Devri

Recherche 'laosk...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de laosk (1) à laoskus (13) :
  • laosk
    laosk

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Lâche, sans courage.

    (1659) SCger 156a. lausq, tr. «lasche.» ●(1732) GReg 557a. Lâche, qui n'a point de cœur, tr. «lausq

    (1876) TDE.BF 390a. Laosk, adj., tr. «indolent, paresseux, négligent, efféminé, poltron, indifférent.» ●Eunn den laosk., tr. «un homme sans énergie.» ●(1877) EKG I 230. unan euz ar veleien laosk o doa touet. ●(1878) EKG II 259. he c'houstianz a rebeche d'ezhi e voa laosk.

    (2) Lascif.

    (1866) HSH 48. ur c'hreg losq hac impudic.

    (3) Qui n'est pas fervent.

    (1659) SCger 88b. paresseux, tr. «lausq

    (1907) PERS 65. eur barrez dizeblant, laosk en he feiz. ●(1926) FHAB Mae 174. e meur a barrez an dud a oa kristenien laosk. ●(1929) MANO 11. an dud a oa kristenien laosk.

    (4) Qui n'est pas sévère, laxiste.

    (1893) IAI 179. n'oant nemet koesored laosk.

    (5) Mollasse.

    (1869) SAG 234. lounkeyrien divalo (…) a veler laozk var ho divezker.

    (1924) BILZbubr 43-44/1022. Lellig ar Monkuz a oa eur pôtrig divaoue, leusk a gorf, bac'h a spered.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Flasque.

    (1633) Nom 271a. Flaccus : qui a les oreilles lasches & pendantes : vuan (lire : vnan) en deus diuscouarn lausq hac á diuill, diuscouarn bodes.

    (2) Liv laosk : couleur rompue.

    (1633) Nom 122a. Color dilutus, remissus : couleur blaffarde, & qui n'est gueres chargée : liou blaffart á ve ellet lire : mellet) gant vn all, liou lausq ha na ve quet carguet.

    (3) Lâche, pas assez tendu, serré.

    (1732) GReg 557a. Lache, qui n'est pas assez tendu, tr. «Lausq.» ●Une corde lâche, tr. «Ur gordenn lausq.» ●(1752) PEll 518. Lausk, Lâche, lâché, non serrré. ●Lausk ew ma gouriz, ma ceinture est lâche.

    (1876) TDE.BF 390a. Laosk, adj., tr. «Non tendu, lâche.»

    (4) (agriculture) Douar laosk : terre qui ne se tasse pas.

    (1909) BOBL 19 juin 234/2d. e tleer ato c'houennat, an aliesa eo ar gwella, evit ma vezo dalc'hmad douar losk en dro d'ar rutabaga. ●(1960) EVBF I 328.losk, Pleyben, lâche, qui ne se tasse pas.

    II. Attr.

    (1) Bezañ laosk da (ober udb.) =

    (1880) SAB 240. fall da bedi, lausk da harpa, da zivoall ouz ar pec'hed ?

    (2) Bezañ laosk en un ober bnk : faire qqc. avec peu de conviction.

    (1905) KANngalon Du 535. hag e vet bet laosk hed ar vuez e servich Doue.

    III. Attr./Épith. (en plt de qqc.)

    (1) Lâche, non tendu.

    (1499) Ca 121b. Lausq. g. lache.

    (2) (en plt d'argent) Disponible.

    (1928) KANNgwital 311/215. Ar re o devezo kalz guenneien laosk. ●(1931) VALL 35b. argent non placé, tr. «arc'hant laosk.» ●(1931) VALL 311b. Fonds disponibles, tr. «arc'hant laosk.» ●(1935) BREI 393/3d. ha kasit ive, mar plij, eun tamm arc'hant losk bennak.

    (3) (en plt de marchandises) Dont le prix a baissé, chuté.

    (1867) FHB 123/148a. mar deu laosk var ar greun, var ar chatal. ●(1870) FHB 270/71a. Ervez ar c'hazetennou, an ed a jom ato laosk varnezhan.

    (4) Qui manque de ferveur, peu fervent.

    (1882) BAR 226. evit he fedenou ien ha laosk.

    (1915) HBPR 81. eun den aonik hag a feiz laosk.

    (5) =

    (1942) VALLsup 129b. E gerzed a oa laosk, e skar muzuliet-mat. (Mab Loeiz, «Breiz», 6 c'houevrer 1938).

    IV.

    (1) Derc'hel ar c'habestr re laosk : voir kabestr.

    (2) Reiñ bec'h d'ar gordenn laosk : voir kordenn.

    (3) Bezañ laosk war e vegel : voir begel.

  • laosk-dour
    laosk-dour

    adj. Qui a du jeu.

    (1924) NFLO. serré. mon pied n'est pas serré dans mes sabots, tr. «va boutou 'zo laosk-dour.» ●mon couteau, mes ciseaux n'ont pas la vis serrée, tr. «va c'hontell, va sizailh 'zo laosk-dour

  • laoskaat
    laoskaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se relâcher.

    (1732) GReg 797b. Se relacher, tr. «Lausqaat. pr. lausqeët

    (1876) TDE.BF 390a. Laoskaat, v. n., tr. «Se relâcher, s'engourdir au moral.»

    (2) Laoskaat e, e-keñver, war udb. : faiblir, mollir, se relâcher (dans l'accomplissement de qqc.).

    (1860) BAL 186. laoscaat e servich Doue. ●(1868) FHB 166/73b. Kerkent avad ha ma teuent da ienaat, da laoskaat e kenver ho relijion.

    (1906) KANngalon Here 220. laoskaat e kenver he zeveriou a gristen. ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. An dud a lenn hevelep scridou a laoska er feiz. ●(1911) BUAZperrot 894. Thomas a deuas da loskât e servij Doue. ●(1925) FHAB Mae 183. siouaz, e welomp bep bloaz an dud o laoskaat war ar poent-se.

    ►sans compl.

    (1860) BAL 186. eleac'h laoscaat, ne ree nemet fermaat en e lezen. ●(1880) SAB 38. Nac ar promessaou caer, nac an taoliou baz ne rezont dezo lauscaat. ●(1894) BUZmornik 854. Devosion ar venac'h a ioa deuet da laoskaat. ●(1889) SFA 73. diouallit da laoskaat.

    (1900) MSJO 73. Gant an amzer ar gristenien a zo deuet da laoskat.

    (3) (en plt d'un nœud) Se desserrer.

    (1944) GWAL 165/317. (Ar Gelveneg) «ur skoulm laosk», ur skoulm distart : «fardet fall eo ar skoulm, laoskaat a ray !»

    II. V. tr. d.

    (1) Assouplir (une loi).

    (1900) MSJO 73. an Ilis e deus laoskeat ives he lezen. ●(1911) BUAZperrot 237. Strisât al lezennou (...) hag o laoskât.

    (2) Relâcher (le ventre).

    (1847) MDM 234. tizanou da laoskaad ar c'horf.

    III. V. pron. réfl. En em laoskaat : se relâcher.

    (1710) IN I 308. d'en em relachi ha d'en em laoscaat. ●(1774) AC 32-33. a ziou crohen, unan en diabars, ac eun all en dianveas, pere eun eum stard ac eun eum losq ispicial ebars el labour eus ar guilioud, tr. «deux membranes, l'une interne, l'autre externe, qui se resserrent & se dilatent, selon les circonstances, principalement dans le travail de l'accouchement.» ●98. Mar deo re deo pen ar buguel, orifice ar vatrice ne ell quet eun eum loscaat avoualc'h evit rei desan eur passaic'h libr, tr. «Si la tête de l'enfant est trop grosse, l'orifice de la matrice ne peut pas se relâcher pour lui donner un libre passage.»

    IV. V. impers.

    (1) (en plt de marchandises) Laoskaat war (udb.) : baisser de prix.

    (1867) FHB 121/135b. eo bet loskeet var an ed er sizun dremenet. En eul leac'h bennag eo kereat.

    (2) (en plt de qqn) Laoskaat war ub. : laisser qqn en paix, après l'avoir ennuyé avec des lois sévères.

    (1915) HBPR 136. Ar seurezet a laoskeaz, ive, varnho.

  • laoskaenn
    laoskaenn

    f. –où

    (1) Rémission.

    (1866) FHB 97/355a. Gouscoude oa deut eun tamig laoskaen var ar glanvourez.

    (2) Baisse, fléchissement de cours, de prix.

    (1868) FHB 166/79b. An ed (...) n'en deus ket chenchet a briz er sizun-ma. E carteriou e talc'h ato stard, mes e lec'hiennou ez eus doare a loskenn.

  • laoskañ
    laoskañ

    v. Élargir.

    (1499) Ca 121b. Lauscaff. g. alaisier alargir. ●(c.1500) Cb. Lauscaff. g. alasser / elargir. ●(1521) Cc. Lauscaff. g. alasser : elargir.

    (1659) SCger 156a. lausqua, tr. «lascher.»

  • laoskat
    laoskat

    voir leuskel

  • laoskel
    laoskel

    voir leuskel

  • laoskenn
    laoskenn

    f. –où Élingue à fardeaux.

    (1987) GOEM 142. L'élingue, ar loskenn. C'est l'outil le plus élémentaire, celui qui permet de transporter le goémon à dos d'homme. Il est parfois appelé karkan.

    (2007) GOEMOn 47a. L'élingue, le losken des Bretons, faite de crin de porc, de cheval et d'étoupe donnait une tresse qui ne glissait pas dans les mains et permettait à une personne de porter une charge de goémon sur le dos.

  • laoskentez
    laoskentez

    f. Lâcheté.

    (1530) J 197. Dre ma lausquentez, tr. «par lâcheté.»

    (1732) GReg 218b. Couardise, tr. «Lausqéntez.» ●557b. Lacheté, tr. «Lausqéntez

    (1834) APD 17. en ho tic'hout, en ho lausqentez. ●(1876) TDE.BF 390a. Laoskeñtez, s. f., tr. «Indolence, paresse.» ●(1878) EKG II 261. rebech d'ign va laoskentez.

    (1977) PBDZ 742. (Douarnenez) laoskentez, tr. «lâcheté.»

  • laosker
    laosker

    voir leuskel

  • laosket
    laosket

    adj. (animal) En liberté.

    (1933) ALBR 51. Gwir eo, yac'hoc'h ar moc'h loskaet alies.

  • laoskoni
    laoskoni

    f.

    (1) Relâchement.

    (c.1718) CHal.ms ii. mollement, tr. «guet Lausconi.» ●(c.1718) CHal.ms iii. relaschement, tr. «lausconi, diminution.»

    (2) Paresse.

    (c.1718) CHal.ms iii. paresse, tr. «paress' diegui, didaluedigueh, Lausconi

    (3) Lâcheté.

    (1931) VALL 414b. Lâcheté, tr. «laoskoni V[annetais] f.»

  • laoskus
    laoskus

    adj. Laxatif.

    (1732) GReg 566a. Laxatif, ive, qui lâche le ventre, tr. «Lausqus.» ●Un remede laxatif, tr. «Ur remed lausqus. p. remejou lausqus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...