Devri

Recherche 'lart...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de lart (1) à lartaat (12) :
  • lart
    lart

    adj.

    I.

    (1) (en plt d'animaux) Gras, engraissé.

    ●(1499) Ca 113a. Houch lart spazet. g. porceau gras senne.

    ●(1732) GReg 469a. Gras, grasse, parlant des personnes & des animaux, tr. «Lardt.» ●Fort gras, fort grasse, tr. «Lardt meurbed.» ●Le veau gras a été tué, tr. «Lazet eo bet al lue lardt.» ●(17--) TE 27. Nezè ean e ras lahein ul lay lard ha tinèr hac el laquas bean de zarrihue.

    ●(1838) OVD 187. a p'en dé rai lard, hag a p'en dé rai zivâgue. ●(1877) EKG I 90. loened lard da ziskar. ●(1879) GDI 206. ur pèn-moh lard.

    ●(1908) PIGO II 171. o kignat hag o tispenn eul leue lart. ●(1908) AVES 62. lahet é mem beuin ha me loñned lart. ●(1910) BUJA 38. seiz bioc'h lard o tiboucha euz a gichen ar ster.

    (2) (en plt de qqn) Gras, qui a de l'embonpoint.

    ●(1874) FHB 507/295a. teo ep beza lard, gravazog eun tamig.

    ●(1907) BSPD II 161. lart ha bolennek oé. ●(1955) VBRU 98. Ur jostrom a blac'h, lart, mannous, ha ruz he c'hokenn.

    (3) (Viande) grasse.

    ●(1903) EGBV 35. Kig lard e zou bouid ponnér ha diés de fondein.

    (4) Lakaat lart : engraisser.

    ●(1992) MDKA 62. Mad kaer eo gouvezoud ober ouz al loened ha lakaad lard ar zaout.

    II. (anatomie)

    (1) Bouzellenn lart : (?) panse (?).

    ●(1633) Nom 59b. Omasum : panse, ou le gras boyau : an bouzellen lard.

    (2) Tavañjer lart : crépine.

    ●(1982) PBLS 226. (Sant-Servez-Kallag) tavañjer lart, tr. «péritoine du porc que l'on met sur les grands pâtés avant de les cuire au four.»

    III. (zoologie)

    (4) Biou-lart : limaces.

    ●(1928) BREI 61/2d. tammou buzug ha biou lart. ●(1964) LCJL 40. biou-lart (vaches grasses) qui, à Plounévézel et Plérin, désigne les limaces.

    (2) Chatal lart : animaux de boucherie.

    ●(1868) FHB 167/87. eur C'honcours evit ar chatal lard.

    ●(1922) IATA 5. ne gaver den da brena ar chatal lard.

    IV.

    (1) Lart evel ur sac'h toaz : voir sac'h.

    (2) Lart evel ur sac'h yod : voir sac'h.

    (3) Lart evel ur c'hoz : voir goz.

    (4) Lart evel ur meilh : voir meilh.

    (5) Lart evel ur c'hochon : voir kochon.

    (6) Lart evel ur pemoc'h milin : voir pemoc'h.

    (7) Lart evel ur porc'hell : voir porc'hell.

    (8) Lart evel ur vlonegenn : voir blonegenn.

    (9) Lart evel ur wiz : voir gwiz.

  • lart-kroilh
    lart-kroilh

     adj. Très gras.

    ●(1931) VALL 342b. très gras, tr. «lart-kroilh.»

  • lart-kuilh
    lart-kuilh

     adj. Très gras.

    ●(1876) TDE.BF 439b. eur pez bagad saout lard-kuill evel toaz.

  • lart-pezhell
    lart-pezhell

     adj. Très gras.

    ●(1931) VALL 342b. très gras, tr. «lart-pezel.»

  • lart-pik
    lart-pik

     adj. Très gras.

    ●(1913) DIHU 94/251. [deved] é oent lart pik. ●(1939) KOLM 87. ur uiz lart pik. ●(1969) LIMO 05 avril. Unan [ur vuoh] e oè paket ha lard-pig.

  • lart-pilh
    lart-pilh

     adj. Très gras.

    ●(1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «Van[netois] lardt pilh.» ●(17--) TE 55-56. seih buoh lard pill.

    ●(1857) CBF 98. Ia, lard pill eo, tr. «Oui, elle est très grasse.» ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Lard-pill.

  • lart-pouer
    lart-pouer

     adj. Très gras.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Il est gras a lar, tr. «dru el lard, Lard poer, lard-pilleu.»

    ●(1904) DBFV 187a. lard poér, tr. «gras à lard (Ch. ms.).»

  • lart-puilh
    lart-puilh

    adj. Très gras.

    ●(1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «lardt puilh.»

  • lart-teil
    lart-teil

     adj. Très gras.

    ●(1857) CBF 98. Lard teil eo ho pioc'h zu, tr. «Elle est bien grasse votre vache noire.»

  • lart-teuz
    lart-teuz

    adj. Très gras.

    ●(1732) GReg 469a. Fort gras, fort grasse, tr. «Van[netois] lardt tee.»

  • lart-toaz
    lart-toaz

     adj. Très gras.

    ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Lard-toas.

    ●(1924) FHAB Eost 290. Abenn fin an hanv, e vezont lard toaz.

  • lartaat
    lartaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir de plus en plus gras.

    ●(1732) GReg 469a. Devenir gras, tr. «Lardtaat. pr. lardteët.»

    ●(1870) MBR 78. ha mar larteant er c'hiz-ze ez oa, m'oar-vad, o veza ma'z oant a wenn da lartaat. ●(1872) ROU 87. devenir de plus en plus gras, tr. «Lartaat.» ●(1876) TDE.BF 392a. Lartaat, v. n., tr. «devenir gras.» ●(1890) MOA 233b. Prendre de l'embonpoint, tr. «lartaat, v. n.»

    ●(1929) FHAB Ebrel 131. hag e lartae hag e tevae mantrus.

    (2) sens fig. S'enrichir.

    ●(1732) GReg 346b. S'engraisser, s'enrichir, tr. «Lartaat. pr. lartaet.»

    II. V. tr. d. Engraisser.

    ●(1872) ROU 87. Rendre de plus en plus gras, tr. «Lartaat.»●(1876) TDE.BF 392a. Lartaat, v. a., tr. «Rendre gras.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...