Recherche 'lerbaj...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de lerbaj-lerbiaj (1) à lerbajer (3) :

• lerbaj / lerbiaj
  lerbaj / lerbiaj

  m.

  (1) Racontars.

  ●(1905) BOBL 09 décembre 64/1a. skriva gallek propr, ha meski neubeutoc'h a vrezonek gant e lerbiachou. ●(1965) BAHE 46/27. C'hwi a gred se, eme Vari ? Kaozioù. Me ne gredan ket ar seurt lerbaj-se !

  (2) Kontañ lerbaj : jacasser.

  ●(1969) BAHE 60/32. ar merc'hed a ouie kontañ lerbaj.

  (3) Jargon.

  ●(1914) DFBP 192a. jargon, tr. «Lerbach.» ●(1969) BAHE 62/25. Emil en devoa ur geriadur dezhañ e-unan. Evel ma lavar ar C'hallaoued : «des à-peu-près» 'veze alies gantañ, war an tapiz, ha me am beze plijadur gant al lerbaj fentus-se : ar c'hleier oa «bollingoù» dezhañ, ar c'hemener 'oa ar «c'hi melen» ; beuziñ kizhier bihan 'oa kas anezho d'ober martoloded. Ha me 'oar !

• lerbajañ
  lerbajañ

  v. intr. Jacasser.

  ●(1914) DFBP 191b. jacasser, tr. «Lerbacha.» ●192a. jargonner, tr. «Lerbacha.» ●242b. pérorer, tr. «Lerbacha.»

• lerbajer
  lerbajer

  m. –ion Homme qui tient des propos sans queue ni tête.

  ●(1914) DFBP 242b. péroreur, tr. «Lerbacher.»