Recherche 'maneg...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de maneg (1) à maneget (12) :- manegmaneg
f. –où
I.
(1) (habillement) Gant.
●(1499) Ca 131a. Manec. g. gand. ●(1521) Cc. g. vestir les doys. b. guisquaff manegou. ●(1633) Nom 119b. Chirotheca, manica : gant, gantelet : manecq.
●(1659) SCger 61b. gand, tr. «manec p. egou.» ●158a. manec, tr. «gand.» ●(1732) GReg 447b. Gant, ou gan, tr. «Mannecg. p. mannegou.»
●(1849) LLB 1430. eid gober manegeu.
►[au plur. après un art. ind.] Ur manegoù : une paire de gants.
●(1857) CBF 25. eur vantel hag eur manegou, tr. «un manteau et une paire de gants.» ●(1877) FHB (3e série) 15/117a. eur manigou guen. ●(1888) SBI II 178. C'hui zur a doug eur manego, tr. «Vous certes, portez des gants.»
●(1909) TOJA 13. ha goude eur manegou.
(2) (?) argot de La Roche-Derrien (?) Menottes.
●(1885) ARN 37. Menottes. – Br. Minotezo. Arg[ot] : Manego. Tiré du breton usuel : manego, des gants.
●(1975) BAHE 87/8. c'hoant o doa da dapout krog e porpant ar pilhaouer ha da lakaat manegoù dezhañ. ●14. Manego(ù) : minotezoù, grizilhonoù.
II.
(1) Soubl evel ur vaneg : être très souple.
●(1732) GReg 447b. Il est souple comme un gand, tr. G. Rostrenenn «Qer soubl eo evel ur vannecg.» ●881a-882b. Etre souple comme un gand, tr. «Beza soubl evel ur vanecg. beza qer soubl hac ur vanecg.»
●(1874) FHB 503/263b (L) G. Morvan. Hogen abenn eis dez ama me gred ervad e vezo deut sentuz ha soubl evel eur vaneg, ha Martel en devezo aze eur mevel mad.
(2) Reiñ moull ar vaneg da lipat : donner des claques (à qqun).
●(1867) FHB 117/102b (L) G. Morvan. Kerkent e voue laket ar vaz ha moull ar vaneg da c'hoari. ●(1890) MOA 171 (L). Donner des claques à q.q. «rei moul ar vanek da lipat (Trivial).»
(3) Gwiskañ e vanegoù war an tu gin : flatter qqun.
●(1957) AMAH 135 (T) *Jarl Priel. Ne gleven digantañ nemet «mon cher ami» pe «mon vieux copain de Mailly» met kaer en devoa ober e gazh gleb e ouien fraez mat n'en devoa nemet kas evidon. Dindan un nebeut amzer e paouezas 'ta da wiskañ e vanegoù war an tu gin hag adalek neuze e krogas d'ober buhez din.
(4) Kavout maneg diouzh e zorn : trouver à qui parler.
●(1900) MELU X 234 (Go-Plouc'ha). Kâd ë rei mannek deus i dorn, tr. E. Ernault «Il trouvera un gant à sa main (à qui parler, quelqu'un qui lui tiendra tête).»
- maneg-houarn
- maneg-veudekmaneg-veudek
f. (habillement) Mitaine.
●(1732) GReg 628b. Mitaines, gros gans fourrez, qui n'ont que le pouce & la main, tr. «manegou meudecq.»
- manegadmanegad
f. –où Gratification.
●(1942) VALLsup 88b. Gratification, tr. «manegad T[régor] f. («Kroaz ar V.», 18 genver 1920).»
- manegañ / manegiñmanegañ / manegiñ
v.
I.
(1) V. tr. d. Ganter.
●(c.1500) Cb 106b. [guisquaff] Jtem indigito / tas. g. vestir les doys. b. maneguaff.
●(1732) GReg 448a. Ganter, mettre des gants, tr. «Mañnega. pr. mañneguet.» ●(1744) L'Arm 169b. Ganter, tr. «Mannéguein.. guétt.»
(2) V. pron. réfl. En em vanegañ : se ganter.
●(1876) TDE.BF 425b. En em vanega, tr. «mettre ses gants.»
II. Manegiñ e viz yac'h :
●(1914) FHAB Ebrel 123 *Le Paysan. Pell 'zo, an dud 'zo lemm o lagad a wele hag a anzave he devoa ar Frans maneget he biz yac'h pa deuaz, brema zo vardro deg vloaz, da drei kein d'Hon Tad Santel ar Pab.
- manegennmanegenn
f. –où
I.
(1) Gant.
●(1971) BAHE 68/24. Manegenn : unander ar ger maneg, a glever nebeut a-walc'h.
(2) (botanique) Gantelée, ganteline.
●(1732) GReg 448a. Gantelée, tr. «Maneguenn. ar vaneguenn.»
II. Mont evel ur vanegenn lardet : aller comme un gant.
●(1942) VALLsup 85. (Cela, ce vêtement va comme un gant, tr. F. Vallée «evel eur vanegenn lardet T[régor].»
- manegermaneger
m. –ion Gantier.
●(1499) Ca 131a. Manheguer. g. gantier.
●(c.1718) CHal.ms ii. gantier, tr. «manegour.» ●(1732) GReg 448a. Gantier, tr. «Mañneguer. p. mañneguéryen. Van[netois] mañnegour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 169b. Gantier, tr. «Mannégourr.. guerion. m.»
●(1856) VNA 56. Gantier, tr. «Mannégour.»
- maneger-noz
- manegerez
- manegerezh .1manegerezh .1
f. –ioù Ganterie (local).
●(1931) VALL 329a. Ganterie, endroit où l'on fabrique ou vend des gants, tr. «manegerez f. pl. ou.»
- manegerezh .2
- manegetmaneget
adj. Ganté.
●(17--) FGab 147. cas maneget, emme, Jannet / ne dal oll vat dha logotta.
●(1867) FHB 124/159a. eur gannen en he zorn ha maneguet flour. ●(1868) FHB 203/371b. bourc'hisien lipet, aotrouien maneget. ●(1872) ROU 60. maneged, tr. «qui porte gants.» ●(18--) PDO 4. Fransisien, eun dud ker flour, ker brao maneget.