Devri

Recherche 'loued...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de loued (1) à louedin-louedan (6) :
  • loued
    loued

    m.

    (1) Moisi, moisissure.

    (1633) Nom 58a. Panis situm resipiens : pain qui sent la chansissure & moisissure : bara pehiny á sant an loüet.

    (1659) SCger 80b. moisissure, tr. «al louet.» ●(1732) GReg 632b. Moisissure, tr. «Louëd. Van[netois] louëd

    (1876) TDE.BF 411b. Loued, louet, s. m., tr. «Le moisi.»

    (1907) BSPD i 263. Goleit e oé a zoar ha dèbret kement get el loued ma vezé bet diés d’oh, a gredan, laret petra oé. ●(1927) GERI.Ern 362. loued m., tr. «Moisi.» ●(1931) VALL 474a. Moisissure, tr. «loued m.»

    (2) C’hwezh al loued : odeur de moisi.

    (1732) GReg 632b. Il sent le moisi, tr. «C’huëz al louëd a so gandhâ.»

  • louedadur
    louedadur

    m.

    (1) Moisissure.

    (c.1500) Cb [loedaff]. vnde hoc mucor / oris. g. pourriture / ou moisissure de vins. b. loedadur guin / pe breinadur.

    (1732) GReg 150b. Chansissure, tr. «Loüedadur.» ●632b. Moisissure, tr. «louëdadur

    (1907) FHAB Gwengolo 203. an oll boultren, al louedadur, an oll draou lous. ●(1913) NECH 4. louedadur ha ban. ●(1927) GERI.Ern 362. louedadur m., tr. «moisissure.» ●(1931) VALL 474a. Moissisure, tr. «louedadur m.» ●(1934) MAAZ 54. ur guiskad louidadur.

    (2) Canitie.

    (1499) Ca 127b. g. cheuesce. brito. loedadur.

  • louedañ
    louedañ

    voir louediñ

  • louedenn
    louedenn

    f. –où

    (1) Moisissure, champignon.

    (1927) GERI.Ern 362. louedenn f., tr. «moisissure.» ●(1927) FHAB Gouere 146b. saotrou bihan, ruz-vlen, graet gant eul louedenn (moisissure, champignon). ●(1927) FHAB Du 229b. Ar gwasa klenved a dag ar segal eo ar piger, da lavaret eo eul louedenn savet diwar gebell-tousegi bihan a vev e greun ar segal. ●(1931) VALL 474a. Moissisure, tr. «louedenn f.»

    (2) = (?) Corvée, travail pénible (?).

    (1993) HYZH 196/44. (Douarnenez) er goañv neuze a vie neuze glizigoù a teue deus Honfleur ha vie labouret ha setu an dra-se oa ur mell louedenn d'an dud da gaout ur gwenneg bennak pa vie machin, pa vie echu ar sizhun.

  • louedet
    louedet

    adj.

    (1) Moisi.

    (1633) Nom 59a. Lardum rancidu: lard rancé, chansi : quic sall moguedet, quic sal loüedet. ●62b. Vinum pendulum : vin relant : guin louedet, pe gouazlæt.

    (1849) GBI II 228. bara louedet, tr. «du pain moisi.» ●(1869) FHB 250/323a. Prena a ra d'eomp bara louedet, kig tronket, amann brein. ●(1876) TDE.BF 412a. Louedet, adj., tr. «Avarié, moisi.»

    (1902) PIGO I 98. tammo bara louedet. ●(1907) BSPD I 111. un tam bara ha ne oé ket louédet. ●(1909) BOBL 06 février 215/2c. Kezek ampoëzonet gant kerc'h louedet. ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) bara louedet, tr. «du pain moisi.»

    (2) Chenu, gris

    (1924) ZAMA 195. ne reas nemet eun hej d'e benn louedet.

    (3) (Argent) oisif.

    (1732) GReg 50a. Argent oisif, tr. «arc'hand louëdet

  • louediñ / louedañ
    louediñ / louedañ

    v. intr. & tr.

    I. V. intr.

    (1) Moisir.

    (1499) Ca 127b. Loedaff. g. moisir comme pain.

    (1659) SCger 80b. moisir, tr. «louedi.» ●157b. louedi, tr. «moisir.» ●(1732) GReg 150b. Chansir, moisir, parlant des confitures, du pain, du fromage, tr. «Loüedi. pr. loüedet.» ●632b. Moisir, se moisir, tr. «Louëdi. pr. louëdet. Van[netois] louëdeiñ. pr. et

    (1862) JKS.lam 495. Deut da gemeret ar bara ne louedo biken. ●(1876) TDE.BF 412a. Louedi, v. n., tr. «Moisir, rancir.»

    (1907) VBFV.bf 49b. luèuein (b[as] van[netais] leudein, v. n., tr. «moisir.» ●(1927) GERI.Ern 362. louedi., tr. «moisir, rancir. » ●(1931) VALL 474a. Moisir, tr. «louedi

    ►[empl. comme subst.] Fait de moisir, moisissure.

    (1922) FHAB Gouere 219. An doen a ziwall ar foenn ouz ar glao, hag an ear hen difenn ouz al louedi.

    (2) par ext. (en plt de qqc.) Ne pas être employé, ne pas servir.

    (1922) FHAB Mae 135. ar gwenneien ne jomint ket da loueda. ●(1924) YAYA 33. daou ugent mil lur o louedi em zac'h.

    (3) Grisonner, chenir.

    (1499) Ca 127b. g. chenir. b. loedaff. euel den pan coz.

    (1732) GReg 474a. Grisonner, devenir gris, tr. «louëdi. pr. louëdet

    (1876) TDE.BF 412a. Louedi, v. n., tr. «blanchir ou grisonner, parlant des cheveux, de la barbe.»

    (1927) GERI.Ern 362. louedi., tr. «grisonner. »

    (4) Devenir gris.

    (1927) GERI.Ern 362. louedi., tr. «devenir gris. » ●(1959) TGPB 65. N'am boa ket taolet pled betek hen, met krog 'oa ar blev da louediñ war gorn e dal ha deut e oa e varv da wennaat.

    II. V. tr. Rendre gris.

    (1942) DRAN 141. An noz a louede glazvez ar pantennou.

    III. sens fig. (en plt de qqn) V. intr.

    (1) Perdre son temps à ne rien faire.

    (1872) GAM 44. ann dud iaouank diazez a gaset da loueda da Gonli.

    (1908) KMAF 27. Divalo, divalo ! Diwall da louedi ha da vergla, rak an diegi a zebr an den. ●(1910) MBJL 77. ne chomomp ket da louedi ouz tôl. ●(1916) LILH 12 a C'hwevrer. Nag a dud e zo chomet elsé de louidein ardran épad ma oè tud koh, tadeu a famill én danjér a gol ou buhé.

    (2) péjor. Rester vieille fille, vieux garçon.

    (18--) SBI II 184. merc'hed chomet da loeda / 'N defôt tapout eun tam goaz, tr. «Les filles restées moisir, / Faute d'avoir mis la main sur un bout d'homme.»

    (1924) ZAMA 191. loueda e-unan, en e gozni. ●(1950) KROB 26-27/19. Mirout ouz eur plac'h da zimezi a zo he derc'hel da louedi, eme Zoaz !

    (3) Croupir.

    (1710) IN I 413-414. hac hon les da loueda en hon diegui.

    (18--) SAQ I 148. da loueda er stad a bec'het.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...