les quitterez.»

    (1870) MBR 18. A-raok kuitaat dioc'h ar gear. ●(18--) BSG 74. Cuitaomb euz Breiz-Meur, pe vefomb distrujet.

    II. V. intr. Partir.

    (1872) ROU 94a. Partir, tr. «kuitaat

    (1907) PERS 157. evel pa ne dlejen morse kuitad. ●(1907) AVKA 133. O welet ar re ze kuitaet, Jesus a laras d'an Daouzeg. ●(1909) KTLR 93. Daou bok a lakeaz var muzellou he bried hag e kuiteaz. ●(1912) BUAZpermoal 332. e keit ma oa o c'hedal kuitât. ●(1925) FHAB Du 432. Netra a-nevez abaoe eiz deiz m'hon deus kwitaet ? ●(1929) FHAB Meurzh 87. Mikael an Nobletz, en eur guitaat, en doa fiziet ennan ar barrez.

    III. V. pron. réci. En em guitaat : se quitter, se séparer.

    (1839) BSI 123. Coustet pe gousto d'ho c'harantelez, lacqeat o deus o sonch d'en hem guitaat.

    (1908) PIGO II 183. War ze, en em gwitajont.

  • kuitadurezh
    kuitadurezh

    f. Affranchissement.

    (1732) GReg 17b. Affranchissement, tr. «Quytadurez

  • kuitaet
    kuitaet

    pp. Parti.

    (1907) AVKA 133. O welet ar re ze kuitaet, Jesus a laras d'an Daouzeg.

  • kuitañ
    kuitañ

    v. tr. d.

    (1) Quitter, fuir.

    (1621) Mc 42. eo ret cuitaff an occasion se.

    (2) Rendre quitte.

    (1732) GReg 17b. Affranchir, rendre franc & libre, exempter de quelque engagement, tr. «Quyta. pr. quytet. quytât. pr. quyteët.»

  • kuitañs
    kuitañs

    f. –où (droit)

    (1) Quittance.

    (1612) Cnf 47b. quittanczou, cedulennou, lizerou. ●(1633) Nom 6b. Apocha, acceptilacio : vne quittance : vn cuittançc.

    (1659) SCger 100a. quittance, tr. «quittancç.» ●(1732) GReg 774a. Quittance, tr. «Quytançz. p. quytançzou.» ●(1790) MG 219. ind e guemér ur gùittance guet er-ré e douche er somm.

    (1911) BUAZperrot 333. Paeet en devoa, dirak testou, nemed n'en devoa kuitans ebed. ●(1914) DFBP 269a. quittance, tr. «Kuitans

    (2) Kaout kuitañs digant ub. =

    (1915) HBPR 126. ne ellomp rei arc'hant d'hezo nemet kuitans hon defe digant eur zuperiorez.

    (3) =

    (1857) HTB 7. kemer digantan kouitas da zigas d'in.

    (4) Tennañ kuitañs : retirer quittance.

    (1942) SAV 23/64. Deuet e oa da sevel arc’hant (rembourser une créance) ha da dennañ kuitañs (retirer quittance).

  • kuitañsiñ
    kuitañsiñ

    v. tr. d. Quittancer.

    (1914) DFBP 269a. quittancer, tr. «Kuitansi

  • kuiteal
    kuiteal

    v. =

    (18--) SAQ II 103. atao dichikal, goapaat, kuiteal, dispenn, rei leac'h da gredi, danta, diskolpa tammou bihan...

  • kuites
    kuites

    adj.

    (1) Quitte.

    (1829) HBM 4. me garfe a greiz va c'halon beza dija quittes a se. ●(1847) MDM 150. en em gredo kitez en andred ar paour. ●252. ha ne douc'h ket sur kuitez, evit beza taolet d'aar paour eur guennek bennag.

    (1931) VALL 612b-613a. Quitte, tr. «kuites, kites.» ●613a. encore un mot et nous sommes quittes ! tr. «eur gér all ha kuites !»

    (2) Kuites pe zoubl : quitte ou double.

    (1931) VALL 613a. (jouer) quitte ou double, tr. «kuites pe zoubl

  • kuitezañ
    kuitezañ

    v. pron. réfl. En em guitezañ.

    (1) Se rendre quitte.

    (1872) ROU 78a. Compenser (se), tr. «en em guiteza h[aut l[éon].» ●98b. Nous voilà quitte à quitte tr. «setu ni en em guitezed.» ●(1890) MOA 422a. Nous voilà quitte à quitte, tr. «setu ni en em guitezet

    (2) En em guitezañ gant =

    (1900) MSJO 171. An disterra poan a c'houzanvomp pe a gemeromp ama a galon vad a dal ar poaniou krisa eus ar Purkator evid en em giteza gant justis hon Doue.

  • kuitezet
    kuitezet

    adj. Rendu quitte.

    (1931) VALL 612b-613a. kuitezet, tr. «rendu quitte.» ●il a été quitte pour la peur, tr. «kuitezet eo bet gand eur spontadenn.»

  • kuitip
    kuitip

    prép. =

    (1931) VALL 701b. payer jusqu'au dernier sou, tr. «kuitib eur gwenneg L[éon].»

  • kuitouz
    kuitouz

    m. = (?) Traître, mauvais drôle (?).

    (1876) TDE.BF 383b. Kuitouz. J'ai trouvé ce mot avec la signification, je crois, de traître et de mauvais drôle.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...