Devri

Recherche 'lañchenn...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de lanchenn-1 (1) à lanchennet (8) :
  • lañchenn .1
    lañchenn .1

    f. –où fam.

    I.

    (1) Langue médisante, tapette.

    ●(1647) Am A-347. Me a bet ar grucq sec'h pe an huguen / Var becq da lanchen a mac'h asteno, tr. «Je souhaite (que) (?) la tumeur (?) sèche ou (?) l'ampoule (?) sur le bout de ta mauvaise langue et qu'elle s'étende.»

    ●(1732) GReg 561a. Langue causeuse, tr. «Lanchenn. p. lanchennou.»

    ●(1834) SIM 105. lanchennou oc'h eus ha na respetont netra. ●(1838) CGK 24. Va lanchen distaguellet mad. ●(1867) FHB 120/126b. Komzer rok, lanchen flemmuz. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchenn, s. f., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

    ●(1959) BRUD 8/8. lanchenn ar wazed.

    (2) par ext. Personne médisante.

    ●(1890) MOA 215b. Détracteur, tr. «Lanchenn, f.»

    (3) (musique) Anche.

    ●(1931) VALL 25a. Anche, tr. «lañchenn f.»

    II. Bezañ berr e lañchenn : parler peu.

    ●(1924) BILZ 90 (T) F. al Lay. Er maner, pa errujont, piou ne lake ken e wialenn da c'houibanat ?... piou a oa berr e lanchenn ?... Gargam !

  • lañchenn .2
    lañchenn .2

    f.

    (1) War stok lañchenn =

    ●(1869) FHB 252/344a. hag hen discar var stok he lanchen.

    (2) A-hed lañchenn =

    ●(1870) FHB 284/183b. astennet hed ho lanchen en dro d'an tan. ●(1889) ISV 451b. ed he lanchen / Var an douar en em asten.

  • lañchennad
    lañchennad

    f. –où Médisance.

    ●(1732) GReg 281a. Détraction, médisance, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Coup de langue, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «rei ul lanchennad.»

    ●(1846) DGG 243. leusquel ul lanchennat. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchennad, s. f., tr. «Coup de langue, médisance.»

    ●(1957) AMAH 257. Pa zeuas al lanchennad-se d'am bete.

  • lañchennañ
    lañchennañ

    v. tr. d. Détracter, médire de.

    ●(1732) GReg 249a. Se dechaîner contre quelqu'un, tr. «lanchenna ur re èn-dra alleur.» ●280b. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «lanchenna ur re. pr. lanchennet.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «lanchenna. pr. lanchennet.»

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchenna, v. n., tr. «Médire, détracter.» ●(1890) MOA 215b. Détracter, tr. «Lanchenna, v. n.»

    ●(1931) VALL 417b. donner des coups de langue, tr. «lañchenna.»

    ►absol.

    ●(1990) STBL 125. n'hello ket miret ouzh an teodoù flemm o zouchenn da flipata ha da lañchennañ.

  • lañchenneg
    lañchenneg

    m. lañchenneion

    (1) Bavard.

    ●(1659) SCger 72a. langart, tr. «lanchenec, p, lancheneier.»

    (2) Détracteur.

    ●(1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen.» ●561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen.»

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchennek, s. m., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

  • lañchennegez
    lañchennegez

    f. –ed Détractrice.

    ●(1732) GReg 85a. Bavarde, tr. «lanchenneguès. p. lanchenneguesed.»

  • lañchennek
    lañchennek

    adj.

    (1) Médisant.

    ●(1732) GReg 561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq.»

    (2) An diaoul lañchennek : le diable qui fait médire.

    ●(1732) GReg 285b. Le diable babillard, qui fait médire, tr. «An diaul lanchennec.»

  • lañchennet
    lañchennet

    adj. Qui a la langue bien pendue.

    ●(1924) BILZbubr 39/866. ar valtouterien, peurvuia lanchennet mat koulskoude.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...