Devri

Recherche 'lazh...' : 34 mots trouvés

Page 1 : de lazh-1 (1) à lazhvarv (34) :
  • lazh .1
    lazh .1

    adj. Tué.

    ●(1869) KTB.ms 14 p 298. d'am sikour da zevel ur porc'hel newe-lac'h euz ar skour.

  • lazh .2
    lazh .2

    m.

    I. M.

    (1) Meurtre.

    ●(1896) HIS 9. Er hetan lah.

    ●(1904) DBFV 143a. lah, m., tr. «meurtre.» ●(1907) DRSP 67. mirit ac’hanomp diouz laz. ●(1908) BOBL 27 juin 183/1b. an draill, al lac’h, ar gasoni hag an dispac’h. ●(1928) FHAB Ebrel 121. an hini en devoa graet al laz. ●(1967) LIMO 27 mai. Lah Morised Jafredeu. ●(1976) BAHE 91/27. Dav eo din evelkent lavarout e veze al lazh-porc’hell ur gouel.

    (2) Raclée.

    ●(1732) GReg 434b. Frappe-le bien serré, tr. «Van[netois] lah ar nehoun.»

    ●(1880) ANN 61. Gwechall pa dapenn eul laz mad, tr. «Jadis, quand j’attrapais une bonne volée.»

    ●(1900) ANDP 23. Rene Radennek an evoa bet eul laz gant diaoul an Displeg. ●(1909) TOJA 16. me c’houl bean maout, ma re roan ket e laz d’ean ! ●(1919) ARVG gwengolo p. 2. Sell, ec’h ez da gât da laz diganin ken e c’houlenni dour ! ●(1926) FHAB Kerzu 458. pa gouez taol Kevareg e kreiz al laz. ●(1957) BAHE 11/28. kannañ (bazhata) : reiñ ul laz. ●(1961) BAHE 29/56. (reiñ) pulloc’h, (reiñ) stoc’h, ur pred, reiñ flu, reiñ ul laz, reiñ un toufad, lardañ.

    (3) [empl. avec un compl.] Ul lazh bazhadoù : une volée de coups de bâton.

    ●(17--) EN.ap 101. ma ro dar valtoutieryen neuse pep a las bahdou (lire : bahadou), tr. «qu’il donne aux maltôtiers à chacun une tournée de coups de bâton.»

    ●(1924) LZBT Mezheven 15. kât eur laz-bac’hadou. ●(1927) LZBt Genver 23. Eul loden anê, ’n eur arruout e ti o zud, o deus bet eul las bac’hadou.

    (4) Coup (porté).

    ●(1896) GMB 518. tréc[orois] lâs coup.

    (5) Appel de cloches pour l’office.

    ●(1879) ERNsup 160. Ann daouet las, tr. «le second son des cloches.»

    II.

    (1) Action de tuer, de supprimer.

    ●(1913) AVIE 213. d’en tan nen des ket a lah dehou. ●(1925) DIHU 166/242. nen des chet a lah d’er brehoneg.

    (2) Pil ha lazh : plaies et bosses.

    ●(1868) FHB 183/209a. potred (...) ha ne c’houlennont nemet pil ha laz.

    (3) Lakaat ar pil hag al lazh =

    ●(1948) KROB 4/9. An Alamaned (...) a laka ar pil hag al laz dre barrez Kleder.

    (4) Lakaat ub. àr e lazh : éreinter qqn de fatigue, exténuer qqn.

    ●(1909) DIHU 52/343. Saùet en doé é avé mañné Kerboutér, divéh kaer, diflip èl é hoari, hag ur spiz groah ou laké ar ou lah ér léh plén !

    (5) Ressource suprême.

    ●(1925) DIHU 165/232. (Groe) Lah, tr. «(s. m.) ressource suprême.» Dastumet get Bleimor.

    III. Loc. adv.

    A.

    (1) (Labourat) a-lazh-ki : travailler très dur.

    ●(1943) VKST Here 364. goude beza bet a laz-ki a-hed an deiz. ●(1961) BLBR 134/23. Euz ar mintin d’an noz hep diskregi edont a laz-ki gand o labour.

    (2) Bout ganti lazh-da-lazh : être à couteaux tirés.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. Ils sont aus Couteaus tirés, tr. «emant gueti, chach’ de chach’ emant gueti lah de lah.»

    B. A-lazh-korf.

    (1) (Se battre) à corps perdu.

    ●(1894) BUZmornik 175. Mar d-oump en em gannet a laz-korf evit impalaer ann douar.

    (2) (Travailler) d’arrache-pied.

    ●(1894) BUZmornik 666. labourat a laz-korf.

    ●(1912) CHEG 20. ama e rank labourat a-laz-korf. ●(1913) KZVr 25 - 24/08/13. A-laz korf, labourat a-laz korf, tr. «se tuer de travail.» ●(1928) BREI 55/2a. eun den koz hag eur plac’h yaouank, a-laz-korf o savetei ar pez a oa en ti. ●(1931) ATBR 21. poania a laz-korf da c’hounit e vara.

  • lazh .3
    lazh .3

    m. Moment de. cf. lazhiad .2, lajad

    ●(1920) KZVr 357 - 04/01/20. graet en deus eul laz ebatal, tr. «il a pris un temps de repos, distraction.»

  • lazh .4
    lazh .4

    f. –où

    (1) Gaule, perche.

    ●(1752) PEll 519. Laz, Perche, gaule, long bâton ; & se dit particulièrement de la gaule à laquelle est attachée la ligne d'un pêcheur.

    ●(1876) TDE.BF 392b. Laz, s. m., tr. «Perche en général, latte de la charrue, gaule de la ligne des pêcheurs.»

    (2) Latte.

    ●(1904) DBFV 143a. lah, f. pl. eu, tr. «latte.»

    (3) Rouable de marais salant.

    ●(1904) DBFV 143a. lah, f. pl. eu, tr. « instrument en bois, en forme de T, pour tirer le gros sel des marais.»

    (4) Age de la charrue.

    ●(1931) VALL 13b. Age de la charrue, tr. «laz f.»

  • lazh .5
    lazh .5

    s. Bout àr al lazh gant ub. : être l’associé de qqun.

    ●(1919) DBFVsup 143a. bout ar el lah get un dén, tr. «être l’associé de quelqu’un.»

  • lazh-amzer
    lazh-amzer

    m. Personne qui gaspille son temps.

    ●(1904) DBFV 143a. lah-amzér, s., tr. «celui qui gaspille son temps.»

  • lazh-arar
    lazh-arar

    s. (agriculture) Gaule de charrue.

    ●(1499) Ca 122a. Lazarazr. g. .l. hec buris / ris. ●(c.1500) Cb [lazarazr]. Lazarazr. l. hec buris / is. ●(1521) Cc [lazarazr]. Lazarazr. g. la queue de la charrue.

    ●(1659) SCger 156a. lazarar, tr. «charruë.» ●(1732) GReg 155a. La latte, ou, la gaule de la charruë, tr. «Laz-alazr. p. laz-ælezr. an laz-alazr. al lazalazr.» ●(1752) PEll 519. Lazarar, & par corruption Lazalar, La plus longue & la plus droite pièce d’une charruë, à laquelle tient tout le reste.

    ●(1857) CBF 102. Laz-alar, tr. «Gaule de la charrue.» ●(1876) TDE.BF 393a. Laz-arar, s. m., tr. «Gaule de la charrue.»

    ►absol.

    ●(1732) GReg 155a. Les deux branches [de la fourche de la charruë] sans distinction, tr. «laz. p. lazyou.»

    ●(1849) LLB 103. Ul lah a eih troeted toulet ged un tarèr.

    ●(1904) DBFV 143a. lah, f. pl. eu, tr. «timon, flèche (de charrue).» ●(1949) KROB 12/12. Warlerc’h an alar bihan o kignat, an tumper, sachet gant tri loan, a ya en douar betek al laz.

  • lazh-gouloù
    lazh-gouloù

    m. Extinction des phares.

    ●(1978) BZNZ 51. (Lilia-Plougernev) Evit mare-rann, e rankemp bezañ en aod a-raok lac'h-goulou, tr. (THAB 1/35) Lors du partage du goémon, nous devions être sur la côte avant l'extinction des phares.»

  • lazh-korf
    lazh-korf

    m. cf. lazh .2

    (1) Travail éreintant.

    ●(1890) MOA 159b. Ce serait à me tuer si je faisais cette besogne, tr. «eul laz korf e ve, mar rankfenn ober ann-dra-ze.»

    (2) Grosse fatigue corporelle.

    ●(1907) KANngalon Du 532. ar skuizder hag al laz korf. ●(1936) IVGA 44. gant bec'h o divrec'h ha laz o c'horf.

  • lazh-lutig
    lazh-lutig

    m. Éteignoir.

    ●(1879) ERNsup 160. Lac'h-lutekh, éteignoir (par plaisanterie), Trév[érec].

    ●(1935) SARO 43. laz-lutigou an ilizou. ●(1931) VALL 275b. Éteignoir, tr. «laz-lutig V[annetais] m.»

  • lazh-naon
    lazh-naon

    m. Matefaim, trompe-la-faim.

    ●(1907) PERS 95. ober ar pez a zo hanvet dre eno : mâtefaim, laz-naoun. ●106. teir laz-naoun. ●(1942) VALLsup 73a. Fainéant, tr. «laz-naon.»

  • lazhadeg
    lazhadeg

    f. –où Tuerie, massacre.

    ●(1866) LZBt Ebrel 97. lac'hadeier ar Japon. ●(1880) ANN 15. lac'hadek 'barz ar vro.

    ●(1914) RNDL 88. dek pobl taolet kreiz el lahadegeu. ●(1920) MVRO 68/1b. Al lazadegou a gendalc'h bepred en eun tu vel en egile. ●(1931) VALL 453a. Massacre, tr. «lazadeg f.» ●(1963) LLMM 99/265. met c’hoant bras ivez dezho da gemer o zamm perzh el lazhadeg.

  • lazhadegañ
    lazhadegañ

    v. tr. d. Massacrer.

    ●(1931) VALL 453a. Massacrer, tr. «lazadega.»

  • lazhadenn
    lazhadenn

    f. –où

    (1) Meurtre, homicide.

    ●(1499) Ca 121b. [lazaff] Jtem hec interfectio / onis. g. interfection/occision. b. lazadenn.

    (2) Tuage.

    ●(1878) BAY 13. lahaden, tr. «tuerie.»

    ●(1904) DBFV 143a. lahaden, tr. «tuage (d'un cochon, etc.).»

  • lazhadur
    lazhadur

    m. –ioù Tuage.

    ●(1744) L'Arm 392b. Tuage, du cochon, &c., tr. «Lahadurr. m.»

    ●(1904) DBFV 143a. lahadur, tr. «tuage (d'un cochon, etc.).»

  • lazhañ / lazhiñ / lazho
    lazhañ / lazhiñ / lazho

    [vbr ladam gl. caedo, mbr lazaff « tuer », brpm laza « tuer », brpm lah- « frapper », corn ladha (George 406a), vgall ledit gl. pulsat (Falileyev 101) & imladum gl. attritu « se frapper mutuellement » (DGVB 219b, Falileyev 91), virl slaid- « frapper, tuer ; détruire » (LEIA S-125) < *slad-yo- (EDPC 345), d’étymologie encore inconnue ; le sens premier devait être celui de « frapper » puis de « tuer en frappant » puis « tuer » (et autres sens dérivés comme « éteindre », etc), cf. par ex. le mgall « Tyghaf tyghet it na lath[o] dy ystlys vrth wreic hyt pan geffych Olwen merch Yspadaden Penkawr » « … que ton flanc ne frappera jamais contre une épouse… » (Kulhwch ac Olwen, édit. Bromwich & Evans, 1992, 2)] cf. delazh, delazhiñ

    V.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Tuer.

    ●(14--) Jer.ms 59. Maz lazyff fyn an mastyn hec. / Myret na achapo an louhec., tr. « Que je tue bien le mâtin répugnant. / Prenez garde que n’échappe le pouilleux. » ●(1499) Ca 24a-b. g. le lieu ou len tue les bestes. b. an lech maz lazer an milet. ●121b. Lazaff. g. tuer. occire. ●(c.1500) Cb 20a. g. cest celuy ou celle qui tue son ennemy. b. nep a laz e azrouant. ●(1612) Cnf 34b. LAzaff, pé bleczaff den hep ordrenacc iusticc so pechet maruel. ●(1621) Mc 74. an guenou gauyat á laz an eneuff. ●(1650) Nlou 311. Neuse Herod an assotet, / A gourchemennas ez lazset, / Hep credancc, an Inocantet, / An mibien glan neuez ganet, tr. «Alors Hérode, l'imbécile, / ordonna que l'on tuât / perfidement les innocents, / les purs garçons nouveau-nés.»

    ●(1659) SCger 122a. tuer, tr. «laza.» ●156a. laza, tr. «tuer.» ●(c.1680) NG 352. Lahou en ol mabet. ●355-356. Lahou didan deu blé, / En ol mabet bihan. ●357. E clasq lahou Jesus. ●(1732) GReg 944a. Tuer, ôter la vie, tr. «Laza. pr. lazet. Treg[or] lahañ. H[aute] Cor[nouaille] laho. Van[netois] laheiñ. ppr. lahet.» ●(1752) PEll 516. Lasa, Tuer, faire mourir. ●(17--) Cc 269. me rey o lasan miq.

    ●(1821) SST 152. lahein en nessan. ●(1854) GBI II 104. N'eûs gir gant-han met d'ho lac'ha ! tr. «Et il ne parle que de vous tuer !» ●(1866) FHB 60/61a. hen lazo a dolio mein. ●(1896) LZBt Meurz 24. merzeriet ha lac'het mik.

    ●(1904) DBFV 143a. lahein, v. a., tr. «tuer.»

    ►absol.

    ●(1612) Cnf 17a. An ré pe-ré à cann hac à laz.

    ●(1893) IAI 97. a dremene an amzer o laerez hag o laza.

    ●(1910) MBJL 12. evit laerez, devi ha lac'han.

    (2) (en plt de plantes) Détruire.

    ●(1985) AMRZ 177. Mad e oa al ludu-ze (...) laza eur bern louzeier.

    (3) (en plt de qqn) Lazhañ e gorf : se tuer au travail.

    ●(1790) MG 321. é lahein é gorv eit maguein ur voès ha bugalé.

    (4) Lazhañ ar c'harr : mettre le frein à une charrette.

    ●(1982) MABL II 79. (Lesneven) lazhañ ar c'harr : lakaat ar starderez warnañ.

    (5) Éteindre (le feu, la lumière).

    ●(1575) M 2011-2012. an tan an bet man (…) / A guell bezaff lazet, tr. «le feu de ce monde (…) / Peut être éteint.»

    ●(1659) SCger 53b. eteindre, tr. «laza.» ●(1732) GReg 373a. Éteindre le feu, tr. «laza an tan.» ●Éteindre la chandelle, tr. «laza ar goulou.» ●(1752) PEll 516. Lasa, éteindre. On dit communément Lasit ar goulou, éteignez la chandelle.

    ●(1876) TDE.BF 393a. Laza ann tan, tr. «éteindre le feu.» ●Laza ar goulou, tr. «éteindre la chandelle.» ●(18--) GBI II 146. lac'het ho koulaou, tr. «éteignez votre lumière.»

    ●(1904) DBFV 143a. lahein er goleu, tr. «souffler la chandelle.»

    (6) Lazhañ al labour : accomplir le travail.

    ●(1905) HFBI 284. Mad seulamant évit lac'ha al labour, éguis ar chatal déstinet évit kémentsé.

    (7) Da lazhañ : au possible.

    ●(1955) VBRU 7. Koant da lazhañ e rank bezañ da vuiañ-karet peogwir e rez fae war holl verc'hed da vro. ●(1958) ADBr lxv 4/529. Le comble de la sottise s'exprime parfois par l'aphorisme suivant : Sod da laha (laza), diod da staga ! ●(1959) BRUD n° 8, 1959 ; réédité sous forme d’ouvrage en 1960 par ar Falz, Brest)">MVGK 53. Paour da laza, e komzit e-giz eun aotrou braz. ●(1964) BRUD 17/8. Aez eo da houzoud ! Abalamour om paour da laza. ●(1988) TOKO 42. ma gwreg (hag a oa vil da lahañ).

    B. V. tr. i. Frapper.

    ●(c.850) MSvbr VII Oxford Bibliothèque Bodléienne ms Auct. F. 4. 32 f°7a (DGVB 236a). ladam gl. caedo, tr. « je frappe » & en marge « cedo i. uerbero ».

    ●(1723) CHal 107. Lah arnehou, tr. «donne dessus.»

    ●(1904) DBFV 143a. lah arnehou, tr. «frappe dessus ! (Ch.).»

    II. V. pron. En em lazhañ.

    A. V. pron. réfl.

    (1) Se tuer.

    ●(c.1680) NG 20. De nep certen en vm lahou. ●(1687) MArtin 3. Em lazan en cris ho jec'het. ●(1790) MG 33. én dangér a hum lahein.

    (2) Se suicider.

    ●(14--) Jer.ms 229. Ret eu meruell pa em em sellaff / Em em lazyff ne fyllyff quet, tr. «Il faut mourir, quand je me considère, / Je me tuerai, je n'(y) manquerai pas.»

    ●(1732) GReg 255b-256a. Se défaire, se détruire, tr. «hem lazaa. pr. hem lazet. Van[netois] hum laheiñ.»

    B. V. pron. réci. S'entretuer.

    ●(1821) SST.ab xxvii. arlerh ur siege quen terrible me hum lahé en dut eit hum zaibrein. ●(1838) OVD 45-46. péh brezél e hroant dalh-mad en eile d'éguilé ; penaus en hum zécriant ; en hum zistrugeant hag en hum lahant en eile hag éguilé. ●(1894) BUZmornik 255. ann dud a ioa armet ann eil a enep egile, ha prest d'en em zrailha ha d'en em laza.

    III.

    (1) Lazhañ div voualc'h gant ur maen : voir moualc'h.

    (2) Lazhañ evel lazhañ kelien : voir kelien.

    (3) Lazhañ laou evit gwerzhañ o c'hroc'hen : voir laou.

    (4) Lazhañ ar preñv : voir preñv.

    (5) Lazhañ ar bleiz gant un taol boned : voir boned.

  • lazhapl
    lazhapl

    adj. À tuer.

    ●(1879) ERNsup 145. lac'hab(l), [bête] à tuer Trév[érec].

    ●(1974) TDBP III 202. Bez’ a zo (bez' ez eus) merc’hed hag a zo lazabl, tr. « il y a des femmes qui sont tuables (bonnes à tuer, tant elles sont bêtes) »

  • lazhata
    lazhata

    v. intr. Pêcher à la ligne.

    ●(1752) PEll 519. Lazetta, pêcher à la ligne.

    ●(1876) TDE.BF 393a. Lazeta, v. n. (anc.), tr. «Pêcher à la ligne.» ●(1896) GMB 595. loc'heta et lazetta, verbes qui expriment deux façons de pêcher.

    ●(1943) FHAB Du/Kerzu 362. Met n'oa ket a-walc'h gantañ lazeta er ster.

  • Lazhbleiz
    Lazhbleiz

    n. de p. (patronyme) Lasbleiz.

    ●(1942) DADO 9. Intañvez Lazbleiz ?... Hounnez, a gav d’in’oa gwechall merc’h sakrist koz Planiel.

  • lazhdi
    lazhdi

    m. Abattoir.

    ●(1905) BOBL 14 octobre 56/1b. ar vanden denved a fell d'ezo kas a volonte vad d'al lac'hdi. ●(1931) VALL 2a. Abattoir, tr. «lazdi m. pl. ou.»

  • lazher .1
    lazher .1

    adj. Tueur, meurtrier.

    ●(1834-1840) BBZcarn I 49. brec'h e breur lazer en deus troc'het.

    ●(1912) MMPM 135. an eal lazer.

  • lazher .2
    lazher .2

    m. –ion

    I. (homme qui tue)

    (1) Tueur, meurtrier.

    ●(1752) PEll 516. Laser, tueur, meurtrier, homicide.

    ●(1868) KMM 9. ar chasseor braz, al lazeur leoned. ●(1876) TDE.BF 393a. Lazer, s. m., tr. «Assassin ; pl. ien.» ●(1880) SAB 313. Satan al lazeur braz. ●(18--) SAQ II 77. Al lazer a vez atao milliget gant Doue.

    ●(1904) DBFV 143a. lahour, m. pl. –herion, tr. «tueur, meurtrier.»

    (2) spécial. Tueur de bestiaux, abatteur.

    ●(1732) GReg 944b. Tueur, celui qui tuë les bestiaux, tr. «lazèr. p. lazéryen.»

    ●(1920) LZBt Here 8. eur gontel lac'her givri.

    (3) Lazher-e-dad : paricide.

    ●(1906) BOBL 01 septembre 102/3c. eur mab lac'her e dad.

    II. (insute)

    (1) Lazher gouloù-rousin : bon à rien.

    ●(1909) BOBL 03 juillet 236/1b. Ha te, Viviani, lac'her goulou rousin !

    (2) Lazher lutig : bon à rien.

    ●(1909) BOBL 03 juillet 236/1b. paour keaz lac'her lutik.

  • lazher-ki
    lazher-ki

    m. (botanique) Tue-chien, colchique.

    ●(1957) PLBR 133. (…) dans le vieux pl[uriel] boscon, de lazer ki, « colchique », relevé par M. Yézou dans une enquête, demeurée inédite, sur les noms des plantes.

  • lazher-touseg
    lazher-touseg

    m. péjor. Surnom des paysans.

    ●(1957) DSGL 188. «Laherion toseged», tr. «Tueurs de crapauds (...) Surnom méprisant donné aux cultivateurs.»

  • lazherez
    lazherez

    f. –ed

    (1) Tueuse, meurtrière.

    ●(1752) PEll 516. Laserès, meurtriere.

    (2) Lazherez-he-bugel : femme infanticide.

    ●(1847) GBI II 254. Ul lac'heres he bugel, tr. «L'infanticide.»

  • lazherezh
    lazherezh

    m. –ioù

    (1) Action de tuer, tuerie, carnage, massacre.

    ●(1659) SCger 19b. carnage, tr. «lazerez.» ●(1732) GReg 943b. Tuerie, grand carnage de personnes, tr. «Lazérez. p. Van[netois] lahereh.» ●(1744) L'Arm 393a. Tuerie, carnage, massacre, tr. «Lahereah.. heu.» ●(1752) PEll 516. laserez, meurtre, tuerie, massacre, carnage.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 123. donnet d'hum vanjein ag ul lahereah. ●(1870) FHB 307/362a. al lazerez, ar scraberez (...) a dlie coeza var ar Frans. ●(1893) IAI 23. ne velet ha ne glevet nemet lazerez er bed oll.

    ●(1904) DBFV 143a. lahereh –reah, tr. «tuerie, carnage.» ●(1904) LZBg Mae 140. lahereh tud é pep korn ag er vro. ●(1907) FHAB Gwengolo 201. Eus adaleg dek heur dious ar mintin beteg serr-noz e padas al lazerez. ●(1913) FHAB Mezheven 173. klask a reer ober eul lazerez vras. ●(1915) HBPR 123. na deufet da grial eneb al lac'herez-ze. ●217. skuis o velet lac'herez. ●(1921) PGAZ 89. lakaat ar freuz, al lazerez hag an dismantr var douarou Goeled-Leon. ●(1925) FHAB Mae 174. deut da zigas ar freuz hag al lazerez. ●(1934) BRUS 307. Un massacre, tr. «ul lahereh.» ●(1940) KANNgwital 446/146. ar viktor a lakaio fin d'ar brezel ha d'al lazerez.

    (2) Homicide.

    ●(1921) GRSA 238. lahereh me hoér.

    (3) sens fig. Travail éreintant.

    ●(1904) LZBg Gouere . Keih tud ! péh ur lahereh eit hé, gobér ur vechér ker kalet.

  • lazhet
    lazhet

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Tué.

    ●(1499) Ca 108a. Hanter lazet. g. demy tue.

    ●(1902) PIGO I 25. chomet e-kichen e vestr lazet. ●166. e kave chas lazet. ●(1904) DBFV 143a. lahet, tr. «tué.»

    (2) Lazhet bras : brisé de fatigue.

    ●(1904) DBFV 143a. lahet bras, tr. «brisé de fatigue.»

    II. Adv. intens. Skuizh-lazhet : brisé de fatigue.

    ●(1938) WDAP 2/87. M'eus aon e tleit beza skuiz-lazet oc'h ober keit all a hent dindan ar glao bras.

  • lazheta
    lazheta

    voir lazhata

  • lazhiad .1
    lazhiad .1

    m. Victime d'un meurtre.

    ●(1931) VALL 782a. Victime au fig., tr. «laziad m.»

  • lazhiad .2
    lazhiad .2

    voir lajad

  • lazhidigezh
    lazhidigezh

    f. –ioù Accablement.

    ●(1732) GReg 7b. Accablement, tr. «lazidiguez.»

    ●(1847) MDM 50. trubuillou, kollou-kousked, lazidigesiou, remorsiou.

  • lazhiñ
    lazhiñ

    voir lazhañ

  • lazhus
    lazhus

    adj.

    (1) Qui tue, meurtrier.

    ●(1744) L'Arm 392b. Tuant, ante, tr. «Lahuss.»

    ●(1866) LZBt Genver 85. Lac'huz eo ho binvio brezel.

    ●(1904) DBFV 143a. lahus, adj., tr. «tuant.»

    (2) Qui fatigue.

    ●(1732) GReg 944a. Ttavail tuant, tr. «Trevel lazus.»

    ●(1929) FHAB Gwengolo 325. Ar medi mard' oa lazus d'ar c'hein a oa ouspenn lugud kenan.

    (3) Pénible ?

    ●(1732) GReg 944a. Tuant, ante, qui tuë, qui est penible, tr. «Lazus. Van[netois] lahus.»

    ●(1942) DHKN 16. Amzér lahus.

  • lazhvarv
    lazhvarv

    s.

    (1) Personne très ennuyeuse.

    ●(1977) PBDZ 811. (Douarnenez) lazhvaro, tr. «personne tuante.»

    (2) Travail exténuant.

    ●(1977) PBDZ 811. (Douarnenez) lazhvaro, tr. «travail tuant.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...