Devri

Recherche 'mailh...' : 35 mots trouvés

Page 1 : de mailh-1 (1) à mailhurin-mailhuran (35) :
  • mailh .1
    mailh .1

    adj.

    (1) Capable, compétent.

    ●(1867) MGK 112. Sezar, eur c'hi maill ha brudet.

    (2) Bezañ mailh war udb. : être fort en.

    ●(1942) FHAB Du/Kerzu 224a. Paotred ar maeziou ne vezont ket peurvuiañ gwall vailh war ar c'haloupadeg verr, boazet mar dint da gerzout difounn dre an douarou.

    (3) Ur mailh a zen : un homme fort, costaud.

    ●(1938) WDAP 1/23. eur mailh a zen eo hennez. Da lavarout eo : eun den krenv ha kalet. ●(1949) KROB 9/12. Daoust d'e zek vloaz ha tri-ugent eo gouest c'hoaz : eur mailh a zen, bras ha ledan, yac'h ha kreñv evel eun dervenn.

  • mailh .2
    mailh .2

    m. –ed

    I.

    (1) Maître, expert, spécialiste.

    ●(1732) GReg 386b. Expert, erte, qui est habile en son art, tr. «ur mailh. p. mailhed (Ce dernier mot, qui dans le sens figuré a plusieurs attributions, ne signifie dans le propre, que, expert.» ●Ce maréchal est expert, tr. «Ar marichal-hont a so ur mailh.» ●Ce chirurgien est très expert, tr. «Ur mailh eo ar surjian-hont.»

    ●(1847) BDJ 44. hevel eur mail louarn, tr. (GMB 385) «un maître renard.» ●(1857) CBF 56. Eur maill e oa, tr. «C'était un habile ouvrier.» ●(1866) FHB 68/124b. Maill enn he stad, eur micherour.

    (2) Homme fort, costaud.

    ●(1938) WDAP 1/23. an den-se a zo eur mailh. Da lavarout eo : eun den krenv ha kalet.

    (3) Bezañ ur mailh war : être un expert en.

    ●(1955) VBRU 79. ur mailh war ar yezhoù romanek. ●(1957) AMAH 261. klevet am eus ez oc'h c'hwi ur mailh war ar yezh-se.

    (4) Bezañ ur mailh e : être un expert en.

    ●(1732) GReg 426a. C'est là son fort, tr. «Er pouënd-ze ez eo ur mailh.»

    ●(1931) BREI 192/3c. bez ez eo eur mailh en e vicher.

    (5) Ur mailh a zen : un homme qui s'y connaît en.

    ●(1890) MOA 124a. Artiste, s. m. voy. Adroit (…), tr. «eur maill a zen.»

    (6) Bezañ ur mailh war : être habile.

    ●(1970) BHAF 190 (T) E. ar Barzhig. Va gwella-gwellaig a rên ha dond a ris da veza eur maill war ar vicher.

  • mailh .3
    mailh .3

    m. –où

    I.

    (1) Maille, maillon, boucle, chaînon.

    ●(1633) Nom 118b. Orbiculus : maille : maill. ●182b. Lorica, tunica : halecret, cotte de maille, brigandine : vn sæ á maillou. ●Annuli, loricæ : mailles : maillou. ●174b. Mascula : mailles, maches : maillou.

    ●(1732) GReg 590b. Maille, trait de rets, tr. «Mailh. p. mailhou.» ●(17--) TE 89. ol er péhieu crohèn-ze e oai staguét en eil doh éguilé guet mailleu ha boucleu. ●93. mailleu eur.

    ●(1838) OVD 172. er mailleu ag ur rangen houarne.

    ●(1922) KAAG 5. eur jaden aour, daouzek maill ennhi.

    (2) Phalange.

    ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. mailh, tr. «phalange.»

    (3) Mail, promenade.

    ●(1732) GReg 590a-b. Mail, allée d'abres battuë & bordée, tr. «mailh. p. mailhou.»

    II. Paour da chikañ gant ar mailh : être très pauvre.

    ●(1936) IVGA 58 (Ki) Y. Drezen. Nemet (...) en deus gallet an Tirili, (...) a baour da chikañ gant ar mailh, bale sonn, kreiz an hent, hep stoui he daoulagad. ●(1973) SKVT II 26-27 (Ki) Y. Drezen. Un tamm kêriadenn, paour da chikañ gant ar mailh, gant Kabiled paouroc'h c'hoazh. ●68. Gwechall, e oa an dud reuzeudik da chikañ gant ar mailh.

  • mailh .4
    mailh .4

    m.

    (1) Boue des chemins.

    ●(1925) LZBt Meurzh 2. kalz a fank hag a vailh. ●(1936) BREI 445/1d. mailh diwar an hentchou.

    (2) Terreau.

    ●(1933) ALBR 72. evit ober mailh mad d'ar prajou. Mesket eun dekvet lodenn râ gant mailh ha koz treou serret a dlei hag a zehou.

  • mailh .5
    mailh .5

    m. –où

    (1) Maillet, marteau.

    ●(1499) Ca 130a. Mail. g. idem. ●(1633) Nom 196a-b. Malleus : marteau : morzol, maill. ●196b. Tudes, mateola : maillet : maill.

    ●(1732) GReg 590b. Maillet, marteau de bois de menuisier, &c., tr. «Mailh. p. mailhou.»

    ●(1923) ADML 62. ne skoent ket atao dres gant ho mailh hag ar greun a vinte kuit. ●(1938) WDAP 1/23. Mailh, ano gourel, liester : Ar mailhou. Morzol. ●(1958) BLBR 114/5. eun drinkenn, ar penn, pounner awalah da ober eur mailh. ●(1959) MVGK 7. eur skoed dallet a daoliou mailh.

    (2) (en plt de qqn) Penn mailh : tête dure.

    ●(1938) WDAP 1/23. Penn-mailh a dalv kement ha penn-kalet.

    (3) enfant. Mailhig al laou : le pouce.

    ●(1878) SVE 221 (Kastellin). maillik al laou.

    ●(1972) HYZH 79/11. bizig bizou (Alr[e]), bizig ar bisaou (Gwimilio, Kastell-Paol), morzholig al laou (T[reger]), mailhig al laou (Plogoneg). ●(1977) PBDZ 733. (Douarnenez) meilhig al laou.

  • mailh .6
    mailh .6

    = (?) mell (?).

    ●(1954) VAZA 169. ur mailh tog houarn.

  • mailh-begek
    mailh-begek

    m. Marteau de tailleur de pierre.

    ●(1982) TIEZ I 106. Quand le tailleur a chosi le bloc, il marque, à l'aide de son marteau pointu (mailh begog), la ligne que devra suivre la fente.

  • mailh-pik
    mailh-pik

    m. (technique) Smille.

    ●(1936) IVGA 231. da gerc'hat e vailh-pik. ●(1988) TIEZ II 48. La smille (mailk-pik (lire : mailh-pik) ou morzoll-daou benn).

  • mailhadenn
    mailhadenn

    f. –où Tresse (de cheveux).

    ●(1934) GWAL 70/10. He fennad-bleo kazugel a oa paket e diou vailhadenn war he diouskoaz.

  • mailhañ .1
    mailhañ .1

    v. tr. d.

    (1) Couper une vertèbre (de la queue d'un cheval).

    ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. mailha ur jo, tr. «couper une vertèbre de la queue d'un cheval.» ●(1942) VALLsup 174b. mailha ur jô, tr. «couper une vertèbre de la queue d'un cheval.» ●(1965) BAHE 44/39. mailhañ : troc'hañ ur mailh bennak evit berraat lostoù al loened bihan.

    (2) = (?).

    ●(1872) GAM 28. Arabad eo muzella all loan a zo o vaillad ed ; lezit-hen, eme ar skritur, da gemeret eur c'hinaouadik bep ann amzer.

  • mailhañ .2
    mailhañ .2

    v. tr. d. (agriculture) Amender, fumer.

    ●(1931) VALL 323a. Fumer la terre, tr. «T[régor] mailha.»

  • mailhard .1
    mailhard .1

    m. –ed Canard mâle.

    ●(1659) SCger 19b. cannart, tr. «maillart, pl. det.» ●158a. maillart, tr. «canart.»

    ●(1732) GReg 132b. Canard, mâle de la canne, tr. «Mailhard. p. mailharded.»

  • mailhard .2
    mailhard .2

    m. Ur mailhard a zen : un petit maître.

    ●(1732) GReg 593a. Petit maître, qui est assez habile en son espece, ou en son art : ou qui veut qu'on le croie tel, tr. «Mailhard. p. mailharded.»

    ●(1976) LIMO 21 août. Deit é de benn ag ur maillard a zén. ●(1982) PBLS 336. (Sant-Servez-Kallag) mailhard, tr. «drôle d'oiseau, canaille.»

  • mailhdraezh
    mailhdraezh

    m. Amendement composé de fumier et de sable. cf. manndraezh

    ●(1931) VALL 323b. mailhdrêz, tr. « mélange de fumier et de sable.»

  • mailhdraezhenn
    mailhdraezhenn

    f. –où Amendement composé de fumier et de sable.

    ●(1965) BAHE 44/39. Mailhdraezenn = (pe manndraezhenn) : kemmesk a vailh hag a draezh da demziñ ar parkeier. ●(1982) TKRH 46. Bernioù traezh a veze kerc'het (...) d'ober maldrezhennoù (...) da lavaret eo, da veskañ douar ha mailhoù dastumet diwar an hentoù gleb ha delioù eus tro ar c'hleuzioù.

  • mailhed
    mailhed

    s. Maille.

    ●(1499) Ca 74b. Eillet et maillet. jdem. ibi vide.

  • mailhemous
    mailhemous

    adj. Sale.

    ●(1931) VALL 672a. Saleté, tr. «mailhmous T[regor].»

  • mailhemouzenn
    mailhemouzenn

    f. Saleté.

    ●(1931) VALL 672b. Saleté, tr. «mailhemouzenn T[regor] f.»

  • mailhemouzet
    mailhemouzet

    adj. Sale.

    ●(1972) HYZH 75/27. un tamm avu gwadek ha mailhemouzet.

  • mailhemouziñ
    mailhemouziñ

    v. tr. d. Salir.

    ●(1931) VALL 672b. Salir, tr. «T[regor] mailhemouziñ, mailhemouzenniñ.»

  • mailhennek
    mailhennek

    adj. Boueux.

    ●(1942) VALLsup 23a. boueux, tr. «mailhennek T[régor].»

  • mailhet
    mailhet

    adj. Tressé.

    ●(1955) STBJ 27. gant o fennadou bleo hir, mailhet start gant tammou plouz en o zouesk, ha korvigellet evel lostou moc'h.

  • mailhig
    mailhig

    voir mailh .5

  • mailhiñ
    mailhiñ

    v. tr. d. Attraper, duper, prendre, tromper.

    ●(1964) BLBR 146/32. mar oé sontil er Bourlétaj, éh arriùé geté boud maillet mar a wéh eùé.

  • mailhiñ .1
    mailhiñ .1

    v. tr. d. Bourrer.

    ●(1907) VBFV.fb 13b. bourrer, tr. «maillein.»

  • mailhiñ .2
    mailhiñ .2

    v. tr. d. Rosser.

    ●(1919) DBFVsup 7b. billein, rosser. Aussi, maillein.

  • mailhog
    mailhog

    voir bailhog

  • mailhoni
    mailhoni

    f.

    (1) Maîtrise, habileté.

    ●(1732) GReg 593a. Maitrise, tr. «mailhouny.»

    (2) Gant mailhoni : en maître.

    ●(1732) GReg 593a. En maître, en habile homme, tr. «gant mailhouny.»

  • mailhosek
    mailhosek

    adj. Bazh-vailhosek : massue.

    ●(1907) VBFV.fb 63a. massue, tr. «bah maillosek.»

  • mailhotiñ
    mailhotiñ

    v. tr. d. Entortiller.

    ●(1792) BD 5369. ha carcanio houarn voar da gouc maillotet, tr. «et de carcans de fer entortillés autour de ton cou.»

    ●(1942) VALLsup 33a. Chiffonner, tr. «mailhoti.»

  • mailhur
    mailhur

    m. –où (habillement) Maillot d'enfant.

    ●(1650) Nlou 9. netra pur da ober mailluraou, tr. «rien du tout pour faire des maillots.»

    ●(1732) GReg 590b. Maillot, lange d'un enfant, tr. «Mailhur. p. mailhurou.»

    ●(1876) TDE.BF 423a. Maillur, s. m., tr. «Il ne s'emploie guère qu'au pluriel : ema c'hoaz enn he vaillurou, il est encore au maillot.»

    ●(1949) KROB 9/1. gourvezet en e vailhurou paour.

  • mailhurenn
    mailhurenn

    f. –où (habillement) Maillot d'enfant.

    ●(1659) SCger 45b. drapeau, tr. «maillurennou.»

    ●(1876) TDE.BF 423a. Maillurenn, s. f. V[annetais], tr. «Maillot, langes d'enfant ; pl. eu.»

    ●(1903) MBJJ 133. kaout a refet eur bugel en eur c'hraou, eur vailhuren en-dro d'ean. ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Baruillen, neu, tr. «(s.f.) maillot des petits enfants.» Dastumet get I.P. Kalloh. 1923 (lire : 1913). ●(1955) VBRU 83. ferret du-mañ an trezoù, ar mailhurennoù hag al lienach bihan all, rak o c'hortoz tud a-gresk e oamp.

  • mailhurennañ
    mailhurennañ

    v. tr. d. Emmaillotter.

    ●(1877) FHB (3e série) 17/139a. hag e ranker he vaillurenna mad.

  • mailhuret
    mailhuret

    adj.

    (1) (Bébé) emmaillotté.

    ●(1882) BAR 61. eur c'hrouadur mailluret.

    ●(1900) MSJO 95. eur c'hrouadur mailluret. ●(1909) FHAB Kerzu 371. Eur bugel mailhuret.

    (2) sens fig. Enveloppé.

    ●(1906) KPSA 27. Hon ene a zo mailhuret en hor c'horf, evel eur bugel en e vezerennou.

  • mailhuriñ / mailhurañ
    mailhuriñ / mailhurañ

    v. tr. d.

    (1) Emmaillotter (un bébé).

    ●(1499) Ca 130a. Mailluraff. g. enueloper. ●(1650) Nlou 140. nep dillat natur, / Ne cafset quet sur, pur de mailluraff, tr. «aucun habit normal / on n'aurait trouvé, à coup sûr, pour l'emmailloter vraiment.»

    ●(c.1680) NG 1042. nezet en er maillerezant. ●(1732) GReg 332b. Emmailloter, envelopper un enfant, tr. «Mailhura. mailhuri ; ur buguel bihan, mailhura ur c'hrouaduricq. Van[netois] mailhureiñ.» ●(1790) MG 184. Bout-ç'ou én Angletærr ur mod de zessàu er vugale, hemb ou mailhurein èl ma rét-hui.

    ●(1876) TDE.BF 423a. Mailluri, v. a., tr. «Emmailloter ; p. mailluret.»

    ●(1900) MSJO 86. goude beza mailluret he Mab. ●(1924) BILZbubr 37/808. en (lire : an) amiegez hen mailhuras.

    (2) plais. Empaqueter.

    ●(1659) SCger 52a. enueloper, tr. «maillura.»

    ●(1866) BOM 2. Mailluret butun ha blonek.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...