Devri

Recherche 'lonk...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de lonk-1 (1) à lonkus (25) :
  • lonk .1
    lonk .1

    adj. Qui avale.

    (1876) TDE.BF 409a. Loñk, louñk, adj., tr. «qui avale, qui engloutit.»

  • lonk .2
    lonk .2

    m. –où

    (1) Action d'avaler.

    (1876) TDE.BF 409a. Loñk, louñk, s. m., tr. « action d'avaler.»

    (2) Abîme.

    (1857) HTB 58. kouet en fonz al lonk. ●(1866) SEV 147. e-kreiz lounk spontuz an ifern. ●(1877) FHB (3e série) 20/166b. var ribl eul lounk euzus !

    (3) Paotred sant Lonk : surnom des ivrognes.

    (1909) FHAB Mezheven 186. Evit parea paotret Sant Lounk dious o zech ne zeus nemet eul louzaouen, eul louzaouen c'huero : ar boan, ar c'hlenved, ar pez ne reketan dezo nemet evit o brassa mad.

    (4) Yann lonk : personnification des ivrognes.

    (1910) FHAB Genver 26. En doare-ze e teuer dillo da zizon kement Yan Lounk a zo.

    (5) Taol-lonk : gorgée, trait.

    (1732) GReg 936a. Trait, ce qu'on avale tout d'un coup en bûvant, tr. «taul-loncq. p. taulyou-loncq.» ●Il bûvoit une pinte de vin, mesure du Roi, tout d'un trait, tr. «Ur pintad guïn, musur Roüe, a evé èn un taul-loncq

    (1931) VALL 339a. Gorgée, tr. «taol-lonk m.»

  • lonk-e-avu
    lonk-e-avu

    m. Personne vorace.

    (1959) BRUD 7/. Setu aze eul lonk-e-eü, avad ! ●Lonk-e-eu = lonk-e-avu, lonkez.

  • lonk-e-drantell
    lonk-e-drantell

    m. Dissipateur.

    ►[empl. comme épith.]

    (1867) FHB 141/292b. eur goummer lonc-he-zrantel.

  • lonk-e-sizhun
    lonk-e-sizhun

    m. Ivrogne.

    (1909) FHAB Eost 234. Oh !! na te zo lonk-e-sizun, Kou. ●(1911) FHAB Du 299. eul lounk e zizun eus ar re c'hoasa. ●(1927) TSPY 41. ez int holl lounkerien o zizun ! ●(1932) TUML 11. Piou eo ? eur pez divalo, eul lounk e zizun, eur zac'h gwin.

    ►(insulte)

    (18--) SAQ II 69. Marc'h alar, didalvez, lounk he zizun !

  • lonkad
    lonkad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Trait, gorgée.

    (1732) GReg 936a. Trait, ce qu'on avale tout d'un coup en bûvant, tr. «Louncqad. p. louncqadou

    (1876) TDE.BF 409a. Loñkad, louñkad, s. m., tr. «Ce qu'on avale en une fois.» ●(1877) BSA 78. goude beza evet eul louncadic. ●(1889) ISV 103. hag ec'h efaz eul loncat bennak. ●(1896) HIS 67. débret én ur loñkad.

    (1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 213. étré deu lonkad [guin]. ●(1911) SPON 11. kerklous é kemér ul lonkad mat hoah, malachkoed ! ●(1912) DIHU 84/84. Er voéz goh e ivas deu pé tri lonkad deur e kalon hé dorn. ●(1936) PRBD 158. c'houi denno ho puret hag a gemero eul lonkat eus ar pez a zo enni. ●(1969) LIMO 10 mai. ur lonkad chistr, tr. «une gorgée de cidre.»

    (2) En ul lonkad : d'un seul trait.

    (1732) GReg 936a. Il bûvoit une pinte de vin, mesure du Roi, tout d'un trait, tr. «Ur pintad guïn, musur Roüe, a evé èn ul louncqad

    (1903) JOZO 67. Oeit é genein / Me lom én ur lonkad ! ●(1908) FHAB Du 348. d'hen eva en eul lonkad.

    II. Adv. A-lonkadoù : par lampées.

    (1913) BOBL 21 janvier 421/3a. Rei da eva a lonkadou bihan.

  • lonkadeg
    lonkadeg

    f. –où Goinfrerie, beuverie.

    (1879) ERNsup 146. loñkadek, partie de goinfrerie.

  • lonkadenn
    lonkadenn

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Lampée.

    (1876) TDE.BF 409b. Loñkadenn, s. f., tr. «Gorgée, trait, ce qu'on avale en un coup.» ●(1878) BAY 13. lonkaden, tr. «gorgée.»

    (1910) MAKE 112. goude eul lounkaden gwin. ●(1928) BFSA 237. eul lonkadenn win.

    (2) Gorgeon, de quoi boire un coup.

    (1974) SKVT III 78. Chom a ra ul lonkadenn e strad ar biou.

    (3) Coup à boire.

    (1862) BSH 69. Vit cavet digane êno eul louncquaden.

    II. Adv. A-lonkadennoù : par lampées.

    (1904) BOBL 12 novembre 8/3d. evet leaz tom a lonkadennou bihan.

  • lonkadur
    lonkadur

    m. Action d'avaler.

    (1732) GReg 62a. Action d'avaler, tr. «Louncqadur

  • lonkaj
    lonkaj

    m. Boisson alcoolisée.

    (1988) TOKO 51. Toud an arhant ah ee en lonkaj.

  • lonkañ / lonkiñ
    lonkañ / lonkiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Avaler, engloutir.

    (1499) Ca 128a. vide in loncaff. ●128b. Loncaff. g. engloutir. ●(1612) Cnf 26a. louncquaff è halo.

    (1659) SCger 10a. aualer, tr. «lonqua.» ●50b. engloutir, tr. «trelati.» ●157a. lonca, tr. «aualer.» ●(1732) GReg 6b. Absorber, engloutir, tr. «Lounqa. pr. lounqet.» ●62a. Avaler, faire descendre dans l'estomac ce qu'on a pris par la bouche, tr. «Louncqa. pr. louncqet. Van[netois] loncqeiñ.» ●(1744) L'Arm 4b. Absorber, tr. «Lonquein.» ●20b. Avaler, tr. «Lonquein

    (1876) TDE.BF 409a. Loñka, louñka, v. a. et n., tr. «Avaler, engloutir, absorber, gloutonner.»

    (1936) PRBD 135. lonka, ez-veo, melfed krogennek.

    (2) Boire.

    (1908) FHAB Gwengolo 276. rost seac'h eun tammik, ar pez a ra leac'h da lonka gwin, jistr, bir ha limonad.

    (3) Boire de l'acool avec excès.

    (1868) FHB 170/108b-109a. ar plac'hed iaouank hag hi a veze neuze a vern o lonka dour rouz er c'hafeou, o trinka chigoden gant ar goazed en hostaleriou. ●(1868) FHB 198/331b. It, kornaillen zec'h, it da glask gleupach da lonka, ha grit eur c'hofad mad.

    ►absol.

    (1935) BREI 402/2c. Ne rafent ket eur vourellad d'ar sul nemet lonka... ●(1955) STBJ 205. Ober pant a oa chom da lonka en ostalidiou. ●(1957) AMAH 47. lonkañ ha plac'heta.

    (4) Humer.

    (1659) SCger 67a. humer, tr. «lonqua

    B. par ext. Lonkañ aer, avel : prendre l'air.

    (1903) MBJJ 34. chom war leur al lestr da lonkan ær. ●(1974) LLMM 166-167/364. da vont da c'haloupat (...) ha da lonkañ avel.

    C. sens fig.

    (1) Croire.

    (1905) BOBL 04 février 20/1c. lonka koz kojou. ●(1908) PIGO II 107. Gret an evoa c'hoaz lonkan da galz penôs nep a yaje da franmason na baeje ket a gontribusion. ●(1955) STBJ 57. Ha ma c'herent a lonke kement gaou a baske dezo. ●(1962) LLMM 93/255. Sot-magn e rank bezañ an dud dre amañ evit lonkañ ez eus ul lutun er Vorvaned.

    (2) Dilapider.

    (1877) EKG I 34. An darn-vuia euz ar re binvidig a ia da lounka ho leve da Bariz.

    (1913) AVIE 208. hag en des lonket é zañné get gisti. ●(1922) IATA 26. Ne peuz great nemet lounka va danvez. ●(1948) KROB 6/6. eun den yaouank en deus kuitaet e dud evit mont da lonka e zanvez.

    (3) Avaler.

    (1905) KDBA 14. n'em es chet mé lonket hoah é ma amoet erhoalh tuchentil er hérieu aveit péein tud d'obér nitra.

    II. V. intr. Être avalé.

    (1907) DRSP 23. taolet er mor d'ar pesked da lounka.

    III.

    (1) Goulenn bezañ lonket : demander à être châtier si.

    (1908) PIGO ii 133 (T) E. ar Moal. Me c'houl bean lonket aman dirakoc'h, ma ne gasan ket ac'hanoc'h d'o zoull.

    (2) Goulenn bezañ lonket gant al loar : demander à être châtier si.

    (1908) FHAB Gouere 212 (L) Y.-V. Perrot. «Ah ! nan, eme Yan, me c'houlenn bez lonket gant al loar, mar d'euz eun tamm keuneut laëret ganen, war va c'hein.» Laer oa, hag e c'houlenn en devoue.

    (3) Lonkañ silioù : voir silioù.

    (4) Lonkañ lostoù leue : voir leue.

    (5) Lonkañ kelien : voir kelien.

    (6) Lonkañ prun : voir prun.

    (7) Reiñ kelien da lonkañ : voir kelien.

    (8) Reiñ kañvaled da lonkañ : voir kañvaled.

    (9) Lonkañ kañvaled : voir kañvaled.

    (10) Lonkañ poulc'henn : voir poulc'henn.

    (11) Lonkañ poulc'had : voir poulc'had.

    (12) Lonkañ ar gaouledenn : voir kaouledenn.

    (13) Reiñ poulc'had da lonkañ : voir poulc'had.

    (14) Lonkañ e vabouzenn : voir babouzenn.

    (15) Lonkañ e chik : voir chik.

    (16) Goulenn bezañ lonket gant al loar : voir loar.

    (17) Lonkañ avel : voir avel.

    (18) Chom da lonkañ avel : voir avel.

    (19) Lonkañ udb. evel dour : voir dour.

    (20) Lonkañ e sizhun : voir sizhun.

    (21) Lonkañ komzoù ub. evel krampouezh lardet : voir krampouezh.

  • lonkegerezh
    lonkegerezh

    m. Voracité.

    (1744) L'Arm 406b. Voracité, tr. «Lonquêguereah. m.»

  • lonkek
    lonkek

    adj. Vorace. cf. lontek

    (1744) L'Arm 406b. Vorace, tr. «Lonquêc

  • lonker
    lonker

    m. –ion

    (1) Goinfre.

    (1732) GReg 62a. Avaleur, goinfre, tr. «Louncqer. p. louncqéryen. (Van[netois] loncqour. loncqér. pp. loncqeryon

    (1907) VBFV.bf 48b. lonkér, lonkour ; m. pl. erion, tr. «goinfre, glouton.»

    (2) Ivrogne.

    (1876) TDE.BF 409b. Loñker, s. m., tr. «Ivrogne qui dépense son argent à godailler ; pl. ien

    (1902) PIGO I 91. an holl lonkerien euz a guz-heol betek sav-heol. ●(1984) EBSY 116. (Sant-Ivi) lonker, tr. «ivrogne.»

  • lonkerez .1
    lonkerez .1

    f. –ed Ivrognesse.

    (1937) DIHU 310/247. ul lonkour pé ul lonkeréz ivaj.

  • lonkerez .2
    lonkerez .2

    f. Gosier.

    (1906) BOBL 03 novembre 110/3a. mar chomfe pell an avel-ze (lire : aval-ze) en e lonkerez, al loen a zeufe da veza mouget.

  • lonkerezh
    lonkerezh

    m.

    (1) Action d'avaler.

    (1732) GReg 62a. Action d'avaler, tr. «Van[netois] loncqereah.» ●(1744) L'Arm 20b. Action d'avaler, tr. «Lonquereah.. heu. m.»

    (2) Ivrognerie.

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 17. Temallein e rant dehou (...) é lonquereah. ●(1867) FHB 112/ 57a. deg ha n'o deus ken maro nemet dioc'h al lonkerez. ●(1867) FHB 141/293a. da bellaat dious da dy ar vossen spountuz euz al lounkerez. ●(1870) FHB 294/259a. Ar pez a ell an dispac'herien-ze da scrabat, a zispignont e lonkerez.

    (1907) BOBL 23 mars 130/1c. an tech hudur a rer al lonkërez anean.

    (3) Voracité, gourmandise.

    (1907) VBFV.bf 48b. lonkereh, m., tr. «voracité, gourmandise.»

    (4) Toull lonkerezh : gosier.

    (1879) ERNsup 161. Toull loñkeres, gosier ; stoufañ toull loñkeres, engouer, Trév[érec].

  • lonket
    lonket

    adj. Avalé.

    (1744) L'Arm 107b. Devoré, ée, tr. «Lonquétt

  • lonkez
    lonkez

    s. Personne vorace.

    (1959) BRUD 7/. Setu aze eul lonk-e-eü, avad ! ●Lonk-e-eu = lonk-e-avu, lonkez.

  • lonkezenn
    lonkezenn

    f. –ed Ivrogne.

    (1859) SAVes 3. D'al lounqesennet malheurus. ●6. Al lonqesen a suposàn. ●9. Evit anaout mat ar Mezier, / Roit dezàn guella tiegues / A velit ebars ar barres, / Da c'houzout pegueit e pado / Oc'h al lonqesen divalo ! ●20. an tad zo eul lounqesen (...) mibien al lounqesennet.

  • lonkidigezh
    lonkidigezh

    f. Action d'avaler.

    (1732) GReg 62a. Action d'avaler, tr. «louncqidiguez

  • lonkiñ
    lonkiñ

    voir lonkañ

  • lonktraezh
    lonktraezh

    m. Sable mouvant.

    (1732) GReg 835b. Sable mouvant où l'on abîme, tr. «louncq-treaz

    (1876) TDE.BF 409b. Loñk-treaz, s. m., tr. «Sable mouvant, lieu où il y a de ce sable.»

  • lonktraezhañ
    lonktraezhañ

    v.

    (1) V. intr. S'enliser.

    (1931) VALL 259a. Enliser (s'), tr. «lonktraeza

    (2) V. pron. réfl. En em lonktraezhañ : s'enliser.

    (1959) BRUD 7/30. e vije chomet eno d'en em lonktrêza.

  • lonkus
    lonkus

    adj. Qui avale beaucoup.

    (1996) CRYK 352. ma goûg paour a zo lonkus ! tr. «ma pauvre gorge a une bonne descente !»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...