Devri

Recherche 'mammenn...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de mammenn (1) à mammennin (4) :
  • mammenn
    mammenn

    f. –où

    I.

    (1) (hydrologie) Source.

    (1505) Vc 7. Mammen beff, tan ac carantez, tr. «Source vive, feu et amour.»

    (1659) SCger 113a. source, tr. «memen (lire : mamen).» ●158a. mamen, tr. «source.» ●(1732) GReg 882a. Source, endroit où les eaux sourdent, tr. «mammenn. p. mammennou.» ●(1787) BI 42. mamenneu creihuë.

    (1855) BDE 227. er Jourdæn e zistroas trema é vamen. ●(1899) BSEc xxxvii 143 / KRL 8. ar momenno, tr. «les sources.»

    (1906) HIVL 101. mammenneu deur mingl.

    ►sens fig.

    (1732) GReg 882a. Source, origine, principe, cause de quelque chose, tr. «mammenn. p. mammennou

    (c.1802-1825) APS 48. hui zou er vamen ag er vuhé éternel. ●(1821) SST 106. ur vammen a vonheur eit er bed aral. ●(1854) PSA ii 169. mamen a baud a zisordreu hag a vultreu memb liès. ●(1879) GDI 2. er vamen ag en eurustèd.

    (2) (géographie) Lit d’un gros ruisseau.

    (1744) L’Arm 219b. Lit (...) De gros ruisseau, tr. «Mameenn. f.»

    (3) Emañ ar mammennoù en o flas : les sources ont retrouvé leur niveau.

    (2021) TREGO 14.01 p. 27a. emañ ar mommenno en o flas, tr. « les sources ont retrouvé leur niveau. »

    II. Sens divers.

    (1) =

    (1929) SVBV 55. Mar n’oulomp ket beza siferniet, n’eomp ket da lakaat hor fri e-kreiz mammenn ar vourjounenn.

    (2) (apiculture) Reine.

    (1924) ARVG Ebrel 76. evel gwenan endro d’ar vammenn.

    (3) (religion) Pec’hed mammenn : péché capital.

    (1868) FHB 187/243b. Ar seiz pec’het mammen a veler splam livet.

    (4) Sorte de mousse à la surface de l’eau.

    (1879) ERNsup 161. sorte de mousse qui vient sur l’eau et espèce de croûte qui se forme dans le cidre quand il tire à sa fin, Trév[érec], Gur[unhel], mammenn, Sarzeau mammienn.

    (5) Croûte qui apparaît lorsque le cidre tire à sa fin.

    (1879) ERNsup 161. sorte de mousse qui vient sur l’eau et espèce de croûte qui se forme dans le cidre quand il tire à sa fin, Trév[érec], Gur[unhel], mammenn, Sarzeau mammienn.

    (6) (géologie) Gisement.

    (1902) LZBt Du 5. eur vammen glaou douar.

    (7) (agriculture) (?) Plant laissé monter en graine (?).

    (1969) BAHE 62/17. Ret e veze e gwirionez lakaat spontailhoù war ar mammennoù kaol pe irvin pe na vanje ket un haden.

  • mammenn-lagad
    mammenn-lagad

    f. (anatomie) Prunelle, pupille.

    (1876) TDE.BF 424b. Mammenn-al-lagad, s. f., tr. «Prunelle de l'œil.»

    (1924) BILZbubr 47/1122. Ar werennad kenta a domme d'ê o c'halon, a sklerae mammenn o lagad.(1925) BILZ 112. Sellet outi [ar vorgazenn], pegen lemm eo he lagad gwerc'hlas, hanter-digor war he mammenn, sklêr evel ar skorn. ●167. [Bilzig] serret e galon, eur vrumennig war vammenn e lagad.

  • mammenn-vev
    mammenn-vev

    f. (hydrologie) Source vive.

    (1861) BSJ 72. deur ur vamen bihue.

  • mammenniñ
    mammenniñ

    v. intr. (hydrologie) Prendre sa source, sourdre.

    (1906) HIVL 5. en deur burhudus en des mammennet ér groh édan dorn Bernadet. ●(1913) HIVR 12. én tachad ma komans mamennein er Blañoah. ●(1919) DBFVsup 47b. mammennein, tr. «sourdre.» ●(1932) GUTO 35. É kreiz er maléz é vammenné ur fetan deur kaer. ●(1934) BRUS 84. Sourdre, tr. «mammennein

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...