Devri

Recherche 'lañchenn...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de lanchenn-1 (1) à lanchennet (8) :
  • lañchenn .1
    lañchenn .1

    f. –où fam.

    I.

    (1) Langue médisante, tapette.

    (1647) Am A-347. Me a bet ar grucq sec'h pe an huguen / Var becq da lanchen a mac'h asteno, tr. «Je souhaite (que) (?) la tumeur (?) sèche ou (?) l'ampoule (?) sur le bout de ta mauvaise langue et qu'elle s'étende.»

    (1732) GReg 561a. Langue causeuse, tr. «Lanchenn. p. lanchennou

    (1834) SIM 105. lanchennou oc'h eus ha na respetont netra. ●(1838) CGK 24. Va lanchen distaguellet mad. ●(1867) FHB 120/126b. Komzer rok, lanchen flemmuz. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchenn, s. f., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

    (1959) BRUD 8/8. lanchenn ar wazed.

    (2) par ext. Personne médisante.

    (1890) MOA 215b. Détracteur, tr. «Lanchenn, f.»

    (3) (musique) Anche.

    (1931) VALL 25a. Anche, tr. «lañchenn f.»

    II. Bezañ berr e lañchenn : parler peu.

    (1924) BILZ 90 (T) F. al Lay. Er maner, pa errujont, piou ne lake ken e wialenn da c'houibanat ?... piou a oa berr e lanchenn ?... Gargam !

  • lañchenn .2
    lañchenn .2

    f.

    (1) War stok lañchenn =

    (1869) FHB 252/344a. hag hen discar var stok he lanchen.

    (2) A-hed lañchenn =

    (1870) FHB 284/183b. astennet hed ho lanchen en dro d'an tan. ●(1889) ISV 451b. ed he lanchen / Var an douar en em asten.

  • lañchennad
    lañchennad

    f. –où Médisance.

    (1732) GReg 281a. Détraction, médisance, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Coup de langue, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «rei ul lanchennad

    (1846) DGG 243. leusquel ul lanchennat. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchennad, s. f., tr. «Coup de langue, médisance.»

    (1957) AMAH 257. Pa zeuas al lanchennad-se d'am bete.

  • lañchennañ
    lañchennañ

    v. tr. d. Détracter, médire de.

    (1732) GReg 249a. Se dechaîner contre quelqu'un, tr. «lanchenna ur re èn-dra alleur.» ●280b. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «lanchenna ur re. pr. lanchennet.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «lanchenna. pr. lanchennet

    (1876) TDE.BF 388b. Lañchenna, v. n., tr. «Médire, détracter.» ●(1890) MOA 215b. Détracter, tr. «Lanchenna, v. n.»

    (1931) VALL 417b. donner des coups de langue, tr. «lañchenna

    ►absol.

    (1990) STBL 125. n'hello ket miret ouzh an teodoù flemm o zouchenn da flipata ha da lañchennañ.

  • lañchenneg
    lañchenneg

    m. lañchenneion

    (1) Bavard.

    (1659) SCger 72a. langart, tr. «lanchenec, p, lancheneier

    (2) Détracteur.

    (1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen.» ●561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen

    (1876) TDE.BF 388b. Lañchennek, s. m., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

  • lañchennegez
    lañchennegez

    f. –ed Détractrice.

    (1732) GReg 85a. Bavarde, tr. «lanchenneguès. p. lanchenneguesed

  • lañchennek
    lañchennek

    adj.

    (1) Médisant.

    (1732) GReg 561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq

    (2) An diaoul lañchennek : le diable qui fait médire.

    (1732) GReg 285b. Le diable babillard, qui fait médire, tr. «An diaul lanchennec

  • lañchennet
    lañchennet

    adj. Qui a la langue bien pendue.

    (1924) BILZbubr 39/866. ar valtouterien, peurvuia lanchennet mat koulskoude.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...