Devri

Recherche 'lentaat...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de lentaat (1) à lentaat (1) :
  • lentaat
    lentaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir de plus en plus timide.

    (1869) SAG 285. eo diez chom ep lentaat. ●(1870) FHB 286/199b. o klask lakat da lentaat ar re n'oa ket eveldho dir var ho fas. ●(1872) ROU 90a-b. S'intimider de plus en plus, devenir de plus en plus timide, tr. «lentaat.» ●(1876) TDE.BF 396b. Leñtaat, v. n., tr. «Se relâcher, être mou au moral.» ●(1880) SAB 275-276. darn (…) a lente, a gemere evel aoun.

    (1925) BUAZmadeg 268. He eontr a c'hoapeaz anezan, a glaskaz zoken he zislavaret : met netra ne c'hellaz ober d'ezan lentât. 799. biskoaz ne fellaz d'ezan lentât var gement-se.

    (2) Devenir lent.

    (1732) GReg 568a. devenir lent, tr. «Léntaat. pr. lénteët

    II. V. tr. d.

    (1) Intimider.

    (1908) FHAB Meurzh 83. an ofiser (...) diskenn a eure eta er ster, dres el leac'h m'edo ar roudous, hag evit lentaat ar Rusianed, e rea an neuz dre ma kerze da vont dounoc'h dounna.

    (2) Ralentir.

    (1732) GReg 568a. Rendre lent, tr. «Léntaat. pr. lénteët.» ●780a. Ralentir, tr. «Léntaat. pr. lénteët

    (3) Alanguir, ôter la vigueur.

    (1710) IN I 398. an adversour, pehini a bretant hon lentaat hac hon languissa en œuvrou mad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...