Devri

Recherche 'lart...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de lart (1) à lartaat (12) :
  • lart
    lart

    adj.

    I.

    (1) (en plt d'animaux) Gras, engraissé.

    (1499) Ca 113a. Houch lart spazet. g. porceau gras senne.

    (1732) GReg 469a. Gras, grasse, parlant des personnes & des animaux, tr. «Lardt.» ●Fort gras, fort grasse, tr. «Lardt meurbed.» ●Le veau gras a été tué, tr. «Lazet eo bet al lue lardt.» ●(17--) TE 27. Nezè ean e ras lahein ul lay lard ha tinèr hac el laquas bean de zarrihue.

    (1838) OVD 187. a p'en dé rai lard, hag a p'en dé rai zivâgue. ●(1877) EKG I 90. loened lard da ziskar. ●(1879) GDI 206. ur pèn-moh lard.

    (1908) PIGO II 171. o kignat hag o tispenn eul leue lart. ●(1908) AVES 62. lahet é mem beuin ha me loñned lart. ●(1910) BUJA 38. seiz bioc'h lard o tiboucha euz a gichen ar ster.

    (2) (en plt de qqn) Gras, qui a de l'embonpoint.

    (1874) FHB 507/295a. teo ep beza lard, gravazog eun tamig.

    (1907) BSPD II 161. lart ha bolennek oé. ●(1955) VBRU 98. Ur jostrom a blac'h, lart, mannous, ha ruz he c'hokenn.

    (3) (Viande) grasse.

    (1903) EGBV 35. Kig lard e zou bouid ponnér ha diés de fondein.

    (4) Lakaat lart : engraisser.

    (1992) MDKA 62. Mad kaer eo gouvezoud ober ouz al loened ha lakaad lard ar zaout.

    II. (anatomie)

    (1) Bouzellenn lart : (?) panse (?).

    (1633) Nom 59b. Omasum : panse, ou le gras boyau : an bouzellen lard.

    (2) Tavañjer lart : crépine.

    (1982) PBLS 226. (Sant-Servez-Kallag) tavañjer lart, tr. «péritoine du porc que l'on met sur les grands pâtés avant de les cuire au four.»

    III. (zoologie)

    (4) Biou-lart : limaces.

    (1928) BREI 61/2d. tammou buzug ha biou lart. ●(1964) LCJL 40. biou-lart (vaches grasses) qui, à Plounévézel et Plérin, désigne les limaces.

    (2) Chatal lart : animaux de boucherie.

    (1868) FHB 167/87. eur C'honcours evit ar chatal lard.

    (1922) IATA 5. ne gaver den da brena ar chatal lard.

    IV.

    (1) Lart evel ur sac'h toaz : voir sac'h.

    (2) Lart evel ur sac'h yod : voir sac'h.

    (3) Lart evel ur c'hoz : voir goz.

    (4) Lart evel ur meilh : voir meilh.

    (5) Lart evel ur c'hochon : voir kochon.

    (6) Lart evel ur pemoc'h milin : voir pemoc'h.

    (7) Lart evel ur porc'hell : voir porc'hell.

    (8) Lart evel ur vlonegenn : voir blonegenn.

    (9) Lart evel ur wiz : voir gwiz.

  • lart-kroilh
    lart-kroilh

     adj. Très gras.

    (1931) VALL 342b. très gras, tr. «lart-kroilh

  • lart-kuilh
    lart-kuilh

     adj. Très gras.

    (1876) TDE.BF 439b. eur pez bagad saout lard-kuill evel toaz.

  • lart-pezhell
    lart-pezhell

     adj. Très gras.

    (1931) VALL 342b. très gras, tr. «lart-pezel

  • lart-pik
    lart-pik

     adj. Très gras.

    (1913) DIHU 94/251. [deved] é oent lart pik. ●(1939) KOLM 87. ur uiz lart pik. ●(1969) LIMO 05 avril. Unan [ur vuoh] e oè paket ha lard-pig.

  • lart-pilh
    lart-pilh

     adj. Très gras.

    (1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «Van[netois] lardt pilh.» ●(17--) TE 55-56. seih buoh lard pill.

    (1857) CBF 98. Ia, lard pill eo, tr. «Oui, elle est très grasse.» ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Lard-pill.

  • lart-pouer
    lart-pouer

     adj. Très gras.

    (c.1718) CHal.ms iii. Il est gras a lar, tr. «dru el lard, Lard poer, lard-pilleu.»

    (1904) DBFV 187a. lard poér, tr. «gras à lard (Ch. ms.).»

  • lart-puilh
    lart-puilh

    adj. Très gras.

    (1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «lardt puilh

  • lart-teil
    lart-teil

     adj. Très gras.

    (1857) CBF 98. Lard teil eo ho pioc'h zu, tr. «Elle est bien grasse votre vache noire.»

  • lart-teuz
    lart-teuz

    adj. Très gras.

    (1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «Van[netois] lardt tee

  • lart-toaz
    lart-toaz

     adj. Très gras.

    (1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Lard-toas.

    (1924) FHAB Eost 290. Abenn fin an hanv, e vezont lard toaz.

  • lartaat
    lartaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir de plus en plus gras.

    (1732) GReg 469a. Devenir gras, tr. «Lardtaat. pr. lardteët

    (1870) MBR 78. ha mar larteant er c'hiz-ze ez oa, m'oar-vad, o veza ma'z oant a wenn da lartaat. ●(1872) ROU 87. devenir de plus en plus gras, tr. «Lartaat.» ●(1876) TDE.BF 392a. Lartaat, v. n., tr. «devenir gras.» ●(1890) MOA 233b. Prendre de l'embonpoint, tr. «lartaat, v. n.»

    (1929) FHAB Ebrel 131. hag e lartae hag e tevae mantrus.

    (2) sens fig. S'enrichir.

    (1732) GReg 346b. S'engraisser, s'enrichir, tr. «Lartaat. pr. lartaet

    II. V. tr. d. Engraisser.

    (1872) ROU 87. Rendre de plus en plus gras, tr. «Lartaat.»●(1876) TDE.BF 392a. Lartaat, v. a., tr. «Rendre gras.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...