Recherche 'luban...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de luban-1 (1) à lubanus (8) :- luban .1luban .1
adj. Flatteur.
●(1876) TDE.BF 417b. Luban, adj., tr. «Insinuant, cajoleur, flagorneur, enjoleur.»
- luban .2
- lubanatlubanat
voir lubaniñ
- lubanerlubaner
(1) M. –ion Flatteur.
●(1914) DFBP 119a. enjoleur, tr. «Lubaner.» ●(1957) BRUD 2/46. Eul lubaner euz ar henta e oa Per an Toulleg.
(2) [sens adverbial] Flatteur.
●(1947) YNVL 90. Yec’hed deoc’h, Aotrou Person ! (Skarzhañ a ra e skudell, en un taol. Lubaner.) An Aotrou’n Eskob, en e vaner kaer, n’en deus ket ar ouenn eus hennezh.
- lubanerez
- lubanerezhlubanerezh
m. Flatterie.
●(1732) GReg 129a-b. Cageolerie, à l'égard de quelqu'un, tr. «lubanérez.»
●(1872) ROU 85a. Flagornerie, tr. «Lubanerez.»
●(1914) DFBP 119a. enjolement, tr. «Lubanerez.» ●(1925) FHAB Mezheven 213. Tud ar c'hastell a deuas da zelaou lubannerez ar prezeger. ●(1925) FHAB Du 429. Lubanerez na gourdrouzou, netra ne rae.
- lubaniñ / lubanatlubaniñ / lubanat
v
(1) V. tr. d. Flatter.
●(1732) GReg 129a. Cageoller, carresser pour avoir, &c. de quelqu'un, tr. «lubani. pr. lubanet.»
●(1872) ROU 85a. Flagorner, tr. «Lubanat.» ●94b. Pateliner, tr. «Lubanat.»
●(1914) DFBP 119a. enjoler, tr. «Lubani.»
(2) V. tr. i. Lubaniñ da, ouzh ub. : flatter qqn.
●(1876) TDE.BF 417b. Lubani, v. n., tr. «S'insinuer en cajolant, flatter pour obtenir.» ●(1890) MOA 154a. Cajoler en s'insinuant, tr. «lubani oc'h u. b.»
●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 14. Darn a lubane ouzoc'h gant ardou ha komzou flour. ●(1925) FHAB Eost 308. kaer en doa Yann lubanat d'ezan. ●(1941) SAV 19/20. en em lakaat a reas da lubani ouz ar c'hoziad. ●(1955) STBJ 32. 73. ha gouzout a ouie flana outañ pe lubani dezañ. ●(1964) YHAO 123. met ne dalvez ket ar boan lubaniñ din !
- lubanus