Devri

Recherche '"manac'h"...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de manac_h (1) à manac_hin (14) :
  • manac'h
    manac'h

    m. & interj. –ed, menec'h

    I. (religion) M.

    (1) Moine.

    (1499) Ca 130b. Manach. g. moine. ●(1580) G 762. ha huy ho menec'h, tr. «vous et vos moines.» ●(1612) Cnf 36a-b. mar deo bellec, pé cloarec constituet en vn vrz sacrr bennac, pé manach, pé religius.

    (1659) SCger 80b. Moine, tr. «Manac'h p. Menec'h.» ●158a. Manac'h p. Menec'h, tr. «Moine.» ●(1732) GReg 631b. Moine, Religieux solitaire, religieux rentez, tr. «Mañnac'h. p. menec'h. meneac'h, menac'h. Van[netois] Monac'h.p. menah. meneh

    (1821) SST 127. ur Menah santel. ●(1849) LLBg II 100. meneh, guisket é guen. ●(1877) FHB (3e série) 21/171a. nemet e prezek ar manac'h evit he zac'h. ●(1878) EKG II 177. ar venec'h hag al leanezed a oue lakeat er meaz eus ho c'houentchou. ●(1894) BUZmornik 234. mar karjenn beza he lezet da vont da vanac'h.

    (1907) BSPD I 11. menahed kouvand Tabennez. ●(1911) BUAZperrot 93. e wiskas eno saë ar venec'h. ●(1925) SFKH 5. ur monah santél.

    (2) Chaloni-manac'h : chanoine régulier.

    (1911) BUAZperrot 482. beza digemeret e touez chalonied-menec'h sant Augustin.

    (3) Urzh menec'h : ordre monastique.

    (1911) BUAZperrot 425. eun urz menec'h. ●(1915) MMED 240. en eun urz menec'h, striz ar reolen ennan.

    II. sens fig.

    (1) Moine, bouillotte.

    (1944) EURW I 138. lakaet ganti eur manac'h d'in em gwele.

    (2) Sexe masculin, membre viril.

    (1888) ADBR IV 164. Jan Robic ha Jan er Marechal / Ou des touzet en nos aral ; / Touzet ouent get Chouannet fal ; / En div Janet, en div briet / E lare ne rent forh erbet / meit ne vizé ou monah touzet, tr. «Ils ont tondu la nuit dernière Jan Robic et Jan Le Maréchal. Ils ont été tondus par ces Chouans pervers ; les deux Jeanette, les deux femmes disaient que cela leur était bien égal, pourvu qu'on ne leur tondit pas leur monac'h (1).» (1) Mot à mot moine (pudenda).

    (3) (Coquillage) Espèce de volute.

    (1840) EBB 18. monahh, tr. « moines (…) espèce de volute. »

    III. (ichtyonymie) Pesk-manac’h : moine, ange de mer commun (Local. Houat & Hœdic). cf. angl. Monkfish (?).

    (1850) HHO 71. Moines, Squalus squatina, tr. « Pesquet Meneh. »

    IV. Loc. interj. ; juron.

    (1) Forme euphémique de «damnac'h da vin».

    (1943) SAV 29/18. Manac'h da vin ! ano hennez n'emañ ket war ar c'halander. ●26. Manac'h da vin ! ma'c'h en em selaoufen, e rafen hizio eur c'hofad... ●27. Manac'h da vin ! Setu amañ va gwerenn !...

    (2) Pe 'vin manac'h !

    (1834) SIM 91. Ah ! jarnidiaoul, sell : an amezec Maze eo, pe vin manac'h !

    (3) Manac'h rous ! : Moine brun !

    (1895) FOV 241. Menah Rous ! 'mé Yehan, tr. «Par les moines rouges, dit Jean.»

    V.

    (1) Na vezañ graet se da vanac'h : il ne l’emportera pas au paradis.

    (1912) MELU XI 270 (T-Trevereg). N'eus ket gret ze dë vanac'h, ou Ne ket dë vannac'h 'n eus gret ze, tr. E. Ernault «Ce n'est pas à un moine qu'il a fait cela (je me souviendrai de cet affront, ce n'est pas tombé dans l'eau; il ne l'emportera pas au paradis). (Trév[érec].»

    (2) ...pe e vezin manac'h ! : j’en jurerais !

    (1931) VALL 410. J'en jurerais ! tr. F. Vallée «pe e vezin manac'h !

  • manac'h-baleer
    manac'h-baleer

     m. Religieux mendiant.

    (1909) NOAR 5. ha hi gwelet eur manac'h baleer en e zav e-kichen dor ar voger. ●(1911) BUAZperrot 275. bez e vezo eur manac'h baleer.

  • manac'h-beleg
    manac'h-beleg

     m. Moine-prêtre.

    (1868) FHB 196/316a. Var ho lerc'h e teue ar venac'h-beleien.

  • manac'h-gwenn
    manac'h-gwenn

     m. Cistercien.

    (1908) FHAB Eost 243. an Eskibien vras hag ar venec'h gwen. ●(1929) FHAB Du 431. eur manac'h gwenn eus a abati Beauport.

  • manac'h-pik
    manac'h-pik

     m. Templier.

    (1896) GMB 489. à St-Mayeux menac'h piq, tr. «Templiers.»

    (1931) VALL 731b. Templier, tr. «manac'h pik (rouge et blanc).»

  • manac'h-rous
    manac'h-rous

     m. Moine capucin.

    (1931) VALL 96b. Capucin, tr. «manac'h rous fam.» ●(1938) DIHU 324/102. léandi er Meneh rouz. ●(1990) STBL 39. urzh ar Gabusined, ar «venec'h rous» evel ma vezont anvet.

  • manac'h-ruz
    manac'h-ruz

     m. Templier.

    (1871) FHB 311/398b. eur gouent Menac'h ruz (Templiers). ●(1896) GMB 489. à St-Mayeux menac'h ru, tr. «Templiers.»

    (1911) BUAZperrot 251. urz ar venec'h ruz. ●(1931) VALL 731b. Templier, tr. «manac'h ruz

  • manac'hegezh
    manac'hegezh

    f. Esprit monastique.

    (1931) VALL 475b. esprit monastique, tr. «manac'hegez f.»

  • manac'hek
    manac'hek

    adj. Monastique, monacal.

    (1914) DFBP 215a. monastique, tr. «Manac'hek.» ●(1931) VALL 475b. Monacal, tr. «manac'hek.» ●Monastique, tr. «manac'hek

  • manac'hel
    manac'hel

    adj. Monacal.

    (1914) DFBP 215a. monacal, tr. «Manac'hel.» ●(1931) VALL 475b. Monacal, tr. «manac'hel.» ●Monastique, tr. «manac'hel

  • manac'helezh
    manac'helezh

    f. État monastique.

    (1931) VALL 475b. état monastique, tr. «manac'helez f.»

  • manac'herezh
    manac'herezh

    s. État monastique.

    (1744) L'Arm 243a. Moinerie, tr. «menahereah.. heu.» ●243b. Monacal, tr. «A aparchantte d'er Venéhage ou Venahereah

    (1931) VALL 475b. état monastique, tr. «manac'herez m. (Grég. : vie, occupation des moines.»

  • manac'hez
    manac'hez

    f. –ed Nonne.

    (1499) Ca 130b. Manaches. g. moynesse.

    (1732) GReg 632a. Moinesse, terme de mépris, pour dire, Religieuse, tr. «Manac'hès. p. Mañnac'hesed

  • manac'hiñ
    manac'hiñ

    v. tr. d. (religion)

    (1) Nommer moine.

    (1910) ISBR 53. érauk bout menahet. ●(1939) KOLM 38. aveit bout monahet é Iona. ●125. Diès e vezè bout menahet é Lanneu Breih.

    (2) (En) em vanac’hiñ : se faire moine.

    (1923) DIHU 142/247. goudé é hras er chonj de zilézel rah é zañné eit um venahein.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...