Devri

Recherche 'latin...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de latin (1) à latinour (13) :
  • Latin
    Latin

    m. –ed Latin.

    ●(1732) GReg 565a. Les Grecs, & les Latins, tr. «ar c'hresyaned, hac al Latined.»

  • latin .1
    latin .1

    adj.

    (1) Latin.

    ●(1849) LLBg II 44. Lettrad grek ha latin. ●(1894) BUZmornik 158. eur c'hantik latin.

    (2) Latin.

    ●(1732) GReg 565a. les Peres Latins, tr. «an tadou eus an Ilis latin.» ●(1790) Ismar 340. en Ilis Latin.

  • latin .2
    latin .2

    m. Latin.

    ●(1499) Ca 121b. Latin. g. idem. ●(1580) G 1266. e Brezonec mat pe e Latyn, tr. «En bon breton ou en latin.» ●(1638) Peiresc 7-9. Quement langaich à so er bet / Italien, Latin ha Grec, / Islandr, Sauxnec ha Brezonec, tr. «Toutes les langues qui existent en ce monde / Italien, latin et grec, / Irlandais, anglais et breton.»

    ●(1732) GReg 565a. Il aprend le latin, tr. «Ez ma var al latin. studya a ra var al latin.»

    ●(1856) VNA 153. Je ne demande pas mieux que d'apprendre le latin, tr. «Ne houlennan quet gùel eit disquein el latin.» ●(1894) BUZmornik 134. ar re a gomze al latin.

    ●(1913) AVIE 330. skriùet e oent é lavar er Juifed, é grek hag é latin.

  • latinadur
    latinadur

    m. Latinisme.

    ●(1931) VALL 419b. Latinisme, tr. «latinadur m.»

  • latinat
    latinat

    v. intr.

    I. Parler latin.

    ●(1732) GReg 565a. Il parle Latin, c'est un charme, tr. «Latinat a ra evit ar guëllâ. ur mailh eo evit latinat.»

    ●(18--) SBI II 48. eur picol manac'h o commans da latinad, tr. «un immense moine commencer à latiner.»

    ●(1921) FHAB Kerzu 315. Gallega, latinat, gregachat ha saoznegat a veze desket d'eomp er skoliou.

    II. sens fig.

    (1) Interpréter, faire l'interprète.

    ●(1732) GReg 539b-540a. Interpreter une langue à un autre qui ne la sçait pas, tr. «Latinat. pr. latinet. (ce mot est ancien).»

    (2) Bavarder.

    ●(1925) DIHU 165/232. (Groe) Latinat, tr. «bavarder.» Dastumet get Bleimor. ●(1969) BAHE 60/36. Ha me da latinat gant ur bern jestroù hag un daou pe dri ger alamanek tapet diwar nij, ha mesket gant brezhoneg ha tammoù galleg saout.

  • latineg
    latineg

    m. Latin (langue).

    ●(1938) GWAL 110-111/42. ar galleg, al latineg.

  • latinek
    latinek

    adj. (Écrit) en latin.

    ●(1933) OALD 45/208. levriou latinek. ●(1938) GWAL 110-111/43. er c'hatekiz latinek.

  • latinelezh
    latinelezh

    f. Latinité.

    ●(1931) VALL 419b. Latinité, caractère latin d'un mot, etc., tr. «latinelez f.»

  • latiner
    latiner

    m. –ion

    (1) Celui qui parle le latin.

    ●(1732) GReg 565a. Il parle Latin, c'est un charme, tr. «ul latiner eo evit ar c'haërâ.»

    (2) Celui qui parle tout le temps latin.

    ●(1732) GReg 565a. Latineur, espece de pedant qui ne parle presque que latin, tr. «Latiner. p. latinéryen.»

    (3) Interprêtre.

    ●(1732) GReg 539b-540a. Interprete, truchement, tr. «latiner. pr. latinèryen.»

  • latinerezh
    latinerezh

    m. Action de parler latin.

    ●(1925) FHAB Mezheven 220. e kouezas da netra kouls lavaret al latinerez dre ar vro.

  • latiniezh
    latiniezh

    f. Latinité.

    ●(1931) VALL 419b. (la) Latinité, tr. «Latiniez f.»

  • latinist
    latinist

    m. Latiniste.

    ●(1499) Ca 121b. Latinist. g. latiniste.

  • latinour
    latinour

    m. –ion Latiniste.

    ●(1744) L'Arm 453b. Latiniste, tr. «Latinourr.. nerion.»

    ●(1931) VALL 419b. qui étudie le latin, latiniste, tr. «latinour.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...