Devri

Recherche 'lorgn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de lorgn (1) à lorgnezh-lorniezh (7) :
  • lorgn
    lorgn

    m. Cogne, bagarre, castagne.

    ●(1910) FHAB Here 309. ha dao d'ar pigoz, ha dao d'al lorgn ha dao d'an drailh !

  • lorgnal
    lorgnal

    voir lorgnañ

  • lorgnañ / lorgnal
    lorgnañ / lorgnal

    v.

    I. V. tr.

    (1) V. tr. d. Cogner, frapper.

    ●(1876) TDE.BF 410a. Lorgna, v. a., tr. «Battre fort ou rosser quelqu'un.»

    ●(1913) FHAB Genver 19. gant aoun da veza lorgnet. ●(1929) FHAB Meurzh 104. Tud an eured a en em lakeas d'hel lorgna. ●(1949) KROB 13/8. Ma na vezez ket lorgnet ganti, az po chañs !

    ►absol.

    ●(1907) FHAB Here 249. Hag e kendalc'he da lorgna goasa ma c'helle. ●(1984) HYZH 154-155/36. Hag eñ... da lorgnañ gant ar foet.

    (2) Lorgnañ an hent : abattre du chemin.

    ●(1919) MVRO 5/1c. easoc'h ha dillooc'h eo mont en doare-ze eget beza o lorgna an hent hag o kignat an treid.

    (3) Battre la terre sur une aire pour l'affermir.

    ●(1876) TDE.BF 410a. Lorgnal, v. a., tr. «Battre la terre sur une aire pour l'affermir.»

    II. V. tr. i.

    (1) Lorgnañ war ub. : frapper sur qqn.

    ●(1914) FHAB Mezheven 172. ar paeron koz gant eur goaz all a grogaz er fillor keaz hag a lorgnas varnan gwella ma c'helljont.

    (2) Lorgnañ war ar vein : abattre du chemin.

    ●(1920) MVRO 39/1b. Perig, a fors da lornia var ar vein, a erruas eur miz goude vardro anter-noz en Huelgoat.

    III. V. intr. Travailler dur.

  • lorgneg
    lorgneg

    m. Imbécile.

    ●(1792) BD 1499. quemer lornec passiantet, tr. «Prends, imbécile, de la patience.»

  • lorgnek
    lorgnek

    adj.

    I. Qui a de grandes oreilles.

    ●(1879) ERNsup 161. lorgnek, qui a de grandes oreilles, Pleud[aniel].

    II. Bezañ lorgnek evel ur c'hochon : avoir de grandes oreilles.

    ●(1879) ERNsup 161 (T). lorgnek (evel eur c'hochon) qui a de grandes oreilles, Pleud[aniel].

  • lorgnetez
    lorgnetez

    Lorgnettes.

    ●(1772) KI 121-126. en deva collet (...) he lorgnetes, tr. «avait perdu (...) son lorgnon.»

  • lorgnezh / lorniezh
    lorgnezh / lorniezh

    [lor + niezh]

    M. & coll. cf. lovrnezh

    (1) M. (pathologie) Lèpre.

    ●(1866) HSH 49. goloet a lorgnez. ●(1870) FHB 280/146b. eur guiskat lorgnez a ioa deut da c'holo oll he groc'hen. ●(1889) SFA 33. Eugusa klenved eo al lorgnez ! ●(1896) GMB 372. tréc[orois] lorgnes.

    ●(1907) AVKA 91. na oe ken a lorgnez warnehan. ●(1911) BUAZperrot 366. goloet e gorf gant al lorgnez. ●(1911) SKRS II 125. An eil a velas he gorf taget gant al lorgnez. ●(1936) PRBD 98. taget gant al lorgnez.

    (2) péjor. (en plt de qqn) Charogne, ordure, salaud.

    ●(1924) ZAMA 201. nemet al lorgnez eveldout n'eus ket a vervel warno.

    (3) Coll. Toutes choses parasites, ordures, etc.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/471-472. (An Ospital-Kammfroud) Lorgnez : Ce nom (...) s'emploie actuellement pour désigner des souillures et des saletés de toutes sortes, des gens de mauvaise vie (à ne pas fréquenter), des mauvaises herbes, etc. : er bloa(z)-mañ ez eus deut eur bern lorgnez e-touez an al'douar.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...