Devri

Recherche 'lorb...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de lorb (1) à lorbus (9) :
  • lorb
    lorb

    m. =

    ●(1855) BDE 447. É creis me lorb, me mès laret : n'en dès hanni ne fari.

  • lorbaj
    lorbaj

    m. Paroles trompeuses.

    ●(1767) ISpour 370. el lorbage ha folleah ag er bétt. ●(1790) MG 344. Goud e ran bermen, me hoær, en e mès hum abusét a vras, a pe mès credét el lorbage-ce eid er péh e ansaign er Hatechén. ●(17--) VO 85. folleah ha lorbage er béd.

    ●(1857) GUG 154. Groamb brézel d'er bed, de Satan, / Saùamb ol énep d'ou lorbaj ! ●(1896) HIS 35. er bobl e gredas er lorbaj-sé.

    ●(1907) VBFV.fb 44a. flagorner, tr. «laret lorbaj.» ●(1921) DIHU 116/207. dihoallet doh lorbaj er sorserion. ●(1921) GRSA 215. En doéré-man e zo hoah guirioné ha nann lorbaj.

  • lorber .1
    lorber .1

    adj. Trompeur.

    ●(1922) EOVD 37. O bed maleurus ha lorbour !

  • lorber .2
    lorber .2

    m. –ion Trompeur.

    ●(1732) GReg 215b. Corrupteur, qui seduit, qui corrompt les autres, tr. «Van[netois] lorbour ; p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 354a. Séducteur, tr. «Lorbour.. berion.» ●(1790) MG 124. el lorberion-ze péré e hum vêl a larèt d'en dud ou avantur vat. ●(17--) TE 389. lod-aral é contrél e larai é hoai ul lorbour.

    ●(1818) HJC 367. er lorbour-ce. ●(1821) SST 50. e vehai bet ur lorber. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 6. e cehé bet sellet guet ol en dud èl ul lorbour hag ur bâmour. ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 83. hur galhuein e rèt lorberion. ●(1849) LLB 1596. ur haih lorbour. ●(1861) BSJ 230. ur fal dra, ul lorbér. ●(1896) HIS 145. er lorbour-sé, en dès profésiet en dra-men.

    ●(1919) BSUF 6. er sellet èl ur lorbour. ●(1923) KADO 25. Nen dous meit ur lorbour.

  • lorberez
    lorberez

    f. –ed Trompeuse.

    ●(1732) GReg 215b. Corruptrice, tr. «Van[netois] lorberes. p. ed.»

    ●(1906) HIVL 27. ne gred mui é ma ur lorberéz é.

  • lorberezh
    lorberezh

    m. –ioù

    (1) Paroles, menées pour séduire, tromper qqn.

    ●(1744) L'Arm 354a. Séduction, tr. «Lorbereah.. heu. m.»

    ●(1906) HPSA 11. en dihuen doh lorbereh en diaul. ●(1921) GRSA 216. é cheleu doh lorbereh en diaol.

    (2) Tromperie.

    ●(1856) GRD 13. lorbereah er bed. ●(1857) LVH 378. lorbereaheu er bed.

    ●(1906) HIVL 47. Lod aral e chonjé é oé kement-men ur merch open penaus ne oé ket a lorbereh get Bernadet. ●88. n'ou doé ket gellet hé luiein na kavet lorbereh erbet get hi. ●(1913) AVIE 108. néhanseu er bed, lorbereh er madeu, plijadurieu ar vuhé hag en hoantadenneu aral.

  • lorbet
    lorbet

    adj. Bout lorbet a : être trompé par.

    ●(1838) OVD 145. hemb bout lorbet a hou faute.

  • lorbiñ
    lorbiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Séduire, tromper.

    ●(1744) L'Arm 127b. Embabouiner, tr. «Lorbein.» ●354a. Séduire, tr. «Lorbein.» ●(1767) ISpour 80. hac e assaye el-cé lorbein er ré-ral. ●(1792) HS 140. lorbein enn dut.

    ●(1825) COSp 250. hou lorbein dré drompereaheu.

    ●(1908) NIKO 40. Maleur d'er ré e lorb er bobl é Keranna ! ●(1913) AVIE 161. ne hra meit lorbein en dud.

    (2) Lorbiñ ub. gant, dre : tromper par.

    ●(1910) ISBR 64. hag é lorbas en ol get konzeu kaer ha pep sord geuiér. ●(1922) EOVD 230. ma lorban me spered get er sort dezirieu dibrofit. ●(1923) KADO 15. Ne faut ket hun lorbein, èl ma hret, dré er geu.

    B. spécial. Séduire, débaucher.

    ●(c.1718) CHal.ms i. débaucher une fille, tr. «sodein, dibauchein, filennein, lorbein ur uerh, ur plah.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Suborner une fille, tr. «lorbein, trompein couchiein, sodein subornein ur uerh, ur plah.» ●(1732) GReg 215a. Corrompre une fille, tr. «lorbeiñ ur verh.»

    II. V. pron. réfl.

    (1) En em lorbiñ : se tromper, se fourvoyer.

    ●(1838) OVD 184. ul lod vad a amièd sant Basile e hum lorbas betac quemér scùir ar é sieu naturel. ●(1857) AVImaheu 99. dihoallet a hum lorbein.

    (2) En em lorbiñ gant ub. =

    ●(1856) GRD 252. hàg ean hum lorbehé guet hoarieu a nittra ? ●254. Red é enta en dout collet er spered, e lar sant Eucher, eid hum lorbein guet quement a dreu didalvé én un amzér quer bèr.

  • lorbus
    lorbus

    adj. Trompeur.

    ●(1906) DIHU 11/194. konzeu lorbus er Judaz. ●(1931) GUBI 108. er bed lorbus. ●229. er bed get é vadeu lorbus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...