Devri

Recherche 'lang...' : 37 mots trouvés

Page 1 : de lang (1) à languzin (37) :
  • lang
    lang

    m. Lang kouter : argot des tailleurs d'Elliant.

    ●(1984) BRLI I 139. lankouta, ou lang kouter : argot des tailleurs. lakouta$$$ ; pas savar mod ar re all : «lankouta», ne pas parler comme les autres.

  • langaj
    langaj

    m. –où

    (1) Langue (parlée).

    ●(1499) Ca 120b. Langag. g. langaige. ●(c.1500) Cb 44a. g. qui parle en deux langages. b. nep a comps e dou langaig. ●(1532) Pmof 11. pe re a comps a troia guir langag, tr. « Qui parlent de Troie la vraie langue » ●(1576) Gk II 124. dré an habascder, ha rezder, an langaig guinydic ha maternel. ●(1612) Cnf 22a. Nep ho deues clasquet caffout, pé à fell dezo clasq. vn Dyaoul familier, autramant hannet heruez an langaig eues an pobl, map dyuadez à pech maruelamant. ●(1638) Peiresc 7-9. Quement langaich à so er bet / Italien, Latin ha Grec, / Islanrd, Sauxnec ha Brezonec, tr. «Toutes les langues qui existent en ce monde / Italien, latin et grec, / Iralndais, anglais et breton.» ●13-14. Pa deu pep langaich so er bet / Do meuleudy bede à steret, tr. «Puisque vient chaque langue de ce monde / Vous louer jusqu'aux étoiles.»

    ●(1659) SCger 72a. langage, tr. «langaich.» ●156a. langaich, tr. «langage.» ●(1732) GReg 561a. Langage, langue de quelque nation particuliere, tr. «Langaich.» ●561b. Langue, langage particulier d'un païs, tr. «Langaich. p. langaichou. Van[netois] langach. p. langagëu.»

    ●(1838) OVD 59. er vugalé vihan, é cleuet dalhmad ou mameu é conze hag é assai gaguillaudein guet-hai, e zisque er memb langage. ●(1874) POG 36. el latin pe enn eul langaj-all, bete ma vezo troed mad. ●(1894) BUZmornik 134. langach ann Hebreed. ●298. parlant a c'helle langachou n'en doa desket biskoaz. ●243. ar Zant a veze koumprenet gant ar re ne c'houient ket al langach a gomze.

    ●(1905) KDBA 45. langaj hun tadeu.

    ►spécial. Langue française.

    ●(1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] gout al langach, tr. «savoir le français.»

    (2) Paroles.

    ●(c.1500) Cb 24a. g. brief et pourfitable. sicomme homme brief parlent / et substancieusement. b. nep a comps fur e berr langag. ●(1557) B I 650. Muy auantaig a langaig hac a cher / So crenn enn hy a guelet huy dien, tr. «Elle est, ne le voyez-vous pas ? aussi enjouée qu'auparavant.» ●tr. (DEBm 218) «et même (elle a) plus de paroles.»

    (3) Langaj chon : argot de Pont-l'Abbé.

    ●(1974) SKVT III 129. langaj chon ar vilajenn.

    (4) Langaj kemener : argot des tailleurs vannetais.

    ●(1932) BRTG 74. Girieu ag el langaj «kemenér» kourd ha goem = priedeu.

    (5) Engueulades.

    ●(1896) GMB 351. A St Clet on dit skein langach gañd eun dén, agoniser qqn. de sottises.

    ●(1927) FHAB Gouere 141. Tapa a ran langach ha lopou.

    (6) Drailhañ langaj : babiller, bavarder

    ●(1896) GMB 351. pet[it] Trég[uier] drayañ langach, tr. «babiller, bavarder.»

    (7) Balivernes.

    ●(18--) BSG 194. selaou eur bern langach gant ar c'hoz lambrezec ?, tr. «écouter un tas de balivernes de la part de ce vieux radoteur.»

    (8) Babil, bavardage abondant.

    ●(1732) GReg 73a. Babil, vice de trop parler, tr. «Van[netois] Langach. p. langagéü.»

  • langajal / langajat / langajiñ
    langajal / langajat / langajiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Bavarder.

    ●(1580) G 568. Ho compsou so outrayge, ha re a langayget, tr. «Vos paroles sont outrageantes et vous discourez trop.»

    ●(c.1718) CHal.ms i. babiller, tr. «Langagein, Caquetal.» ●(1732) GReg 73b. Babiller, parler sans cesse & de bagatelles, tr. «Van[netois] Langageiñ.» ●(1787) BI 100. passein enn amzér ha cavoüet enn-tu de langageal. ●(1790) MG 48. langajal èl-ce. ●243. Ivèt e rér ur uéh, langachal e rér. ●(17--) VO 15. é tremén en amzér é langageal.

    (2) Pester.

    ●(1928) FHAB Meurzh 104. Ha Yann, savet ar gwad d'e benn, da gounnari ha da langachat a eneb ar founilh fall.

    II. V. tr. d. Engueuler.

    ●(18--) SAQ II 72. arabat ho disprijout, ho langachat...

  • langajat
    langajat

    voir langajal

  • langajer
    langajer

    m. –ion

    (1) Bavard.

    ●(c.1718) CHal.ms i. causeur, tr. «langageour, marueillour.» ●(1732) GReg 695a. Parleur, grand parleur, tr. «langager. p. langagéryen.» ●(1790) MG 411. En dud-ce ne oènt quet langagerion ; ind e cheleuai posét. ●(17--) EN 1393. non qued eur langager, tr. «je ne suis pas un phraseur.»

    (2) Langajer bras : grand bavard.

    ●(c.1500) Cb 29a. [bras] Jtem grandilologus / a / um. g. grant parleur. b. langager bras. ●103b. [guer] Jtem verbosus / a / um. g. iangleur / grant parlant. b. langager bras.

    ●(c.1718) CHal.ms i. abbatteur, uoila un grand abbatteur de bois, tr. «Chetu un deen a lar helleih, ur marueillour, ul langagér bras.» ●babillard, tr. «langager bras, marueillour, marueiller.» ●(1732) GReg 73a. Babillard, qui a dud babil, tr. «Van[netois] Langagér-bras.» ●292b. Discoureur, qui parle beaucoup & sans raison, ou sans verité, tr. «Van[netois] langajour-bras. p. yon, yan.»

    (3) Langajer mat : facond, qui a de la faconde.

    ●(c.1500) Cb. [locancc] Jtem facundus / da / dum. g. bien emparlez. b. langager mat.

    (4) Jongleur (ménestrel).

    ●(c.1500) Cb 43b. [comps] Jtem hic et hec et hoc loquax / cis. g. iangleur. b. langager pe compseur.

  • langajerezh
    langajerezh

    m. Bavardage.

    ●(1825) COSp 107. Aveit carein er silance, consideret er madeu bras e za a nehou, hac en drougueu infini e za ag el langagereah.

  • langajiñ
    langajiñ

    voir langajal

  • langed
    langed

    s. Languette.

    ●(1633) Nom 209b. Examen : la languette du trébuchet, ou de la balance : languet an balançc. ●212b. Tibiæ ligula : languette : languet vn fleüt.

  • langede
    langede

    m. –où, –ioù Pioche.

    ●(1872) DJL 23. heskennou, langhedeiou.

    ●(1905) CDFi décembre. da ober pili, erer ha langedeou. (d'après KBSA 113). ●(1906) BOBL 16 juin 91/2f. taoliou langide (pioch). ●(1923) KNOL 261. gant o bouc'hal hag o languede. ●(1928) FHAB Eost 297. eun den gand eul langede o toulla. ●(1929) FHAB Mae 191. Klask eur bal hag eul langede, ha toull evel a livirin d'it. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Langede (g.) = pioche e galleg. ●(1955) STBJ 224. Langedê : pigell-trañch. ●(1960) EVBF I 336. La pioche. Les termes les plus employés (…) langide, L'H[ôpital-Camfrout], St-Urbain (ne possède pas la partie pointue). ●(1964) ABRO 164. lañgedeoù, lec'hier, bouc'hili hag heskennoù. ●(1984) ECDR 27. troad ul langide.

  • Langedig
    Langedig

    n. de l. Languidic.

    I. Langedig.

    ●(1839) BESquil 130. Sant Albin e zas ér bed é parræs Languidic, é escobti Gùénèd. ●(1849) LLB 38. én tu doh Languidig. ●(1884) BUZmorvan 150. Ar zant-ma a ioa ganet e parrez Languidik enn eskopti Guened.

    ●(1902) LZBg Mae 102. Langidig. ●(1905) ALMA 70. Languidic. ●(1905) DIHU 2/24. Pleùigner, Langedig, Pléheneg ha Sené. ●(1907) DIHU 19/IV. Langedig. ●(1911) BUAZmadeg 146. Ar zant-man a zeuaz er bed e kearik Langidik, tost da Hennebont. ●(1930) GUSG 1. Lanngedig. ●(1934) BRUS 295. Langedeg.

    II.

    (1) Dictons.

    ●(1911) DIHU 71/255-256. Penneu bras Lanngedig e zou merchañned a hendaral. Deu morhanù nen dé ket rè eùé d'ur barréz ker bras! E Kistinig e larér a ré Lanngedig : Ré Lanngedig, penneu bras, / Penneu potin dré en dias / Sanklen, gunéhen / Tokeu éhén ar ou fen / É monet d'en overen. Laret e vé hoah é léh aral : Ré Lanngedig, penneu du / E hra kranpoeh get ludu / Aveit armerh ou gunéhtu ! Nezé é mant peruéh mat alkent!...

    (2) Dicton.

    ●(1912) PBHV 119-120. Kerhet d'er foér de Lostang, / Inou é vé kavet er gouian. / Ma n'er havet ket inou, / Kerhet d'er foér de Langidig. / Hui er havou é marhad er hig; / Ma n'er havet ket inou, / Kerhet de foér hantér genvér d'en Hennebont, / Hui er havou é pen er pont / Pé é ma kollet. (Languidic).

    III. Blasons populaires : voir Merchaned, Pennoù bras, Pennoù du, Pennoù potin.

    IV. [Toponymie locale].

    ●(1905) ALMA 70. Sant-Jermen. ●(1930) GUSG 1. Kañnet get Bejeb Guionvarh, a Gergonan. ●(1995) LMBR 35. Eus Pont Nevez e Langidig.

  • langis
    langis

    f.

    (1) Langueur.

    ●(1530) J 141. Hoguen ny dre hon drouguyez / Onneux dellezet en bet man / Bezaf en languys en guys man, / Ha poan ha doan, ha bihanez, tr. «mais nous par notre méchanceté, nous avons mérité des hommes qu'ils nous fissent souffrir ainsi toutes sortes de maux, d'ennuis et de douleurs.» ●(1575) M 3561-3562. Hac euadaff bezaff an anaffon / Stancq gant languis à drouc guis en prison, tr. «Et d'éviter que les âmes soient / Fatiguées à languir tristement en prison.»

    ●(1659) SCger 72a. langueur, tr. «languis.» ●(1710) IN I 168. offrit (…) quement languis ho pezo d'hor Salver. ●(1732) GReg 562a. Langueur, tr. «Languiçz.» ●(1787) BI 186. ur vuhé à-languiss enn ur gohoni quenttrat ë stuheller beèd er marhuë.

    ●(1857) LVH 136. ur stad a languis, e vir doh t'hi a hobér nitra generus aveit Doué.

    (2) Kleñved langis =

    ●(1864) SMM 46. Ar glouarien zo eur c'hlenvet langiz ; eur stad e pehini e chomer dibreder ha didalvez.

    ●(1958) BLBR 109/5. o chaina gand eur hleñved-langiz bennag.

    (3) Tourment.

    ●(1575) M 2414. pez languis da cristen, tr. «quel tourment pour un chrétien !»

  • lañgisal
    lañgisal

    voir lañgisañ

  • langisañ / lañgisal
    langisañ / lañgisal

    v. intr. Languir.

    ●(1499) Ca 120b. Langour. g. langueur vide in languissaff. ●Languissaff. g. languir. viure en grand doleur de maladie.

    ●(1659) SCger 72a. languir, tr. «languissa.» ●(1710) IN I 398. an adversour, pehini a bretant hon lentaat hac hon languissa en œuvrou mad. ●(1732) GReg 562a. Languir, tr. «Languiçza. languiçzat. ppr. languiçzet. Van[netois] languiçzeiñ. languiçzal. ppr. et.»

    ●(1835) AMV 244. Me (…) a languis disec'het gant astuz ha glac'har ! ●(1838) OVD 120. languissal pêl-amzér. ●(1857) LVH 208. en hirreah-cé e hra d'em horv languissal. ●(1868) FHB 191/273b. hag ac'houdevez e talc'has da langissa.

  • langisant
    langisant

    adj. =

    ●(1633) Nom 266b. Paroxysmus, accessio, exacerbatio, excandescentia : l'inuasion ou l'accession de la fieure : terzyen eticq á ve languissant bras.

    ●(1846) BAZ 83. afflijet gant eur c'hlenvet languissant.

  • langisenn
    langisenn

    f. langised Pied de couteau.

    ●(1934) BRUS 257. Un pied de couteau, tr. «ul langisen, f. pl. langised.»

  • langiset
    langiset

    adj. Malade de langueur.

    ●(1727) HB 573. renta salo ar c'horfou languisset.

  • langisus
    langisus

    adj. Languissant.

    ●(1732) GReg 562a. Languissant, ante, tr. «Languiçzus.»

  • Langoad
    Langoad

    n. de l. Langoat.

    I. Langoad.

    ●(1775) HEneu 100/7a. merhuel e ras pompei ér barèss à langoüet / ino é creis er hœur éma bet interret.

    ●(1821) GON 299b. Langoat ou Lan-goat. ●(18--) PENdast 224. Ar Rene koz a pa klevas, / D ar bourg Langoat prompt e heaz. ●(1847) FVR 148. Bertou, maro kure et (sic) Langoat. ●(1851) PENgwerin5 115. Tri kemener iaouank a langoat. ●(1867) BUE 138. eur potrik iaouank a barrouz Langoat. ●(1867) GBI I 448. Met en Langoat ema hi c'hoar. ●(1869) FHB 228/148b-149a. kleier Langoat a roe da Goatreveniz ar c’helo kenta. ●(1870) FHB 291/235a. tud euz a Landreger, euz [a] Beurit, euz a Langoat hag euz a Drogery. ●(1876) BJM 205. Claudina Beauverje, eus Langoad. ●(1879-1880) SVE 205. Langoat. ●(18--) SON II 108. Mar get disul da foar Langoat, / Digasset d'in eur boto coat. ●(1889) CDB 105. Bean n’euz ter c’hadeur’n iliz Langoat. ●(1894) BUEr 56. eun artizan eus Langoat. ●(1898) BRE 82. Etre Landreger ha Langoat.

    ●(1904) BOBL 15 octobre 4/3c. Emile Savidan, deuz Langoat. ●(1925) ARVG 3/68. kêr Lanuon a tilammas warni eur bagad tud diwar ar maez, meur a vil anê, eus Rospez, Kemperven, Langoat, Koatreven, Berbet, Prat, Kavan, Trezeni, Mantallot, Kamlez, hag a veur a lec'h all. ●(1951) ECLA 298/2. Chiminaloù Langoad. ●(1959) TGPB 115. Ma ! n’emañ ket parrez Langoad e penn all ar bed, ha mar chom an hini-gozh re bell-amzer hep reiñ kel. ●(1974) TDBP III 208. E Lanngoad e vez graet strudaj euz ar struj.

    ●(2000) TPBR 237. Eeun eo da erv (rigenn) evel ur staotadenn gole o vont da foar Langoad.

    II.

    (1) Dicton.

    ●(1974) TDBP III 208. E Lanngoad e vez graet strudaj euz ar struj.

    (2) Chant à danser.

    ●(1974) TDBP III 390. Pipi stoup, Pipi stoup, / Merc'hed ar Roc'h zo pillou toud / Tra la la, tra la la, / Merc'hed Langoad zo memez tra. ●(1990) SKVR 18/50. Pipi stoub, Pipi stoub, merc'hed ar Roc'h zo gisti tout / Merc'hed Langoad zo memestra, tra, lala lalala.

    (3) Dicton.

    ●(2000) TPBR 237. Eeun eo da erv (rigenn) evel ur staotadenn gole o vont da foar Langoad.

    (4) Dicton.

    ●(2005) HYZH 244/38. Embannet 'zo e Langoad / An hini 'neus debron kravignat (M..R. an Tieg).

    III. (Blasons populaires).

    (1) Genaouioù Langoad : voir genoù.

    (2) Chiminaloù Langoad : voir siminal.

    (3) Genaouioù-kelien Langoad : voir genoù.

    (4) Moc’h Langoad : voir moc’h.

    IV. [Toponymie locale].

    ●(1862) GCN 697. Château-Noir (Castel-Du). ●(1894) BUEr 85. deuz Koat-Kroaz, parouz Langoat.

    ●(1910) IBRK 72. Charlez Bleiz a oe gouliet eno gant eun tenn saez el lec'h hanvet c'hoaz hizio Milin ar Zaez. ●(1971) BAHE 68/8. War ma lañs, ec’h erruen betek an traoñ, war vord stank bras Milin-Saezh e-lec’h ma veze ma zintin o skaotañ he c’houez gant div pe deir all.

  • Langolen
    Langolen

    n. de l. Langolen.

    (1) Langolen.

    ●(18--) OLLI 384. Chanson Merc’het Langolen. ●(1865) FHB 48/383b. person eus a Langolen. ●(1867) BBZ III 52. Tre Langolen hag ar Faouet. ●(1890) MOA 22a. Langolen.

    ●(1905) ALMA 64. Langolen. ●(1911) BUAZmadeg 829. evelato, muia m'eo henoret brema, eo e parrez Langolen. ●(1935) SARO 91. E Langolen ez eus savet eur skol dindan skoazell sant Ronan.

    (2) Blason populaire : voir Melenig.

  • Langoned
    Langoned

    n. de l. Langonnet.

    I. Langoned.

    ●(1792-1815) CHCH 30. Ma karfé pautret Gourin, Guiscriff ha Langonnet. ●86. Abarh é Langonnet é houlennér pearzek. ●(1850) PENdast 96. Pe e vanko ar veleïen / en Paros Langoënet. ●(1865) FHB 18/139a. Maneur a ieaz da rei eur mision da Langonnet hag ac’hano da Sant-Mayeux. ●35/280a. e couent Langonet. ●(1867) BBZ III 350. War-benn eunn den iaouank-flamm a barrez Langonet. ●(1884) BUZmorvan 674. ar venac’h euz a Urs sant Bernard e Langonet enn eskopti Kerne. ●(1894) BUZmornik 676. e Langonet enn eskopti Kerne.

    ●(1902) LZBg Mae 102. Langonet. ●(1902-1905) LARB 130a. Abarh é Langonnet é houlenner puarzek, / Puar aral a Vrezél ha seih ag er Faouët. ●(1905) ALMA 69. Langonnet. ●(1911) BUAZmadeg 659. Dont a reaz da gouent Langonnet. ●(1922) GLPI 6. Rouantelez Morvan, kouezet e Langonnet. ●(1925) ARVG 3/61. En Breiz an eus seiz ti, ar brasan, hini Gourin, demdost da Geraez; ar re all e Brest, Briek, Edern, Bannalek, Langonnet. ●(1930) GUSG 180. Na oeit int rah de Langonned, / De vout guerhet é léh ronsed. ●(1934) SMLC 75/1cd. Zant Moris zo bet digaset / Lod euz e gorf da Langonnet.

    II.

    (1) Devinette.

    ●(1929) MKRN 171/75. Pelec'h ve kejer Langonnet pa ve an heol kuzet ? ●respont 173/75. En disheol.

    (2) Dicton.

    ●(2005) TAGW 281. Dicton SE : / Hennezh 'gaosea 'gis ba Langoned, / Lec'h 'vez lahet ar bleiz ga un taol boned, / Celui-là parle comme à Langonnet, / Où on tue le loup d'un coup de bonet (de béret). ●note Y.-E. Plourin : « Les Langonnetais jouissent, dans les communes avoisinantes ? d'une réputation de vantardise ».

  • Langonediz
    Langonediz

    pl. Habitants de Langonnet.

    ●(1867) BBZ III 355. Me ho ped, Langonediz, pa zeufet dar Faouet.

  • langouineg
    langouineg

    m. –ed, langouineion Homme très grand.

    ●(1732) GReg 497b. Homme extraordinairement haut, tr. «Langouïnecq. p. langouïneged, langouïnéyen.»

    ●(1876) TDE.BF 389b. Lañgouinek, s. m., tr. «Géant de la fable ; pl. lañgouineien.»

  • langouinenneg
    langouinenneg

    m. Homme très grand.

    ●(1633) Nom 267b. Longurio : long homme, long comme une perche, tres-long : vn den hirr, vr rams, vn langouinnennecq, vnan queït hac vn perig.

  • langour .1
    langour .1

    adj.

    (1) Paresseux.

    ●(1834) SIM 93. messaerien langour ha feneant.

    (2) Vorace, glouton.

    ●(1962) TDBP II 305. Ar hi-mañ a zo langour, tr. « ce chien-ci est vorace ».

  • langour .2
    langour .2

    s. Langueur.

    ●(1499) Ca 120b. Langour. g. langueur. ●(c.1500) Cb. Langour. ga. langueur. ●(1521) Cc. Langour. g. langueur. ●g. langueur b. languour. ●(1530) J p. 97b. En tan flamm eternalamant / En poan ha langour ha tourmant / Bede an fondamant plantet / Da bezaf hep flaig ostaget, tr. «puissent les flammes éternelles, puissent les supplices et les maux qui plongent leurs racines jusqu'aux entrailles de l'enfer, être mon partage assuré.» ●141b. esant / A pep langour hac a tourmant, tr. «libre de toute langueur et de toute torture.» ●189b. Na ne guillif tam suramant / Beuaf gant langour ha tourmant / Dre e bout absant ez dismantaf, tr. «Telle est ma torture, telle ma défaillance, que je ne puis plus vivre éloignée de lui, que je me meurs !» ●(1575) M 103. Den coz, na den Iaouanc, ne dianc é langour, tr. «Vieillard ni jeune homme n'échappe à sa blessure.» ●2111. Langour quez quen gourmant, tr. «Une langueur très rongeante.» ●(1580) G 240. Glachar, langour so em courayge, tr. «Douleur, tristesse sont dans mon cœur.» ●(1633) Nom 259b. Defectio, defectio virium, langor virium, imbecillitas, debilitas : deffaillance de force, langueur : diffianç á nerz, languor, fillidiguez.

    ●(1659) SCger 155b. langour, tr. «langueur.» ●(1732) GReg 527b. Indolence, tr. «langour.» ●562a. Langueur, tr. «langour.» ●(1741) RO 296. Ma son meurbet en doan en langour a tourment.

  • langour .3
    langour .3

    m. -ien. Vorace.

    ●(1962) TDBP II 305. Tamm al langour, tr. « le morceau, la part, du vorace » note auteur : « appellation ironique de la part supplémentaire de travail qui échéait à un ouvrier du fait qu'il devait cultiver eur veskell, une parcelle triangulaire, en sus de son lot rectangulaire (à l'écobuage ou aux semailles) ».

  • langourenn .1
    langourenn .1

    f. Gosier.

    ●(1889) CDB 170. E c'hez gant-han al langouren, tr. «il emporta le gosier.»

  • langourenn .2
    langourenn .2

    s. Personne grande et mal bâtie.

    ●(1983) PABE 54. (Berrien) langourenn, tr. «grand et mal bâti.»

  • langouret
    langouret

    adj. Languissant.

    ●(c.1500) Cb 95b. [goeffaff] vnde marcidus / a / um. g. pourriz / languissant. b. treudet / langouret.

  • Langourlae
    Langourlae

    n. de l. Langourla.

    ●(18--) PEN.gwerin8 80. mar nem kleo ket ac’hane me iell gant an hent bras / da gichen ur goz veen a zo en Langourlas.

    ●(1905) ALMA 67. Langourla.

  • langourus
    langourus

    adj.

    (1) Langoureux.

    ●(c.1500) Cb. g. languissable. b. langourus. ●langoreux. b. idem. ●(1521) Cc. g. langoureux. b. idem. ●(1633) Nom 255a. Morbus sonticus : maladie langoureuse : cleufuet langourus.

    (2) Paresseux.

  • langoustez
    langoustez

    coll. (entomologie) Sauterelles.

    ●(1557) B I 383. Euel langoustez (variante : langoustes) dren maesou, tr. «sous forme de sauterelles par les champs.»

  • langroaz
    langroaz

    coll. (botanique) Églantiers. cf. agroaz

    ●(1744) L'Arm 115a. Eglantier, rosier sauvage, tr. «Langroêsseenn.. Langroëss. f.» ●Eglantine, fleur de l'églantier, tr. «Boquêtte langroêss. m.»

    ●(1876) TDE.BF 389b. Lañgroezenn, s. f., tr. «Plant d'églantier ; pl. lañgroez, masc.»

    ●(1906) HIVL 12. er blantennig langroéz. ●(1907) VBFV.bf 46a. langroézen, f. pl. neu, langroéz, tr. plant d'églantier.»

  • langroazenn
    langroazenn

    f. –ed (botanique) Pied d'églantier.

    ●(1744) L'Arm 115a. Eglantier, rosier sauvage, tr. «Langroêsseenn.. Langroëss. f.»

    ●(1876) TDE.BF 389b. Lañgroezenn, s. f., tr. «Plant d'églantier ; pl. lañgroez, masc.»

    ●(1906) HIVL 23. bareu er langroézen. ●(1907) VBFV.bf 46a. langroézen, f. pl. neu, langroéz, tr. plant d'églantier.»

  • Langroez
    Langroez

    n. de l. La Vraie-Croix.

    (1) Langroez.

    ●(1902) LZBg Mae 102. Langroéz. ●(1910) K*** 1. unian ar en niend de Lan-er-groéz. ●3. vouréd bout ér gar a Lan-er-groéz abien seih-ér. ●(1911) DIHU 71/255. Lanngroéz e zou parrez er Gerl (er vizér, e larér). ●(1927) GERI.Ern 339. Langroéz. ●(1934) BRUS 297. Lanngroéz.

    (2) Proverbes.

    ●(1911) DIHU 71/255. Lanngroéz e zou parrez er Gerl (er vizér, e larér). Er hrenlavar e lar ataù : É Tostal Lanngroéz e saù bamdé / Nandeg mâlen ha pear-uigent de valé. ha : É Lanngroéz é vé rah en dud / É klah ou bouid, mut, / Meit er mér, er person hag é guré ! Nen dein ket mé de chom d'er barréz-sé ataù !

  • languz
    languz

    m. –où (marine)

    (1) Serre, vaigre.

    ●(1744) L'Arm 394b. Vaigres, tr. «Langu. m.» ●396b. Vêgres, tr. «langùe.. gùeu. m.»

    ●(1904) DBFV 143b. langu, m. pl. eu, tr. «vêgres.» ●(1978) ARVA I 40. Une serre – al linguid – court de chaque bord, sur presque toute la longueur de la coque au tiers supérieur des murailles. ●(1978) BZNZ 19. (Lilia-Plougernev) Al languz zo dindan ar portal. ●29. Eus ar bordoù amañ e vez great portolioù ar vag ; an dro zo portol ar vag, hag an tamm koad plat a welez amañ diabarzh, hennezh zo al languz. Al languz zo tro-dro d'ar portolioù. ●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) al lingut hag ar senturennoù n'eo ken memes-tra, met bez' allez lakaat lingut memes-tra… n'eus tamm diferañs : a-raok vie lavaret «lingut». ●354. lingut. (langut). m. pl. Linguchoù. (voir : senturenn). Serre des flancs. ●(1987) GOEM 77. Avant de déclouer les lisses d'exécution, on met en place une serre, languch, sur la face intérieure des membrures pour assurer leur tenue.

    (2) Skoutilh al languz : parclose.

    ●(1744) L'Arm 460a. Parclose, tr. «Scouteill él langùe.»

  • languziñ
    languziñ

    v. tr. d. Vaigrer.

    ●(1744) L'Arm 394b. Vaigrer ou Lambrisser, un vaisseau, tr. «Langùein.»

    ●(1904) DBFV 143b. languein, v. a., tr. «vaigrer ou lambrisser un vaisseau (l'A.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...