Recherche '"leñvañ"...' : 1 mots trouvés

• leñvañ / leñviñ / leñval
  leñvañ / leñviñ / leñval

  v.

  I. V. intr.

  A. (en plt de qqn)

  (1) Pleurer en gémissant.

  ●(c.1500) Cb 91a. [garm] Jtem eiulatus / a / um. g. cry en plorant. b. leuaff ouch goelaff. ●(1650) Nlou 138. Cacc pep eneff diadré da leuffal, tr. «que toute âme, rejetée en arrière, pleurât.»

  ●(1659) SCger 34b. crial, tr. «lênua.» ●156b. lenva, tr. «crier.» ●(c.1718) CHal.ms iii. pleurer, tr. «goüilein, oüilein hiruoudein lehanein.» ●(1732) GReg 235a. Crier, élever sa voix avec violence, tr. «leñva. pr. leñvet.»

  ●(1860) BAL 76. grit ma levin, ma scuillin daelou c'huero. ●(1876) TDE.BF 396b. Leñva, v. n., tr. «Gémir, crier comme les petits enfants.» ●(1896) GMB 361. leanein pleurer, à Sarzeau.

  ●(1909) BROU 226. (Eusa) Diroll da c'hoarzin, da leñva, tr. «éclater de rire, de pleurer.»

  (2) Leñvañ forzh =

  ●(1732) GReg 235a. Crier à la force, tr. «leñva forz.»

  ●(1894) BUZmornik 194. enn eur grial hag enn eur lenva fors.

  ●(1909) FHAB C'hwevrer 36. ne rea nemet lenva fors. ●(1927) KANNkerzevod 13/5. Lenva-forz a rea o laret ar c'homzou-ze.

  (3) [empl. comme subst.] =

  ●(1867) FHB 123/145b. Ar baourez coz a reaz eur pennad mad a lenva.

  (4) =

  ●(1907) VBFV.fb 75b. piailler parl. des personnes, tr. «leañnein.»

  B. (en plt d'un animal) Bêler.

  ●(1800) GLC 160. me gleff ar bastoret o cana ac an denvet e lenva.

  II. V. tr. i. Leñvañ da ub. : pleurer qqn.

  ●(1911) BUAZperrot 329. pobl Rom o lenva d'ezan.

  III. V. tr. d. Leñvañ ouzh ub. : crier à qqn.

  ●(1530) Pm 151. Hac ez leffys outy dyson (…), tr. «Et je criai vers elle, sans bruit : (…).»

  IV. Leñvañ evel ur vadalenn : voir madalenn.