Devri

Recherche 'lusk...' : 23 mots trouvés

Page 1 : de lusk (1) à lusket (23) :
  • lusk
    lusk

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Ébranlement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Lusk, s. m., tr. «Ebranlement.»

    (2) (religion) Élancement, élan de ferveur, envol, aspiration.

    ●(1790) MG 372. me oulèn hoah un desir bras ha lusqueu nærhus d'avance é caranté Doué. ●(1790) Ismar 53. el lusqueu santel. ●(1792) CAg 83. Guet ul lusqe à garanté.

    ●(1838) OVD 81. hag er chongeu ha conzeu-zé (...) e ra d'ou halon gobér el lusqueu carantéussan. ●147. hui e rei piquôl lusqueu a sperèd, péré hou quiviniou. ●(1849) LLB 1737-1738. Ind (…) / e Fouèt ou divaskel, e ra lusk d'où diwhar. ●(1855) BDE 70. pedenneu bèr, pé lusqueu trema Doué.

    (3) (météorologie) Lusk da c'hlav : menace, signe de pluie.

    ●(1919) DBFVsup 47b. bout zou lusk de hlaù, tr. «il y a menace de pluie.»

    (4) Reiñ lusk d'ar galon : élever le cœur.

    ●(1790) MG 376. péré em secourehai de rein lusq d'em halon trema Doué. ●(1790) Ismar 513. rein lusq d'ou halon trema Doué. ●(1792) CAg 144. Pè zihousquein me reï lusque / D'em halon d'hum zoug de Zoué. ●(17--) VO 10. Rein lusq d'hur halon liès treman en Nean, tr. (GMB 380) «élever notre cœur vers le ciel.»

    (5) Ober lusk a : faire semblant de.

    ●(1861) BSJ 136. Jesus e hré lusq ne gleué quet, ha ne sanné grig.

    ●(1932) BRTG 68. Obér e hrè lusk a glask hag anaùet he hleñued hag hé droug.

    (6) Bout àr lusk : être sur le point du départ.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Il est sur le point de partir, tr. «prest é de Zisparti, de Ziblacein, ema ar lusqu'.» ●Il est prest a partir, tr. «ema ar lusqu'.»

    (7) Mouvement.

    ●(1939) MGGD 41. E lusk kenta voe mont e-barz.

    (8) =

    ●(1931) GUBI 185. karamb un ami ker mat : / Doh é luskeu sentamb erhat !

    (9) Effort.

    ●(1790) MG 370. Gloaihue-è er-ré ne rant quet ul lusq-benac eit hum gorrigein. ●(1792) CAg 114. Me halon guet gred d'arrihuë / E-ra el-lusqueu brassan.

    (10) Lusk ez eus da : il semble que.

    ●(1910) ISBR i. Lusk e zou de gredein ne vou ket ur folleh ; lusk e zou de gredein é saùou Breihiz.

    (11) Ober ul lusk : faire un geste, un mouvement.

    ●(1861) BSJ 142. Jesus e hras ul lusq trema é Zisciplèd hag e demalas dehai ou bihan a fé.

    II. Adv.

    (1) A-luskoù = (?) par éclairs (?).

    ●(1792) CAg 182. Hou ç'heli ë-rent à lusqueu.

    (2) [au dimin.] Ul luskig : un peu.

    ●(1982) PBLS 25. (Langoned) luskig, tr. «un peu de quelque chose.» ●laked ar vañch eul luskig hirroh, tr. «mettez (faites) la manche un peu plus longue.»

    (3) Àr-lusk : en mouvement.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Il a touiours un pied en L'air, tr. «forh boulgeant é, ur pautr allert' un den scan e, ema brepet ar uoulg', ema ataü ar lusqu'.»

  • lusk-dilusk .1
    lusk-dilusk .1

     adj. Oscillant.

    ●(1927) GERI.Ern 366. lusk-dilusk, tr. «oscillant.»

  • lusk-dilusk .2
    lusk-dilusk .2

     m. Balancement, oscillation.

    ●(1927) GERI.Ern 366. lusk-dilusk, tr. «mouvement alternatif, oscillation.» ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «lusk-dilusk m.»

  • luskadur
    luskadur

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «lusqadur.»

  • luskamant
    luskamant

    m. –où Mouvement.

    ●(1744) L'Arm 181a. La mauvaise habitude tarit les graces de Dieu & damne infailliblement ; il faut un miracle de misericorde du côté de Dieu, & de grands efforts du côté de l'homme pour s'en retirer, tr. «Er goal accousstumance e laqua graceu Doué dehessque hag a zan quasi hemp marre er-bétt ; red-é à gossté enn Eutru-Doué ur miracle à viséricorde hag à gossté Map-Deine lussquemanteu brass de um deenn anehi.»

    ●(1804) RPF 120. el-lusquemanteu creihüan. ●(1838) OVD 298. Lusquemanteu en inean arlerh hé examén.

  • luskañ / luskat / luskiñ / lusket
    luskañ / luskat / luskiñ / lusket

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bercer.

    ●(1732) GReg 90a. Bercer un enfant, tr. «lusquat ur buguel.»

    ●(1906) KANngalon Genver 28. hen maga gant he leaz, hen luskat.

    (2) Élancer, élever.

    ●(1790) MG 73. penaus é ma rét gobér eit lusquein er galon trema Doué ?

    (3) Mettre en mouvement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Luska, v. a., tr. «Ebranler, secouer.»

    ●(1893) IAI 141. luska ha likaoui ar c'horf.

    II. [empl. devant un v.]

    A.

    (1) = (?) Faire semblant de (?).

    ●(1921) GRSA 372. Er péh e bouiz arnomb nen dé ket hol labour-ni, met labour péhedeu hon tud e lusk obér ou haerig doh Doué ha n'er groant ket.

    (2) Chercher (à faire qqc.).

    ●(1902) LZBg Genver 10. n'hé doé biskoah, goudé ma hé doé kleuet er huirioné zé, lusket gobér tra fal erbet. ●(1927) FHAB Genver 17a. spierien Herodez (…) o luska mont ivez er gambr.

    (3) Faillir, être sur le point de.

    ●(1903) EGBV 126. luskein, tr. «faillir, être sur le point de.» ●127. hiniù hun es lusket hoarhein. ●(1913) THJE 5. Teréz e luskas merùel er blé ma oé gañnet. ●44. é vam e zou ker souéhet doh er guélet ma lusk vagañnein. ●(1922) BUPU 15. en intron e lausk un taul kri hag e lusk vagañnein. ●(1922) EOVD 114. ur glahar dibalemort e luskas merùel getou a pe gollas hé fried hag hé bugalé.

    (4) Sembler.

    ●(1932) BRTG 4. Nitra ne lusk diskoeien pegours éh achiùo en treu.

    B. Luskañ da (+ v.).

    (1) Se mettre à.

    ●(1732) GReg 183b. Commencer à se mettre en chemin, tr. «Lusqet da vônet èn tu-bennac.»

    (2) =

    ●(1934) MAAZ 155. ne lusk ket dibennadein.

    (3) Luskañ da = bezañ tost da.

    ●(1908) PIGO II 148. Julig a luskas da huchal warne.

    C. Luskañ da (+ subst.) =

    ●(1792) CAg 143. Lusquamb de bep amzerr / A chong' d'ur bihannan / De ranteleah en nean.

    III. V. intr. Chanceler.

    ●(1792) CAg 62. Lusquein ë-ra : quènt-peel é couéh.

  • luskek
    luskek

    adj. Mouvant.

    ●(1912) BUAZpermoal 686. Toen luskek ar gwe glas.

  • luskell
    luskell

    m. Balancement.

    ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «luskell m.»

  • luskelladur
    luskelladur

    m. Oscillation.

    ●(1931) VALL 519a. Oscillation, tr. «luskelladur m.»

  • luskellañ / luskellat
    luskellañ / luskellat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Bercer (un enfant).

    ●(1554) Moeam 3. éguit é lusquellaff.

    ●(1659) SCger 157b. lusquel, tr. «bercer.» ●(1732) GReg 90a. Bercer, Bercer un enfant, tr. «lusquellat ur c'hroüadur.»

    ●(1834) SIM 119. lusqellat ar vugale. ●(1838-1866) PRO.tj 188. et da husquellat ar buguel. ●(1896) GMB 356. pet[it] Trég[uier] ruskelat bercer, de luskellat. ●(18--) SBI II 216. ruskellad ar bugel, tr. «bercer l'enfant.»

    ●(1909) KTLR 136. eur vaouez iaouank c'hoaz a vouskane en eur luskellat he c'hrouadur. ●(1924) BILZbubr 38/841. pa ouele, e luskelle anei. ●(1955) VBRU 23. Daou vloaz goude e veze e Krec'h Elies o vezurat va rnerc'h Anna, evel ma voen bet luskellet ivez gant va mamm-you-gozh Ivona... ●(1980) EBSB 18. (Ar vro vigoudenn) duskellañ, tr. bercer.»

    (2) par méton. Balancer (un berceau).

    ●(1970) BHAF 7. Diou blah a oa evid luskellad ma havell. ●22. Ne skuize ket o luskellad va havell.

    (3) par métaph. Bercer (un bateau).

    ●(1903) MBJJ 93. ar mor Kreizdouarek a zo du-hont, sioul ha glaz-du, o luskellat hon lestr.

    (4) Mettre en mouvement.

    ●(1876) TDE.BF 420a. Luskella, v. a., tr. «Ebranler, secouer.»

    II. V. intr.

    (1) Se balancer, osciller.

    ●(1942) DIHU 373/98. balansér en orloj é luskellat a glei de zeheu.

    (2) Chanceler.

    ●(1912) MMKE 166. o luskellat penn-boemet gant ar mik.

  • luskeller
    luskeller

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «lusqeller. p. lusqelleryen.»

  • luskellerez
    luskellerez

    f. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «lusqellerès. p. lusqelleresed.»

  • luskellerezh
    luskellerezh

    m.

    (1) Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «Lusqellérez.»

    (2) Balancement.

    ●(1931) VALL 55a. Balancement, tr. «luskellerez m.»

  • luskellus
    luskellus

    adj.

    (1) Berçant.

    ●(1909) FHAB Mae 135. eur zon luskelluz meurbet.

    (2) Oscillatoire.

    ●(1931) VALL 519a. Oscillatoire, tr. «luskellus.»

  • luskennat / luskenniñ / luskenn
    luskennat / luskenniñ / luskenn

    v.

    (1) V. tr. d. Bercer.

    ●(1744) L'Arm 29b. Bercer, tr. «Lussquenn ou Lussquennein ou Lussquennat.» ●(1790) MG 184. Lusquênnein er vugalé e zou hoah, d'em chonge, ur fal vod. (...) hem bout lusquênnét. ●392. ne vou quet rét hou lusquênnad.

    ●(1856) VNA 227. bercer mes enfants, tr. «lusquennat mem bugalé.»

    ●(1912) AHBT 38. Tré ma er luchennér er hroèdur ne skont ket. ●(1924) NOLU 36. Doh ou luchennat, noz ha dé.

    (2) V. intr. Chanceler, tituber.

    ●(c.1718) CHal.ms i. chanceller, tr. «horellat, lusquennein, bout ar goribel.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Il a trop beu, il fait des S, tr. «iuet endes ré Lusquenein ara, strebautein ara, brancellat ara en e guerh.»

  • luskenner
    luskenner

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «Van[netois] Lusqennour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 29b. Celui qui berce, tr. «Lussquennourr… nerion. m.»

  • luskennerez
    luskennerez

    m. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «Van[netois] Lusqennourès. p. ed.» ●(1744) L'Arm 29b. Celle qui berce, tr. «Lussquennourèss.. ézétt. f.»

  • luskennerezh
    luskennerezh

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «Van[netois] lusqeñereah.» ●(1744) L'Arm 29b. Action de bercer, tr. «Lussquennereah.. heu. m.»

  • lusker .1
    lusker .1

    m. –ion Celui qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celui qui berce, tr. «lusqer. p. lusqeryen.»

  • lusker .2
    lusker .2

    m. –ioù Moteur.

    ●(1934) BRUS 275. Un moteur, tr. «ul luskér –ieu.»

  • luskerez
    luskerez

    f. –ed Celle qui berce.

    ●(1732) GReg 90a. Celle qui berce, tr. «lusqerès. p. lusqeresed.»

  • luskerezh
    luskerezh

    m. Action de bercer.

    ●(1732) GReg 90a. L'action de bercer, tr. «lusqérez.»

  • lusket
    lusket

    adj.

    (1) Parti.

    ●(1901) GKLA 24. Evidon dalc'het pedi goude ma vinn lusket.

    (2) Bout lusket en hent, àr an hent : s'être mis en chemin.

    ●(1723) CHal 114. Lusquét ouen én heent, tr. «je m'étois mis en chemin.»

    ●(1913) THJE 23. arlerh ma oent lusket ar en hent.

    (3) =

    ●(1907) DIHU 28/444. lusket é geton é virou doh er flod (fainéantise) a dréhein arnehon.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...